Κυριακή, 6 Μαΐου 2018

Cobra Kai Review



Έχουν περάσει περισσότερα από 30 χρόνια από τότε που μάθαμε όλοι το απίστευτο χτύπημα του γερανού. Όταν ο Daniel LaRousso κέρδιζε τον μισητό σε όλους μας ξανθό νταή, με ένα χτύπημα, το οποίο σύμφωνα με τον σοφό Μιγιάγκι δεν υπήρχε άμυνα να το σταματήσει, οι περισσότεροι δεν είχαμε καν φτάσει σε διψήφιο αριθμό ηλικίας. Τα χρόνια πέρασαν και αν κάποιος μπλεχτεί σε συζητήσεις για το Karate Kid είναι πιθανό να ακούσει τη φράση..."Ο Daniel ήταν τελικά ο κακός της ταινίας".


Το Cobra Kai βασίζεται σε αυτή την θεωρεία και μας δείχνει το άλλο πρόσωπο του Johnny ο οποίος φαίνεται να μην έχει ξεπεράσει ποτέ αυτό το χαμένο ματς. Κάνει μικροδουλειές για να ζήσει, ο πλούσιος πατριός του δεν χάνει ευκαιρία να τον μειώσει και να του θυμίσει πως είναι ένα τίποτα και η γυναίκα του έχει φύγει με τον γιο του. 

Ο Daniel από την άλλη είναι ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, με έναν πετυχημένο γάμο και δύο παιδιά. Έχει όμορφο σπίτι, φίλους και μια καλή ζωή. Δεν ασχολείται πια με το Καράτε όμως έχει πάντα στο νου του όλα τα μαθήματα του σοφού Μιγιάγκι.

Τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν όταν ένα βράδυ ο Johnny βοηθάει ένα παιδί να ξεμπλέξει από κάποιους bullies (ειρωνεία). Εκεί του έρχεται η ιδέα να ξεκινήσει ένα DoJo στο οποίο θα μαθαίνει καράτε σε παιδιά που έχουν προβλήματα με νταήδες. 

Ενώ κάποιος θα περίμενε να δούμε για άλλη μια φορά την ίδια φόρμουλα των ταινιών, η σειρά μας πάει σε μια διαφορετική οδό. Ο Johnny δεν είναι πια ο κακός και βλέπουμε το καλό πρόσωπό του και μας κάνει να ξανασκεφτούμε αυτά που νιώθαμε γι αυτόν 30 χρόνια πριν. 

Αντίθετα ο Daniel, ακόμα και αν κρατάει τα μαθήματα του Μιγιάγκι, μας δείχνει πως έχει και έναν κακό εαυτό που δεν τον είχαμε παρατηρήσει 30 χρόνια πριν. Αυτό ακριβώς κάνει την σειρά ενδιαφέρουσα.

Όμως και οι υπόλοιποι χαρακτήρες έχουν ενδιαφέρον. Ευτυχώς δεν υπάρχει ο τυπικός κακός με το σουπερ καράτε που θα πρέπει ο καλός να δείρει στο τέλος. Όλοι οι χαρακτήρες έχουν καλά και κακά στοιχεία πάνω τους. Ο καλός μπορεί να γίνει κακός για μια στιγμή και ξανά καλός την επόμενη. Όπως ακριβώς συμβαίνει και στην πραγματικότητα. Αυτό δίνει βάθος στη σειρά και σε προκαλεί να δεις την εξέλιξη των χαρακτήρων.

Η μόνη εξαίρεση, τουλάχιστον σε αυτή τη πρώτη σεζόν, είναι η κόρη του Daniel. Είναι τόσο δισδιάστατη και βαρετή που κάνει ακόμα και την ηθοποιό που την υποδύεται κακή. Μοιάζει με χαμένη έφηβη η οποία την κοροϊδεύει όλος ο κόσμος και εκείνη πιστεύει ό,τι της πουν.

Η σειρά είναι πάρα πολύ καλή και ανυπομονώ να δω και την δεύτερη σεζόν. Ειδικά με τον τρόπο που κλείνει η πρώτη σεζόν μας αφήνει να τεράστιο ερωτηματικό για το που θα το πάνε στη συνέχεια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου