Κυριακή, 1 Απριλίου 2018

Παγκόσμια Ένωση του Ανθρώπου



Ο συγγραφέας του Game of Thrones δεν έχει καταφέρει απλά να γράψει μια ιστορία που να εγκλωβίζει τον αναγνώστη σε έναν άλλο, μαγικό κόσμο αλλά ανάμεσα στις γραμμές του έργου του, αλλά και στις σκηνές τις σειράς, ένας παρατηρητής μπορεί να δει την ανθρώπινη ιστορία αλλά και το κακό που έχει προξενήσει η αγάπη για την εξουσία.

Δεν θέλω να γράψω για την σύνδεση του έργου με τα πραγματικά γεγονότα της ανθρώπινης ιστορίας αλλά θα σταθώ στην τελευταία σεζόν της σειράς στην οποία γίνεται μια συμμαχία ώστε να αποτραπεί η επίθεση των white walkers. Τι όμως θα έκανε το ανθρώπινο είδος σε μια παρόμοια απειλή στον πραγματικό κόσμο;

Θα πει κανείς πως  λέω βλακείες, και πως η επίθεση των white walkers στη πραγματική ζωή είναι αδύνατη. Και θα συμφωνήσω στο δεύτερο μέρος της πρότασης. Οι white walkers δεν θα κάνουν επίθεση στη γη όμως ο κίνδυνος για την εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους από μια εξωγήινη "επίθεση" δεν είναι καθόλου σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Το ανθρώπινο είδος, με την ανικανότητα που το χαρακτηρίζει να δει πέρα από την όραση του, προτιμάει να ξοδεύει ενέργεια, χρόνο και χρήμα σε "ιερούς" πολέμους, ανωτερότητας φυλής και συγκέντρωση εξουσίας (τίποτα διαφορετικό δηλαδή από αυτά που έχουμε δει στο game of thrones) αγνοώντας ίσως κάποιον κίνδυνο που μπορεί να μας εξαφανίσει, όπως έκανε στους δεινόσαυρους.

Αγνοεί εντελώς την θέση του στο σύμπαν, θεωρώντας πως ο καλός Θεός ή οι καλοί Θεοί του έχει δώσει όλα τα όπλα που χρειάζεται ώστε να είναι για πάντα ο κυρίαρχος του υλικού κόσμου. Έτσι, η γνώμη των επιστημόνων για κάποια επικείμενη καταστροφή τους αφήνει αδιάφορους. "Εμένα θα με σώσει ο Θεός και μάλιστα θα είμαι ο επίλεκτος του αν καταφέρω να εξαφανίσω όσους πιστεύουν κάποια άλλη θρησκεία". Απλή λογική σκέψη για κάτι φανταστικά παράλογο.

Θα πει κάποιος πως όταν έρθει η δύσκολη ώρα το ανθρώπινο είδος θα ενωθεί για να αντιμετωπίσει την δυσκολία. Έστω πως αυτό μπορεί να γίνει, να αφήσουν, δηλαδή, οι άνθρωποι τις διαφορές τους στην άκρη, είτε αυτές είναι γεωπολιτικές, θρησκευτικές, οικονομικές ή συνδυασμός αυτών και να ενωθούν ενάντια στον μετεωρίτη που μπορεί να καταστρέψει τη γη. Πόσο σίγουρο είναι πως θα προλάβουμε;

Το ανθρώπινο είδος εστιάζει στις εσωτερικές αντιπαραθέσεις, η οποίες κακά τα ψέμματα είναι εντελώς ανούσιες, ενώ αφήνει τον χρόνο να κυλάει περιμένοντας σαν Έλληνας την τελευταία στιγμή να κάνεις κάποια σοβαρή ενέργεια. Όμως το ανθρώπινο είδος έχει φτάσει μέχρι εδώ γιατί έμαθε να προγραμματίζει και να προβλέπει τις "βουλές" της φύσης. Μάθαμε να διαβάζουμε τα σημάδια των καιρικών φαινομένων ώστε να έχουμε πάντα την ποιοτικότερη και μέγιστη ποσότητα αγροτικών προϊόντων. Μάθαμε την πρόληψη και εμβολιαζόμαστε πριν κάποια ασθένεια μας χτυπήσει την πόρτα.

Και όλα αυτά μάθαμε να τα κάνουμε έγκαιρα και όχι λίγο πριν έρθει η τελική αναμέτρηση με οποιοδήποτε πρόβλημα. Πόσο εύκολο λοιπόν θα είναι να αντιμετωπίσουμε μια κοσμική καταστροφή την τελευταία στιγμή; Πόσο εύκολο θα ήταν να αφήσουμε τις αντιπαραθέσεις μας και να ενωθούμε την τελευταία στιγμή;

Ο μόνος τρόπος που το ανθρώπινο είδος μπορεί να τα καταφέρει σε αυτό το, καθόλου, φιλόξενο σύμπαν είναι να δημιουργηθεί μια ένωση ανθρώπινου είδους. Μια παγκόσμια ένωση ανθρώπων που σκοπό θα έχει την βελτίωση των συνθηκών ζωής των ανθρώπων, ανεξάρτητα από καταγωγή, ράτσα, φύλλο ή οτιδήποτε μας ξεχωρίζει τώρα. Μια ένωση που ο ορθολογισμός και η επιστήμη θα έχουν τον πρώτο λόγο και οι λόγοι που το ανθρώπινο είδος διαχωρίζεται τώρα δεν θα υπάρχουν.

Σε αυτή την ένωση ανθρώπων δεν θα υπάρχουν χώρες, θρησκεία ή χρήμα. Θα υπάρχει το ανθρώπινο είδος, η επιστήμη και η εργασία των ανθρώπων για το καλό της ανθρωπότητας. Σε πολλούς μπορεί αυτό να φαίνεται παράλογο, τρελό και παιδαριώδες όμως πόσους θανάτους θα είχαμε αποφύγει αν υπήρχε μια τέτοια ένωση. Πόσο καλύτερος θα ήταν ένας κόσμος που το ανθρώπινο είδος δεν θα έσφαζε τους υπόλοιπους ανθρώπους για κάποιον ηλίθιο λόγο.

Κάποιος θα πει πως πρόκειται για ουτοπία. Και θα το πει για δύο λόγους. Γιατί βλέπει μόνο μέχρι εκεί που η όραση του του επιτρέπει και γιατί δεν έχει πάρει ακόμα παραδείγματα από το παρελθόν. Κανένας homo sapiens δεν περίμενε πως κάποτε θα μπορεί να πετάει, να επικοινωνεί με ανθρώπους σε άλλες ηπείρους ή αν ζει μέχρι τα 80 του χρόνια.

Πως, λοιπόν, μπορούμε να πετύχουμε κάτι τέτοιο; Σίγουρα δεν θα γίνει στα δικά μας χρόνια. Θα χρειαστεί τουλάχιστον μια χιλιετία για να φτάσουμε εκεί και θα χρειαστεί επίσης ένα πλάνο. Όσο μαθαίνουμε στα παιδιά μας πως η θρησκεία μας, η χώρα μας και η ζωή μας είναι πιο σημαντική από των υπολοίπων ανθρώπων τόσο η ουτοπία αυτή απομακρύνεται. Έτσι ο μόνος τρόπος για να φτάσουμε σε αυτόν τον παράδεισο είναι να μεγαλώσουμε τις επόμενες γενιές των ανθρώπων με ένα νέο τρόπος σκέψεις.

Το ανθρώπινο είδος δεν έχει ανάγκη από περισσότερους ανθρώπους αλλά από καλύτερους ανθρώπους. Ακόμα και αν εμείς οι ίδιοι δεν κάνουμε παιδιά, μπορούμε να διδάξουμε κάποιες βασικές αρχές σε άλλα παιδιά. Δεν χρειάζεται να πιέσουμε κανέναν. Αρκεί να μπει ο σπόρος στο μυαλό ενός παιδιού και με σποραδικό πότισμα να τον δεις να φυτρώνει.

Η ανάγκη του ανθρώπινου είδους να αφήσει πίσω της διαφορές του και να ενωθεί είναι ό,τι πιο δύσκολο θα μπορούσε να κάνει ο άνθρωπος. Είναι το πραγματικό κομβικό σημείο που θα μας ξεχωρίσει από τα υπόλοιπα ζώα και θα μας κάνει να διαφοροποιηθούμε από οποιονδήποτε πρόγονό μας. Δεν ξέρω αν αυτό θα πραγματοποιηθεί ποτέ, δεν είμαι προφήτης, όμως η ανάγκη υπάρχει. Ζήτω λοιπόν η παγκόσμια ένωση του ανθρώπου.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου