Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Ένα όχι και τόσο φοβερό κανάλι (Channel Awesome Drama)



Τελικά, το YouTube Drama πουλάει και δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Πριν δύο εβδομάδες περίπου, κυκλοφόρησε στο internet ένα έγγραφο στο οποίο αρκετοί παραγωγοί του site Channel Awesome, περιέγραφαν τα κακώς κείμενα της επιχείρησης. 

Για όσους δεν ξέρουν, το Channel Awesome είναι το κανάλι που φιλοξενεί τα βίντεο του Nostalgia Critic και μάλιστα ο ίδιος ο Doug Walker που ενσαρκώνει τον ρόλο του Nostalgia Critic είναι ένας από τους συνιδρυτές της εταιρείες. 

Στο έγγραφο αυτό λοιπόν υπάρχουν παράπονα από πλευράς παραγωγών που έχουν να κάνουν από κακή οργάνωση της εταιρείας μέχρι σεξουαλική παρενόχληση. Φαίνεται πως η πηγή των προβλημάτων είναι ο CEO της εταιρείας, ο Mike Michaud καθώς στα περισσότερα γεγονότα που καταγράφονται στο έγγραφο το όνομα κυριαρχεί. 

Αυτή τη στιγμή ακόμα και ο Doug Walker, σύμφωνα με την σελίδα του στο facebook, φαίνεται πως δεν δουλεύει πια στο Channel Awesome. Το μεγάλο πρόβλημα της ιστορίας αυτής είναι τα πνευματικά δικαιώματα του Nostalgia Critic, τα οποία έχει στην κατοχή του ο Mike Michaud και συνεπώς η περσόνα του Critic δεν θα μπορούσε να πάει σε κάποιο άλλο κανάλι χωρίς την συγκατάθεση του Michaud.

Αυτή τη στιγμή το Channel Awesome έχει ξεμείνει από παραγωγούς και φαίνεται πως οδεύει προς κλείσιμο. Περιμένουμε να δούμε την συνέχεια, κυρίως για τον Doug Walker και τον Nostalgia critic




Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Java Tutorial στα Ελληνικά

Αν θέλεις να μάθεις μια γλώσσα προγραμματισμού, ο καλύτερος τρόπος είναι από video στο YouTube. Βλέπεις τι κάνει ο τούτορα σου και ακολουθείς τα ίδια βήματα. Απλό και εύκολο. Δυστυχώς όμως τα βίντεο tutorials που υπάρχουν στα Αγγλικά (και κυρίως με ινδική προφορά ) είναι περισσότερα από αυτά που υπάρχουν σε Ελληνικά.

Το καλό όμως είναι πως ακόμα και στην μικρή Ελλάδα, υπάρχουν άνθρωποι που θα ξοδέψουν τον χρόνο τους ώστε να δώσουν στο κόσμο ένα αξιοπρεπέστατο βίντεο tutorial για να μπορέσει και ο Έλληνας προγραμματιστής να μάθει να γράφει κώδικα σε μια καινούρια γλώσσα. Ένας από αυτούς λοιπόν είναι και ο John Loukoum, ο οποίος έχει μια σειρά από βίντεο tutorials για java.






Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

Sega Mega Drive Mini



Μετά τις κινήσεις της Nintendo να δώσει στον λαό τις mini εκδοχές των παλιών καλών και πετυχημένων κονσολών της, NES και SNES, ακολουθεί σε αυτό το trend και η Sega.

Μπορεί κάποιοι να έχουν τις εκδόσεις Mega Drive της AT που είναι της ίδιας - mini - φιλοσοφίας, όμως ποτέ δεν έπιασε αυτή η ιδέα για την AT. Κι αυτό γιατί η ποιότητα της AT στα παιχνίδια της Sega είναι τουλάχιστον άθλια. Η εξομοίωση που κάνει δεν αποδίδει σωστά τα παιχνίδια με αποτέλεσμα να έχεις κακό ήχο και αρκετό Framedrop.

Αν τελικά η Sega κάνει αυτό το βήμα, όπως ανακοινώθηκε, ελπίζω να δώσει την προσοχή στην εξομοίωση των παιχνιδιών που έδωσε και η Nintendo για τα δικά της. Είναι κρίμα να μην μπορεί μια μεγάλη και γνωστή εταιρία video games να βγάλει αξιοπρεπέστατα τα παλιά της παιχνίδια σε σύγχρονη τεχνολογία.

Υπάρχουν πολλοί emulators για Mega Drive σε Android, λειτουργικό που υποθέτω η Sega θα εμπιστευτεί, όπως ακριβώς έκανε και η Nintendo. Το θετικό και η μεγάλη διαφορά με την Nintendo είναι πως η Sega ζητάει από τον κόσμο να της πει ποια παιχνίδια να συμπεριλάβει στο Mega Drive Mini, όπως είναι η ονομασία της συσκευής για την ώρα, κάτι που η Nintendo δεν έκανε.

Πηγή: https://www.insomnia.gr/

Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

Τεχνοφοβία, απομόνωση και προσωπικά δεδομένα



Αυτήν την στιγμή που γράφω αυτό το άρθρο είναι Σάββατο απόγευμα, μόλις έχω ξυπνήσει από τον μεσημεριανό μου ύπνο, ακούω μουσική, απολαμβάνω την κοκά κόλα μου και γράφω την γνώμη μου για ένα θέμα που με απασχολεί. Κάτι που θα έκανα 100 χρόνια πριν, Σάββατο απόγευμα θα ήταν να είμαι σε κάποιο χωράφι ή σε κάποια οικοδομή και να δουλεύω στο λιοπύρι και ο μόνος τρόπος που θα μπορούσα να πω την γνώμη μου στον υπόλοιπο κόσμο θα ήταν σε κάποιο καφενείο ή στην εκκλησία. Όμως μαντέψτε ποιος θα ενδιαφερόταν για την γνώμη μου ή ακόμα καλύτερα ποιος θα προλάβαινε να έχει οποιαδήποτε γνώμη ή άποψη για το τι συμβαίνει αν ο μόνος σκοπός της ζωής του θα ήταν η επιβίωση.

Κακά τα ψέμματα η τεχνολογία και η εξέλιξη μας έχει δώσει την δυνατότητα να ακουγόμαστε, να επικοινωνούμε και να διασκεδάζουμε περισσότερο σε λιγότερο χρόνο. Όμως ο άνθρωπος, ως αχάριστος που είναι δεν χάνει την ευκαιρία να δηλώνει πόσο δυσφορεί με την τεχνολογία και πόσο μας απομονώνει και μας κάνει λιγότερο ανθρώπους.

Οκ, λοιπόν. Ας πούμε πως πάμε...όχι μακρυά, να, μόνο στο 1998. Εκείνη την εποχή υπήρχε μεν ίντερνετ όμως το χρησιμοποιούσαν μόνο οι ελάχιστοι τυχεροί και που πλατφόρμες όπως facebook και youtube δεν υπήρχαν. Για να δούμε πως διασκεδάζαμε τότε όταν για παράδειγμα έβρεχε και δεν μπορούσες να βγεις έξω ή όταν έκανε ζέστη και δεν ήθελες να βγεις έξω γιατί φοβόσουν πως θα λιώσεις σαν παγωτό στο φούρνο.

Το μόνο λοιπόν που σου έμενε να κάνεις ήταν να παίζεις μόνος σου παιχνίδια στο σπίτι με παρέα την CPU της κονσόλας  ή PC. Αν βαρίόσουν να το κάνεις αυτό τότε μπορούσες να ανοίξεις την τηλεόραση και να δεις το πρόγραμμα που άλλοι επέλεξαν για σένα να παρακολουθήσεις. Άλλη δυνατότητα που είχες ήταν να δεις μια ταινία από την περιορισμένη βιβλιοθήκη βιντεοταινιών που είχαμε όλοι το 1998. Εκτός αν οι γονείς σου ήταν σινεφιλ και έκαναν συλλογή από ταινίες γραμμένες στο βίντεο από την τηλεόραση. Α, μπορούσες να μιλήσεις και στους φίλους σου στο τηλέφωνο. Όχι όμως για πάρα πολύ ώρα γιατί είτε γιατί κάποιος καλούσε το τηλέφωνο και δεν μπορούσε να βρει τους γονείς σου ή γιατί οι γονείς σου σου έβαζαν τις φωνές γιατί χρέωνες τον λογαριασμό του τηλεφώνου.

Τι κάνεις όμως το 2018 αχάριστε άνθρωπε που θεωρείς πως η τεχνολογία δεν είναι καλή και μας αποξενώνει. Θα σου πω λοιπόν. Παίζεις με φίλους σου on-line παιχνίδια, μιλάς με φίλους σου είτε μέσα από chat ή μέσα από τις άπειρες εφαρμογές που έχουν βγει για ομιλία και βίντεο, ή βλέπεις κάποια ταινία που κατέβασες παράνομα, ή διαβάζεις τα νέα των φίλων σου. Και γαμώ την αποξένωση. Κάθεσαι στο σπίτι σου και από την θαλπωρή του σπιτιού σου μπορείς να διασκεδάσεις με φίλους σου. Ναι, όντως αποξένωση.

Αλλά ο άνθρωπος πάντα ήθελε να ρίχνει στην τεχνολογία την ανάγκη του για αποξένωση. Κάποτε, όταν η τυπογραφεία ήταν το peak της τεχνολογίας, ο αχάριστος άνθρωπος έλεγε πως τα βιβλία των αποξενώνουν και τον κάνουν χαζό και άλλα τέτοια. Δεν μπορούσε το μικρό μυαλό του ανθρώπου πως το βιβλίο είναι ένας ακόμα τρόπος για τον άνθρωπο να επικοινωνήσει με άλλους ανθρώπους. Απλά σε αυτή τη μορφή του δεν ήταν ακόμα αμφίδρομη η τεχνολογία αυτή.

Τώρα λοιπόν που η επικοινωνία μπορεί να είναι αμφίδρομη και εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε για το περιεχόμενο του ίντερνετ γκρινιάζουμε για τα προσωπικά μας δεδομένα. Όταν ο άλλος βγαίνει στο facebook και ποστάρει ακόμα και τι ώρα πήγε τουαλέτα δεν έχει κανένα δικαίωμα να κλαίει  για τον κακό Μάρκο που του κλέβει τα δεδομένα και τα πουλάει. Προφανώς και τα πουλάει. Το facebook δεν είναι ίδρυμα για τον κάθε τρελό που θέλει να βρει γκόμενα ή να δείξει πόσο γαμάτη είναι η ζωή του. Έχει servers, υπαλλήλους και υποχρεώσεις να καλύψει για να μπορείς εσύ τσάμπα να βλέπεις τις φωτογραφίες της Μαράκι Βαριέμαι (Α, ρε αμοντάριστε, μου το κόλλησες).

Μα θα μου πεις εγώ δεν έδωσα την έγκρισή μου για να μπορεί ο Μάρκος να πουλάει τα δεδομένα μου. Το έκανες. Και μάλιστα το έκανες με κάθε συνείδηση. Όταν ο Snowden είχε βγει και μας επιβεβαίωνε αυτό που όλοι υποψιαζομασταν, πως δηλαδή το facebook παρακολουθεί την δραστηριότητα μας και εσύ παρά την γνώση που είχες εξακολούθησες να χρησιμοποιείς facebook ή να φτιάχνεις νέο λογαριασμό τότε αυτόματα έχασες και το δικαίωμα στην γκρίνια για τα προσωπικά δεδομένα.

Ας μην το παίζουμε ηλίθιοι. Αν το facebook δεν είχε διαφημίσεις τότε θα έπρεπε να πληρώνουμε για να το χρησιμοποιούμε. Το ίδιο ισχύει και για τα ειδησεογραφικά sites. Μέσα λοιπόν σε όλες τις ειδήσεις που θα δεις είναι λογικό να δεις και κάποια είδηση που έμμεσα σου προωθεί κάποιο προϊόν. Όμως αν έχεις μεγαλώσει και δεν μπορείς να συγκρατήσεις την παρόρμηση σου να αγοράσεις κάτι που δεν σου χρειάζεται επειδή το χρησιμοποιεί η Μενεγάκη τότε δικό σου πρόβλημα. Κανένας δεν σου φταίει παρά μόνο εσύ. Είσαι ενήλικας, βάλε κάτω τι είναι πραγματική ανάγκη και τι όχι.

Μια άλλη κριτική που έχει να αντιμετωπίσει η τεχνολογία είναι η κατηγορία πως στον εικονικό κόσμο οι άνθρωποι προβάλλουν έναν ψεύτικο εαυτό. Άκου αχάριστε. Ο άνθρωπος ΠΑΝΤΑ προσπαθούσε να δείξει πόσο καλύτερος ήταν από τους υπόλοιπους στο περιβάλλον του. Πόσες φορές δεν έχεις πει ψέμματα για το πόσες γυναίκες είχες στη ζωή σου ή τις εμπειρίες που μπορεί να είχες. Όλοι το έχουμε κάνει σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Ε, απλά η τεχνολογία σου χρήζει σκηνοθέτη και αν πραγματικά έχεις ταλέντο μπορείς να πείσεις όλους σου τους φίλους πως εχθές ήσουν στο τάδε μαγαζί και περνούσες τέλεια.

Αυτές τις μαλακίες τις ακούω πάνω από μια δεκαετία. Και έχω βαρεθεί να τα ακούω αλλά και να προσπαθώ να πείσω τους υπόλοιπους πως δεν είναι τόσο δραματικά τα πράγματα. Είναι η φύση του ανθρώπου να θέλει να κάνει επίδειξη και είναι επίσης η φύση του ανθρώπου να απομονώνεται. 

Εμένα αυτό που με φοβίζει είναι μήπως κάποια στιγμή φτιάξουμε τεχνητή νοημοσύνη, καταλάβει πόσο αχάριστα πλάσματα είμαστε και μας θανατώσει με έναν ωραίο υιό που θα επινοήσει.

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2018

Και έτσι άρχισαν όλα...



Είναι αλήθεια πως το μπάσκετ είναι εδώ και χρόνια το αγαπημένο μου άθλημα. Όμως δεν ήταν πάντα έτσι. Στο δημοτικό έπαιζα περισσότερο ποδόσφαιρο παρά μπάσκετ αφού οι περισσότεροι από τους συμμαθητές μου έπαιζαν ποδόσφαιρο. Δεν θα πω όμως πως είχα αγαπήσει τότε το ποδόσφαιρο αφού ακόμα και τότε ήθελα να παίξω αυτό το παιχνίδι με την πορτοκαλί μπάλα που κανένας από τον κύκλο μου δεν έπαιζε.

Τα πράγματα άλλαξαν την σεζόν 1994 / 1995, όταν μετακόμισα στο Λαύριο. Το Λαύριο ήταν, και εξακολουθεί να είναι, μπασκετικά ανεπτυγμένη πόλη. Δεν έχει τον κόσμο της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης όμως ο κόσμος που παίζει μπάσκετ το αγαπά το άθλημα. Έτσι λοιπόν, τότε, βρήκα την ευκαιρία και άρχισα να παίζω κι εγώ μπάσκετ.

Όμως, η μέρα που άλλαξε εντελώς τη ζωή μου σε σχέση με το άθλημα αυτό και με έκανε να το αγαπήσω ήταν ο αγώνας της ομάδας που υποστηρίζω, του Ολυμπιακού, εναντίων του μεγάλου αντιπάλου, Παναθηναϊκού στις 18 Φεβρουαρίου 1995. Εκείνο το δραματικό παιχνίδι με έκανε να αγαπήσω το μπάσκετ πραγματικά και να αρχίσω να ασχολούμαι ακόμα περισσότερο με το άθλημα. Και μετά από πολλά χρόνια βρήκα αυτόν τον αγώνα στο YouTube. 

Υ.Γ.: Είναι χαρακτηριστικό, πως από όλο τον αγώνα, στο μυαλό έχει μείνει η εικόνα του Πάσπαλι στο τελευταίο σουτ του αγώνα.

Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

Αντιδραστήριο Αποδομώντας τα ψέματα για τους πρόσφυγες



Τα τελευταία χρόνια, οι ψευδείς ειδήσεις στο ιντερνετ έχουν φτάσει σε ένα άλλο επίπεδο. Για να μπορέσουν μερικοί άνθρωποι να βγάλουν γρήγορα και εύκολα χρήματα, "μπολιάζουν" καθημερινά κάποιους ανθρώπους με ειδήσεις που ενισχύουν τις φοβίες, την μισαλλοδοξία αλλά την ψευδαίσθηση που έχουμε πως είμαστε ανώτεροι των υπολοίπων ανθρώπων ή λαών.

Αυτό το φαινόμενο έφτασε στη κορύφωση του με το προσφυγικό. Είχα βαρεθεί εκείνη την περίοδο να διαβάζω στο facebook ειδήσεις που μύριζαν από μακριά την σαπίλα του δημιουργού τους. "Λαθρομετανάστης βιάζει σκύλο", "Μουσουλμάνος, έβγαλε το σταυρό από την ελληνική σημαία", "Οι λαθρομετανάστες πετάνε τα φαγητά που τους δίνουμε" και πολλές άλλες παρόμοιες ειδήσεις. 

Φυσικά, όλα αυτά δεν έγιναν, όμως κάποιος, για να βγάλει το μαρούλι της ημέρας, τα έγραψε σε κάποιο blog, τα διέδωσε σε έναν ή δυο ανθρώπους και άφησε τα υπόλοιπα στο αόρατο χέρι της αγοράς. Μια είδηση που πουλάει του φέρνει έσοδα και είναι καλό γι αυτόν όμως το αντίκτυπο που έχει στο σύνολο του υπολοίπου πληθυσμού δεν μπορεί να το αντιληφθεί. 

Μπολιάζοντας με τέτοιες ειδήσεις τον Έλληνα αναγνώστη, ο οποίος αφορμές ζητάει για να βγάλει την σκατοψυχιά του, δημιουργεί πρόβλημα στην ίδια την κοινωνία. Μπορεί λοιπόν αύριο, ένα εξοργισμένο πλήθος, να πάρει αναμμένους δαυλούς και δρεπάνια και να πάει σε έναν καταυλισμό με σκοπό να αφανίσει αυτούς που θεωρεί πως θέλουν να του πάρουν την θρησκεία. 

Δυστυχώς, το πρόβλημα είναι σοβαρότατο και οι ενέργειες που έχουν γίνει είναι ελάχιστες. Έτσι λοιπόν, αν και καθυστερημένα, βρήκα ένα ενδιαφέρον βίντεο σχετικά με τα ψέματα που μας μπόλιασαν διάφοροι επιτήδειοι, με σκοπό να βγάλουν ζεστά λεφτάκια.

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2018

Από Big Bang Theory σε Friends



Πριν μερικά χρόνια, όταν το να είσαι nerd και geek είχε αρχίσει να είναι της μόδας, ξεκίνησε να παίζει στη τηλεόραση το Big Bang Theory. Η σειρά ήταν το κάτι άλλο. Νερντοχιούμορ που μόνο οι μυημένοι μπορούσαν να καταλάβουν, πρωταγωνιστές με προσωπικότητες που, αν ήσουν νερτνουλας,  σίγουρα είχες συναντήσει στη ζωή σου και κάθε φορά που το έβλεπες ήταν 20 λεπτά αυτοσαρκασμού, αφού μπορούσες να ταυτιστείς σε πολλές από τις περιπέτειες των ηρώων.

Τα χρόνια πέρασαν, εγώ σταμάτησα να παρακολουθώ την σειρά από κάποια στιγμή και μετά γιατί είχε αρχίσει να επαναλαμβάνει τα ίδια αστεία, όμως η σειρά επέζησε και έχει φτάσει στον 11ο κύκλο. Στο τελευταίο επεισόδιο μάλιστα έκανε guest ο Bill Gates, έτσι είπα να αφιερώσω 20 λεπτά από τη ζωή μου και να δω το συγκεκριμένο επεισόδιο.


Δυστυχώς η σειρά δεν έχει πλέον τίποτα το νέρντικο. Αν στο συγκεκριμένο επεισόδιο δεν υπήρχε ο Bill Gates θα νόμιζα πως είδα ένα αλλόκοτο επεισόδιο από τα φιλαράκια. Η αρχική φόρμουλα έχει αλλάξει. Για να καταφέρει να προσελκύσει περισσότερο κοινό οι ήρωες μας έχουν καθημερινά προβλήματα όπως το να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, να βρουν καλύτερη δουλειά ή να βγουν για να πιουν ένα ποτό.


Δεν είναι κακό που η σειρά πήγε σε αυτή τη κατεύθυνση όμως το αρχικό concept έχει σχεδόν εξαφανιστεί με αποτέλεσμα να είναι κάτι ξένο για κάποιον νέρντουλα. Από την άλλη, αν κάποιος θέλει να το δει από την ρεαλιστική του πλευρά, είναι απόλυτα φυσιολογικό κάποιος στα 30 φεύγα του να είναι λιγότερο νερντ απ' ότι στα 25 του. Έχει οικογένεια, σχέση, παιδιά, δουλειά σπίτι και ένα κάρο άλλα προβλήματα. Είναι σίγουρα απόλυτα ρεαλιστικό, όμως ο λόγος που η σειρά έγινε πετυχημένη εξ' αρχής δεν ήταν ο ρεαλισμός της.

Δυστυχώς, τα περισσότερα sitcoms της Αμερικής, όσο καλά και να είναι κάποια στιγμή οδηγούνται, αναπόφευκτα, στην σίγουρη φόρμουλα που καθιέρωσαν τα φιλαράκια. Το ίδιο έγινε, σε γενικές γραμμές, και στο How I met Your mother. Ξεκίνησε με σκοπό να μας δείξει πως ο Ted γνώρισε την γυναίκα της ζωής του, ενώ καταλήξαμε στο να βλέπουμε τις περιπέτειες μιας παρέας φίλων.

Δεν ξέρω πόσες σεζόν ακόμα έχει το Big Bang Theory να δείξει, όμως για μένα η σειρά τελείωσε κάπου στην τέταρτη σεζόν περίπου. Αυτή τη στιγμή το πιο νέρντικο show που μπορεί κανείς να δει στην αμερικάνικη τηλεόραση είναι το Stranger Things, κι αυτό μόνο αν έχεις ζήσει στα 80's.


Κυριακή, 1 Απριλίου 2018

Παγκόσμια Ένωση του Ανθρώπου



Ο συγγραφέας του Game of Thrones δεν έχει καταφέρει απλά να γράψει μια ιστορία που να εγκλωβίζει τον αναγνώστη σε έναν άλλο, μαγικό κόσμο αλλά ανάμεσα στις γραμμές του έργου του, αλλά και στις σκηνές τις σειράς, ένας παρατηρητής μπορεί να δει την ανθρώπινη ιστορία αλλά και το κακό που έχει προξενήσει η αγάπη για την εξουσία.

Δεν θέλω να γράψω για την σύνδεση του έργου με τα πραγματικά γεγονότα της ανθρώπινης ιστορίας αλλά θα σταθώ στην τελευταία σεζόν της σειράς στην οποία γίνεται μια συμμαχία ώστε να αποτραπεί η επίθεση των white walkers. Τι όμως θα έκανε το ανθρώπινο είδος σε μια παρόμοια απειλή στον πραγματικό κόσμο;

Θα πει κανείς πως  λέω βλακείες, και πως η επίθεση των white walkers στη πραγματική ζωή είναι αδύνατη. Και θα συμφωνήσω στο δεύτερο μέρος της πρότασης. Οι white walkers δεν θα κάνουν επίθεση στη γη όμως ο κίνδυνος για την εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους από μια εξωγήινη "επίθεση" δεν είναι καθόλου σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Το ανθρώπινο είδος, με την ανικανότητα που το χαρακτηρίζει να δει πέρα από την όραση του, προτιμάει να ξοδεύει ενέργεια, χρόνο και χρήμα σε "ιερούς" πολέμους, ανωτερότητας φυλής και συγκέντρωση εξουσίας (τίποτα διαφορετικό δηλαδή από αυτά που έχουμε δει στο game of thrones) αγνοώντας ίσως κάποιον κίνδυνο που μπορεί να μας εξαφανίσει, όπως έκανε στους δεινόσαυρους.

Αγνοεί εντελώς την θέση του στο σύμπαν, θεωρώντας πως ο καλός Θεός ή οι καλοί Θεοί του έχει δώσει όλα τα όπλα που χρειάζεται ώστε να είναι για πάντα ο κυρίαρχος του υλικού κόσμου. Έτσι, η γνώμη των επιστημόνων για κάποια επικείμενη καταστροφή τους αφήνει αδιάφορους. "Εμένα θα με σώσει ο Θεός και μάλιστα θα είμαι ο επίλεκτος του αν καταφέρω να εξαφανίσω όσους πιστεύουν κάποια άλλη θρησκεία". Απλή λογική σκέψη για κάτι φανταστικά παράλογο.

Θα πει κάποιος πως όταν έρθει η δύσκολη ώρα το ανθρώπινο είδος θα ενωθεί για να αντιμετωπίσει την δυσκολία. Έστω πως αυτό μπορεί να γίνει, να αφήσουν, δηλαδή, οι άνθρωποι τις διαφορές τους στην άκρη, είτε αυτές είναι γεωπολιτικές, θρησκευτικές, οικονομικές ή συνδυασμός αυτών και να ενωθούν ενάντια στον μετεωρίτη που μπορεί να καταστρέψει τη γη. Πόσο σίγουρο είναι πως θα προλάβουμε;

Το ανθρώπινο είδος εστιάζει στις εσωτερικές αντιπαραθέσεις, η οποίες κακά τα ψέμματα είναι εντελώς ανούσιες, ενώ αφήνει τον χρόνο να κυλάει περιμένοντας σαν Έλληνας την τελευταία στιγμή να κάνεις κάποια σοβαρή ενέργεια. Όμως το ανθρώπινο είδος έχει φτάσει μέχρι εδώ γιατί έμαθε να προγραμματίζει και να προβλέπει τις "βουλές" της φύσης. Μάθαμε να διαβάζουμε τα σημάδια των καιρικών φαινομένων ώστε να έχουμε πάντα την ποιοτικότερη και μέγιστη ποσότητα αγροτικών προϊόντων. Μάθαμε την πρόληψη και εμβολιαζόμαστε πριν κάποια ασθένεια μας χτυπήσει την πόρτα.

Και όλα αυτά μάθαμε να τα κάνουμε έγκαιρα και όχι λίγο πριν έρθει η τελική αναμέτρηση με οποιοδήποτε πρόβλημα. Πόσο εύκολο λοιπόν θα είναι να αντιμετωπίσουμε μια κοσμική καταστροφή την τελευταία στιγμή; Πόσο εύκολο θα ήταν να αφήσουμε τις αντιπαραθέσεις μας και να ενωθούμε την τελευταία στιγμή;

Ο μόνος τρόπος που το ανθρώπινο είδος μπορεί να τα καταφέρει σε αυτό το, καθόλου, φιλόξενο σύμπαν είναι να δημιουργηθεί μια ένωση ανθρώπινου είδους. Μια παγκόσμια ένωση ανθρώπων που σκοπό θα έχει την βελτίωση των συνθηκών ζωής των ανθρώπων, ανεξάρτητα από καταγωγή, ράτσα, φύλλο ή οτιδήποτε μας ξεχωρίζει τώρα. Μια ένωση που ο ορθολογισμός και η επιστήμη θα έχουν τον πρώτο λόγο και οι λόγοι που το ανθρώπινο είδος διαχωρίζεται τώρα δεν θα υπάρχουν.

Σε αυτή την ένωση ανθρώπων δεν θα υπάρχουν χώρες, θρησκεία ή χρήμα. Θα υπάρχει το ανθρώπινο είδος, η επιστήμη και η εργασία των ανθρώπων για το καλό της ανθρωπότητας. Σε πολλούς μπορεί αυτό να φαίνεται παράλογο, τρελό και παιδαριώδες όμως πόσους θανάτους θα είχαμε αποφύγει αν υπήρχε μια τέτοια ένωση. Πόσο καλύτερος θα ήταν ένας κόσμος που το ανθρώπινο είδος δεν θα έσφαζε τους υπόλοιπους ανθρώπους για κάποιον ηλίθιο λόγο.

Κάποιος θα πει πως πρόκειται για ουτοπία. Και θα το πει για δύο λόγους. Γιατί βλέπει μόνο μέχρι εκεί που η όραση του του επιτρέπει και γιατί δεν έχει πάρει ακόμα παραδείγματα από το παρελθόν. Κανένας homo sapiens δεν περίμενε πως κάποτε θα μπορεί να πετάει, να επικοινωνεί με ανθρώπους σε άλλες ηπείρους ή αν ζει μέχρι τα 80 του χρόνια.

Πως, λοιπόν, μπορούμε να πετύχουμε κάτι τέτοιο; Σίγουρα δεν θα γίνει στα δικά μας χρόνια. Θα χρειαστεί τουλάχιστον μια χιλιετία για να φτάσουμε εκεί και θα χρειαστεί επίσης ένα πλάνο. Όσο μαθαίνουμε στα παιδιά μας πως η θρησκεία μας, η χώρα μας και η ζωή μας είναι πιο σημαντική από των υπολοίπων ανθρώπων τόσο η ουτοπία αυτή απομακρύνεται. Έτσι ο μόνος τρόπος για να φτάσουμε σε αυτόν τον παράδεισο είναι να μεγαλώσουμε τις επόμενες γενιές των ανθρώπων με ένα νέο τρόπος σκέψεις.

Το ανθρώπινο είδος δεν έχει ανάγκη από περισσότερους ανθρώπους αλλά από καλύτερους ανθρώπους. Ακόμα και αν εμείς οι ίδιοι δεν κάνουμε παιδιά, μπορούμε να διδάξουμε κάποιες βασικές αρχές σε άλλα παιδιά. Δεν χρειάζεται να πιέσουμε κανέναν. Αρκεί να μπει ο σπόρος στο μυαλό ενός παιδιού και με σποραδικό πότισμα να τον δεις να φυτρώνει.

Η ανάγκη του ανθρώπινου είδους να αφήσει πίσω της διαφορές του και να ενωθεί είναι ό,τι πιο δύσκολο θα μπορούσε να κάνει ο άνθρωπος. Είναι το πραγματικό κομβικό σημείο που θα μας ξεχωρίσει από τα υπόλοιπα ζώα και θα μας κάνει να διαφοροποιηθούμε από οποιονδήποτε πρόγονό μας. Δεν ξέρω αν αυτό θα πραγματοποιηθεί ποτέ, δεν είμαι προφήτης, όμως η ανάγκη υπάρχει. Ζήτω λοιπόν η παγκόσμια ένωση του ανθρώπου.