Κυριακή, 11 Μαρτίου 2018

Το σύνδρομο Στάθης Θεοχάρης



Είναι φορές, που όταν επισκέπτεσαι το παρελθόν σου, βλέπεις πόσο διαφορετικά αντιλαμβανόσουν τον κόσμο, τόσο εσύ όσο και η κοινωνία που ζούσες. Σε μια τέτοια αποκάλυψη βρέθηκα πρόσφατα, όταν το feed του YouTube, μου πρότεινε να δω βίντεο από το Καλημέρα Ζωή του  Φώσκολου με τον γνωστό Στάθη Θεοχάρη.

Να πω όμως πως η οποιαδήποτε κριτική και αν γίνει από εδώ και πέρα δεν έχει να κάνει με τον ηθοποιό που πέθανε πριν 1,5 -2 χρόνια περίπου, αλλά με τον χαρακτήρα που ενσάρκωνε. Εν συντομία λοιπόν, για όσους δεν ξέρουν, ο Στάθης Θεοχάρης ήταν ένας αστυνομικός της σειράς Καλημέρα Ζωή, ο οποίος είχε τον δικό του κώδικα ηθικής και δικαίου. Για να καταφέρει να βάλει φυλακή κάποιον εγκληματία μπορούσε να κάνει τα πάντα. Από το να σπάσει στο ξύλο κάποιον λακέ για πληροφορίες μέχρι να υποδυθεί τον ανυπάκουο και κακό μπάτσο ώστε να πείσει τους κακούς να τον βάλουν στην ομάδα τους.

Σαν χαρακτήρας, ο Θεοχάρης, δεν ήταν ο πιο ήρεμος άνθρωπος που μπορεί να έχεις γνωρίσει. Ακριβώς το αντίθετο. Ευερέθιστος και χωρίς να το σκεφτεί μπορούσε να δείρει ακόμα και την γυναίκα του αν θεωρούσε πως το απατάει. Την αγαπούσε, αλλά ως γνήσιο αρσενικό δεν άφηνε ατιμώρητη την, κατά φαντασίαν, μοιχαλίδα γυναίκα του. (Βίντεο Νο 1)

Φυσικά, ο Στάθης Θεοχάρης, αυτός ο φοβερός άντρας που δεν διστάζει να δείρει την γυναίκα του για μια απιστία που ο ίδιος φαντάζεται, με τεράστια ευκολία ερωτεύεται μια άλλη γυναίκα ενώ είναι παντρεμένος με παιδί. Όμως, αυτός είναι ο άντρακλας, ο αστυνόμος, ο αποδεκτός από την κοινωνία και το σημαντικότερο δεν υπάρχει κανένας που να μπορεί να τον τιμωρήσει όπως τιμώρησε ο ίδιος την γυναίκα του. (Βίντεο Νο2)

Αλλά εντάξει. Όσο άδικος και αν ήταν στην προσωπική του ζωή, ως θεατής του την χάριζες. Κι αυτό γιατί στην δουλειά του ήταν ο καλύτερος. Μπορούσε να μπουκάρει στο σπίτι οποιουδήποτε εγκληματία, να απειλήσει θεούς και δαίμονες και με την απειλή όπλου να μάζευε το κακό. Για τον Θεοχάρη δεν είχε σημασία πόσο ψηλά ή χαμηλά βρισκόσουν στην ιεραρχία του εγκλήματος, για την ακρίβεια δεν τον ενδιέφερε καν αν υπάρχουν τα κατάλληλα στοιχεία. Του αρκούσε να σε θεωρεί εκείνος εγκληματία και σύντομα θα έβλεπες την κάννη του όπλου του ανάμεσα στα μάτια σου και τα χέρια σου δεμένα με χειροπέδες( Βίντεο Νο3 - Βίντεο Νο4).

Τι συνέβαινε όμως όταν ο εγκληματίας ήταν γυναίκα. Τίποτα διαφορετικό. Ο Αστυνόμος, που αργότερα για τα ανδραγαθήματα του έγινε Ταξίαρχος, Στάθης Θεοχάρης δεν χάριζε κάστανα. Το ξύλο θα το έτρωγες είτε ήσουν άντρας ή γυναίκα (Βίντεο Νο5).

Φυσικά θα πει κάποιος "έλα μωρέ Θοδωρή, ο Θεοχάρης ήταν ένα φανταστικό πρόσωπο". Ναι, πράγματι ήταν ένα φανταστικό πρόσωπο. Αυτό όμως που κάνει εντύπωση είναι η ευκολία που εκείνη την εποχή μπορούσε να αντιμετωπιστεί η αστυνομική βία. Δεν θυμάμαι καν την ίδια την αστυνομία να αντιδρά στο θέμα αυτό. Μάλιστα, αν κάποιος μεγάλωσε σε σπίτι που έβλεπαν αυτές τις σειρές, ήταν πιθανό ο Θεοχάρης να αντιμετωπιζόταν σαν ήρωας.

Εντάξει μπορεί να τσιλιμπούρδιζε, να έσπαγε στο ξύλο όποιον δεν του άρεσε η φάτσα αλλά κατά βάθος ήταν καλός. Αυτή ήταν η νοοτροπία τότε. Αυτή η νοοτροπία είναι βαθιά ριζωμένη στον Έλληνα. Θεωρεί λογικό ο αστυνόμος να δέρνει όποιον θεωρεί ύποπτο. Θεωρεί λογικό ο άντρας να έχει 10 γκόμενες ενώ αν η γυναίκα τολμήσει να πει καλημέρα σε κάποιον άγνωστο να θεωρηθεί μοιχαλίδα. Ευτυχώς ζούμε στο 2018.

Τα φαινόμενα αστυνομικής βίας δεν έχουν εξαλειφθεί όμως σίγουρα έχουν μειωθεί. Κι αυτό γιατί σιγά σιγά (πάρα πολύ σιγά όμως) γινόμαστε μια χώρα με νόμους. Την σημερινή εποχή, και αφού είχαμε ένα νεκρό αθώο παιδί από όπλο μπάτσου, δύσκολα κάποιος μπορεί να είναι υπέρ της αστυνομικής βίας. Πλέον ξέρουμε πως η αστυνομική βία μπορεί να φέρει στο νεκροταφείο αθώους και είναι κατακριτέο από το μεγαλύτερο ποσοστό της κοινωνίας.

Ούτε φυσικά η ενδοοικογενειακή βία έχει εξαλειφθεί, όμως πλέον όλο και λιγότερο η κοινωνία δείχνει ανοχή σε τέτοιες καταστάσεις. Και αυτό είναι το βασικότερο. Γιατί εκείνη την εποχή η κοινωνία μπορούσε πιο εύκολα να ανεχτεί αυτά τα γεγονότα. Ο αστυνόμος ό,τι και να έκανε ήταν αστυνόμος. Για τον αμόρφωτο Έλληνα εκείνης της εποχής ένας αστυνόμος ήταν "εξουσία".

Το πρότυπο του Στάθη Θεοχάρη, αν έπαιζε ξανά σήμερα η σειρά, θεωρώ πως θα ήταν κατακριτέο από τους περισσότερους. Οι καιροί έχουν αλλάξει και στην Ελλάδα. Ο κόσμος έχει μορφωθεί και δεν θα μπορούσε να θεωρεί ήρωα και πρότυπο έναν νευρικό, βίαιο, άπιστο αστυνόμο που βέβαια είχε καλή καρδιά.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου