Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

Τριλογία Hackers (ανεπίσημη)

Όταν ήμουν φοιτητής, δύο ήταν οι τριλογίες που περιμέναμε σαν τρελοί να ολοκληρωθούν στους κινηματογράφους. Από την μια είχαμε το epic fantasy έργο του Άρχοντα των δαχτυλιδιών που με τον γεμάτο κόσμο του και την πλοκή του μας είχε "επιβληθεί" στο μυαλό μας περιμένοντας όλοι να δούμε το τέλος, ακόμα και αν το ξέραμε, και από την άλλη είχαμε και την τριλογία του Matrix που απογοήτευσε πολλούς (σε κάποιο βαθμό κι εμένα). Μέσα όμως από αυτό το trend της τριλογίας, και όντας φοιτητής πληροφορικής, εμφανίστηκε άτυπα, μια άλλη τριλογία. Η τριλογία των ταινιών hacking.

Antitrust:
Η πρώτη ταινία που είχε κάνει την εισαγωγή της σε αυτή την άτυπη τριλογία ήταν και η τελευταία χρονολογικά. Το Antitrust ήταν μια ταινία που είχε να κάνει με τον ανοιχτό κώδικα, τις σκευωρίες και φόνους που οργάνωνε η Nurv, μια εταιρεία που θυμίζει Microsoft, και τον Χάκερ με όνομα Milo Hoffman ο οποίος προσπαθούσε να λύσει το μυστήριο. 

Η ταινία δεν ήταν ό,τι πιο ρεαλιστικό είχαμε δει μέχρι τότε όμως το ότι είχε σκηνές με Linux και το τότε δημοφιλές GUI Gnome έκαναν την ταινία αυτή σημαντική για την φοιτητική ζωή που ζούσα. Η ταινία έκλεινε με το μότο "Human knowledge belongs to the world." κάτι που συμφωνώ 100% όμως που είναι απίστευτα δύσκολο να γίνει πραγματικότητα σε έναν καπιταλιστικό κόσμο.



Operation Takedown:
Η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους το 2000 και βασίζεται στην πραγματική ιστορία, ή τουλάχιστον σε μια εκδοχή της πραγματικής ιστορίας, των hackers, Kevin Mitnick και Tsutomu Shimomura. Εδώ δεν έχουμε δολοφονίες και δολοπλοκίες. 

Εδώ έχουμε έναν Hacker που θέλει να δείξει πόσο πιο έξυπνος είναι από έναν security expert. Είναι η πιο ρεαλιστική από τις τρεις αφού έχει λίγο κώδικα σε Windows 3.1 και DOS, έχει κοινωνική μηχανική αλλά και έναν από τους πιο γνωστούς hacker παγκοσμίως, τον Kevin Mitnick.

Αρκετοί θα πουν πως η ιστορία δεν είναι απόλυτα αληθινή και μάλλον έχουν δίκιο αφού σε ένα αναλυτικό ντοκιμαντέρ του άλλου γνωστού hacker, Emanuel Goldstein αποδείχθηκε πως ο δημοσιογράφος που έγραψε το βιβλίο πάνω στο οποίο βασίστηκε η ταινία έβαλε αρκετή λογοτεχνική σάλτσα. Σε κάθε περίπτωση η ταινία έχει ενδιαφέρον. 


Hackers:
Η ταινία βγήκε το 1995 και έχει περισσότερα φώτα και από ντίσκο των 80s. Στο hackers βλέπουμε τι θεωρεί ο μέσος Αμερικάνος πως είναι ένας Hacker εκείνη την εποχή. Δερμάτινα ρούχα, punk κούρεμα, πολύχρωμα φώτα και τρελαμένες συμπεριφορές από 17 χρόνα παιδάκια που αποκτούν ένα κρυπτογραφημένο αρχείο που μπορεί να στείλει έναν κλέφτη στη φυλακή. 

Μπορεί να είναι ρεαλιστική όσο και τα στρουμφάκια όμως είναι απίστευτα διασκεδαστική. Μια από τις πρώτες εμφανίσεις της Jolie που την έκαναν διάσημη. Ένας πληροφορικάριος μπορεί να την δει μόνο αν θεωρήσει πως είναι κάποια εναλλακτική πραγματικότητα αφού το χάκινγκ της ταινίας αποτελείτε από "λεωφόρους επικοινωνίας" και πολύπλοκα μαθηματικά καθώς επίσης και χαρακτήρες πακμαν που διαγράφουν αρχεία.

Μότο της ταινίας: Hack the Planet!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου