Κυριακή, 25 Φεβρουαρίου 2018

Athens Dark



Την τελευταία βδομάδα το facebook έχει πολλές αναφορές από sponsored posts της νέας διαδικτυακής σειράς επιστημονικής φαντασίας με το όνομα Athens Dark:


Αφού λοιπόν πρόκειται για μια σειρά ελληνική που αφορά επιστημονική φαντασία, έστω και αν αυτό το project είναι με το χαμηλό budget του internet αποφάσισα να δω το πρώτο επεισόδιο. Προφανώς δεν μπορώ να μιλήσω για το σενάριο ή την πλοκή.

Η σειρά φαίνεται καλή, για τα δεδομένα της, φαίνεται να έχει εφέ, αν και low budget, και θεωρώ πως θα έχει επιτυχία. Και καλό θα είναι να έχουν κάτι τέτοια project επιτυχία γιατί με αυτόν τον τρόπο ανοίγουν πορτοφόλια και πέφτει χρήμα σε ένα είδος που το ελληνικό κοινό συνηθίζει να βλέπει μόνο από το Χόλιγουντ.

Νομίζω, πως έρχεται ο καιρός, αν και με βήματα χελώνας, ο ελληνικός κινηματογράφος αλλά και οι σειρές μας, να μην βασίζονται σε σεξ και σχέσεις αλλά σε ένα πιο μοντέρνο είδος. Καλή επιτυχία λοιπόν στο Athens Dark.

Δείτε το εδώ

Ελληνικές Metal μπάντες



Μπορεί  εδώ στην Ελλάδα να μην έχουμε, σε ευρύ φάσμα, αγάπη για την Metal μουσική, κυρίως για θρησκευτικούς λόγους, όμως δεν σημαίνει πως δεν έχουμε μπάντες που παίζουν καλή μουσική. Σε αυτό το άρθρο έχω συγκεντρώσει τέσσερις μπάντες, όμως υπάρχουν ακόμα περισσότερες τις οποίος θα τις καταγράψω σταδιακά.

Ξεκινάμε λοιπόν:

Rotting Christ



Septic Flesh



Astarte



Meden Agan

Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018

Ήρωες της Πληροφορικής Νο4: Anonymous



Κάπου το 2008, ο πλανήτης έμαθε για πρώτη φορά τους Anonymous. Η πρώτη εκτίμηση τότε έλεγε πως ήταν μια ομάδα χάκερ που ήθελε να χτυπήσει την εκκλησία της Σαϊεντολογίας γιατί η τελευταία ήθελε να αποσύρει με "τραμπουκισμό" βίντεο που αποκάλυπταν το πραγματικό πρόσωπο της εκκλησίας.

Όμως από που ξεκίνησαν οι Anonymous. Οι λιγότερο μυημένοι στην κουλτούρα του internet θα πουν το προφανές, αυτό που έχουν βγάλει όλα τα μέσα ενημέρωσης, πως ξεκίνησαν δηλαδή από το site 4chan. Αν και δεν είναι λάθος αυτή η εκτίμηση η πραγματική ρίζα των anonymous είναι αρκετά πιο μακρινή και έχει να κάνει με την κουλτούρα και την ιδεολογία των hackers. 

Η ιδεολογία αυτή υπήρχε σχεδόν από την αρχή. Ήταν οι εποχή που οι hackers των 70's και των 80's έκαναν τα πρώτα τους πειράματα στα γκαράζ και έδιναν στον κόσμο την πληροφορία. Όλες οι μέθοδοι κατασκευής κάποιου νέου εγχειρήματος μπορούσε κανείς να τις μάθει είτε ρωτώντας τον ίδιο τον δημιουργό ή, λίγο αργότερα, διαβάζοντας τα BBS που κρατούσαν αντίγραφο αυτής της πληροφορίας.

Κάπως έτσι διαμορφώθηκε ολόκληρη η πληροφορική. Με τον Wozniak να παρουσιάζει το πρώτο προσωπικό υπολογιστή και να γνωρίζει τον Jobs με τον οποίο θα ίδρυαν αργότερα την Apple και με άλλους hacker όπως ο Captain Crunch ο οποίος είχε βρει και είχε δείξει στον κόσμο πως μπορεί κάποιος να κάνει τηλέφωνα στο σύστημα της Αμερικής χωρίς να χρεώνεται.


Δεν είχε νόημα για εκείνους τους Χάκερ να φτιάξουν κάτι που δεν θα μπορούσαν να το μοιραστούν με τους άλλους. Η πληροφορία, θεωρούσαν πως, έπρεπε να είναι ελεύθερη. Αυτό ήταν που τους παρακινούσε να αναπτύσσουν νέες τεχνολογίες. Όταν αργότερα τα δίκτυα άρχισε να μπαίνει στη ζωή μας, όχι ακόμα για την μάζα αλλά για εκείνους τους λίγους που είχαν την τρέλα της τεχνολογίας, αρκετοί βρήκαν τρόπους να αποκτούν μη προσβάσιμη πληροφορία και να την κοινοποιούν. 

Αυτοί ήταν οι πρώτοι χάκερ που έμαθαν στη μάζα και τους θεώρησαν κλέφτες. Όμως το 1986 ο Mentor, ένας από τους πιο γνωστούς χάκερ σήμερα, έγραψε το Hacker Manifesto. Εκεί γινόταν σαφές πως οι Χάκερς δεν είναι έφηβοι που θέλουν να καταστρέψουν τον κόσμο. Είναι απλοί άνθρωποι που δοκιμάζουν νέα τεχνολογία και θέλουν η πληροφορία να είναι ελεύθερη. Δεν τους ενδιαφέρει η θρησκεία, το φύλλο ή το χρώμα. Παραμένουν ανώνυμοι πίσω από τα πληκτρολόγια τους και ανταλλάσσουν ιδέες και γνώσεις.


Αυτή η κεντρική ιδέα της ελευθερίας του λόγου και της διακίνησης της πληροφορίας και της ανθρώπινης γνώσεις είναι το κίνητρο για όλους τους χάκερ στο κόσμο. Αυτή η ελευθερία δημιούργησε το ελεύθερο λογισμικό, το Linux και το μεγαλύτερο μέρος της τεχνολογίας που χειριζόμαστε σήμερα.

Όλη αυτή η ελευθερία του λόγου βρίσκει πρόσφορο έδαφος στο internet. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να πει τη γνώμη του, να αποκρύψει τα στοιχεία του, να κάνει πλάκα. Το τι θα βγει στην επιφάνεια του internet, ποια ιδέα, ποια τεχνολογία ή ποιο meme προέρχεται από την δημοκρατική διαδικασία που είναι η ίδια η φύση του internet.

Με αυτό κατά νου λοιπόν, από το 4chan, ένα αμφιλεγόμενο site, ξεκίνησαν οι Anonymous γιατί κάποιος με δύναμη προσπάθησε να κλείσει τα στόματα του internet. Κάποιος αποφάσισε να επιβάλει την σιγή σε ένα μέσο που δεν μπορεί να σιγάσει. Έτσι οι Αnonymous ξεκίνησαν από εκεί με κίνητρο την ελευθερία του λόγου. Είναι όλοι οι Anonymous τεχνικά καταρτισμένοι για να μπορούν να κάνουν Hacking.

Για να το απαντήσουμε αυτό πρέπει να δούμε τι χακιές κάνουν κυρίως οι Anonymous. Ο βασικός τρόπος διαμαρτυρίας τους είναι επιθέσεις DDoS, επιθέσεις δηλαδή που αυτό που πρέπει να κάνεις είναι πολλά request σε έναν Server ώστε να τον ρίξεις. Αναλογικά με τον πραγματικό κόσμο είναι σαν να μαζεύεσαι στο Σύνταγμα ένα απόγευμα, μαζί με ομοϊδεάτες σου για να διαμαρτυρηθείς για τις συντάξεις.

Γίνεται λοιπόν σαφές πως η βασική μεθοδολογία δεν απαιτεί τεχνικές γνώσεις αλλά πλήθος. Έτσι, οποιοσδήποτε από μας μπορεί να ανήκει στους Anonymous. Δεν είναι βέβαια όλοι άνθρωποι χωρίς τις απαραίτητες τεχνικές γνώσεις. Κάποιοι, αυτοί κυρίως που μέσα από το WikiLeaks φέρνουν στο φως κρυφά στοιχεία για κυβερνήσεις και επιχειρήσεις έχουν τις απαραίτητες γνώσεις. Όμως η ουσία είναι πως ο οποιοσδήποτε μπορεί να διαμαρτυρηθεί στο internet για κάτι που είναι άδικο.

Το μέλλον των Anonymous δεν το ξέρει κανένας γιατί δεν υπάρχει ηγεσία. Λειτουργούν αναρχικά, χωρίς ηγέτες, κάτι που συνάδει 100% με την κουλτούρα του χάκινγκ. Κανείς λοιπόν δεν ξέρει ποιο θα είναι το μέλλον και για πόσο ακόμα θα υπάρχουν. Σε κάθε περίπτωση όμως αποτελούν ένα ξεχωριστό κομμάτι της πληροφορικής.



Cobra Kai



Και εκεί που κάθεσαι και αναπολείς τις ταινίες που έβλεπες όταν ήσουν πιτσιρίκος και θυμάσαι το χτύπημα του γερανού και τον κύριο Μιγιάγκι να μαθαίνει σε έναν μισομερίδα καράτε, τσουπ, το YouTube σου προτείνει ένα βίντεο με το όνομα First ever footage of Cobra Kai

Λες τι μου θυμίζει το Cobra Kai και με λίγη προσπάθεια θυμάσαι πως ήταν το dojo του "κακού" στις ταινίες Karate Kid. Βλέπεις το βίντεο και νομίζεις πως είναι φάρσα. Όμως όχι δεν είναι. Το YouTube Red ετοιμάζει αυτή τη σειρά και πολλοί στην ηλικία μου και λίγο μεγαλύτεροι  και περιμένουμε να τη δούμε. Το μόνο αρνητικό που έχει η σειρά εξ αρχής είναι πως δεν υπάρχει ο Μιγιάγκι. Εν αναμονή λοιπόν:


Κυριακή, 18 Φεβρουαρίου 2018

Γιατί 0! = 1 ?



Από τα σημαντικότερα πράγματα που μάθαμε στο δημοτικό ήταν η προπέδια και κατ' αντιστοιχία από τα σημαντικότερα πράγματα που μάθαμε στο λύκειο ήταν οι παράγωγοι. Όμως τότε μάθαμε κάτι που δεν αμφισβητήσαμε ποτέ, γιατί αφενός το έλεγε το βιβλίο και αφετέρου μας το είπε ο δάσκαλός. Όμως, κανείς ποτέ δεν μας είπε γιατί 0! = 1. Ευτυχώς το 20018 έχουμε ιντερνετ και YouTube:

Time, what is time...



Τον τελευταίο καιρό, εμφανίζονται όλο και περισσότερα βίντεο στο YouTube με επιστημονική θεματολογία. Το πρώτο που θυμάμαι ήταν το κανάλι του Mad Scientist, όμως από εκεί βρήκα το Astronio και την Καθημερινή Φυσική. Όλα αυτά τα κανάλια έχουν σαν θεμέλιο τους να εκλαϊκεύσουν  πολύπλοκες επιστημονικές έννοιες και να φέρουν πιο κοντά στον μέσο άνθρωπο την επιστήμη. Από όλο αυτό, δεν θα μπορούσε να λείπει ο κύριος "Πότε θα κάνεις καινούριο Μπραφ" Mikeius.

Στο τελευταίο του λοιπόν βίντεο κάνει αναφορά σε κάτι που ο άνθρωπος το ξοδεύει εδώ και χρόνια, περισσότερο και από το χρήμα, τον χρόνο. Δεν είχα σκεφτεί ποτέ πως κάποτε ο χρόνος ήταν μια γενικευμένη έννοια για τον άνθρωπο. Το βίντεο αυτό του Mikeius με έκανε να δικαιολογήσω τις προηγούμενες γενιές για τον αλόγιστα ξοδεμένα χρόνο τους.

Γιατί αυτό είναι μια παρατήρηση που είναι πέρα για πέρα αληθινή. Αν δούμε μια γενιά πριν θα παρατηρήσουμε πως οι γονείς μας δεν μετράνε τον χρόνο όσο η δικιά μου γενιά και σίγουρα δεν μετράν τον χρόνο όσο η επόμενη γενιά. Έτσι πολλές φορές μπορεί να δεις τις προηγούμενες γενιές να βρίσκονται σε παρέες και να μην εστιάζουν στο θέμα που θέλουν να αναπτύξουν αλλά να αναφέρουν ανούσια στοιχεία που δεν έχουν καμία σύνδεση με το τελικό αποτέλεσμα. 

Βλέποντας το βίντεο του Mikeius συμπεραίνω, έστω και λίγο βιαστικά, πως αυτό είναι το αποτέλεσμα που μετέδωσαν στους γονείς μας οι προηγούμενες γενιές (δηλαδή οι δικοί τους γονείς κλπ) τότε που ο χρόνος είχε μια γενική σχέση με την πραγματικότητα. Αυτή τη γενικευμένη άποψη για τον χρόνο την παρατηρούμε σε πολλές ταινίες των 80's όταν δύο άνθρωποι θέλουν να συναντηθούν. Δεν λένε για παράδειγμα "Θα τα πούμε στις 12:00" αλλά αντ' αυτού "Θα τα πούμε το μεσημέρι".

Από την άλλη πλευρά, ο ελεύθερος χρόνος που είχες στα 80's σε σχέση με τον χρόνο που έχεις το 2018 είναι λιγότερος ή για να το θέσω καλύτερα έχεις περισσότερα πράγματα που θέλεις να κάνεις τον ελεύθερο χρόνο σου το 2018 που το 1980 δεν υπήρχαν. Ταινίες, μουσική, σειρές, βιβλία, κόμικς, συγκεντρώσεις αλλά και ειδησεογραφία που τα καθημερινά γεγονότα θα μπορούσαν να γεμίσουν ολόκληρες βιβλιοθήκες. 

Το 2018 έχεις τόση πληροφορία που ο χρόνος πρέπει να αξιολογηθεί και να μετρηθεί. Σε αντίθεση με τα 80's που μπορούσες να αράξεις για ένα ποτάκι κάθε βράδυ χωρίς να ενδιαφέρεσαι για τον Τσέρνομπιλ ή για το νέο άλμπουμ των Metallica. Και δεν ήταν πως δεν ήθελες να μάθεις αλλά τότε ο μόνος τρόπος για να πάρεις νέες πληροφορίες ήταν οι ειδήσεις των δύο κρατικών καναλιών, που έπαιζαν σε συγκεκριμένες ώρες ή το αγαπημένο σου περιοδικό μουσικής που έβγαινε κάθε μήνα. Μέχρι δηλαδή την επόμενη ενημέρωση σου ο χρόνος σου ήταν πραγματικά ελεύθερος....και πεταμένος.

Βέβαια όλα αυτά τα γράφει ένας άνθρωπος που έχει μια σχέση αγάπης με τον χρόνο. Δεν μπορώ να σκεφτώ πως θα δώσω ραντεβού στις 18:00 και θα πάω 18:30 ή πως θα ξοδέψω χρόνο χωρίς να έχω προγραμματίσει πως θα ξοδέψω χρόνο. Ίσως όλα τα παραπάνω είναι απλά το παράπονο ενός ψυχαναγκαστικού με τον χρόνο ανθρώπου. Όπως και να έχει όμως ο χρόνος είναι σημαντικός για όλους και αναντικατάστατος.

Κυριακή, 11 Φεβρουαρίου 2018

Isaiah Thomas στους Lakers



Μπορεί ο βραχύσωμος Thomas να έφυγε πέρσι από τους Celtics, χωρίς να το έχει ζητήσει ο ίδιος, μπορεί φέτος να μην είχε μια πετυχημένη χρονιά με τους Cavs, όμως πλέον βρίσκεται στους Lakers και αρχίζει να μοιάζει με τον περσινό Thomas.

Θα μου πεις πως ήταν μόνο το πρώτο του παιχνίδι και θα έχεις δίκιο. Όμως με λίγο κούρδισμα οι Lakers θα μπορούσαν να παίξουν καλύτερα και να κερδίσουν τους Mavericks. Άλλωστε ο Thomas είναι μια φρέσκια προσθήκη στο Roster τους και συνεπώς ακόμα δεν έχει δέσει με το σύνολο.

Ότι δηλαδή είχε συμβεί και με τους βιαστικούς Cavs. Ο Thomas μόλις πριν λίγο καιρό γύρισε από τραυματισμό και δεν είχε καταφέρει να πει στο κλίμα της ομάδας. Ή για να το πούμε καλύτερα στο ανύπαρκτο κλίμα της ομάδας αφού μετά την ολική επαναφορά που έγινε προχθές βγήκε στην επιφάνεια η παντελής έλλειψη χημείας μεταξύ των παιχτών των Cavs.

Ελπίζω για τον άτυχο Thomas οι Lakers να είναι ο τελευταίος και ο πιο παραγωγικός σταθμός του αφού είναι ένας παίχτης που αξίζει να βρει μια ομάδα στην οποία να μπορεί να πρωταγωνιστεί ο ίδιος αλλά να έχει και αποτέλεσμα. Το ερώτημα είναι πως θα μπορούν οι Lakers να έχουν δύο PG μαζί, αφού δεν ξεχνάμε τον Λόνζο Μπολ που ήταν η πρώτη επιλογή τους.

Ο Thomas έχει την εμπειρία αλλά και το θράσος να πάρει επιθέσεις πάνω του όμως ο Lonzo ίσως είναι το μέλλον των Lakers. Σε κάθε περίπτωση θα δούμε πως θα πάει αυτό το σχήμα.

Υ.Γ. στους φίλους των Celtics: Καλό είναι να μην βρίζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ τον Thomas. Δεν επέλεξε να φύγει από την Βοστόνη. Τον έδιωξε ο Ainge. Επίσης, να μην ξεχνάνε πως αν δεν είχαμε στους Celtics τον Thomas και την περασμένη καλή χρονιά του δεν θα μπορούσαμε να χτυπήσουμε στο trade τον Irving. Οπότε καλό είναι να σκεφτόμαστε λίγο περισσότερο πριν βρίζουμε τον Thomas. 

Σάββατο, 10 Φεβρουαρίου 2018

Ποντίκια...



Οι περισσότεροι από εμάς, που αποκτήσαμε σχετικά νωρίς το μικρόβιο των Η/Υ θυμόμαστε πως το πιο πρωτόγονο ποντίκι που είχε ποτέ η ανθρωπότητα ήταν αυτό με την μπίλια που βρόμιζε συχνά και έπρεπε να το καθαρίσεις.

Όμως, όπως και στη φύση, στην τεχνολογία ισχύει η θεωρεία της εξέλιξης. Ποια είναι όμως αυτή των ποντικιών; Η απάντηση στο δεκάλεπτο βίντεο:

Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

Τριλογία Hackers (ανεπίσημη)

Όταν ήμουν φοιτητής, δύο ήταν οι τριλογίες που περιμέναμε σαν τρελοί να ολοκληρωθούν στους κινηματογράφους. Από την μια είχαμε το epic fantasy έργο του Άρχοντα των δαχτυλιδιών που με τον γεμάτο κόσμο του και την πλοκή του μας είχε "επιβληθεί" στο μυαλό μας περιμένοντας όλοι να δούμε το τέλος, ακόμα και αν το ξέραμε, και από την άλλη είχαμε και την τριλογία του Matrix που απογοήτευσε πολλούς (σε κάποιο βαθμό κι εμένα). Μέσα όμως από αυτό το trend της τριλογίας, και όντας φοιτητής πληροφορικής, εμφανίστηκε άτυπα, μια άλλη τριλογία. Η τριλογία των ταινιών hacking.

Antitrust:
Η πρώτη ταινία που είχε κάνει την εισαγωγή της σε αυτή την άτυπη τριλογία ήταν και η τελευταία χρονολογικά. Το Antitrust ήταν μια ταινία που είχε να κάνει με τον ανοιχτό κώδικα, τις σκευωρίες και φόνους που οργάνωνε η Nurv, μια εταιρεία που θυμίζει Microsoft, και τον Χάκερ με όνομα Milo Hoffman ο οποίος προσπαθούσε να λύσει το μυστήριο. 

Η ταινία δεν ήταν ό,τι πιο ρεαλιστικό είχαμε δει μέχρι τότε όμως το ότι είχε σκηνές με Linux και το τότε δημοφιλές GUI Gnome έκαναν την ταινία αυτή σημαντική για την φοιτητική ζωή που ζούσα. Η ταινία έκλεινε με το μότο "Human knowledge belongs to the world." κάτι που συμφωνώ 100% όμως που είναι απίστευτα δύσκολο να γίνει πραγματικότητα σε έναν καπιταλιστικό κόσμο.



Operation Takedown:
Η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους το 2000 και βασίζεται στην πραγματική ιστορία, ή τουλάχιστον σε μια εκδοχή της πραγματικής ιστορίας, των hackers, Kevin Mitnick και Tsutomu Shimomura. Εδώ δεν έχουμε δολοφονίες και δολοπλοκίες. 

Εδώ έχουμε έναν Hacker που θέλει να δείξει πόσο πιο έξυπνος είναι από έναν security expert. Είναι η πιο ρεαλιστική από τις τρεις αφού έχει λίγο κώδικα σε Windows 3.1 και DOS, έχει κοινωνική μηχανική αλλά και έναν από τους πιο γνωστούς hacker παγκοσμίως, τον Kevin Mitnick.

Αρκετοί θα πουν πως η ιστορία δεν είναι απόλυτα αληθινή και μάλλον έχουν δίκιο αφού σε ένα αναλυτικό ντοκιμαντέρ του άλλου γνωστού hacker, Emanuel Goldstein αποδείχθηκε πως ο δημοσιογράφος που έγραψε το βιβλίο πάνω στο οποίο βασίστηκε η ταινία έβαλε αρκετή λογοτεχνική σάλτσα. Σε κάθε περίπτωση η ταινία έχει ενδιαφέρον. 


Hackers:
Η ταινία βγήκε το 1995 και έχει περισσότερα φώτα και από ντίσκο των 80s. Στο hackers βλέπουμε τι θεωρεί ο μέσος Αμερικάνος πως είναι ένας Hacker εκείνη την εποχή. Δερμάτινα ρούχα, punk κούρεμα, πολύχρωμα φώτα και τρελαμένες συμπεριφορές από 17 χρόνα παιδάκια που αποκτούν ένα κρυπτογραφημένο αρχείο που μπορεί να στείλει έναν κλέφτη στη φυλακή. 

Μπορεί να είναι ρεαλιστική όσο και τα στρουμφάκια όμως είναι απίστευτα διασκεδαστική. Μια από τις πρώτες εμφανίσεις της Jolie που την έκαναν διάσημη. Ένας πληροφορικάριος μπορεί να την δει μόνο αν θεωρήσει πως είναι κάποια εναλλακτική πραγματικότητα αφού το χάκινγκ της ταινίας αποτελείτε από "λεωφόρους επικοινωνίας" και πολύπλοκα μαθηματικά καθώς επίσης και χαρακτήρες πακμαν που διαγράφουν αρχεία.

Μότο της ταινίας: Hack the Planet!


Όταν τα δεδομένα μεγαλώσουν...



Η ανθρώπινη γνώση και η μετάδοση της ήταν σημαντική για την εξέλιξη μας. Αρχικά η αποθήκευση και μετάδοση γνώσης μεταφερόταν από γενιά σε γενιά όμως όσο η γνώση αυξανόταν τόσο τα δυσκολότερο γινόταν να συνεχιστεί αυτή η πρακτική. Ευτυχώς, ανακαλύφθηκε η τυπογραφία.

Από τότε μέχρι τώρα ο άνθρωπος έχει καταφέρει να διατηρήσει την γνώση του παρελθόντος και να την κάνει ευκολότερα προσβάσιμη από όσο ήταν την εποχή των σπηλαίων. Δεν χρειάζεται να έρθει ο δάσκαλος για να σου πει για την ανατομία του ανθρωπίνου σώματος αν έχεις ένα βιβλίο με καλό σχεδιάγραμμα και περιγραφή. Όμως η ανθρώπινη γνώση δεν είναι μόνο η επιστήμη.

Ο άνθρωπος έχει την τάση να θέλει να αποθηκεύει τα πάντα. Φωτογραφίες από το παρελθόν του, οικογενειακά βίντεο αλλά και ζωγραφιές ή ιστορίες που δημιουργούσε μικρός. Κάποτε όλα αυτά ήταν δυσκολότερο να αποθηκευτούν χωρίς να χάσουν την αυθεντικότητα τους. Το χαρτί σκιζόταν, η φωτογραφία ξεθώριαζε, το βίντεο χαλούσε. Όμως στην ψηφιακή εποχή μπορούμε να κρατήσουμε όλη αυτή τη πληροφορία χωρίς να επηρεαστεί από την φυσική φθορά. Επίσης, το να αποθηκεύουμε στιγμές της ζωής μας έχει γίνει τόσο φθηνό που θέλουμε να αποθηκεύουμε στη κυριολεξία τα πάντα.

Όμως, πόσο μεγάλη είναι η δυνατότητα που μας παρέχει η τεχνολογία να αποθηκεύουμε δεδομένα. Σίγουρα, κάποια στιγμή το μέγεθος των δεδομένων θα είναι τόσο μεγάλος που τα μέσα που έχουμε τώρα διαθέσιμα δεν θα μπορούν να το χειριστούν. Όμως η επιστήμη δεν τα παρατάει.

Πειράματα έχουν δείξει πως μπορούμε να αποθηκεύσουμε πληροφορία με την μορφή DNA. Ακόμα βέβαια δεν έχουμε καταφέρει να την ανακτήσουμε την πληροφορία όμως αν συνδυάσουμε τους κβαντικούς υπολογιστές (απαραίτητοι αν έχουμε μεγάλη ποσότητα δεδομένων) τότε θα μιλούσαμε για μια νέα εποχή στη πληροφορική. Ίσως και μια εντελώς διαφορετική επιστήμη από αυτή που είναι σήμερα.

Ντετέκτιβ και επιστήμονες του Internet



Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει τη φράση "δύο μυαλά είναι καλύτερα από ένα"; Πόσες όμως φορές αυτό είναι αλήθεια και βρίσκει εφαρμογή στον πραγματικό κόσμο; Η εποχή του internet είναι η κατάλληλη, όπως φαίνεται, για να ενώσουμε όλοι τα μυαλά μας ώστε να λύσουμε εγκλήματα ή να βοηθήσουμε την επιστήμη να προχωρήσει περισσότερο.

Μπορεί να μοιάζει με φαντασία όμως ένα βίντεο ή μια φωτογραφία ίσως να είναι αρκετά για να βρεις κάποιον εγκληματία, να σώσεις μια ζωή ή να βρεις τον υπεύθυνο για τη ροχάλα στη σαλάτα σου. Μια μικρή λεπτομέρεια της φωτογραφίας ή του βίντεο μπορεί να σε οδηγήσει στο σωστό μονοπάτι όμως αυτός που θα σου υποδείξει το μονοπάτι δεν είναι ένας άνθρωπος αλλά ο συνδυασμός πολλών διαφορετικών ανθρώπων με τα διαφορετικά επίπεδα παρατηρητικότητας, γνώσεων και επίλυσης προβλημάτων.


Όμως η συλλογική προσπάθεια των ανθρώπων του ίντερνετ μπορεί να βοηθήσει και την επιστήμη. Δεν χρειάζεται να έχεις ξοδέψει πολλές ώρες διαβάζοντας και μελετώντας κάποιο επιστημονικό πεδίο για να βοηθήσεις την επιστήμη. Αρκεί να χρησιμοποιήσεις την βιολογική ικανότητα που έχουν όλοι οι άνθρωποι να λύνουν προβλήματα. Και αυτό μπορείς να το κάνεις παίζοντας video games που είναι φτιαγμένα γι αυτό το σκοπό. Παιχνίδια όπως το FoldIt μπορούν να βοηθήσουν τους επιστήμονες να ανακαλύψουν νέες θεραπείες και το ανθρώπινο είδος να έχει κάνει ένα σημαντικό βήμα μπροστά.