Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Οι καλλιτέχνες του σωλήνα



Είσαι λοιπόν μέσα στο μετρό, χωμένος δηλαδή μέσα σε έναν σωλήνα χωρίς να έχεις την δυνατότητα διαφυγής. Εκεί λοιπόν που ακούς την μουσικούλα σου και έχεις κλείσει τα μάτια να ξεκουραστείς λίγο, μαζί με τις μελωδίες των Black Sabbath που παίζουν στο κινητό σου να αναμειγνύονται και ήχοι από κάποιο κακοκουρδισμένο όργανο.  

Επειδή δεν ξέρεις τι μπορεί να έχει συμβεί μέσα σε αυτόν τον άβολο σωλήνα, αναγκάζεσαι να ανοίξεις τα μάτια ώστε να  αντικρίσεις ανθρώπους με ακορντεόν ή κάποιο άλλο όργανο να περνάν από μπροστά σου παίζοντας, ακριβώς δίπλα από το αυτί σου, το "Σ αγαπώ γιατί 'σαι ωραία" ή κάποιο άλλο, παρόμοια μοντέρνο, τραγούδι.

Κι εσύ δεν μπορείς να το αποφύγεις αυτό. Είσαι εγκλωβισμένος. Πρέπει να κάνεις υπομονή ώστε αυτός ο τύπος που θεωρεί πως η τέχνη του είναι τόσο καλή ώστε να την μοιραστεί μαζί σου σε έναν κλειστό χώρο, με φασαρία από την μηχανή, να σε προσπεράσει. Μόλις όμως περάσει αυτός ο τύπος, λίγες στάσεις αργότερα πρέπει για άλλη μια φορά να αντιμετωπίσεις ένα άλλο είδος καλλιτέχνη.

Τον καλλιτέχνη της απάτης. Ο πρώτος καλλιτέχνης έχει την ψευδαίσθηση πως κάνει κάτι τόσο καλά ώστε να πληρωθεί από όποιον νομίζει πως πρέπει να πληρωθεί για τις υπηρεσίες του. Αυτός όμως ο καλλιτέχνης που θα μιλήσω τώρα είναι το κάτι άλλο. Ξέρει να σε χτυπάει στο σημείο ακριβώς που ο πρωτόγονος πίθηκος μέσα σου θέλει να εξεγερθεί. Ξέρει να σε κάνει να θες να τον λυπηθείς αλλά και να τον βοηθήσεις με τα κακά που τον έχουν βρει. 

Συνήθως αυτός ο καλλιτέχνης έχει φάτσα παρόμοια με του Λεβέντη (γνωστή ως κλαμένο μουνί) και φωνή που μονοπωλεί το τύμπανο σου ακόμα και αν ακούς το Master of Puppets με τέρμα την ένταση των ακουστικών. Και πάντα η ίδια ή παρόμοια ιστορία. Έχω ένα παιδάκι άρρωστο, με έχει βγάλει και η Στεφανίδου (γιατί αφού τον έβγαλε η Στεφανίδου σημαίνει πως λέει αλήθεια), εδώ έχω και τα χαρτιά που λένε την αλήθεια κλπ.

Και αν όλα αυτά που έλεγε ήταν αλήθεια τότε δεν θα με εκνεύριζε. Ίσως και να βοηθούσα μάλιστα. Όμως το 8 χρονών κοριτσάκι παραμένει 8 χρονών εδώ και 8 χρόνια και η ενόχληση που νιώθεις κάθε πρωί όταν αυτός ο καλλιτέχνης σε ξυπνάει είναι πάντα η ίδια. Και η ενόχληση δεν είναι μόνο η έξτρα ηχορύπανση μέσα στο συρμό του μετρό. Η μεγαλύτερη ενόχληση είναι ότι ενώ ξέρεις πως λέει ψέματα, ξέρεις πως όλο αυτό είναι παραμύθι, κάτι μέσα σου σε κάνει να θέλεις να τον βοηθήσεις και αν δεν υπήρχε η λογική σου να σε σταματήσει θα του έδινες το πορτοφόλι σου και το PIN του ATM για να πάρει τα λεφτά σου.

Έτσι λοιπόν, κάθε μέρα εγκλωβισμένοι μέσα σε έναν σωλήνα πρέπει να ανεχτούμε τα ψέμματα και τις ψευδαισθήσεις των καλλιτεχνών του σωλήνα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου