Τρίτη, 22 Μαΐου 2018

Η Μητέρα της βίας είναι η ίδια η βία



Πιστεύω πως η βία είναι το εργαλείο που μπορεί να σε οδηγήσει στην ελευθερία σου. Όμως, όπως κάθε εργαλείο πρέπει να χρησιμοποιηθεί σωστά και την κατάλληλη χρονική στιγμή, διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος να τραυματιστείς εσύ αλλά να κάνεις κακό και σε όλους τους άλλους που είναι κοντά σου. Επίσης, δεν πρέπει ποτέ να παρατείνεις την χρήση της περισσότερο από όσο είναι απαραίτητο και αυτό γιατί σε αυτή τη περίπτωση ελοχεύει ο κίνδυνος να γίνεις το ίδιο το πρόβλημα το οποίο προσπάθησες να λύσεις με την βία.

Εδώ φυσικά στην Ελλάδα έχουμε συνηθίσει να χρησιμοποιούμε βία για οποιοδήποτε θέμα. Μας μίλησαν άσχημα στο δρόμο, σηκώνουμε μανίκια και αρχίζουμε τις μπουνιές. Μας γλυκοκοίταξαν την γκόμενα; Ε, τι σόι άντρας είσαι αν δεν σπάσεις στο ξύλο αυτόν που την θαύμασε. Λέει κάποιος τη γνώμη του για το Μακεδονικό ή τους πόντιους. Ας τον πλακώσουμε στο ξύλο για να μάθει αυτός να λέει αυτά που λέει.

Έτσι λοιπόν σε μια χώρα που η ελευθερία του λόγου είναι υπό προϋποθέσεις ο κάθε πόντιος ή κάθε ένας τελικά που διαφωνεί με κάποιον άλλον μπορεί να τον δείρει και μάλιστα αν η φαφλατάδικη μειοψηφία συμφωνεί με αυτόν που άσκησε βία τότε η κοινή γνώμη θα δώσει άφεση αμαρτιών. Γιατί η δημοκρατία στο μυαλό του μέσου Έλληνα είναι ο νόμος του ισχυρού.

Όταν όμως ο νόμος του ισχυρού τίθεται σε εφαρμογή στο σχολείο ή στο πανεπιστήμιο τότε οι ίδιοι φαφλατάδες θα κάνουν λόγο για bullying και άλλες τέτοιες εκφράσεις που είναι της μόδας. Όταν η βία της μιας πλευράς προκαλέσει βία της άλλης τότε έχουμε νεκρούς (Φύσσας - Φουντούλης - Καπελώνης). Όταν η κατάχρηση εξουσίας αφήνει ένα νεκρό παιδί τότε η Ελλάδα ολόκληρη καίγεται για μια βδομάδα. Δυστυχώς ο Έλληνας έχει μνήμη χρυσόψαρου.

Θα πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουμε πως ο πολιτισμός έχει νόμους και κανόνες και πρέπει να κινούμαστε με αυτούς. Ο Μπουτάρης, ανεξάρτητα αν μου αρέσει σαν δήμαρχος ή όχι, είναι εκλεγμένος από τον λαό της Θεσσαλονίκης. Είναι ο άνθρωπος που οι δημότες της Θεσσαλονίκης επέλεξαν να τους αντιπροσωπέυει. Όταν λοιπόν ασκείς βία σε έναν άνθρωπο εκλεγμένο τότε ασκείς βία στην ίδια την δημοκρατία. 

Ας μην ξεχνάμε επίσης πως ο Μπουτάρης είναι 70+ χρονών. Είναι αρκετά μεγάλος σε ηλικία για να αντέξει κάποιον ξυλοδαρμό. Η επίθεση στο Μπουτάρη είναι η τυπική πράξη ενός θρασύδειλου. Ή μάλλον πολλών θρασύδειλων μαζί γιατί η μονάδα είναι φοβισμένη για να κάνει οποιαδήποτε επίθεση στον οποιονδήποτε. 

Ακόμα και αν διαφωνώ με τους ακροδεξιούς φασίστες, θεωρώ πως έχουν κάθε δικαίωμα να μιλάνε. Όμως από την άλλη πλευρά εγώ και ο κάθε Έλληνας πολίτης έχει δικαίωμα να τους κρίνει, να απαντάει σε αυτά που λένε και να επιλέξει αν θα τους ψηφίσει ή όχι στις επόμενες εκλογές. Δεν έχω όμως κανένα δικαίωμα να μαζέψω μια συμμορία και να πάμε για τσαμπουκά. Ο φασισμός μπορεί να νικηθεί μόνο από την δημοκρατία, διαφορετικά θα πέσουμε σε έναν φασισμό άλλου είδους.

Δυστυχώς ο Έλληνας δεν έχει καταλάβει πόσο σημαντικό εργαλείο είναι η βία και αποφασίζει να την χρησιμοποιήσει σαν παιχνίδι. Παίζει με μια ατομική βόμβα, όπως ακριβώς κάνουν εδώ και χρόνια χώρες που ο μοναδικός νόμος τους είναι αυτός γραμμένος από τα χέρια του Θεού. Ελπίζω στην δικιά μας περίπτωση να λειτουργήσουν τα αντανακλαστικά του "καλού" Έλληνα και να αλλάξουμε δρόμο...

  

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2018

Ο Smartphone Hacker (short film)



Τα smartphones και το γρήγορο internet έχουν αλλάξει τον κόσμο. Οι περισσότεροι άνθρωποι πια συνδέονται στο internet από το κινητό τους, κάνουν chat, πληρώνουν τους λογαριασμούς τους. Όμως αυτό που αγνοούν είναι πως υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να εκμεταλλευτούν τις ευπάθειες των κινητών και να συλλέξουν δεδομένα για την προσωπική μας ζωή.

Πάνω σε αυτό το concept βασίζεται το παρακάτω short film:


Τρίτη, 8 Μαΐου 2018

Stand Up Comedy



Το Stand Up Comedy δεν ήταν γνωστό για πολλά χρόνια στον μέσο Έλληνα. Όμως, μαζί με την μαγεία του internet ήρθε και η ευκαιρία των Ελλήνων μέσα από το Youtube να μάθουν γι αυτό το ιδιαίτερο  είδος κωμωδίας.

Έτσι λοιπόν μοιράζομαι εδώ μερικά βίντεο με γνωστούς κωμικούς που χαρίζουν γέλιο με τα φοβερά κείμενα τους:





Δευτέρα, 7 Μαΐου 2018

Η ΑΕΚ κυπελλούχος Ευρώπης



Μπορεί να μην στηρίζω την Α.Ε.Κ., όμως φέτος ήταν η χρονιά του ΑΕΚτζη. Στο ποδόσφαιρο πρωταθλήτρια, στο μπάσκετ κυπελλούχος Ελλάδας και Ευρώπης και φυσικά ταινία αφιερωμένη στην μεγάλη νίκη του 1968. Κι όλα αυτά συμπληρώνοντας 50 χρόνια από την μεγάλη της επιτυχία το 1968. Αν κάποιος ήταν λίγο καχύποπτος θα μπορούσε να πει πως...είναι μια καλοστημένη πλεκτάνη.

Όμως, δεν είμαι καχύποπτος και κυρίως αγαπάω το μπάσκετ. Γι αυτό είδα και τον τελικό του Champions League (αποτυχία ο τίτλος της διοργάνωσης αλλά τέσπα). Όποιος λοιπόν είδε τον χθεσινό αγώνα απόλαυσε ένα παιχνίδι από τα παλιά. Έναν τύπο μπάσκετ που έχει χαθεί από τα Ευρωπαϊκά γήπεδα. Ο τύπος του μπάσκετ που δεν σε νοιάζει πόσους πόντους θα φας αρκεί να βάλεις περισσότερους. Αυτή η φιλοσοφία καταλήγει σε ένα παιχνίδι με πολλά καλάθια. Πάρα πολλά καλάθια.

Όπως όμως και ένα All-Star Game που κανένας δεν παίζει άμυνα και τα καλάθια πέφτουν βροχή μπορεί εύκολα να καταλήξει βαρετό ένα τέτοιο παιχνίδι. Και ο χθεσινός τελικός ήταν κοντά σε αυτή τη βαρεμάρα. Όμως η αυτοκτονική Α.Ε.Κ. μας έκανε να θέλουμε να δούμε την συνέχεια. Γιατί έλεγες πως δεν μπορεί να χάσει ένα τέτοιο ματς...

Έφτανε 10 πόντους μπροστά η Α.Ε.Κ.; Αμέσως χαλάρωνε η άμυνα της ή έκανε ηλίθια λάθη. Πέντε δευτερόλεπτα πριν λήξει το παιχνίδι και είχα αμφιβολίες αν θα κέρδιζε η Α.Ε.Κ. με τον τρόπο που έπαιζε. Αν οι Γάλλοι ήταν λίγο τυχεροί ή λίγο πιο συγκεντρωμένοι θα είχαν πάρει το τρόπαιο μέσα από τα χέρια της βασίλισσας. 

Η απορία μου μετά από ένα τέτοιο παιχνίδι είναι πως ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός έχασαν από μια τέτοια ομάδα. Στο τελικό κυπέλλου ο Ολυμπιακός ενώ μπορούσε να κερδίσει τον αγώνα έμοιαζε σαν να παραιτήθηκε με τον Σπανούλη να παλεύει μόνος του για άλλη μια φορά. Μπορεί η Α.Ε.Κ. να κέρδισε το τρόπαιο και μπράβο της, όμως ο ανταγωνισμός και το επίπεδο των ομάδων είναι αμφιλεγόμενο. Ίσως απλά η Α.Ε.Κ. ήταν απλά ο μονόφθαλμος ανάμεσα στους τυφλούς.

Από την άλλη το ίδιο μπορεί να πει κάποιος για  οποιαδήποτε διοργάνωση εκτός NBA. 

Κυριακή, 6 Μαΐου 2018

Γιατί Το Δήθεν Hacking Υπολογιστών, Δικτύων, Και Του Facebook Είναι ΓΙΑ ΗΛΙΘΙΟΥΣ!

Ο Άγγελος Κυρίτσης του PCsteps μας εξηγεί γιατί το δήθεν Hacking είναι....για ηλίθιους:

Cobra Kai Review



Έχουν περάσει περισσότερα από 30 χρόνια από τότε που μάθαμε όλοι το απίστευτο χτύπημα του γερανού. Όταν ο Daniel LaRousso κέρδιζε τον μισητό σε όλους μας ξανθό νταή, με ένα χτύπημα, το οποίο σύμφωνα με τον σοφό Μιγιάγκι δεν υπήρχε άμυνα να το σταματήσει, οι περισσότεροι δεν είχαμε καν φτάσει σε διψήφιο αριθμό ηλικίας. Τα χρόνια πέρασαν και αν κάποιος μπλεχτεί σε συζητήσεις για το Karate Kid είναι πιθανό να ακούσει τη φράση..."Ο Daniel ήταν τελικά ο κακός της ταινίας".


Το Cobra Kai βασίζεται σε αυτή την θεωρεία και μας δείχνει το άλλο πρόσωπο του Johnny ο οποίος φαίνεται να μην έχει ξεπεράσει ποτέ αυτό το χαμένο ματς. Κάνει μικροδουλειές για να ζήσει, ο πλούσιος πατριός του δεν χάνει ευκαιρία να τον μειώσει και να του θυμίσει πως είναι ένα τίποτα και η γυναίκα του έχει φύγει με τον γιο του. 

Ο Daniel από την άλλη είναι ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, με έναν πετυχημένο γάμο και δύο παιδιά. Έχει όμορφο σπίτι, φίλους και μια καλή ζωή. Δεν ασχολείται πια με το Καράτε όμως έχει πάντα στο νου του όλα τα μαθήματα του σοφού Μιγιάγκι.

Τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν όταν ένα βράδυ ο Johnny βοηθάει ένα παιδί να ξεμπλέξει από κάποιους bullies (ειρωνεία). Εκεί του έρχεται η ιδέα να ξεκινήσει ένα DoJo στο οποίο θα μαθαίνει καράτε σε παιδιά που έχουν προβλήματα με νταήδες. 

Ενώ κάποιος θα περίμενε να δούμε για άλλη μια φορά την ίδια φόρμουλα των ταινιών, η σειρά μας πάει σε μια διαφορετική οδό. Ο Johnny δεν είναι πια ο κακός και βλέπουμε το καλό πρόσωπό του και μας κάνει να ξανασκεφτούμε αυτά που νιώθαμε γι αυτόν 30 χρόνια πριν. 

Αντίθετα ο Daniel, ακόμα και αν κρατάει τα μαθήματα του Μιγιάγκι, μας δείχνει πως έχει και έναν κακό εαυτό που δεν τον είχαμε παρατηρήσει 30 χρόνια πριν. Αυτό ακριβώς κάνει την σειρά ενδιαφέρουσα.

Όμως και οι υπόλοιποι χαρακτήρες έχουν ενδιαφέρον. Ευτυχώς δεν υπάρχει ο τυπικός κακός με το σουπερ καράτε που θα πρέπει ο καλός να δείρει στο τέλος. Όλοι οι χαρακτήρες έχουν καλά και κακά στοιχεία πάνω τους. Ο καλός μπορεί να γίνει κακός για μια στιγμή και ξανά καλός την επόμενη. Όπως ακριβώς συμβαίνει και στην πραγματικότητα. Αυτό δίνει βάθος στη σειρά και σε προκαλεί να δεις την εξέλιξη των χαρακτήρων.

Η μόνη εξαίρεση, τουλάχιστον σε αυτή τη πρώτη σεζόν, είναι η κόρη του Daniel. Είναι τόσο δισδιάστατη και βαρετή που κάνει ακόμα και την ηθοποιό που την υποδύεται κακή. Μοιάζει με χαμένη έφηβη η οποία την κοροϊδεύει όλος ο κόσμος και εκείνη πιστεύει ό,τι της πουν.

Η σειρά είναι πάρα πολύ καλή και ανυπομονώ να δω και την δεύτερη σεζόν. Ειδικά με τον τρόπο που κλείνει η πρώτη σεζόν μας αφήνει να τεράστιο ερωτηματικό για το που θα το πάνε στη συνέχεια.

Ήρωες της πληροφορικής No 7: Alan Turing



Ο Alan Turing θεωρείται, κι όχι άδικα, ως ο πατέρας της πληροφορικής. Γεννημένος στις 23 Ιουνίου του 1912 έδειξε από μικρός την κλίση του στα μαθηματικά και στις επιστήμες. Είχε αρχίσει να λύνει μαθηματικά προβλήματα, χωρίς να έχει ακόμα τις απαραίτητες γνώσεις προχωρημένων μαθηματικών.Παρά την εξαιρετική του ευφυΐα και δεν κατάφερε να πάρει υποτροφία για το κολέγιο Trinity  που ήθελε αλλά τελικά φοίτησε στο Κινγκς του Κέμπριτζ. 

Ως φοιτητής θέλησε να δώσει λύση στο πρόβλημα του David Hilbert στο οποίο  έπρεπε να ερευνηθεί η ύπαρξη κάποιου αλγορίθμου ο οποίος αν δεχθεί σαν είσοδο μια λογική έκφραση να έχει αποτέλεσμα ΝΑΙ ή ΟΧΙ και κάθε φορά το αποτέλεσμα να είναι σωστό.

Η λύση του Turing ήταν μια υποθετική υπολογιστική μηχανή, που φυσικά έχει το όνομα Turing Machine. Η μηχανή Turing με το κατάλληλο set κανόνων μπορεί να κάνει διάφορους υπολογισμούς. Η ιδέα αυτή του Turing ήταν μια μηχανή γενικού σκοπού που περιοριζόταν από τους υπολογιστικούς πόρους όπως μνήμη και επεξεργαστική ισχύς. Όλοι οι σύγχρονοι υπολογιστές βασίζουν την λειτουργία τους στην μηχανή Turing.


Κατά την περίοδο του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου ο Turing επινόησε την μηχανή με την οποία μπορούσε να γίνει η αποκρυπτογράφηση των μηνυμάτων που είχαν κρυπτογραφηθεί με την μηχανή Enigma από τους Γερμανούς. Αρκετοί ιστορικοί αναφέρουν πως η αποκρυπτογράφηση των μηνυμάτων έφερε το τέλος του πολέμου αρκετά χρόνια νωρίτερα.

Το 1948 ο Turing αρχίζει ένα πρόγραμμα σκακιού για υπολογιστή ο οποίος δεν υπάρχει ακόμα.
Το 1949 αντιμετώπισε το πρόβλημα της τεχνητής νοημοσύνης και πρότεινε το περίφημο τεστ Turing κατά το οποίο μια μηχανή αποκτά νοημοσύνη όταν οι απαντήσεις που δίνει σε διάφορες ερωτήσεις δεν μπορούν να ξεχωρίσουν από τις αντίστοιχες ενός ανθρώπου.

Ο Turing ήταν ομοφυλόφιλος μια εποχή που η ομοφυλοφιλία ήταν έγκλημα. Δικάστηκε με ποινή χορήγησης ορμονών ώστε να περιοριστεί η λίμπιντο του. Αυτοκτόνησε με κυάνιο το 1954.

Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Ένα όχι και τόσο φοβερό κανάλι (Channel Awesome Drama)



Τελικά, το YouTube Drama πουλάει και δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Πριν δύο εβδομάδες περίπου, κυκλοφόρησε στο internet ένα έγγραφο στο οποίο αρκετοί παραγωγοί του site Channel Awesome, περιέγραφαν τα κακώς κείμενα της επιχείρησης. 

Για όσους δεν ξέρουν, το Channel Awesome είναι το κανάλι που φιλοξενεί τα βίντεο του Nostalgia Critic και μάλιστα ο ίδιος ο Doug Walker που ενσαρκώνει τον ρόλο του Nostalgia Critic είναι ένας από τους συνιδρυτές της εταιρείες. 

Στο έγγραφο αυτό λοιπόν υπάρχουν παράπονα από πλευράς παραγωγών που έχουν να κάνουν από κακή οργάνωση της εταιρείας μέχρι σεξουαλική παρενόχληση. Φαίνεται πως η πηγή των προβλημάτων είναι ο CEO της εταιρείας, ο Mike Michaud καθώς στα περισσότερα γεγονότα που καταγράφονται στο έγγραφο το όνομα κυριαρχεί. 

Αυτή τη στιγμή ακόμα και ο Doug Walker, σύμφωνα με την σελίδα του στο facebook, φαίνεται πως δεν δουλεύει πια στο Channel Awesome. Το μεγάλο πρόβλημα της ιστορίας αυτής είναι τα πνευματικά δικαιώματα του Nostalgia Critic, τα οποία έχει στην κατοχή του ο Mike Michaud και συνεπώς η περσόνα του Critic δεν θα μπορούσε να πάει σε κάποιο άλλο κανάλι χωρίς την συγκατάθεση του Michaud.

Αυτή τη στιγμή το Channel Awesome έχει ξεμείνει από παραγωγούς και φαίνεται πως οδεύει προς κλείσιμο. Περιμένουμε να δούμε την συνέχεια, κυρίως για τον Doug Walker και τον Nostalgia critic




Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Java Tutorial στα Ελληνικά

Αν θέλεις να μάθεις μια γλώσσα προγραμματισμού, ο καλύτερος τρόπος είναι από video στο YouTube. Βλέπεις τι κάνει ο τούτορα σου και ακολουθείς τα ίδια βήματα. Απλό και εύκολο. Δυστυχώς όμως τα βίντεο tutorials που υπάρχουν στα Αγγλικά (και κυρίως με ινδική προφορά ) είναι περισσότερα από αυτά που υπάρχουν σε Ελληνικά.

Το καλό όμως είναι πως ακόμα και στην μικρή Ελλάδα, υπάρχουν άνθρωποι που θα ξοδέψουν τον χρόνο τους ώστε να δώσουν στο κόσμο ένα αξιοπρεπέστατο βίντεο tutorial για να μπορέσει και ο Έλληνας προγραμματιστής να μάθει να γράφει κώδικα σε μια καινούρια γλώσσα. Ένας από αυτούς λοιπόν είναι και ο John Loukoum, ο οποίος έχει μια σειρά από βίντεο tutorials για java.






Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

Sega Mega Drive Mini



Μετά τις κινήσεις της Nintendo να δώσει στον λαό τις mini εκδοχές των παλιών καλών και πετυχημένων κονσολών της, NES και SNES, ακολουθεί σε αυτό το trend και η Sega.

Μπορεί κάποιοι να έχουν τις εκδόσεις Mega Drive της AT που είναι της ίδιας - mini - φιλοσοφίας, όμως ποτέ δεν έπιασε αυτή η ιδέα για την AT. Κι αυτό γιατί η ποιότητα της AT στα παιχνίδια της Sega είναι τουλάχιστον άθλια. Η εξομοίωση που κάνει δεν αποδίδει σωστά τα παιχνίδια με αποτέλεσμα να έχεις κακό ήχο και αρκετό Framedrop.

Αν τελικά η Sega κάνει αυτό το βήμα, όπως ανακοινώθηκε, ελπίζω να δώσει την προσοχή στην εξομοίωση των παιχνιδιών που έδωσε και η Nintendo για τα δικά της. Είναι κρίμα να μην μπορεί μια μεγάλη και γνωστή εταιρία video games να βγάλει αξιοπρεπέστατα τα παλιά της παιχνίδια σε σύγχρονη τεχνολογία.

Υπάρχουν πολλοί emulators για Mega Drive σε Android, λειτουργικό που υποθέτω η Sega θα εμπιστευτεί, όπως ακριβώς έκανε και η Nintendo. Το θετικό και η μεγάλη διαφορά με την Nintendo είναι πως η Sega ζητάει από τον κόσμο να της πει ποια παιχνίδια να συμπεριλάβει στο Mega Drive Mini, όπως είναι η ονομασία της συσκευής για την ώρα, κάτι που η Nintendo δεν έκανε.

Πηγή: https://www.insomnia.gr/

Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

Τεχνοφοβία, απομόνωση και προσωπικά δεδομένα



Αυτήν την στιγμή που γράφω αυτό το άρθρο είναι Σάββατο απόγευμα, μόλις έχω ξυπνήσει από τον μεσημεριανό μου ύπνο, ακούω μουσική, απολαμβάνω την κοκά κόλα μου και γράφω την γνώμη μου για ένα θέμα που με απασχολεί. Κάτι που θα έκανα 100 χρόνια πριν, Σάββατο απόγευμα θα ήταν να είμαι σε κάποιο χωράφι ή σε κάποια οικοδομή και να δουλεύω στο λιοπύρι και ο μόνος τρόπος που θα μπορούσα να πω την γνώμη μου στον υπόλοιπο κόσμο θα ήταν σε κάποιο καφενείο ή στην εκκλησία. Όμως μαντέψτε ποιος θα ενδιαφερόταν για την γνώμη μου ή ακόμα καλύτερα ποιος θα προλάβαινε να έχει οποιαδήποτε γνώμη ή άποψη για το τι συμβαίνει αν ο μόνος σκοπός της ζωής του θα ήταν η επιβίωση.

Κακά τα ψέμματα η τεχνολογία και η εξέλιξη μας έχει δώσει την δυνατότητα να ακουγόμαστε, να επικοινωνούμε και να διασκεδάζουμε περισσότερο σε λιγότερο χρόνο. Όμως ο άνθρωπος, ως αχάριστος που είναι δεν χάνει την ευκαιρία να δηλώνει πόσο δυσφορεί με την τεχνολογία και πόσο μας απομονώνει και μας κάνει λιγότερο ανθρώπους.

Οκ, λοιπόν. Ας πούμε πως πάμε...όχι μακρυά, να, μόνο στο 1998. Εκείνη την εποχή υπήρχε μεν ίντερνετ όμως το χρησιμοποιούσαν μόνο οι ελάχιστοι τυχεροί και που πλατφόρμες όπως facebook και youtube δεν υπήρχαν. Για να δούμε πως διασκεδάζαμε τότε όταν για παράδειγμα έβρεχε και δεν μπορούσες να βγεις έξω ή όταν έκανε ζέστη και δεν ήθελες να βγεις έξω γιατί φοβόσουν πως θα λιώσεις σαν παγωτό στο φούρνο.

Το μόνο λοιπόν που σου έμενε να κάνεις ήταν να παίζεις μόνος σου παιχνίδια στο σπίτι με παρέα την CPU της κονσόλας  ή PC. Αν βαρίόσουν να το κάνεις αυτό τότε μπορούσες να ανοίξεις την τηλεόραση και να δεις το πρόγραμμα που άλλοι επέλεξαν για σένα να παρακολουθήσεις. Άλλη δυνατότητα που είχες ήταν να δεις μια ταινία από την περιορισμένη βιβλιοθήκη βιντεοταινιών που είχαμε όλοι το 1998. Εκτός αν οι γονείς σου ήταν σινεφιλ και έκαναν συλλογή από ταινίες γραμμένες στο βίντεο από την τηλεόραση. Α, μπορούσες να μιλήσεις και στους φίλους σου στο τηλέφωνο. Όχι όμως για πάρα πολύ ώρα γιατί είτε γιατί κάποιος καλούσε το τηλέφωνο και δεν μπορούσε να βρει τους γονείς σου ή γιατί οι γονείς σου σου έβαζαν τις φωνές γιατί χρέωνες τον λογαριασμό του τηλεφώνου.

Τι κάνεις όμως το 2018 αχάριστε άνθρωπε που θεωρείς πως η τεχνολογία δεν είναι καλή και μας αποξενώνει. Θα σου πω λοιπόν. Παίζεις με φίλους σου on-line παιχνίδια, μιλάς με φίλους σου είτε μέσα από chat ή μέσα από τις άπειρες εφαρμογές που έχουν βγει για ομιλία και βίντεο, ή βλέπεις κάποια ταινία που κατέβασες παράνομα, ή διαβάζεις τα νέα των φίλων σου. Και γαμώ την αποξένωση. Κάθεσαι στο σπίτι σου και από την θαλπωρή του σπιτιού σου μπορείς να διασκεδάσεις με φίλους σου. Ναι, όντως αποξένωση.

Αλλά ο άνθρωπος πάντα ήθελε να ρίχνει στην τεχνολογία την ανάγκη του για αποξένωση. Κάποτε, όταν η τυπογραφεία ήταν το peak της τεχνολογίας, ο αχάριστος άνθρωπος έλεγε πως τα βιβλία των αποξενώνουν και τον κάνουν χαζό και άλλα τέτοια. Δεν μπορούσε το μικρό μυαλό του ανθρώπου πως το βιβλίο είναι ένας ακόμα τρόπος για τον άνθρωπο να επικοινωνήσει με άλλους ανθρώπους. Απλά σε αυτή τη μορφή του δεν ήταν ακόμα αμφίδρομη η τεχνολογία αυτή.

Τώρα λοιπόν που η επικοινωνία μπορεί να είναι αμφίδρομη και εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε για το περιεχόμενο του ίντερνετ γκρινιάζουμε για τα προσωπικά μας δεδομένα. Όταν ο άλλος βγαίνει στο facebook και ποστάρει ακόμα και τι ώρα πήγε τουαλέτα δεν έχει κανένα δικαίωμα να κλαίει  για τον κακό Μάρκο που του κλέβει τα δεδομένα και τα πουλάει. Προφανώς και τα πουλάει. Το facebook δεν είναι ίδρυμα για τον κάθε τρελό που θέλει να βρει γκόμενα ή να δείξει πόσο γαμάτη είναι η ζωή του. Έχει servers, υπαλλήλους και υποχρεώσεις να καλύψει για να μπορείς εσύ τσάμπα να βλέπεις τις φωτογραφίες της Μαράκι Βαριέμαι (Α, ρε αμοντάριστε, μου το κόλλησες).

Μα θα μου πεις εγώ δεν έδωσα την έγκρισή μου για να μπορεί ο Μάρκος να πουλάει τα δεδομένα μου. Το έκανες. Και μάλιστα το έκανες με κάθε συνείδηση. Όταν ο Snowden είχε βγει και μας επιβεβαίωνε αυτό που όλοι υποψιαζομασταν, πως δηλαδή το facebook παρακολουθεί την δραστηριότητα μας και εσύ παρά την γνώση που είχες εξακολούθησες να χρησιμοποιείς facebook ή να φτιάχνεις νέο λογαριασμό τότε αυτόματα έχασες και το δικαίωμα στην γκρίνια για τα προσωπικά δεδομένα.

Ας μην το παίζουμε ηλίθιοι. Αν το facebook δεν είχε διαφημίσεις τότε θα έπρεπε να πληρώνουμε για να το χρησιμοποιούμε. Το ίδιο ισχύει και για τα ειδησεογραφικά sites. Μέσα λοιπόν σε όλες τις ειδήσεις που θα δεις είναι λογικό να δεις και κάποια είδηση που έμμεσα σου προωθεί κάποιο προϊόν. Όμως αν έχεις μεγαλώσει και δεν μπορείς να συγκρατήσεις την παρόρμηση σου να αγοράσεις κάτι που δεν σου χρειάζεται επειδή το χρησιμοποιεί η Μενεγάκη τότε δικό σου πρόβλημα. Κανένας δεν σου φταίει παρά μόνο εσύ. Είσαι ενήλικας, βάλε κάτω τι είναι πραγματική ανάγκη και τι όχι.

Μια άλλη κριτική που έχει να αντιμετωπίσει η τεχνολογία είναι η κατηγορία πως στον εικονικό κόσμο οι άνθρωποι προβάλλουν έναν ψεύτικο εαυτό. Άκου αχάριστε. Ο άνθρωπος ΠΑΝΤΑ προσπαθούσε να δείξει πόσο καλύτερος ήταν από τους υπόλοιπους στο περιβάλλον του. Πόσες φορές δεν έχεις πει ψέμματα για το πόσες γυναίκες είχες στη ζωή σου ή τις εμπειρίες που μπορεί να είχες. Όλοι το έχουμε κάνει σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Ε, απλά η τεχνολογία σου χρήζει σκηνοθέτη και αν πραγματικά έχεις ταλέντο μπορείς να πείσεις όλους σου τους φίλους πως εχθές ήσουν στο τάδε μαγαζί και περνούσες τέλεια.

Αυτές τις μαλακίες τις ακούω πάνω από μια δεκαετία. Και έχω βαρεθεί να τα ακούω αλλά και να προσπαθώ να πείσω τους υπόλοιπους πως δεν είναι τόσο δραματικά τα πράγματα. Είναι η φύση του ανθρώπου να θέλει να κάνει επίδειξη και είναι επίσης η φύση του ανθρώπου να απομονώνεται. 

Εμένα αυτό που με φοβίζει είναι μήπως κάποια στιγμή φτιάξουμε τεχνητή νοημοσύνη, καταλάβει πόσο αχάριστα πλάσματα είμαστε και μας θανατώσει με έναν ωραίο υιό που θα επινοήσει.

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2018

Και έτσι άρχισαν όλα...



Είναι αλήθεια πως το μπάσκετ είναι εδώ και χρόνια το αγαπημένο μου άθλημα. Όμως δεν ήταν πάντα έτσι. Στο δημοτικό έπαιζα περισσότερο ποδόσφαιρο παρά μπάσκετ αφού οι περισσότεροι από τους συμμαθητές μου έπαιζαν ποδόσφαιρο. Δεν θα πω όμως πως είχα αγαπήσει τότε το ποδόσφαιρο αφού ακόμα και τότε ήθελα να παίξω αυτό το παιχνίδι με την πορτοκαλί μπάλα που κανένας από τον κύκλο μου δεν έπαιζε.

Τα πράγματα άλλαξαν την σεζόν 1994 / 1995, όταν μετακόμισα στο Λαύριο. Το Λαύριο ήταν, και εξακολουθεί να είναι, μπασκετικά ανεπτυγμένη πόλη. Δεν έχει τον κόσμο της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης όμως ο κόσμος που παίζει μπάσκετ το αγαπά το άθλημα. Έτσι λοιπόν, τότε, βρήκα την ευκαιρία και άρχισα να παίζω κι εγώ μπάσκετ.

Όμως, η μέρα που άλλαξε εντελώς τη ζωή μου σε σχέση με το άθλημα αυτό και με έκανε να το αγαπήσω ήταν ο αγώνας της ομάδας που υποστηρίζω, του Ολυμπιακού, εναντίων του μεγάλου αντιπάλου, Παναθηναϊκού στις 18 Φεβρουαρίου 1995. Εκείνο το δραματικό παιχνίδι με έκανε να αγαπήσω το μπάσκετ πραγματικά και να αρχίσω να ασχολούμαι ακόμα περισσότερο με το άθλημα. Και μετά από πολλά χρόνια βρήκα αυτόν τον αγώνα στο YouTube. 

Υ.Γ.: Είναι χαρακτηριστικό, πως από όλο τον αγώνα, στο μυαλό έχει μείνει η εικόνα του Πάσπαλι στο τελευταίο σουτ του αγώνα.

Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

Αντιδραστήριο Αποδομώντας τα ψέματα για τους πρόσφυγες



Τα τελευταία χρόνια, οι ψευδείς ειδήσεις στο ιντερνετ έχουν φτάσει σε ένα άλλο επίπεδο. Για να μπορέσουν μερικοί άνθρωποι να βγάλουν γρήγορα και εύκολα χρήματα, "μπολιάζουν" καθημερινά κάποιους ανθρώπους με ειδήσεις που ενισχύουν τις φοβίες, την μισαλλοδοξία αλλά την ψευδαίσθηση που έχουμε πως είμαστε ανώτεροι των υπολοίπων ανθρώπων ή λαών.

Αυτό το φαινόμενο έφτασε στη κορύφωση του με το προσφυγικό. Είχα βαρεθεί εκείνη την περίοδο να διαβάζω στο facebook ειδήσεις που μύριζαν από μακριά την σαπίλα του δημιουργού τους. "Λαθρομετανάστης βιάζει σκύλο", "Μουσουλμάνος, έβγαλε το σταυρό από την ελληνική σημαία", "Οι λαθρομετανάστες πετάνε τα φαγητά που τους δίνουμε" και πολλές άλλες παρόμοιες ειδήσεις. 

Φυσικά, όλα αυτά δεν έγιναν, όμως κάποιος, για να βγάλει το μαρούλι της ημέρας, τα έγραψε σε κάποιο blog, τα διέδωσε σε έναν ή δυο ανθρώπους και άφησε τα υπόλοιπα στο αόρατο χέρι της αγοράς. Μια είδηση που πουλάει του φέρνει έσοδα και είναι καλό γι αυτόν όμως το αντίκτυπο που έχει στο σύνολο του υπολοίπου πληθυσμού δεν μπορεί να το αντιληφθεί. 

Μπολιάζοντας με τέτοιες ειδήσεις τον Έλληνα αναγνώστη, ο οποίος αφορμές ζητάει για να βγάλει την σκατοψυχιά του, δημιουργεί πρόβλημα στην ίδια την κοινωνία. Μπορεί λοιπόν αύριο, ένα εξοργισμένο πλήθος, να πάρει αναμμένους δαυλούς και δρεπάνια και να πάει σε έναν καταυλισμό με σκοπό να αφανίσει αυτούς που θεωρεί πως θέλουν να του πάρουν την θρησκεία. 

Δυστυχώς, το πρόβλημα είναι σοβαρότατο και οι ενέργειες που έχουν γίνει είναι ελάχιστες. Έτσι λοιπόν, αν και καθυστερημένα, βρήκα ένα ενδιαφέρον βίντεο σχετικά με τα ψέματα που μας μπόλιασαν διάφοροι επιτήδειοι, με σκοπό να βγάλουν ζεστά λεφτάκια.

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2018

Από Big Bang Theory σε Friends



Πριν μερικά χρόνια, όταν το να είσαι nerd και geek είχε αρχίσει να είναι της μόδας, ξεκίνησε να παίζει στη τηλεόραση το Big Bang Theory. Η σειρά ήταν το κάτι άλλο. Νερντοχιούμορ που μόνο οι μυημένοι μπορούσαν να καταλάβουν, πρωταγωνιστές με προσωπικότητες που, αν ήσουν νερτνουλας,  σίγουρα είχες συναντήσει στη ζωή σου και κάθε φορά που το έβλεπες ήταν 20 λεπτά αυτοσαρκασμού, αφού μπορούσες να ταυτιστείς σε πολλές από τις περιπέτειες των ηρώων.

Τα χρόνια πέρασαν, εγώ σταμάτησα να παρακολουθώ την σειρά από κάποια στιγμή και μετά γιατί είχε αρχίσει να επαναλαμβάνει τα ίδια αστεία, όμως η σειρά επέζησε και έχει φτάσει στον 11ο κύκλο. Στο τελευταίο επεισόδιο μάλιστα έκανε guest ο Bill Gates, έτσι είπα να αφιερώσω 20 λεπτά από τη ζωή μου και να δω το συγκεκριμένο επεισόδιο.


Δυστυχώς η σειρά δεν έχει πλέον τίποτα το νέρντικο. Αν στο συγκεκριμένο επεισόδιο δεν υπήρχε ο Bill Gates θα νόμιζα πως είδα ένα αλλόκοτο επεισόδιο από τα φιλαράκια. Η αρχική φόρμουλα έχει αλλάξει. Για να καταφέρει να προσελκύσει περισσότερο κοινό οι ήρωες μας έχουν καθημερινά προβλήματα όπως το να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, να βρουν καλύτερη δουλειά ή να βγουν για να πιουν ένα ποτό.


Δεν είναι κακό που η σειρά πήγε σε αυτή τη κατεύθυνση όμως το αρχικό concept έχει σχεδόν εξαφανιστεί με αποτέλεσμα να είναι κάτι ξένο για κάποιον νέρντουλα. Από την άλλη, αν κάποιος θέλει να το δει από την ρεαλιστική του πλευρά, είναι απόλυτα φυσιολογικό κάποιος στα 30 φεύγα του να είναι λιγότερο νερντ απ' ότι στα 25 του. Έχει οικογένεια, σχέση, παιδιά, δουλειά σπίτι και ένα κάρο άλλα προβλήματα. Είναι σίγουρα απόλυτα ρεαλιστικό, όμως ο λόγος που η σειρά έγινε πετυχημένη εξ' αρχής δεν ήταν ο ρεαλισμός της.

Δυστυχώς, τα περισσότερα sitcoms της Αμερικής, όσο καλά και να είναι κάποια στιγμή οδηγούνται, αναπόφευκτα, στην σίγουρη φόρμουλα που καθιέρωσαν τα φιλαράκια. Το ίδιο έγινε, σε γενικές γραμμές, και στο How I met Your mother. Ξεκίνησε με σκοπό να μας δείξει πως ο Ted γνώρισε την γυναίκα της ζωής του, ενώ καταλήξαμε στο να βλέπουμε τις περιπέτειες μιας παρέας φίλων.

Δεν ξέρω πόσες σεζόν ακόμα έχει το Big Bang Theory να δείξει, όμως για μένα η σειρά τελείωσε κάπου στην τέταρτη σεζόν περίπου. Αυτή τη στιγμή το πιο νέρντικο show που μπορεί κανείς να δει στην αμερικάνικη τηλεόραση είναι το Stranger Things, κι αυτό μόνο αν έχεις ζήσει στα 80's.


Κυριακή, 1 Απριλίου 2018

Παγκόσμια Ένωση του Ανθρώπου



Ο συγγραφέας του Game of Thrones δεν έχει καταφέρει απλά να γράψει μια ιστορία που να εγκλωβίζει τον αναγνώστη σε έναν άλλο, μαγικό κόσμο αλλά ανάμεσα στις γραμμές του έργου του, αλλά και στις σκηνές τις σειράς, ένας παρατηρητής μπορεί να δει την ανθρώπινη ιστορία αλλά και το κακό που έχει προξενήσει η αγάπη για την εξουσία.

Δεν θέλω να γράψω για την σύνδεση του έργου με τα πραγματικά γεγονότα της ανθρώπινης ιστορίας αλλά θα σταθώ στην τελευταία σεζόν της σειράς στην οποία γίνεται μια συμμαχία ώστε να αποτραπεί η επίθεση των white walkers. Τι όμως θα έκανε το ανθρώπινο είδος σε μια παρόμοια απειλή στον πραγματικό κόσμο;

Θα πει κανείς πως  λέω βλακείες, και πως η επίθεση των white walkers στη πραγματική ζωή είναι αδύνατη. Και θα συμφωνήσω στο δεύτερο μέρος της πρότασης. Οι white walkers δεν θα κάνουν επίθεση στη γη όμως ο κίνδυνος για την εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους από μια εξωγήινη "επίθεση" δεν είναι καθόλου σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Το ανθρώπινο είδος, με την ανικανότητα που το χαρακτηρίζει να δει πέρα από την όραση του, προτιμάει να ξοδεύει ενέργεια, χρόνο και χρήμα σε "ιερούς" πολέμους, ανωτερότητας φυλής και συγκέντρωση εξουσίας (τίποτα διαφορετικό δηλαδή από αυτά που έχουμε δει στο game of thrones) αγνοώντας ίσως κάποιον κίνδυνο που μπορεί να μας εξαφανίσει, όπως έκανε στους δεινόσαυρους.

Αγνοεί εντελώς την θέση του στο σύμπαν, θεωρώντας πως ο καλός Θεός ή οι καλοί Θεοί του έχει δώσει όλα τα όπλα που χρειάζεται ώστε να είναι για πάντα ο κυρίαρχος του υλικού κόσμου. Έτσι, η γνώμη των επιστημόνων για κάποια επικείμενη καταστροφή τους αφήνει αδιάφορους. "Εμένα θα με σώσει ο Θεός και μάλιστα θα είμαι ο επίλεκτος του αν καταφέρω να εξαφανίσω όσους πιστεύουν κάποια άλλη θρησκεία". Απλή λογική σκέψη για κάτι φανταστικά παράλογο.

Θα πει κάποιος πως όταν έρθει η δύσκολη ώρα το ανθρώπινο είδος θα ενωθεί για να αντιμετωπίσει την δυσκολία. Έστω πως αυτό μπορεί να γίνει, να αφήσουν, δηλαδή, οι άνθρωποι τις διαφορές τους στην άκρη, είτε αυτές είναι γεωπολιτικές, θρησκευτικές, οικονομικές ή συνδυασμός αυτών και να ενωθούν ενάντια στον μετεωρίτη που μπορεί να καταστρέψει τη γη. Πόσο σίγουρο είναι πως θα προλάβουμε;

Το ανθρώπινο είδος εστιάζει στις εσωτερικές αντιπαραθέσεις, η οποίες κακά τα ψέμματα είναι εντελώς ανούσιες, ενώ αφήνει τον χρόνο να κυλάει περιμένοντας σαν Έλληνας την τελευταία στιγμή να κάνεις κάποια σοβαρή ενέργεια. Όμως το ανθρώπινο είδος έχει φτάσει μέχρι εδώ γιατί έμαθε να προγραμματίζει και να προβλέπει τις "βουλές" της φύσης. Μάθαμε να διαβάζουμε τα σημάδια των καιρικών φαινομένων ώστε να έχουμε πάντα την ποιοτικότερη και μέγιστη ποσότητα αγροτικών προϊόντων. Μάθαμε την πρόληψη και εμβολιαζόμαστε πριν κάποια ασθένεια μας χτυπήσει την πόρτα.

Και όλα αυτά μάθαμε να τα κάνουμε έγκαιρα και όχι λίγο πριν έρθει η τελική αναμέτρηση με οποιοδήποτε πρόβλημα. Πόσο εύκολο λοιπόν θα είναι να αντιμετωπίσουμε μια κοσμική καταστροφή την τελευταία στιγμή; Πόσο εύκολο θα ήταν να αφήσουμε τις αντιπαραθέσεις μας και να ενωθούμε την τελευταία στιγμή;

Ο μόνος τρόπος που το ανθρώπινο είδος μπορεί να τα καταφέρει σε αυτό το, καθόλου, φιλόξενο σύμπαν είναι να δημιουργηθεί μια ένωση ανθρώπινου είδους. Μια παγκόσμια ένωση ανθρώπων που σκοπό θα έχει την βελτίωση των συνθηκών ζωής των ανθρώπων, ανεξάρτητα από καταγωγή, ράτσα, φύλλο ή οτιδήποτε μας ξεχωρίζει τώρα. Μια ένωση που ο ορθολογισμός και η επιστήμη θα έχουν τον πρώτο λόγο και οι λόγοι που το ανθρώπινο είδος διαχωρίζεται τώρα δεν θα υπάρχουν.

Σε αυτή την ένωση ανθρώπων δεν θα υπάρχουν χώρες, θρησκεία ή χρήμα. Θα υπάρχει το ανθρώπινο είδος, η επιστήμη και η εργασία των ανθρώπων για το καλό της ανθρωπότητας. Σε πολλούς μπορεί αυτό να φαίνεται παράλογο, τρελό και παιδαριώδες όμως πόσους θανάτους θα είχαμε αποφύγει αν υπήρχε μια τέτοια ένωση. Πόσο καλύτερος θα ήταν ένας κόσμος που το ανθρώπινο είδος δεν θα έσφαζε τους υπόλοιπους ανθρώπους για κάποιον ηλίθιο λόγο.

Κάποιος θα πει πως πρόκειται για ουτοπία. Και θα το πει για δύο λόγους. Γιατί βλέπει μόνο μέχρι εκεί που η όραση του του επιτρέπει και γιατί δεν έχει πάρει ακόμα παραδείγματα από το παρελθόν. Κανένας homo sapiens δεν περίμενε πως κάποτε θα μπορεί να πετάει, να επικοινωνεί με ανθρώπους σε άλλες ηπείρους ή αν ζει μέχρι τα 80 του χρόνια.

Πως, λοιπόν, μπορούμε να πετύχουμε κάτι τέτοιο; Σίγουρα δεν θα γίνει στα δικά μας χρόνια. Θα χρειαστεί τουλάχιστον μια χιλιετία για να φτάσουμε εκεί και θα χρειαστεί επίσης ένα πλάνο. Όσο μαθαίνουμε στα παιδιά μας πως η θρησκεία μας, η χώρα μας και η ζωή μας είναι πιο σημαντική από των υπολοίπων ανθρώπων τόσο η ουτοπία αυτή απομακρύνεται. Έτσι ο μόνος τρόπος για να φτάσουμε σε αυτόν τον παράδεισο είναι να μεγαλώσουμε τις επόμενες γενιές των ανθρώπων με ένα νέο τρόπος σκέψεις.

Το ανθρώπινο είδος δεν έχει ανάγκη από περισσότερους ανθρώπους αλλά από καλύτερους ανθρώπους. Ακόμα και αν εμείς οι ίδιοι δεν κάνουμε παιδιά, μπορούμε να διδάξουμε κάποιες βασικές αρχές σε άλλα παιδιά. Δεν χρειάζεται να πιέσουμε κανέναν. Αρκεί να μπει ο σπόρος στο μυαλό ενός παιδιού και με σποραδικό πότισμα να τον δεις να φυτρώνει.

Η ανάγκη του ανθρώπινου είδους να αφήσει πίσω της διαφορές του και να ενωθεί είναι ό,τι πιο δύσκολο θα μπορούσε να κάνει ο άνθρωπος. Είναι το πραγματικό κομβικό σημείο που θα μας ξεχωρίσει από τα υπόλοιπα ζώα και θα μας κάνει να διαφοροποιηθούμε από οποιονδήποτε πρόγονό μας. Δεν ξέρω αν αυτό θα πραγματοποιηθεί ποτέ, δεν είμαι προφήτης, όμως η ανάγκη υπάρχει. Ζήτω λοιπόν η παγκόσμια ένωση του ανθρώπου.


Κυριακή, 25 Μαρτίου 2018

Ήρωες της πληροφορικής Νο 6 : Ζαχαρίας ΔεντοΦτιάχνω



Ο Ζαχαρίας Δεν το φτιάχνω μπορεί να μην είναι γνωστός σε παγκόσμιο επίπεδο, όμως στα όρια των προγραμματιστών της μικρής μας χώρας είναι αρκετά γνωστός. Πρόκειται για την επινόηση ενός προγραμματιστή, του Σωτήρη Φιλιππίδη, ο οποίος με μεγάλη δόση χιούμορ καταγράφει τις διάφορες καθημερινές περιπέτειες του Ζαχαρία.

Όποιος δεν έχει διαβάσει τις ιστορίες του Ζαχαρία μπορεί να μπει στη σελίδα τρία κιλά κώδικα και να γνωρίσει τόσο τον ίδιο τον Ζαχαρία όσο και το "supporting cast" των ιστοριών του. Είναι σίγουρο πως, αν δουλεύεις σε κάποιο τομέα της πληροφορικής, θα βρεις τουλάχιστον μια ιστορία που να σου θυμίσει κάτι που έχεις ζήσει κι εσύ.

Ο Σωτήρης Φιλιππίδης aka Ζαχαρίας, λοιπόν, έδωσε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο κανάλι των Social Nerds. Για να την απολαύσεις βεβαιώσου πως για τις επόμενες 2 ώρες δεν έχεις να κάνεις κάτι σημαντικό, πάρε ποπκόρν, χαλάρωσε και παρακολούθησε:

Laravel και REST API (Βίντεο των Social Nerds)



Ένα από τα πιο διαδεδομένα frameworks της PHP είναι η Laravel.  Είναι ανοιχτού κώδικα και βασίζεται στο design pattern του MVC ( Model - View - Controller ).  Πως όμως δουλεύει; Τι πρέπει να κάνει κανείς για να φτιάξει το δικό του API σε Laravel; 

Ερωτήματα που ταλανίζουν τους περισσότερους προγραμματιστές και που τα Social Nerds έρχονται σαν τον σοφό του χωριού (ελληνικό διαδίκτυο) να απαντήσουν. Το βίντεο μπορεί να είναι λίγο μεγάλο όμως είναι ενδιαφέρον για κάποιον που θέλει να καταλάβει λίγο καλύτερα τη Laravel και να δει την υλοποίηση ενός  REST API.

Όποιος λοιπόν μιλάει Ελληνικά και έχει ενδιαφέρον για τον προγραμματισμό καλό θα είναι να κάνει ένα subscribe στο κανάλι των social nerds γιατί συχνά ανεβάζουν ενδιαφέροντα βίντεο. 

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2018

Avengers 3: Infinity War


Επί τέλους, μετά από κάμποσες ταινίες και αρκετή αναμονή, θα δούμε όλους τους υπερήρωες της Marvel να ενώνουν τις δυνάμεις τους για να αντιμετωπίσουν μια ακόμα εξωγήινη απειλή. Και φυσικά η απειλή πρέπει να είναι από άλλο πλανήτη, γιατί όταν έχεις στην ίδια ταινία χαρακτήρες όπως τον Thor, τον Iron Man, το cast από το Guardians of the galaxy, τον Captain America κλπ, ένα μεγαλομανής εγκληματίας είναι λίγος για να δώσει ενδιαφέρον στην ταινία.

Έτσι, στο Avengers 3: Infinity War οι ήρωες μας θα αντιμετωπίσουν τον Thanos και αν λάβουμε υπ' όψιν μας τα trailer, οι μάχες που θα δούμε θα είναι συγκλονιστικές. Το περιμένουμε στις 27 Απριλίου:


Κυριακή, 18 Μαρτίου 2018

Αφού ο Αμβρόσιος αθωώθηκε, μπορούμε να φτύνουμε τους gay νόμιμα


Πριν κάποια χρόνια, o administrator ενός site με σατυρικό περιεχόμενο, τιμωρήθηκε για την σάτιρα που έκανε σε όλους αυτούς που πιστεύουν σε προφητείες. Μπορεί να υπάρχει ελευθερία του λόγου όμως στην χώρα μας το να κάνεις σάτιρα με τους Αγίους της θρησκείας μας είναι αξιόποινη πράξη. Βέβαια, τότε ο Παϊσιος, του οποίου οι προφητείες σατιρίζονταν δεν ήταν άγιος όμως η εκκλησία έσπευσε να τον κάνει άγιο ώστε η ποινή του administrator να έχει αντίκρισμα. Από τότε ο άνθρωπος που διατηρούσε αυτό το blog δεν άνοιξε άλλο και δεν απασχόλησε ούτε την Εκκλησία αλλά ούτε και τους βουλευτές της ΧΑ οι οποίοι είχαν κάνει πρώτη αναφορά για την σάτιρα του Παστίτσιου.

Σήμερα, το 2018 και μετά από ένα ομοφοβικό παραλήρημα ενός ανθρώπου της εκκλησίας, γνωστού σε όλους μας με το όνομα Αμβρίσιος, η ελληνική δικαιοσύνη αποφασίζει πως το να κάνεις σάτιρα ενάντια σε προφητείες είναι αξιόποινό αλλά το να προάγεις μέσα από τον λόγο σου την βία και να μειώνεις ανθρώπους (οι οποίοι, ας μην το ξεχνάμε, σου δίνουν το φαγητό που τρως μέσα από τους φόρους) είναι κάτι που δεν χρήζει τιμωρίας.

Όμως από μια χώρα σαν την Ελλάδα δεν περίμενα και πολλά σε τέτοια θέματα. Η ίδια η αξιωματική αντιπολίτευση, προσπαθεί να δείξει ένα θεοσεβούμενο πρόσωπο στους ψηφοφόρους της ώστε να πάρει μερικούς ψήφους. Οι Έλληνες θεωρούν σημαντικό να μην γίνει τζαμί στην Αθήνα γιατί φοβούνται πως θα τους πάρουν την πίστη τους.

Είμαστε μια τριτοκοσμική χώρα και οι αρμόδιοι στο χώρο της δικαιοσύνης έχουν υποστεί την ίδια πλύση εγκεφάλου με την πλειονότητα του λαού μας. Έτσι, ένας άνθρωπος που κάνει παρέα με εγκληματικές οργανώσεις, εύχεται θάνατο σε Έλληνες πολίτες και πολιτικούς, προάγει την βία μέσα από τα κηρύγματα του και μειώνει ανθρώπους οι οποίοι του πληρώνουν το φαγητό που τρώει κυκλοφορεί ελεύθερος χωρίς κανένας να τον πειράζει.

Και το μεγαλύτερο πρόβλημα στην αθώωση του είναι το φαινόμενο "Σώρρας". Όπως οι οπαδοί του Σώρρα σου λένε κάθε φορά πως υπάρχει αθωωτική απόφαση από την ελληνική δικαιοσύνη άρα τα 600 δις υπάρχουν έτσι και οι φανταμενταλιστές χριστιανοί θα σου τρίβουν στη μούρη πως ο Αμβρόσιος αθωώθηκε άρα πρέπει να φτύνεις τους ομοφυλόφιλους. 

Δυστυχώς, έχουμε πολλά χιλιόμετρα να διανύσουμε ως χώρα, ώστε να φτάσουμε σε έναν πολιτισμό που μπορεί να δεχθεί το διαφορετικό.


(Υ.Γ.: Ο χριστιανισμός δεν προάγει την αγάπη και δεν είναι θρησκεία αγάπης. Είναι μια θρησκεία που βασίζεται στο μίσος για το διαφορετικό. Αν ψάξει κάποιος την αγία γραφή θα βρει πολλά παραδείγματα εγώ απλά θα πω πως στο παραμύθι του κατακλυσμού ο θεός λειτουργεί ως τιμωρός και σκοτώνει τους πάντες)

Ένα ακόμα αντίο για τον Stephen Hawking



Δυστυχώς, ένας από τους πιο γνωστούς και σημαντικούς επιστήμονες του αιώνα μας, ο Stephen Hawking, πέθανε αυτή τη βδομάδα. Ο θάνατος του αφήνει το ανθρώπινο είδος φτωχότερο. Όμως τι σημαντικό είχε κάνει ο Hawking για το ανθρώπινο είδος μας; Τι μας προσέφερε;

Η αλήθεια είναι πως ένα απλοϊκό μυαλό, σαν το δικό μου, δεν θα μπορούσε ποτέ να καταλάβει σε βάθος και ουσιαστικά, στον μέγιστο βαθμό, την πραγματική συνεισφορά του Hawking στην επιστήμη. Είναι δύσκολο, για τους απλούς ανθρώπους να κατανοήσουν τη θεωρεία του απέραντου σύμπαντος, τις μαύρες τρύπες και την γενική θεωρεία της σχετικότητας. Αυτό λοιπόν που μπορούμε να κάνουμε είναι να απολαύσουμε τα ταξίδια που μας προσφέρουν επιστήμονες του μεγέθους του Hawking.

Αν λοιπόν κάποιος διαβάσει το "Χρονικό του χρόνου", το best seller του Hawking, που τον έκανε γνωστό παγκοσμίως θα ταξιδέψει σε έναν κόσμο όμορφο, απέραντο και σχεδόν μαγικό. Είναι υπέροχο, επιστήμονες που το μυαλό τους λειτουργεί περισσότερο με μαθηματικά και λεπτομέρεια να μπορούν να σου μεταφέρουν τις περιπέτειες τους από την ανακάλυψη του σύμπαντος. Γιατί γι αυτό ακριβώς πρόκειται. Ο Hawking, μαζί με άλλους επιστήμονες, ελευθερώθηκαν από την σπηλιά του Πλάτωνα, είδαν τον κόσμο και τον περιγράφουν σε εμάς που ακόμα θεωρούμε τις σκιές πραγματικότητα.

Από έναν επιστήμονα όμως, σίγουρα, περιμένεις ανακαλύψεις. Περιμένεις να μεταφέρει γνώση και να ανακαλύψει γνώση που δεν υπήρχε πριν. Έτσι, μπορεί η συνεισφορά του Hawking να είναι σημαντική στην επιστήμη ( στην επιστήμη μόνο συνεισφορά μπορεί να κάνει ο κάθε επιστήμονας) όμως δεν είναι αυτό που τον έκανε γνωστό και οικείο στην λαϊκή κουλτούρα.


Ο Hawking είχε την ατυχία να ζει για μεγάλο μέρος της ζωής του σε ένα καροτσάκι και να μιλάει με την βοήθεια μηχανών. Από τα 21 του χρόνια περίπου που διαγνώστηκε με πολλαπλή σκλήρυνση κατά πλάκας κάθε του μέρα ήταν η τελευταία. Όμως εκείνος κατάφερε να ξεπεράσει την σκέψη αυτή. Κάθε μέρα, ενώ ήξερε πως μπορεί να είναι η τελευταία του, έκανε το καλύτερο που μπορούσε να κάνει στο πεδίο που αγαπούσε. 

Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος δεν ήταν απλά ένας σημαντικός επιστήμονας, ένα ανθρώπινο μυαλό που ξεπερνούσε τα συνηθισμένα αλλά ήταν ένα παράδειγμα για όλους εμάς. Εμάς που έχουμε την υγεία μας, τα πόδια μας, τα χέρια μας και το στόμα μας και τα χρησιμοποιούμε καθημερινά για να καθόμαστε τεμπελιάζοντας, να μουτζώνουμε τους άλλους και να πούμε για το χθεσινό Big Survivor Chef. 

Ο άνθρωπος αυτός λοιπόν, παρά τα εμπόδια που βρήκε στο δρόμο του δεν παράτησε αυτό που αγαπούσε. Έζησε για την αστροφυσική και την επιστήμη και άφησε κληρονομιά στο ανθρώπινο είδος. Όμως διέψευσε και την ίδια την επιστήμη που δεν του έδινε χρόνο ζωής. Ο Hawking, σύμφωνα με τους γιατρούς έπρεπε να είχε πεθάνει 45 χρόνια πριν, όμως τελικά ακόμα και η επιστήμη κάνει μερικές φορές λάθος.

Και μπορεί κάποιοι να πουν πως βοηθήθηκε από τις διάφορες εταιρείες που του έδιναν τεχνολογικά θαύματα για να μπορεί να μιλάει και ναι επικοινωνεί και ότι αυτό δεν θα συνέβαινε σε απλούς ανθρώπους. Όμως, πόσοι από τους υγιείς ανθρώπους, που μπορούν να τρέχουν και να μιλάνε, προσπαθούν να κάνουν αυτό που αγαπούν και δεν εγκλωβίζουν τους εαυτούς τους σε ψυχολογικά κελιά.


Σε κάθε περίπτωση ο θάνατος του Hawkins αφήνει το ανθρώπινο είδος φτωχότερο. Άντιο λοιπόν κύριε Stephen Hawkins.






Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2018

Θεωρίες Συνομωσιάς: Ποιος είναι ο πατέρας του LeBron James;



Στο σύγχρονο μπάσκετ, ειδικά από τη μέρα που σταμάτησε ο Bryant το μπάσκετ, κορυφαίος εν ενεργεία αθλητής θεωρείτε ο LeBron James. Και έγραψα αθλητής και όχι παίχτης μπάσκετ ηθελημένα και όχι από λάθος.

Σχεδόν από την αρχή της καριέρας του LeBron στο NBA, ήταν εμφανές πως είχαμε μπροστά μας ένα θαύμα της φύσης. Ο James δεν ήταν απλά ένας νεαρός, ηλικίας 19 ετών, ψηλός παίχτης μπάσκετ. Οι αθλητικές του ικανότητες και η μυική του μάζα μπορούσε να συγκριθεί με τους επαγγελματίες NBAers που είχαν αρκετά χρόνια στην επαγγελματική τους καριέρα και η φυσική τους κατάσταση ήταν στο pick. 

Έτσι λογικό είναι ο κόσμος να θέλει να μάθει ποιοι ήταν οι τυχεροί γονείς του, ακόμα πιο τυχερού, αθλητή με τις φοβερές ικανότητες. Για την μητέρα του ήταν γνωστά. Τον είχε γεννήσει σε μικρή ηλικία (16 ετών), τον είχε μεγαλώσει μόνη της με πολλά οικονομικά προβλήματα. Μια τυπική ιστορία για τους περισσότερους αστέρες του NBA και μελλοντικούς Hall of Famers. Όμως ποιος ήταν ο πατέρας;

Οι συνωμοσίες δεν είχαν σταματημό από τότε. Οι fans προσπαθούσαν να ανακαλύψουν τον πραγματικό πατέρα του LeBron από δικά του tweets, από δηλώσεις άλλων δημοσιογράφων και φίλων της οικογένειες. Με τον καιρό συσσωρευτηκαν αρκετές θεωρίες ώστε να κάνει και τον πιο λογικό άνθρωπο να χάσει την λογική του.

Όποιος όμως και να είναι ο πατέρας του LeBron η ουσία παραμένει η ίδια. Είναι ένας εξαίσιος αθλητής με υπεράνθρωπες ικανότητες και αντοχές που σίγουρα ανήκει στην κορυφή του αθλήματος. Ας τον απολαύσουμε λοιπόν όσο τον έχουμε εν ενεργεία. Όσο για την πατρότητα δεν νομίζω πως έχει μεγάλη σημασία. Σίγουρα δημιουργεί entertainment το να ψάχνουμε να βρούμε τον πατέρα του LeBron όμως πραγματικά δεν αφορά κανέναν μας εκτός από τον ίδιο τον LeBron.

Όπως και να έχει όμως, επειδή οι θεωρίες συνωμοσίας έχουν πάντα ενδιαφέρον και είναι διασκεδαστικές, όταν δεν τις θεωρείς πραγματικότητα, στο παρακάτω βίντεο μπορούμε να δούμε τις δημοφιλέστερες θεωρίες σχετικά με τον πατέρα του LeBron.


Κυριακή, 11 Μαρτίου 2018

Το σύνδρομο Στάθης Θεοχάρης



Είναι φορές, που όταν επισκέπτεσαι το παρελθόν σου, βλέπεις πόσο διαφορετικά αντιλαμβανόσουν τον κόσμο, τόσο εσύ όσο και η κοινωνία που ζούσες. Σε μια τέτοια αποκάλυψη βρέθηκα πρόσφατα, όταν το feed του YouTube, μου πρότεινε να δω βίντεο από το Καλημέρα Ζωή του  Φώσκολου με τον γνωστό Στάθη Θεοχάρη.

Να πω όμως πως η οποιαδήποτε κριτική και αν γίνει από εδώ και πέρα δεν έχει να κάνει με τον ηθοποιό που πέθανε πριν 1,5 -2 χρόνια περίπου, αλλά με τον χαρακτήρα που ενσάρκωνε. Εν συντομία λοιπόν, για όσους δεν ξέρουν, ο Στάθης Θεοχάρης ήταν ένας αστυνομικός της σειράς Καλημέρα Ζωή, ο οποίος είχε τον δικό του κώδικα ηθικής και δικαίου. Για να καταφέρει να βάλει φυλακή κάποιον εγκληματία μπορούσε να κάνει τα πάντα. Από το να σπάσει στο ξύλο κάποιον λακέ για πληροφορίες μέχρι να υποδυθεί τον ανυπάκουο και κακό μπάτσο ώστε να πείσει τους κακούς να τον βάλουν στην ομάδα τους.

Σαν χαρακτήρας, ο Θεοχάρης, δεν ήταν ο πιο ήρεμος άνθρωπος που μπορεί να έχεις γνωρίσει. Ακριβώς το αντίθετο. Ευερέθιστος και χωρίς να το σκεφτεί μπορούσε να δείρει ακόμα και την γυναίκα του αν θεωρούσε πως το απατάει. Την αγαπούσε, αλλά ως γνήσιο αρσενικό δεν άφηνε ατιμώρητη την, κατά φαντασίαν, μοιχαλίδα γυναίκα του. (Βίντεο Νο 1)

Φυσικά, ο Στάθης Θεοχάρης, αυτός ο φοβερός άντρας που δεν διστάζει να δείρει την γυναίκα του για μια απιστία που ο ίδιος φαντάζεται, με τεράστια ευκολία ερωτεύεται μια άλλη γυναίκα ενώ είναι παντρεμένος με παιδί. Όμως, αυτός είναι ο άντρακλας, ο αστυνόμος, ο αποδεκτός από την κοινωνία και το σημαντικότερο δεν υπάρχει κανένας που να μπορεί να τον τιμωρήσει όπως τιμώρησε ο ίδιος την γυναίκα του. (Βίντεο Νο2)

Αλλά εντάξει. Όσο άδικος και αν ήταν στην προσωπική του ζωή, ως θεατής του την χάριζες. Κι αυτό γιατί στην δουλειά του ήταν ο καλύτερος. Μπορούσε να μπουκάρει στο σπίτι οποιουδήποτε εγκληματία, να απειλήσει θεούς και δαίμονες και με την απειλή όπλου να μάζευε το κακό. Για τον Θεοχάρη δεν είχε σημασία πόσο ψηλά ή χαμηλά βρισκόσουν στην ιεραρχία του εγκλήματος, για την ακρίβεια δεν τον ενδιέφερε καν αν υπάρχουν τα κατάλληλα στοιχεία. Του αρκούσε να σε θεωρεί εκείνος εγκληματία και σύντομα θα έβλεπες την κάννη του όπλου του ανάμεσα στα μάτια σου και τα χέρια σου δεμένα με χειροπέδες( Βίντεο Νο3 - Βίντεο Νο4).

Τι συνέβαινε όμως όταν ο εγκληματίας ήταν γυναίκα. Τίποτα διαφορετικό. Ο Αστυνόμος, που αργότερα για τα ανδραγαθήματα του έγινε Ταξίαρχος, Στάθης Θεοχάρης δεν χάριζε κάστανα. Το ξύλο θα το έτρωγες είτε ήσουν άντρας ή γυναίκα (Βίντεο Νο5).

Φυσικά θα πει κάποιος "έλα μωρέ Θοδωρή, ο Θεοχάρης ήταν ένα φανταστικό πρόσωπο". Ναι, πράγματι ήταν ένα φανταστικό πρόσωπο. Αυτό όμως που κάνει εντύπωση είναι η ευκολία που εκείνη την εποχή μπορούσε να αντιμετωπιστεί η αστυνομική βία. Δεν θυμάμαι καν την ίδια την αστυνομία να αντιδρά στο θέμα αυτό. Μάλιστα, αν κάποιος μεγάλωσε σε σπίτι που έβλεπαν αυτές τις σειρές, ήταν πιθανό ο Θεοχάρης να αντιμετωπιζόταν σαν ήρωας.

Εντάξει μπορεί να τσιλιμπούρδιζε, να έσπαγε στο ξύλο όποιον δεν του άρεσε η φάτσα αλλά κατά βάθος ήταν καλός. Αυτή ήταν η νοοτροπία τότε. Αυτή η νοοτροπία είναι βαθιά ριζωμένη στον Έλληνα. Θεωρεί λογικό ο αστυνόμος να δέρνει όποιον θεωρεί ύποπτο. Θεωρεί λογικό ο άντρας να έχει 10 γκόμενες ενώ αν η γυναίκα τολμήσει να πει καλημέρα σε κάποιον άγνωστο να θεωρηθεί μοιχαλίδα. Ευτυχώς ζούμε στο 2018.

Τα φαινόμενα αστυνομικής βίας δεν έχουν εξαλειφθεί όμως σίγουρα έχουν μειωθεί. Κι αυτό γιατί σιγά σιγά (πάρα πολύ σιγά όμως) γινόμαστε μια χώρα με νόμους. Την σημερινή εποχή, και αφού είχαμε ένα νεκρό αθώο παιδί από όπλο μπάτσου, δύσκολα κάποιος μπορεί να είναι υπέρ της αστυνομικής βίας. Πλέον ξέρουμε πως η αστυνομική βία μπορεί να φέρει στο νεκροταφείο αθώους και είναι κατακριτέο από το μεγαλύτερο ποσοστό της κοινωνίας.

Ούτε φυσικά η ενδοοικογενειακή βία έχει εξαλειφθεί, όμως πλέον όλο και λιγότερο η κοινωνία δείχνει ανοχή σε τέτοιες καταστάσεις. Και αυτό είναι το βασικότερο. Γιατί εκείνη την εποχή η κοινωνία μπορούσε πιο εύκολα να ανεχτεί αυτά τα γεγονότα. Ο αστυνόμος ό,τι και να έκανε ήταν αστυνόμος. Για τον αμόρφωτο Έλληνα εκείνης της εποχής ένας αστυνόμος ήταν "εξουσία".

Το πρότυπο του Στάθη Θεοχάρη, αν έπαιζε ξανά σήμερα η σειρά, θεωρώ πως θα ήταν κατακριτέο από τους περισσότερους. Οι καιροί έχουν αλλάξει και στην Ελλάδα. Ο κόσμος έχει μορφωθεί και δεν θα μπορούσε να θεωρεί ήρωα και πρότυπο έναν νευρικό, βίαιο, άπιστο αστυνόμο που βέβαια είχε καλή καρδιά.





Σάββατο, 10 Μαρτίου 2018

Burning Software για Linux



Μπορεί, με τις εξωπραγματικές ταχύτητες του internet, να μην υπάρχει η απαίτηση αποθήκευσης των δεδομένων μας σε φυσικά μέσα, όμως κάποιες φορές έχεις την ανάγκη να αντιγράψεις ένα DVD ή να αποθηκεύσεις δεδομένα σε κάτι χειροπιαστό. Εντάξει, αν είσαι στα Windows έχεις το Nero (δεν ξέρω αν υπάρχει ακόμα, εγώ τις εποχές των Windows, αυτό χρησιμοποιούσα) όμως σε Linux, τι κάνεις; Εδώ, έρχομαι εγώ να σε βοηθήσω. 

Αν έχεις μια Mint διανομή, σίγουρα, θα έχεις δει ένα "φλογερό" προγραμματάκι που ακούει στο όνομα Brasero. Αυτός είναι ο default burnner του Mint (και γενικότερο του gnome). Μπορεί, να θυμίσει σε κάποιους την απλουστευμένη μορφή του Nero των Windows, γι αυτό στην χρήση του είναι αρκετά απλουστευμένος. 

Ένα παράδειγμα της χρήσης του μπορείς να δεις εδώ:


Ο προσωπικός μου αγαπημένος, κυρίως επειδή ήταν ο πρώτος Burner που χρησιμοποίησα σε Linux και μου θύμιζε το γνωστό μου Nero, ο K3B. Έχει πολλές δυνατότητες και δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα απολύτως, τον παραθυρικό ανταγωνιστή του. Ανεξάρτητα γραφικού περιβάλλοντος που μπορεί να χρησιμοποιεί ένας Linux User (ο k3b είναι φτιαγμένος για KDE), θεωρώ πως δεν υπάρχει πιο κατάλληλος Burner τόσο για απλές όσο και πιο περίπλοκες αντιγραφές. Τον συνιστώ 100%, αφού στα τόσα χρόνια που τον χρησιμοποιώ δεν αντιμετώπισα ποτέ πρόβλημα.  

Ένα παράδειγμα της χρήσης του μπορείς να δεις εδώ:



Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2018

Pacman σε Terminal του Linux



Μπορεί να ζούμε στο 2018 όμως πολλές φορές, ιδίως αν είσαι sysAdmin, είσαι αναγκασμένος να περάσεις αρκετό χρόνο μπροστά σε μια κονσόλα του Linux. Εντάξει, δεν έχεις συνδεθεί σε αυτό το μηχάνημα για διασκέδαση όμως γιατί να μην παίξεις ένα παιχνιδάκι ενώ περιμένεις να ανεβούν τα αρχεία και σου. Τι όμως να παίξεις στην κονσόλα;

Κάποιος θα πρότεινε ένα αξιόλογο text advenutre, όμως αυτά τα παιχνίδια θέλουν χρόνο και χαλάρωση. Εσύ θέλεις κάτι γρήγορο. Κάτι που δεν θα σε κάνει να χαθείς στο κόσμο του αλλά όση ώρα ασχοληθείς μ αυτό θα περάσεις καλά. Κάτι σαν το Pacman.

Μπορείς λοιπόν να εγκαταστήσεις στην κονσόλα σου Pacman και να παίξεις. Δεν μπορώ να πω πως είναι η καλύτερη εμπειρία που είχα ποτέ, όμως κερδίζει πόντους για το novelty factor και μόνο. Κάποιος τρελαμένος έκατσε και έφτιαξε σε ASCII ένα ωραιότατο παιχνιδάκι και αυτό αξίζει συγχαρητήρια.

Για την εγκατάσταση σε ubuntu-ειδές:
sudo apt install pacman4console

Για να το τρέξεις απλά γράφεις:
pacman4console

Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2018

Ανιχνευτής Μετάλλων



Πρόσφατα, ανακάλυψα μια εκπομπή του Netwix που ήθελα από καιρό να δω στο ελληνόφωνο YouTube. Ως λάτρης της metal μουσικής, ήθελα να μάθω για την μουσική αυτή στην μικρή μας Ελλάδα και η εκπομπή αυτή, που ακούει στο όνομα ανιχνευτές μετάλλων, κάνει αυτό ακριβώς. Μας δείχνει την metal σκηνή στην Ελλάδα.

Εντύπωση μου έκανε το επεισόδιο για το περιοδικό Metal Hammer το οποίο έχει μεγάλη ιστορία, οι ελληνικές μπάντες σε περιοχές όπως το Αγρίνιο αλλά και η αγάπη των Ελλήνων μουσικών για το είδος που υπηρετούν. Απολαύστε:













Κυριακή, 4 Μαρτίου 2018

Ήρωες της Πληροφορικής Νο5: Bram Cohen



Ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους της πληροφορικής, που άλλαξαν ριζικά τον τρόπο μετάδοσης αρχείων, είναι ο Bram Cohen, δημιουργός του δημοφιλέστατου BitTorrent.

Ο Cohen, ξεκίνησε το ταξίδι του στην πληροφορική σε μικρή ηλικία, αφού ο πατέρας του ήταν δάσκαλος πληροφορικής. Έτσι, γρήγορα στη ζωή του Bram, μπήκε ο προγραμματισμός, με την διάσημη τότε γλώσσα με την οποία όλος ο κόσμος έγραφε κώδικα, την BASIC.

Το μεγάλο του δώρο όμως στην πληροφορική το έδωσε αρκετά αργότερα. Ήταν η εποχή που το internet άρχιζε αργά αλλά σταθερά να μπαίνει στη ζωή όλων. Τότε που οι ταχύτητες ήταν μικρές, τα αρχεία μεγάλα και οι απαιτήσεις για download ακόμα μεγαλύτερες. Υπήρχε το KaZaA για να μεταφέρεις αρχεία (νόμιμα και παράνομα), υπήρχε φυσικά το ftp (για κυρίως νόμιμο downloading) όμως υπήρχε και ένα μεγάλο πρόβλημα. Αν τα αρχεία ήταν μεγάλα και οι απαιτήσεις για download μεγαλύτερες, όπως έγραψα και παραπάνω, η ταχύτητα έπεφτε δραματικά.

Για να λύσει το πρόβλημα αυτό ο Cohen σκέφτηκε κάτι "κομμουνιστικό". Ο κάθε ένας που ήθελε το αρχείο θα μπορούσε να το πάρει από πολλές διαφορετικές πηγές. Έτσι ο Βύρωνας και η Αλίκη είχαν το αρχείο και ο Κώστας ήθελε να το κατεβάσει θα μπορούσε να πάρει το αρχείο και από τον Βύρωνα και από την Αλίκη ταυτόχρονα. Όταν ο Κώστας θα τελείωνε το download, και το αρχείο θα βρισκόταν στο δίσκο του θα αποτελούσε τον τρίτο κόμβο από τον οποίο κάποιος θα μπορούσε να πάρει το αρχείο.

Έτσι το βάρος θα μοιραζόταν σε όσους είχαν το αρχείο και η ταχύτητα θα ήταν καλύτερη. Για να το πετύχει αυτό ο Cohen εφηύρε το BitTorrent. Στην πραγματικότητα το BitTorrent είναι ένα μικρό αρχείο το οποίο δίνει πληροφορία για το που μπορεί κάποιος να βρει το αρχείο που θέλει να κατεβάσει. Έτσι, στο προηγούμενο παράδειγμα, ο Κώστας θα κατέβαζε αυτό το αρχείο, το οποίο θα περιείχε πληροφορίες για τον Βύρωνα και την Αλίκη, και  μόλις ο Κώστας τελείωνε το κατέβασμα θα καταγραφόταν στο αρχείο αυτό για τον επόμενο που θα το ζητήσει.

Η αποκεντροποιημένη τεχνολογία που ο Cohen ανακάλυψε, χρησιμοποιείτε ακόμα και σήμερα σε μεγάλο βαθμό. Η μεταφορά ταινιών και μουσικής έγινε πιο εύκολη και sites όπως το Piratebay έγιναν γνωστά.


Πάμε για καφέ;



Ο καφές είναι ένα ρόφημα που για τον σύγχρονο άνθρωπο είναι άκρως απαραίτητο. Είναι συνήθως το πρώτο πράγμα που ζητάμε να πιούμε το πρωί που ξυπνάμε ώστε να ανοίξουν τα μάτια μας και να γεμίσουμε ενέργεια. Από πού όμως κρατά η σκούφια του καφέ;

Ιστορία
Σύμφωνα λοιπόν με έγκυρες πηγές όπως το wikipedia αλλά και η από στόμα σε στόμα μετάδοση πληροφορίας, ο καφές προέρχεται από την Αιθιοπία όπου ο καφές φυτρώνει σαν θάμνος. Εκεί, λοιπόν, ένας βοσκός παρατήρησε πως όταν τα κατσίκια του μασούσαν τα φύλλα αυτού του θάμνου γέμιζαν ενέργεια. Η ανθρώπινη περιέργεια τον ώθησε να δοκιμάσει κι αυτός αυτό το μαγικό φυτό και αργότερα άρχισαν να το χρησιμοποιούν ως ρόφημα.

Γιατί ο καφές μας δίνει ενέργεια;
Αν κάποιος προσπαθήσει να το εξηγήσει αυτό με την 100% επιστημονική προσέγγισή ίσως να μην είναι κατανοητό στους περισσότερους αλλά και να καταντήσει βαρετό. Οπότε μια υπεραπλουστευμένη εξήγηση είναι η παρακάτω: Όταν ο ανθρώπινος οργανισμός φτάνει σημείο της ημέρας που θεωρεί πως θα νιώσει κουρασμένος απελευθερώνει ουσίες που μπορούν να  "κολλήσουν"  στους υποδοχείς των νευροχημικών του εγκεφάλου μας και να δώσουν σήμα πως έχουμε κουραστεί. Η καφεΐνη έχει κι αυτή τις ίδιες ιδιότητες και αν "κολλήσει" πρώτη στους νευροχημικούς υποδοχείς του εγκεφάλου εμποδίζει τις ανταγωνιστικές ουσίες να δώσουν σήμα πως έχουμε κουραστεί. Με ακόμα πιο απλά λόγια, κρατάει την πόρτα κλειστεί ώστε να μην περάσει κανένας άλλος.

Μπορεί ο καφές να μας σκοτώσει; 
Ναι. Όμως, ακόμα και το νερό μπορεί να μας σκοτώσει. Στην πραγματικότητα ο καφές είναι ένα ναρκωτικό, καθόλα νόμιμο και αποδεχτό από την κοινωνία μας. Έχει τις ιδιότητες των ναρκωτικών, δηλαδή μας αλλάζει την διάθεση, δημιουργεί εξάρτηση όμως κανείς δεν θα σε κοιτάξει παράξενα αν αγοράσεις από το Everest ένα διπλό espresso.

Παρά την νομιμότητα του ο καφές μπορεί να είναι θανατηφόρος σε μεγάλες δόσεις. Βέβαια, για να γίνει αυτό θα πρέπει να πιει κάποιος 70 κούπες καφέ κάτι που δεν είναι και απόλυτα φυσιολογικό. Σε μια άλλη εκδοχή, η καφεΐνη μπορεί να γίνει θανάσιμη αν την συνδυάσουμε με ενεργειακά ποτά. 

Είναι γνωστό πως τα ενεργειακά ποτά περιέχουν καφεΐνη και ο συνδυασμός τους με το αλκοόλ μπορεί να γίνει επικίνδυνος (καλό είναι να αναφερθεί εδώ πως η ταυρίνη ΔΕΝ είναι σπέρμα ταύρου, όπως αρκετοί πιστεύουν). 

Σε μια άλλη περίπτωση που η καφεΐνη μπορεί να αποβεί μοιραία είναι στα χάπια καφεΐνης. Εδώ, είναι εύκολο κάποιος να καταπίνει τα χάπια σαν καραμέλες και να φτάσει σε μεγάλες ποσότητες καφεΐνης στον οργανισμό του πολύ γρήγορα.

Το κοινωνικό φαινόμενο του καφέ
Φράσεις όπως "Πήγα για έναν καφέ" ή "Ενώ έπινα τον καφέ μου" παραπέμπουν στιγμές χαλάρωσης και επικοινωνίας. Μπορεί ο καφές να είναι το απόλυτα νόμιμο διεγερτικό όμως ο άνθρωπος του προσέδωσε και ένα προφίλ χαλαρότητας και ηρεμίας. Πίνουμε λοιπόν καφέ για να συζητήσουμε, για να παίξουμε τάβλι ή απλά για να ηρεμήσουμε. 

Τα κόπρανα κοστίζουν
Και στον καφέ, όπως σε όλα τα προϊόντα, υπάρχει μια ποικιλία που μπορεί να θεωρηθεί η καλύτερη. Αυτή, με την καλύτερη γεύση, το δυνατότερο άρωμα και φυσικά με το μεγαλύτερο κόστος. Αυτός ο καφές λοιπόν προέρχεται από κόπρανα αγριόγατας και τον χρυσοπληρώνει αν θέλει κανείς να έχει αυτή την εμπειρία. 

Ας πιω έναν καφέ, κουράστηκα.
Δηλητήριο ή όχι, ο καφές είναι ένα σημαντικό ρόφημα για την μέρα μας. Δεν πρόκειται να σταματήσει κανείς να πίνει, αν δεν έχει σοβαρά προβλήματα υγείας, αφού μας βοηθάει να βγάλουμε τη μέρα μας, με περισσότερη ενέργεια και πιο απολαυστικά. Άντε, λοιπόν, στην υγειά μας....


Κυριακή, 25 Φεβρουαρίου 2018

Athens Dark



Την τελευταία βδομάδα το facebook έχει πολλές αναφορές από sponsored posts της νέας διαδικτυακής σειράς επιστημονικής φαντασίας με το όνομα Athens Dark:


Αφού λοιπόν πρόκειται για μια σειρά ελληνική που αφορά επιστημονική φαντασία, έστω και αν αυτό το project είναι με το χαμηλό budget του internet αποφάσισα να δω το πρώτο επεισόδιο. Προφανώς δεν μπορώ να μιλήσω για το σενάριο ή την πλοκή.

Η σειρά φαίνεται καλή, για τα δεδομένα της, φαίνεται να έχει εφέ, αν και low budget, και θεωρώ πως θα έχει επιτυχία. Και καλό θα είναι να έχουν κάτι τέτοια project επιτυχία γιατί με αυτόν τον τρόπο ανοίγουν πορτοφόλια και πέφτει χρήμα σε ένα είδος που το ελληνικό κοινό συνηθίζει να βλέπει μόνο από το Χόλιγουντ.

Νομίζω, πως έρχεται ο καιρός, αν και με βήματα χελώνας, ο ελληνικός κινηματογράφος αλλά και οι σειρές μας, να μην βασίζονται σε σεξ και σχέσεις αλλά σε ένα πιο μοντέρνο είδος. Καλή επιτυχία λοιπόν στο Athens Dark.

Δείτε το εδώ

Ελληνικές Metal μπάντες



Μπορεί  εδώ στην Ελλάδα να μην έχουμε, σε ευρύ φάσμα, αγάπη για την Metal μουσική, κυρίως για θρησκευτικούς λόγους, όμως δεν σημαίνει πως δεν έχουμε μπάντες που παίζουν καλή μουσική. Σε αυτό το άρθρο έχω συγκεντρώσει τέσσερις μπάντες, όμως υπάρχουν ακόμα περισσότερες τις οποίος θα τις καταγράψω σταδιακά.

Ξεκινάμε λοιπόν:

Rotting Christ



Septic Flesh



Astarte



Meden Agan

Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018

Ήρωες της Πληροφορικής Νο4: Anonymous



Κάπου το 2008, ο πλανήτης έμαθε για πρώτη φορά τους Anonymous. Η πρώτη εκτίμηση τότε έλεγε πως ήταν μια ομάδα χάκερ που ήθελε να χτυπήσει την εκκλησία της Σαϊεντολογίας γιατί η τελευταία ήθελε να αποσύρει με "τραμπουκισμό" βίντεο που αποκάλυπταν το πραγματικό πρόσωπο της εκκλησίας.

Όμως από που ξεκίνησαν οι Anonymous. Οι λιγότερο μυημένοι στην κουλτούρα του internet θα πουν το προφανές, αυτό που έχουν βγάλει όλα τα μέσα ενημέρωσης, πως ξεκίνησαν δηλαδή από το site 4chan. Αν και δεν είναι λάθος αυτή η εκτίμηση η πραγματική ρίζα των anonymous είναι αρκετά πιο μακρινή και έχει να κάνει με την κουλτούρα και την ιδεολογία των hackers. 

Η ιδεολογία αυτή υπήρχε σχεδόν από την αρχή. Ήταν οι εποχή που οι hackers των 70's και των 80's έκαναν τα πρώτα τους πειράματα στα γκαράζ και έδιναν στον κόσμο την πληροφορία. Όλες οι μέθοδοι κατασκευής κάποιου νέου εγχειρήματος μπορούσε κανείς να τις μάθει είτε ρωτώντας τον ίδιο τον δημιουργό ή, λίγο αργότερα, διαβάζοντας τα BBS που κρατούσαν αντίγραφο αυτής της πληροφορίας.

Κάπως έτσι διαμορφώθηκε ολόκληρη η πληροφορική. Με τον Wozniak να παρουσιάζει το πρώτο προσωπικό υπολογιστή και να γνωρίζει τον Jobs με τον οποίο θα ίδρυαν αργότερα την Apple και με άλλους hacker όπως ο Captain Crunch ο οποίος είχε βρει και είχε δείξει στον κόσμο πως μπορεί κάποιος να κάνει τηλέφωνα στο σύστημα της Αμερικής χωρίς να χρεώνεται.


Δεν είχε νόημα για εκείνους τους Χάκερ να φτιάξουν κάτι που δεν θα μπορούσαν να το μοιραστούν με τους άλλους. Η πληροφορία, θεωρούσαν πως, έπρεπε να είναι ελεύθερη. Αυτό ήταν που τους παρακινούσε να αναπτύσσουν νέες τεχνολογίες. Όταν αργότερα τα δίκτυα άρχισε να μπαίνει στη ζωή μας, όχι ακόμα για την μάζα αλλά για εκείνους τους λίγους που είχαν την τρέλα της τεχνολογίας, αρκετοί βρήκαν τρόπους να αποκτούν μη προσβάσιμη πληροφορία και να την κοινοποιούν. 

Αυτοί ήταν οι πρώτοι χάκερ που έμαθαν στη μάζα και τους θεώρησαν κλέφτες. Όμως το 1986 ο Mentor, ένας από τους πιο γνωστούς χάκερ σήμερα, έγραψε το Hacker Manifesto. Εκεί γινόταν σαφές πως οι Χάκερς δεν είναι έφηβοι που θέλουν να καταστρέψουν τον κόσμο. Είναι απλοί άνθρωποι που δοκιμάζουν νέα τεχνολογία και θέλουν η πληροφορία να είναι ελεύθερη. Δεν τους ενδιαφέρει η θρησκεία, το φύλλο ή το χρώμα. Παραμένουν ανώνυμοι πίσω από τα πληκτρολόγια τους και ανταλλάσσουν ιδέες και γνώσεις.


Αυτή η κεντρική ιδέα της ελευθερίας του λόγου και της διακίνησης της πληροφορίας και της ανθρώπινης γνώσεις είναι το κίνητρο για όλους τους χάκερ στο κόσμο. Αυτή η ελευθερία δημιούργησε το ελεύθερο λογισμικό, το Linux και το μεγαλύτερο μέρος της τεχνολογίας που χειριζόμαστε σήμερα.

Όλη αυτή η ελευθερία του λόγου βρίσκει πρόσφορο έδαφος στο internet. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να πει τη γνώμη του, να αποκρύψει τα στοιχεία του, να κάνει πλάκα. Το τι θα βγει στην επιφάνεια του internet, ποια ιδέα, ποια τεχνολογία ή ποιο meme προέρχεται από την δημοκρατική διαδικασία που είναι η ίδια η φύση του internet.

Με αυτό κατά νου λοιπόν, από το 4chan, ένα αμφιλεγόμενο site, ξεκίνησαν οι Anonymous γιατί κάποιος με δύναμη προσπάθησε να κλείσει τα στόματα του internet. Κάποιος αποφάσισε να επιβάλει την σιγή σε ένα μέσο που δεν μπορεί να σιγάσει. Έτσι οι Αnonymous ξεκίνησαν από εκεί με κίνητρο την ελευθερία του λόγου. Είναι όλοι οι Anonymous τεχνικά καταρτισμένοι για να μπορούν να κάνουν Hacking.

Για να το απαντήσουμε αυτό πρέπει να δούμε τι χακιές κάνουν κυρίως οι Anonymous. Ο βασικός τρόπος διαμαρτυρίας τους είναι επιθέσεις DDoS, επιθέσεις δηλαδή που αυτό που πρέπει να κάνεις είναι πολλά request σε έναν Server ώστε να τον ρίξεις. Αναλογικά με τον πραγματικό κόσμο είναι σαν να μαζεύεσαι στο Σύνταγμα ένα απόγευμα, μαζί με ομοϊδεάτες σου για να διαμαρτυρηθείς για τις συντάξεις.

Γίνεται λοιπόν σαφές πως η βασική μεθοδολογία δεν απαιτεί τεχνικές γνώσεις αλλά πλήθος. Έτσι, οποιοσδήποτε από μας μπορεί να ανήκει στους Anonymous. Δεν είναι βέβαια όλοι άνθρωποι χωρίς τις απαραίτητες τεχνικές γνώσεις. Κάποιοι, αυτοί κυρίως που μέσα από το WikiLeaks φέρνουν στο φως κρυφά στοιχεία για κυβερνήσεις και επιχειρήσεις έχουν τις απαραίτητες γνώσεις. Όμως η ουσία είναι πως ο οποιοσδήποτε μπορεί να διαμαρτυρηθεί στο internet για κάτι που είναι άδικο.

Το μέλλον των Anonymous δεν το ξέρει κανένας γιατί δεν υπάρχει ηγεσία. Λειτουργούν αναρχικά, χωρίς ηγέτες, κάτι που συνάδει 100% με την κουλτούρα του χάκινγκ. Κανείς λοιπόν δεν ξέρει ποιο θα είναι το μέλλον και για πόσο ακόμα θα υπάρχουν. Σε κάθε περίπτωση όμως αποτελούν ένα ξεχωριστό κομμάτι της πληροφορικής.