Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Και ο χρόνος κυλάει...



Ο χρόνος είναι ο σημαντικότερος πόρος ενός ανθρώπου για να πετύχει αυτό που θέλει να πετύχει στη ζωή του. Κάποιοι θα πουν πως τα χρήματα είναι σημαντικότερα από τον χρόνο ή τα καλά γονίδια ή το σωστό περιβάλλον ή όλα αυτά μαζί. Όμως τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με την αξία του χρόνου.

Από την μέρα που θα γεννηθούμε ο χρόνος μας είναι περιορισμένος. Το λάθος που κάνουμε είναι να τον θεωρήσουμε δεδομένο, πως πάντα θα έχουμε χρόνο. "Μην το κάνεις αυτό τώρα μωρέ, κάντο αύριο" θα σου πει μια γνωστή φιλική φωνή που κάθε φορά που θέλεις να εμπλακείς με κάτι που απαιτεί κόπο σε συμβουλεύει. "Δεν είναι πως μας πιέζει ο χρόνος" θα προσθέσει και θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα.

Περιμένεις το λεωφορείο, το μετρό, το αεροπλάνο και παίζεις κάποιο παιχνίδι στο κινητό σου διαβάζεις κάποιο εύπεπτο βιβλίο ή περιοδικό. Έτσι, για να περάσει η ώρα. Πόσο εύκολα μπορούμε και ξοδεύουμε χρόνο. Και το κακό είναι πως όταν ξοδεύεις χρόνο το σίγουρο είναι πως δεν θα μπορέσεις ποτέ να τον ανακτήσεις. Όταν τον ξοδέψεις έφυγε, εξαφανίστηκε. Σε αντίθεση με τα χρήματα που ίσως και να έχεις την ευκαιρία να τα ξανακερδίσεις ο χρόνος δεν επανακτάται. 

Βγαίνεις έξω με φίλους, που αργά ή γρήγορα θα γίνουν γνωστή και στη συνέχεια μακρινές αναμνήσεις και πίνεις τον καφέ σου, μιλάς για πράγματα που δεν έχουν σημασία, που δεν σε κάνουν να φτάνεις ένα βήμα πιο κοντά στην πραγματοποίηση των στόχων σου. Αν σε ρωτήσει κάποιος πως πέρασες το απόγευμα θα του πεις "Βγήκα για καφέ για να περάσει η ώρα ευχάριστα". Όμως αυτό που έχεις κάνει στην πραγματικότητα είναι να έχεις ξοδέψει τον χρόνο σου.

Βγαίνεις για ποτό, χορεύεις, μιλάς με γυναίκες ή άντρες μπορεί ακόμα και να κάνεις σεξ στο τέλος της νύχτας και την επόμενη μέρα το πρωί να εξαφανιστείς από το άτομο με το οποίο μοιράστηκες τον σημαντικότερο πόρο σου, το χρόνο σου. Όμως σιγά, τι έγινε. Το έκανες για να περάσει η ώρα. Νέος είσαι, χρόνος άφθονος.

Και δεν είναι κακό μερικές φορές να ξοδεύεις το χρόνο σου σε κάτι το ανούσιο, σε κάτι μακρυά από το μεγάλο σου πλάνο. Αντίθετα μπορεί να σε αναπτερώσει και τελικά να μην ήταν όσο χαμένος χρόνος όσο φάνηκε με την πρώτη ματιά. Άλλωστε μερικές φορές πρέπει και να ξεκουράζεσαι. Το ίδιο σου το σώμα σε προστάζει να το κάνεις αυτό κάθε βράδυ. Είναι η ίδια η φύση που ζητάει μερικές ώρες ξεκούρασης. Πρέπει να σπαταλήσεις και λίγο χρόνο για την υγεία σου.

Και ο χρόνος φεύγει και έρχεται ο επόμενος χρόνος και κάθε χρόνο λες "έχω χρόνο, θα το κάνω αύριο". Και το αύριο θα γίνει μεθαύριο και το μεθαύριο την άλλη βδομάδα. Μέχρι που κάποια στιγμή βλέπεις το τέλος του χρόνου και αναρωτιέσαι τι τελικά κατάφερες στη ζωή σου. Πέτυχες αυτό που ήθελες να πετύχεις;

Και μπορεί να μην το πέτυχες. Μπορεί να μην έγινες ο πλουσιότερος άνθρωπος στο κόσμο, μπορεί να μην έγινες ο καλύτερος αθλητής που υπήρξε ποτέ όμως αυτό που θα σε βασανίζει όταν πλέον ο χρόνος θα έχει εξαντληθεί θα είναι "Προσπάθησα όσο θα μπορούσα να προσπαθήσω;". Βέβαια η πραγματική ερώτηση είναι, ξόδεψα τον χρόνο που σοφά ώστε να έχω το δικαίωμα να λέω πως προσπάθησα;

Και ο χρόνος κυλάει και εσύ περιμένεις το λεωφορείο, τα χριστούγεννα για να φας γαλοπούλα, το πάσχα για να φας αρνάκι, το κατάλληλο γυμναστήριο, το σωστό βιβλίο, τον έρωτα της ζωή σου, την ιδανική στιγμή. Και ο χρόνος κυλάει....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου