Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

Μικρή Εισαγωγή στο Docker



Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και ας εξηγήσουμε τι είναι το Docker. Με μία λέξη θα μπορούσε να πει κάποιος πως είναι μια εικονική μηχανή, ένα Virtual Machine με ένα λειτουργικό σύστημα. Τι διαφορετικό έχει λοιπόν από τα υπόλοιπα VMs και γιατί κάποιος να χρησιμοποιήσει Docker αντί για Virtual Box με ένα πλήρως εγκατεστημένο Linux.

Ο λόγος βρίσκεται στις λέξεις "πλήρως εγκατεστημένο" Linux. Δεν χρειάζεσαι ολόκληρο λειτουργικό και όλα τα προγράμματα, drivers κλπ για να έχεις έναν Apache και μια MySQL. Χρειάζεσαι μόνο τα βασικά. Έτσι βγαίνεις κερδισμένος σε πόρους. Αυτό ακριβώς είναι το Docker. Ένα VM με τα βασικά εγκατεστημένα ώστε να μπορείς να κάνεις τη δουλειά που θέλεις να κάνεις αναπαράγοντας το production περιβάλλον και αποφεύγοντας εκφράσεις όπως "σε εμένα έτρεχε μια χαρά, δεν ξέρω γιατί δεν δουλεύει στον server" και "εγώ έχω άλλη έκδοση από αυτή που έχει ο Server".

Πως μπορείς να το κάνεις αυτό λοιπόν. Αρχικά πρέπει να κάνεις εγκατάσταση του Docker (τι μας λες ρε Sherlock), οπότε ανοίγουμε terminal (κατά προτίμηση Terminator) και γράφουμε:

sudo apt update
sudo apt install docker.io
sudo usermod -a -G docker $USER

Αφού λοιπόν ολοκληρώσουμε την εγκατάσταση ξεκινάμε. Μπορούμε να ψάξουμε στο Docker Hub για κάποιο image που να είναι το περιβάλλον που θέλουμε ή μπορούμε να φτιάξουμε το δικό μας. Σε κάθε περίπτωση καλό θα είναι να έχουμε έναν λογαριασμό στο Docker ώστε να μπορούμε να έχουμε κάπου συγκεντρωμένα τα Images που φτιάχνουμε.

Αν υποθέσουμε πως θέλουμε να έχουμε ένα περιβάλλον ubuntu γράφουμε απλά:
docker pull ubuntu

Αμέσως μετά για να μπορέσουμε να τρέξουμε το image και να φτιάξουμε ένα Container γράφουμε: docker run -it ubuntu /bin/bash

Αυτό θα μας δώσει πρόσβαση σε ένα κέλυφος bash απ όπου μπορούμε να εγκαταστήσουμε ό,τι άλλο θέλουμε. Αν τώρα ενδιαφέρεται κάποιος να μάθει πως μπορεί να κάνει δικά του images το βίντεο που ακολουθεί είναι απόλυτα κατατοπιστικό και από τα καλύτερα που έχω βρει στο YouTube για το συγκεκριμένο θέμα.

Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017

Όταν το Ascii Art αποκτά κίνηση



Όταν τα γραφικά στους υπολογιστές ήταν στην πραγματικότητα ανύπαρκτα και τα μόνα χρώματα που μπορούσε να δει ένας χρήστης ήταν μαύρο άσπρο υπήρχε μια ταλαντούχα ομάδα ανθρώπων που προσπαθούσαν να ομορφύνουν τους υπολογιστές με γράμματα και αριθμούς. Κάπως έτσι γεννήθηκε το ASCII Art.

Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί κάποιος να δημιουργήσει και ένα μικρό animation με ASCII χαρακτήρες και να δώσει ομορφιά και κίνηση στο τερματικό του. Εδώ λοιπόν έρχεται το site
http://artscene.textfiles.com/vt100/. Σε αυτό το site μπορεί να βρει κάποιος διάφορα αρχεία που τρέχουν σε Linux terminal και να απολαύσει ένα μικρό animation.

Πως όμως μπορείς να το κάνεις αυτό. Αρχικά μπαίνεις στο site και επιλέγεις το αρχείο με το animation που θέλεις να δεις. Μετά γράφεις σε ένα terminal την εντολή:

wget -q -O "http://link.tou.arxeiou"|pv -q -L 9600

Αν θέλει κανείς για την ταχύτητα του animation μπορεί να αλλάζει το τελευταίο νούμερο μέχρι να βρει την κατάλληλη ταχύτητα για το κάθε διαφορετικό animation.

Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Ήρωες της πληροφορικής Νο2: Linus Torvalds



"Γεια σε όσους εκεί έξω χρησιμοποιούν Minix. Φτιάχνω ένα (ελεύθερο) λειτουργικό σύστημα (για χόμπι, δεν θα είναι κάτι μεγάλο και επαγγελματικό όπως το gnu) για 386(486) AT clones."
Αυτά ήταν τα λόγια που έγραψε ο Linus Torvalds την 25η Αυγούστου του 1991 και άλλαξαν την ιστορία της πληροφορικής. Φοιτητής ακόμα τότε, χωρίς να έχει την παραμικρή υποψία ότι θα άλλαζε τον κόσμο με αυτό το μικρό προσωπικό του project το οποίο το ξεκίνησε στην προσπάθεια του να μάθει assembly για 8086.

Γεννήθηκε στην Φινλανδία και η πρώτη του επαφή με τους υπολογιστές ήταν στα 11 του χρόνια με έναν Commodore VIC 20. Ξεκίνησε να γράφει κώδικα σε BASIC.  Στο πανεπιστήμιο είχε καθηγητή του τον Andrew Tanenbaum, γνωστό σε όσους έχουν περάσει από σχολές πληροφορικής εξ' αιτίας των βιβλίων τούβλων στα δίκτυα και στα λειτουργικά συστήματα. Χωρίς αυτόν ο Torvalds δεν θα εμπνεόταν ποτέ να ξεκινήσει το Linux, αφού αρχικά βασίστηκε στο Minix, λειτουργικό που είχε φτιάξει ο Tanenbaum το 1987.

Η αρχική ονομασία που ήθελε να δώσει στο λειτουργικό του σύστημα ήταν Freax όμως για καλή μας τύχη ο διαχειριστής του FTP στον οποίο φιλοξενήθηκε ο πρώτος kernel του λειτουργικού το άλλαξε στο γνωστό μας Linux.


Το Linux από τότε άλλαξε την πορεία της πληροφορικής αφού οι περισσότεροι servers και κινητά τηλέφωνα τρέχουν κάποια έκδοση του πυρήνα. Όμως δεν σταμάτησε εκεί. Η ανάγκη που δημιουργήθηκε να μπορεί να ελέγχει τις αλλαγές που κάνει ένας προγραμματιστής του πυρήνα  τον οδήγησαν σε ένα άλλο μεγάλο επίτευγμα, την δημιουργία του γνωστού μας git. Ο Torvalds με όλη αυτή την επιτυχία έχει γίνει γνωστός σε όλους του λάτρεις της τεχνολογίας όμως όχι και αγαπητός από όλους.


Παρά το σημαντικό επίτευγμα του είναι διάσημος για τις κόντρες που έχει με άλλους ήρωες της πληροφορικής όπως ο Richard Stallman (σχετικά με το πως θα πρέπει να ονομάζεται το Linux) ή κόντρες που έχει με μεγάλες εταιρείες της πληροφορικής όπως η nVidia. Δεν θα τον έλεγε κανείς άνθρωπο που κρατάει το στόμα του κλειστό αφού, όπως οι περισσότερες διάνοιες της πληροφορικής, έχει την τάση να είναι αγενής σε ανθρώπους που ο ίδιος θεωρεί χαζούς.





Είναι παντρεμένος με την Tove Torvalds, πρωταθλήτρια του καράτε και έχει τρία παιδιά. Το 2010 έγινε πολίτης των ΗΠΑ και δηλώνει άθεος και άθρησκος.








Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Κι εμείς πήγαμε μετανάστες αλλά...



Η ιστορία λένε επαναλαμβάνετε και στην περίπτωση της των μεταναστών αποτελεί βεβαιότητα.  Μετανάστες υπήρχαν πάντα και θα υπάρχουν πάντα. Νόμιμος ή παράνομος μετανάστης το μόνο που θέλει να βρει είναι καλύτερες συνθήκες ώστε να φτιάξει τη ζωή του. Το ίδιο έκαναν και οι Έλληνες πριν χρόνια με την Αμερικάνικη γη της επαγγελίας να είναι ο βασικός προορισμός.

Ο Έλληνας ξεχνάει γρήγορα δυστυχώς και δεν φοβάται να κάνει σε άλλους αυτά που έκαναν άλλοι σε εκείνον. Πολλοί ίσως να νομίζουν πως όταν λες στον υπόλοιπό κόσμο πως είσαι Έλληνας να σε αντιμετωπίζουν με ευγένεια και θαυμασμό. Όμως δεν είναι αυτή η αλήθεια. Ειδικά χρόνια πριν που ο υπόλοιπος κόσμος δεν ήξερε τι είναι Έλληνας. 

Βλέπεις μόλις δεν ήταν και πολλά χρόνια που είχαμε φτιάξει το δικό μας κράτος. Δεν ήταν πολλά χρόνια που είχαμε κατέβει από τα βουνά για να φτιάξουμε ένα πολιτισμένο κράτος. Πολλοί στο παρελθόν μας έβλεπαν σαν τριτοκοσμικούς βαλκάνιους. Και σε μεγάλο βαθμό ήταν αλήθεια. Κουβαλούσαμε τότε όλες τις προκαταλήψεις από την εξαναγκαστική συνένωση μας με δύο διαφορετικές εκδοχές της ίδιας εβραϊκής θρησκείας. Δεν είχαμε γνωρίσει αναγέννηση άρα λοιπόν ο υπόλοιπος κόσμος μας έβλεπε σαν...βρόμικους εξωγήινους.

Η Αμερική δεν ήταν τελικά ο παράδεισος που φανταζόμασταν. Ένας μετανάστης εκεί το μόνο που μπορούσε να κάνει για να ζήσει ήταν την βρόμικη δουλειά. Όπως δηλαδή κάνουν σήμερα στη χώρα όλοι οι μετανάστες που έρχονται. Ακόμα όμως και αν κατάφερνες να φτιάξεις τη δικιά σου επιχείρηση ο ρατσισμός δεν σε άφηνε να επεκταθείς. Μπορεί ομάδες λευκοφορεμένων να σου έσπαγαν το μαγαζί (όπως κάνουν σήμερα τα "παιδιά με τα μαύρα μπλουζάκια" της χρυσής αυγής) ή να τραμπούκιζαν τους πελάτες σου με σκοπό να μην ξαναπατήσουν στο μαγαζί σου.

Μάλιστα ο Έλληνας τότε θεωρούταν μαύρος κάτι που δείχνει πως το χρώμα του δέρματος που μπορεί να βλέπεις σε έναν άνθρωπο δεν είναι το πραγματικό αλλά αυτό που εσύ νομίζεις πως είναι. Δεν μας μισούσαν για το χρώμα του δέρματος μας αλλά το μίσος τους μας έβαφε στα μάτια τους μαύρους.

Τα επιχειρήματα τότε για το μίσος ενάντια στους μετανάστες είναι τα ίδια με σήμερα. Μας κλέβουν τις δουλειές, είναι βρόμικοι και δεν ανήκουν σε εμάς τους ανώτερους. Πόσοι εθνικιστές μπορεί να πιστέψουν πως έλεγαν αυτά τα πράγματα για έναν λαό σαν τους Έλληνες; Μας χαρακτήριζαν λιγδιάριδες και οι συνήθειες μας να πίνουμε καφέ στο καφενείο τους έκανε να φοβούνται πως ετοιμάζουμε να κάνουμε κάποιο έγκλημα. Είχαμε δηλαδή την ίδια αντιμετώπιση με τους μετανάστες που έχουμε στην Ελλάδα. Βλέπουμε κάθε πράξη Πακιστανού ή Αφγανού ως ένδειξη πως θέλει να μας κάνει κακό και κάνει συνωμοσίες για να μας κάνει όλους μουσουλμάνους.

Σε πολλές συζητήσεις έχω ακούσει να λένε πως "κι εμείς πήγαμε μετανάστες αλλά δεν κάναμε εγκλήματα". Αυτό βέβαια το λέει κάποιος μόνο όταν έχει άγνοια. Άγνοια για το τι σημαίνει Ελληνική μαφία και το πόσους κανόνες παραβιάσαμε στις χώρες που πήγαμε. Και μάλιστα πολλές φορές μπήκαμε παράνομα. Όμως ποτέ δεν θα το παραδεχθούμε.

Δυστυχώς αυτή η νοοτροπία του Έλληνα δεν θα αλλάξει σύντομα. Δεν θα μάθει να μην κάνει στους άλλους αυτά που έκαναν σε αυτόν πολλοί απλά γιατί θεωρεί πως δεν έγιναν ποτέ σε αυτόν. Γιατί θεωρεί πως πάντα και παντού ο υπόλοιπος κόσμος υποδέχονταν τους Έλληνες με ανοιχτές αγκάλες και έλεγαν καλά λόγια. Στον Έλληνα αρέσει η άγνοια...

Demos...μια ξεχασμένη τέχνη!



Η λέξη Demo προέρχεται από την συντομογραφία της αγγλικής λέξης demonstration - επίδειξη. Είναι όρος που τον χρησιμοποιούν οι εταιρείες για να περιγράψουν ένα μικρό κομμάτι κάποιου επερχόμενου παιχνιδιού στην αγορά (π.χ. 2 από τα 100 levels) που είναι playable για τους gamers να το δοκιμάσουν. Υπάρχει όμως και η υποκουλτούρα των demos, γνωστή και ως demoscene, που σκοπό έχει να παρουσιάσει τα ομορφότερα γραφικά που μπορεί με το περιορισμένο hardware που έχει.


Τα demos αυτού του είδους ξεκίνησαν τις παλιές καλές μέρες που όταν κάποιος "έσπαγε" την προστασία κάποιου παιχνιδιού έβαζε την υπογραφή του σε εκτελέσιμο με όμορφα γραφικά. Με την πάροδο του χρόνου περισσότερο ενδιαφέρον υπήρχε για τον τρόπο που ο καθένας επέλεγα να επιδείξει την υπογραφή του παρά για το ίδιο το παιχνίδι.

Η γνώση των demosceners για το hardware στο οποίο προγραμματίζουν είναι μοναδική. Όμως το να γνωρίζεις με μεγάλη ακρίβεια το hardware σου δεν αρκεί για να φτιάξεις όμορφα demos. Η φαντασία και η δημιουργικότητα κατά την συγγραφή αυτών των μικρών αριστουργήματων είναι αυτό που τα κάνει και ξεχωρίζουν. 


Κάποιος βέβαια, θα μπορούσε να πει: "Σιγά ένα βιντεάκι είναι με φωτάκια και εφέ". Κι όμως δεν είναι ένα βίντεο. Ένα βίντεο σου δείχνει έτοιμες φωτογραφίες σε γρήγορο ρυθμό, 25-30 το δευτερόλεπτο. Ένα demo χρησιμοποιεί την επεξεργαστική ισχύ του υπολογιστή για να παράξει σε πραγματικό χρόνο όλα αυτά τα όμορφα γραφικά. Όλα δηλαδή αυτά τα όμορφα εφέ, χρώματα και animation τα παράγει ο υπολογιστής την στιγμή ακριβώς που εσύ βλέπεις το demo.


Στην Ελλάδα το πρώτο group από demosceners είχε το όνομα The Gardening και η ζωή του κράτησε από το 1995 - 1997. Αυτή τη στιγμή όποιος θέλει να μάθει περισσότερα για τους Έλληνες demosceners μπορεί να επισκεφθεί το http://www.demoscene.gr/ αν και δεν ξέρω πόσο χρήσιμο θα ήταν ένα site που φαίνεται παραμελημένο. 




Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Ήρωες της πληροφορικής Νο1: John Carmack



Η επιστήμη της πληροφορικής δεν αποτελείται μόνο από hackers που γράφουν κώδικα για "σοβαρές" εφαρμογές και τεχνολογίες αλλά και από ανθρώπους που έφεραν τους υπολογιστές στην καθημερινότητα μας. Ένας από αυτούς, που είναι γνωστός κυρίως στην Gaming κοινότητα, είναι ο John Carmack.

Μπορεί κάποιος να μην γνωρίζει το όνομα του όμως σίγουρα έχει χρησιμοποιήσει κάποια από τις εφαρμογές του...δηλαδή τα παιχνίδια του. Commander Keen, Wofenstein 3D, Doom και Quake είναι μερικά από τα δημιουργήματα του. Όμως, σας βλέπω να αναρωτιέστε τι σχέση έχει το gaming με την επιστήμη της πληροφορικής; Η απάντηση είναι απλή. Τα παιχνίδια έβαλαν τους υπολογιστές στα περισσότερα σπίτια. 

Μέχρι και τα μέσα του 90 τα PC ήταν ένα ακριβό και χρονοβόρο χόμπι. Δύσκολα στα περισσότερα μέρη του κόσμου θα έδιναν τόσα λεφτά για να παίξουν παιχνίδια όταν υπήρχαν οι πιο αποδοτικές σε αυτό το τομέα κονσόλες. Όταν όμως έκανε την εμφάνιση του στα PC το DOOM ήταν κάτι εξωπραγματικό. Οι κονσόλες δεν μπορούσαν να παράγουν κάτι τέτοιο και ο μοναδικός τρόπος για να το απολαύσεις σε όλο του το μεγαλείο ήταν σε ένα PC. Έτσι η ζήτηση έγινε μεγαλύτερη και οι τιμές έπεσαν.

Όμως μέχρι να φτάσει ο Carmack στο μεγαλειώδες DOOM είχε γράψει πολλές γραμμές κώδικα. Ξεκίνησε να γράφει τα πρώτα του παιχνίδια για λογαριασμό ενός περιοδικού και εκεί γνώρισε τον John Romero. Εκείνη την εποχή το scrolling σε PC ήταν κάτι που δεν το είχε καταφέρει κανείς και τα παιχνίδια του NES ήταν ζηλευτά για το smooth scrolling τους. Είχαν το κατάλληλο hardware για να το καταφέρνουν αυτό σε αντίθεση με ένα PC που προοριζόταν για...excel. 

Βασανίστηκε λοιπόν αλλά στο τέλος κατάφερε να έχει ομαλό scrolling ακόμα και σε ένα PC. Ήταν τόσο ενθουσιασμένος με αυτό που το πρώτο Demo ήταν το αρχικό level από το Super Mario Bros 3. Θεώρησε πως κάτι τέτοιο θα ενδιέφερε την Nintendo και τους έδειξε το Demo με σκοπό να του δώσουν την άδεια να φτιάξει το Super Mario Bros 3 για PC. Η Nintendo αρνήθηκε, ήθελε ο Mario να εμφανίζεται μόνο στο δικό της hardware για προφανείς λόγους. Το επίτευγμα όμως αυτό του Carmack, το ομαλό scrolling, έφερε στους υπολογιστές έναν νέο ήρωα τον Commander Keen. Στο παιχνίδι αυτό ο Carmack έκανε χρήση της τεχνολογίας που είχε ανακαλύψει.


Όμως αυτό το πρώτο επίτευγμα του δεν έκανε την πείνα του να κορεστεί και σύντομα οι gamers απολάμβαναν ένα νέο παιχνίδι με τίτλο Woflenstein 3D. Εκεί ο Carmack έδινε στο χειριστή την ψευδαίσθηση του τρισδιάστατου κάνοντας χρήση της τεχνολογίας raycasting. Με αυτή τη τεχνολογία έχεις έναν 2D χάρτη του χώρου που θέλεις να κινηθείς και ανάλογα που βρίσκεσαι πάνω στο χάρτη και τι κοιτάς υπολογίζει τις αποστάσεις και ζωγραφίζει τον τοίχο του χώρου με τη σωστή αναλογία ώστε να φαίνεται 3D.

Το επόμενο του Project θα έκανε όλο το κόσμο να παραμιλάει και θα άλλαζε το gaming και τους υπολογιστές για πάντα. Το φαινόμενο DOOM του 1992 ήταν αποτέλεσμα υλοποίησης σε πραγματικό κώδικα μιας μεθόδου που υπήρχε από το 60 και άκουγε στο όνομα Binary Space Partition. Με αυτή τη τεχνολογία κατάφερε να φτιάξει άλλο ένα 3D παιχνίδι που δεν ήταν όμως πραγματικό 3D και να αφήσει τους πάντες με ανοιχτό το στόμα.


Όμως ένας τέτοιος επίμονος προγραμματιστής σίγουρα δεν θα ήθελε να μείνει σε κάτι που ήταν 3D αλλά δεν ήταν πραγματικό 3D. Έτσι για πρώτη φορά το 1996 με τις ευλογίες του Carmack αλλά και με τον επίσης ευλογημένο κώδικα του είδαμε όλοι τι θα πει πραγματικό 3D σε PC. 


Με τα λεφτά που κέρδισε από τις ανακαλύψεις του ίδρυσε μια εταιρεία αεροναυπηγικής και συνεργάστηκε με την NASA. Τον τελευταίο καιρό ασχολείται με την εικονική πραγματικότητα και τις δυνατότητες του Oculus Rift.

Ο John Carmack γράφει κώδικα ασταμάτητα. Μάλιστα ο μύθος λέει πως οι ιδανικές του διακοπές είναι όταν μπορεί να απομονωθεί σε ένα δωμάτιο με τον υπολογιστή του ώστε να μπορεί να γράψει απερίσπαστος κώδικα.

Είναι υπέρομαχος του ανοιχτού κώδικα και μάλιστα πολλές από τις δημιουργίες του έχουν γίνει open source κάτι που τους έχει δώσει ζωή ακόμα και 20+ χρόνια μετά την δημιουργία τους. Για να καταλάβει κανείς τι λέω μπορεί απλά να παίξει το Brutal Doom.

Στα 47 του χρόνια έχει αρκετό καιρό ακόμα να μας δώσει πολλά από τα αλγοριθμικά του επιτευγματα και κυρίως με την εικονική πραγματικότητα που ασχολείται τα τελευταία χρόνια


Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Αφιέρωμα στον Νίκολα Τέσλα



Αυτόν τον καιρό διαβάζω την αυτοβιογραφία του Νίκολα Τέσλα με τίτλο "Οι εφευρέσεις μου". Είναι η δεύτερη φορά που το διαβάζω και πραγματικά ήταν πολλά πράγματα που δεν θυμόμουν. Ο Τέσλα ήταν ένας πραγματικό οραματιστής που είδε το μέλλον 100 χρόνια πριν γίνει πραγματικότητα. Έτσι είπα να παραθέσω εδώ, κυρίως για λόγους οργάνωσης, μερικά βίντεο του youtube σχετικά με τον Τέσλα καθώς και την ταινία σερβικής παραγωγής του 1980. 

Fun Fact: Ο Νικολα Τέσλα και ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, ο πρώην προπονητής του Ολυμπιακού έχουν συγγένεια. Έτσι μην ακούσω κανέναν να λέει πως ο Τέσλα ήταν Έλληνας και άλλες τέτοιες κοτσάνες. Ο ίδιος ο Τέσλα άλλωστε αυτοπροσδιορίστηκε  ως Σέρβος.

Η Ταινία


Ντοκίμαντερ της ΕΤ3


Μερικές από τις εφευρέσεις του

Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Η ιστορία του Metroid



Το Metroid είναι από τα πιο γνωστά και κερδοφόρα franchise της Nintendo. Ξεκίνησε το 1987 με δημιουργό τον Gunpei Yokoi και έφτασε στη κορυφή με το Super Metroid στο Super Nintendo που ακόμα και σήμερα θεωρείτε από πολλούς το καλύτερο παιχνίδι όλων των εποχών. Έκανε την εμφάνιση του σχεδόν σε όλες τις κονσόλες της Nintendo (εκτός από το N64) και ακόμα και σήμερα οι gamers περιμένουν το επόμενο Metroid που θα τους πάρει τα μυαλά. Αυτή λοιπόν είναι η ιστορία του:

Είναι η ώρα της μορφίνης



Στην σημερινή πραγματικότητα, τα fake news και η παραπληροφόριση είναι στοιχείο της καθημερινότητας μας. Βέβαια το θετικό στην σημερινή εποχή είναι πως με λίγο παραπάνω ψάξιμο στο internet μπορείς να βρεις αν ευσταθεί κάτι που λέει ένα δημοσίευμα ή αν υπάρχει για άλλους λόγους.

Πρόσφατα λοιπόν  έπεσα πάνω σε ένα βίντεο από το 1995 που το δελτίο ειδήσεων προειδόποιούσε τους γονείς για τους Power Rangers, τους νέους εμπόρους ναρκωτικών. Οι Power Rangers λοιπόν έλεγαν στα παιδιά, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, πότε είναι η κατάλληλη ώρα για μορφίνη.


Αυτά λοιπόν έβλεπαν οι γονείς μας το 1995 και δεν ήξεραν από που να προφυλάξουν τα παιδιά τους. Η ανοησία στο μάξιμουμ δηλαδή. Γιατί το σλόγκαν "It's morphing time" δεν αναφέρονταν στην μορφίνη αλλά στην μεταμόρφωση των Power Rangers από απλά παιδιά γυμνασίου σε υπερήρωες. Μάλιστα γράφεται με κατάληξη ing κάτι που το ξεχωρίζει από την μορφίνη (επειδή στο ρεπορτάζ είπε η καθηγήτρια για αγγλικά).


Πόσο εύκολα λοιπόν ένας άνθρωπος μπορεί να πιστέψει κάτι εσφαλμένο; Σίγουρα έχει να κάνει με το ποιος το λέει και την περίοδο εκείνη η τηλεόραση ήταν η αυθεντία της οικογένειας.  Άρα αν η τηλεόραση έλεγε πως τα βιβλία του επιτραπέζιου είναι σατανιστικά τότε έλεγε την αλήθεια. Αν έλεγε πως η μέταλ βάζει τα παιδιά στο δρόμο των σατανιστών τότε ήξεραν τι έλεγαν αφού το είπε ο ειδικός στη τηλεόραση.

Στη σύγχρονη εποχή πιστεύεις μόνο αυτό που θέλεις να πιστέψεις. Αν για παράδειγμα σου πουν πως μετανάστης πέταξε τον σταυρό της εκκλησίας στα σκουπίδια θα το πιστέψεις αν δεν χωνεύεις μετανάστες. Δεν θα ψάξεις να βρεις την αλήθεια γιατί δεν σε ενδιαφέρει η αλήθεια. Σε ενδιαφέρει η επιβεβαίωση αυτού που θεωρείς σωστό.

Μακάρι οι δημοσιογράφοι να ήταν ορθολογιστές και να τους ενδιέφερε η αλήθεια και όχι η επιτυχία. Τότε ίσως να είχαμε λιγότερους τρελαμένους γονείς και περισσότερους λογικούς ανθρώπους!