Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

Άρης Βελουχιώτης: Ο δικός μας Τσε



Σαν σήμερα, το 1905 γεννήθηκε ο Άρης Βελουχιώτης με το όνομα Αθανάσιος Κλάρας. Στέλεχος του ΚΚΕ και ηγέτης του ΕΛΑΣ πολέμησε στην αντίσταση την περίοδο της κατοχής.



Απομυθοποιώντας το Linux



Αν είσαι rookie στον κόσμο του Linux είναι πολλά πράγματα που πρέπει να μάθεις. Αυτό σημαίνει έρευνα, ανάγνωση forum και γενικά κατανάλωση του χρόνου σου. Δεν θα ήταν εύκολο να μάθεις βασικά πράγματα σε λιγότερο από μισή ώρα. Αυτό λοιπόν προσπαθεί να κάνει το παρακάτω video:

Linux: Γιατί δεν έχει γίνει ακόμα mainstream και πως μπορεί να γίνει;



Το Linux είναι ένα λειτουργικό σύστημα που υπάρχει από το 1991 και από τότε μέχρι σήμερα έχει αλλάξει σε τέτοιο βαθμό που να μην έχει καμία σχέση με την αρχική του μορφή. Όμως αρχικά να ξεκαθαρίσουμε τι εννοούμε με τον όρο Linux. 

Τεχνικά, με τον όρο Linux εννοούμε τον πυρήνα του λειτουργικού συστήματος. Εκείνο το πρόγραμμα δηλαδή που μας δίνει την δυνατότητα να κάνουμε χρήση των δίσκων, πληκτρολογίων, ποντικιών αλλά και το πρόγραμμα που διαχειρίζεται τη μνήμη του υπολογιστή μας καθώς και πολλά άλλα. Εμείς ως χρήστες δεν καταλαβαίνουμε τίποτα από αυτά που κάνει. Αν το φέρναμε στα μέτρα του ανθρώπινου συστήματος είναι το κομμάτι εκείνο του εγκεφάλου που ορίζει τους χτύπους της καρδιάς, την αναπνοή κλπ.

Όμως στην καθημερινή μας συζήτηση με τον όρο Linux εννοούμε το πλήρες λειτουργικό σύστημα, τον συνδυασμό δηλαδή των προγραμμάτων του χρήστη (πχ. Libre Office, K3B, Chrome κλπ) με τον Kernel (τον πυρήνα που λέγαμε πριν). Αν και δεν είναι δόκιμος ο όρος αυτός είναι μια εύκολη και γρήγορη προσέγγιση ώστε σε μια συζήτηση να καταλαβαίνουμε για το τι πράγμα μιλάμε. Αν θέλαμε να είμαστε πιο σωστή θα έπρεπε να πούμε Gnu Linux αλλά ο προφορικός λόγος είναι πολύ γρήγορος για να συνηθίσει αυτές τις ιδιοτροπίες.

Αφού λοιπόν ξεμπερδέψαμε με τον όρο Linux και καταλήξαμε στην έννοια του πλήρες λειτουργικού συστήματος ας δούμε, σύμφωνα με την δικιά μου γνώμη, γιατί δεν έχει γίνει το βασικό σύστημα σε περισσότερους υπολογιστές ακόμα και αν έχουν περάσει 16 χρόνια από την δημιουργία του.

1. Packages: Η πρώτη Linux διανομή που χρησιμοποίησα ήταν ένα Mandrake που είχα βρει στο περιοδικό RAM. Σε αυτή τη διανομή για να κάνεις εγκατάσταση ένα πρόγραμμα έπρεπε να καταβάσεις πακέτα RPM. Όταν μερικούς μήνες μετά αποφάσισα να παίξω με Slackware για να κάνω εγκατάσταση προγράμματα έπρεπε να βρω το Source Code και να το κάνω Compile. Όταν πέρασα σε διανομή Ubuntu ήταν τα πακέτα DEB.

Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως ανάλογα με την διανομή ο τρόπος εγκατάστασης νέων προγραμμάτων αλλάζει. Μπορεί για κάποιον έμπειρο να μην είναι κάτι δύσκολο να κατανοήσει όμως όταν κάποιος κάνει την μετάβαση από τα one-click-away προγράμματα των Windows σε κάτι που θα τον βάλει να ψάξει κάθε φορά τι πρέπει να βρει για να κατεβάσει είναι εύκολο να τον κάνει να παραιτηθεί.

Σε αυτό το σημείο να πω πως έχουν γίνει φοβερές βελτιώσεις. Κάποτε θυμάμαι κατέβαζα το x πακέτο, πήγαινα να το κάνω εγκατάσταση μόνο και μόνο για να μου ζητήσει dependencies σε άλλο πακέτο και η αναζήτηση άρχιζε πάλι από την αρχή. Ευτυχώς αυτό έχει σταματήσει χάρη κυρίως των packet managers όμως ακόμα έχουμε το θέμα τον repos. Αν το πρόγραμμα που θέλεις δεν υπάρχει ο χρήστης πρέπει να πληκτρολογήσει εντολές. Και μπορεί, όπως είπα και πριν, να μην είναι κάτι δύσκολο για έναν έμπειρο χρήστη όμως ο χρήστης των Windows δεν έχει μάθει να χρησιμοποιεί εντολές.

Λύση: Μπορεί η δύναμη του Linux να είναι η ελευθερία και η δυνατότητα να μπορεί ο καθένας να κάνει τις αλλαγές που θέλει όμως πρέπει να υπάρξει ένας και μόνο ένας τρόπος για την εγκατάσταση προγραμμάτων σε Linux. Ένας τύπος πακέτου, με όλα τα dependencies ενσωματωμένα ώστε να διευκολύνει τον χρήστη.

2. Filesystem: Μα δεν είναι κοινό το filesystem σε όλες τις διανομές Linux; Όχι στο 100%. Η μια διανομή Linux μπορεί να αποφασίσει πως θέλει κάποια config αρχεία ή κάποιος φακέλους της σε σημείο /etc ενώ ή άλλη στο /etc/files. Αυτό το πρόβλημα έρχεται σε συνδυασμό με το προηγούμενο και το ενιαίο σύστημα packaging. Όταν ξέρεις που πρέπει να βάλεις το κάθε αρχείο τότε το να φτιάξεις ένα script που να το κάνει αυτό είναι εύκολο. Όταν όμως πρέπει να  μυρίζεις τα νύχια σου για το που μπορεί η x διανομή να έχει καταχωνιάσει τον φάκελο στον οποίο πρέπει να μπει το συγκεκριμένο αρχείο είναι δύσκολο.

Λύση: Ένα και μόνο ένα σύστημα αρχείων. Να ξέρουμε όλοι που είναι τι και να μην ψάχνουμε κάθε φορά στο internet να βρούμε που είναι το αρχείο που πρέπει να παραμετροποιήσουμε.

3. X.Org: Το X.Org είναι ο server που δίνει την δυνατότητα να έχουμε γραφικό περιβάλλον στο Linux. Και που είναι το πρόβλημα με αυτό μπορεί να ρωτήσει κάποιος. Το X.Org είναι ένας server 13 χρόνων ο οποίος για να μπορεί να δουλεύει σήμερα έχει προσθαφαιρέθεί μεγάλο κομμάτι κώδικα. Μάλιστα, η nVidia στους drivers της δεν το χρησιμοποιεί καθόλου.

Λύση: Το Wayland είναι ο αντικαταστάτης του και εδώ και χρόνια περιμένουμε την αντικατάσταση. Γιατί δεν έχει γίνει ακόμα. Δεν είναι και εύκολο να αλλάξεις ολόκληρη τη δομή του συστήματος μέσα σε μια νύχτα. Οπότε πρέπει να περιμένουμε....

4. PC Games: Ο σημαντικότερος λόγος που μεγάλο ποσοστό των Power users δεν πάνε ποτέ σε Linux είναι τα παιχνίδια. Αν έχεις ξοδέψει 2000 ευρώ σε ένα μηχάνημα θέλεις να παίξεις τον νεότερο τίτλο σε 4K ανάλυση με 60 fps. Όμως σε Linux συστήματα το παιχνίδι που θέλεις να παίξεις μπορεί να μην υπάρχει αλλά και ακόμα αν υπάρχει μπορεί να μην παίζει τόσο καλά. Μπορεί βέβαια να υπάρχουν λύσεις τύπου Wine ή Steam αλλά στην πρώτη περίπτωση εύχεσαι να παίζει στο σύστημα σου και στη δεύτερη εύχεσαι να οι developers να έχουν κάνει τον extra κόπο (δηλαδή να έχουν ξοδέψει χρήμα) για να φτιάξουν optimized το παιχνίδι σε Linux.

Λύση: Δυστυχώς εγώ δεν βλέπω κάποια λύση σε αυτό. Η ελεύθερη αγορά έχει κρίνει πως τα Windows είναι για παιχνίδια και αφού δεν υπάρχει κόσμος για να παίξει παιχνίδια σε Linux τότε δεν θα δούμε Power users / Gamers στην Linux πλατφόρμα. Μια, ας την πούμε ουτοπική λύση είναι να γραφτούν βιβλιοθήκες ανώτερες του DirectX που να χρησιμοποιούν τις κάρτες γραφικών καλύτερα απ' ότι τα Windows. Όμως δεν φτάνει να βρεθούν 10 προγραμματιστές να το κάνουν αυτό. Πρέπει και οι εταιρείες που βγάζουν κάρτες γραφικών να δώσουν τους βέλτιστους Drivers για Linux.

5. GUI: Το Linux έχει την ευκολία να έχει πολλά και διαφορετικά γραφικά περιβάλλοντα. Αυτό ακριβώς είναι και η αδυναμία του. Οι χρήστες των Windows έχουν ταυτίσει τα Windows με την taskbar, το κουμπί start και παράθυρα με συγκεκριμένη δομή. Μπορεί από έκδοση Win σε έκδοση Win να υπάρχουν αλλαγές όμως η γενική ιδέα είναι ίδια. Στο Linux έχουμε Gnome, Cinnamon, Unity, XFCE και ένα σωρό άλλα. Η ταύτιση ενός GUI με το λειτουργικό μπορεί να μην φαίνεται αρχικά σαν κάτι σημαντικό όμως είναι η τελική αντίληψη του καταναλωτή / χρήστη. Το να συνδέσεις ένα προϊόν με ένα λογότυπο ή μια εικόνα είναι σημαντικό σε ψυχολογικό επίπεδο.

Λύση: Και πάλι είναι απλή και την ίδια στιγμή αδύνατη. Ένα κοινό αρχικό GUI για όλους με την δυνατότητα να αλλάξεις σε οποιοδήποτε θέλεις μετά την εγκατάσταση.

6. Applications: Τα Windows, εκτός από παιχνίδια, έχουν Killer Apps για επαγγελματίες. Photoshop, Sony Vegas, MS Office. Θα μου πεις ναι αλλά και στο Linux έχεις εναλλακτικές λύσης. Και αυτή η φράση περιέχει έναν ακόμα σημαντικό λόγο που το Linux δεν έχει γίνει mainstream. Εναλλακτική λύση. Ποιος είπε πως ο χρήστης των Windows θέλει εναλλακτική λύση; Ο χρήστης των Windows θέλει μια killer app. Να μπορεί να κάνει κάτι σε Linux που να μην μπορεί να το κάνει σε Windows. Την μια εκείνη εφαρμογή που θα τον αναγκάσει, σε πρώτη φάση τουλάχιστον, να βάλει Linux σε ένα Virtual PC. 

Λύση: Για άλλη μια φορά είναι απλή και συνάμα σχεδόν αδύνατη. Κάποιος πρέπει να γράψει μια τέτοια εφαρμογή όμως για οικονομικούς λόγους δεν θα το κάνει μια μεγάλη εταιρεία που έχει τους πόρους να το κάνει. Έτσι λοιπόν περιμένουμε έναν μεσσία να το κάνει. Αδύνατο δεν είναι σίγουρα. Πριν μερικά χρόνια ήταν αδύνατο να υπάρξει ένα αξιόλογο λειτουργικό σύστημα που να μην το ελέγχει μια εταιρεία. Σήμερα υπάρχει το Linux. Θέλω να πιστεύω πως κάτι αντίστοιχο θα συμβεί και γι αυτή την killer app που θα το προβάλει....

Υπάρχουν ακόμα περισσότερα προβλήματα στο Linux που φυσικά δεν αναφέρω. Αυτά είναι τα προβλήματα που εγώ θεωρώ σημαντικά ώστε να αρχίσει να γίνεται mainstream ένα τέτοιο σύστημα. Μια γενικότερη καλή λύση θα ήταν εταιρείες και προγραμματιστές να κάνουν μια ετήσια συνάντηση ώστε να αποφασίζονται κάποια κοινά θέματα για την πορεία του Linux. Κάποια standards που ίσως θα έπρεπε να ακολουθούνται από όποια διανομή το επιθυμεί. Φυσικά όποια διανομή κάνει χρήση των standards θα μπορεί να το "διαφημίζει" στους χρήστες ώστε ο χρήστης να έχει μια γνώση πριν καν βάλει το σύστημα στον υπολογιστή του.

Όλα αυτά βέβαια αποτελούν επιστημονική φαντασία ενός μυαλού που αγαπάει αυτό το λειτουργικό σύστημα και θα ήθελε να το δει σε όλους τους υπολογιστές. Οπότε η γνώμη μου είναι απλά η γνώμη μου και τίποτα παραπάνω. 


Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Giannis - Bucks - ΕΟΚ



Η ιστορία γνωστή. Οι Μπακς λένε πως ο Γιάννης είναι τραυματίας, η ΕΟΚ δεν το αποδέχεται αυτό και θεωρεί πως υπάρχει σχέδιο ώστε να αποτραπεί η συμμετοχή του Γιάννη στην Εθνική. Ο ίδιος ο Γιάννης έγραψε εχθές στη σελίδα του πως δυστυχώς δεν θα μπορέσει να παίξει στην Εθνική και από χθες, κυρίως μετά την ανακοίνωση της ΕΟΚ, έχει γίνει ο κακός χαμός από Έλληνες που βρήκαν ευκαιρία να μας που πως ο Γιάννης είναι αχάριστος.

Ο Γιάννης και οι Μπακς λένε αλήθεια: Αν ο Γιάννης και οι Μπακς λένε αλήθεια τότε η ΕΟΚ βγαίνει εκτεθειμένη. Δεν υπάρχει λοιπόν κέρδος για την ΕΟΚ να πει πως οι Bucks, το NBA και ο Γιάννης λένε ψέμματα.

Ο Γιάννης και οι Μπακς λένε ψέμματα: Τι ακριβώς περιμένουν να συμβεί ακόμα και αν δεν είναι τραυματισμένος ο Γιάννης. Να βγουν οι Μπακς και να πουν "Βρε μασκαράδες, μας καταλάβατε. Να πάρτε τώρα τον Γιάννη που έχουμε επενδύσει έναν σκασμό λεφτά". Προφανώς και δεν θα γίνει αυτό. Ακόμα και αν η ΕΟΚ ζητήσει αποδείξεις....σιγά το δύσκολο. Άρα πάλι χαμένη βγαίνει η ΕΟΚ.

Τι καταφέρνει τελικά η ΕΟΚ από το να βγει να πει πως οι Μπακς λένε ψέμματα. Σχεδόν τίποτα. Αρχικά θα στρέψει εναντίων του Γιάννη μια μερίδα Ελλήνων που περίμεναν αυτή την ευκαιρία, δημιουργεί πρόβλημα στις μελλοντικές σχέσεις Μπακς - Εθνικής, βάζει τον Γιάννη στη μέση να αποδείξει πως δεν είναι ελέφαντας, δημιουργεί χαμό στην εθνική ομάδα που θα πάει στο ευρωμπάσκετ.

Τι κερδίζει; Το μόνο που μπορεί να κερδίσει είναι μια όμορφη δικαιολογία. Δεν τα κατάφερε η Εθνική γιατί δεν είχαμε τον Γιάννη.

Ακόμα και αν ο Γιάννης δεν είναι τραυματισμένος η στάση της ΕΟΚ είναι αυτή που προβληματίζει. Λειτούργησε απερίσκεπτα και δίχασε τους Έλληνες φιλάθλους. Θα μπορούσαν απλά να αποδεχθούν το γεγονός του τραυματισμού - είτε είναι αλήθεια ή όχι - και να πάει η Εθνική ανενόχλητη στο ευρωμπάσκετ. Δυστυχώς η ηγεσία του Βασιλακόπουλου είναι...αυτή που είναι και το μόνο που δημιουργεί είναι προβλήματα. Πριν το θέμα του Γιάννη ήταν, μερικούς μήνες πριν, ο Γκάλης και ο Γιαννάκης αλλά και το θέμα της έλλειψης ομοσπονδιακού προπονητή, που τελικά βρήκαμε τελευταία στιγμή. Όταν φύγει αυτός ο άνθρωπος από τη θέση που του έχει δοθεί μπορεί να βρούμε άσπρη μέρα.


Οι φίλαθλοι από την άλλη έχουν γεμίσει το ιντερνετ με γελοιότητες. Ξεπουλήθηκε για τα λεφτά ο Γιάννης, δεν αγαπάει την Ελλάδα, μόνο ο Γκάλης ήταν σωστός και άλλα τέτοια που μόνο ένας ηλίθιος θα μπορούσε να πει. 


Για να λέμε όμως τα πράγματα με το όνομα τους ο Γκάλης σταμάτησε από την εθνική, με δικαιολογία τραυματισμού, γιατί δεν του έκαναν τα χατίρια. Αυτό το θυμάται κανένας; Επίσης ο Ελληναράς Γκάλης ήρθε στην Ελλάδα, όχι γιατί αγάπαγε αυτή τη χώρα, διάολε στο Μπρονξ μεγάλωσε, δεν είχε ιδέα για την Ελλάδα, αλλά γιατί απλά είχε τραυματιστεί και ήταν αμφίβολη η επιλογή του στα ντραφτ. Λόγια δικά του είναι σε δικιά του συνέντευξη το 1998.

Αν ο Γιάννης δεν αγαπάει την Ελλάδα τότε το ίδιο συμβαίνει και με τον Κουφό. Ο Κουφός λοιπόν πριν 2 χρόνια δεν ήρθε στην εθνική γιατί δεν ήθελε να ρισκάρει το συμβόλαιο του. Δεν είδα κανέναν να τον βρίζει ως ανθέλληνα. 

Ο Διαμαντίδης και ο Σπανούλης σταμάτησαν το μπάσκετ από την εθνική ενώ έπαιζαν ακόμα στις ομάδες τους και μάλιστα σε υψηλότατο επίπεδο. Είναι κι αυτοί ανθέλληνες ή δεν αγαπούν την εθνική;

Ο Κώστας Μίσσας είπε σε συνέντευξη του πως ο Γιάννης γούσταρε να παίξει στην εθνική. Μάλιστα το πάθος του Γιάννη για το μπάσκετ φαίνεται παντού. Ήρθε στην Ελλάδα να παίξει φιλικά, να παίξει με φαν και να μιλήσει στην εκδήλωση του ίδρυμα Ωνάση. Γιατί να τα έκανε όλα αυτά αν δεν ήθελε να βρίσκεται εδώ και να παίζει μπάσκετ. 

Δεν ξέρω αν είναι πράγματι τραυματίας ή όχι όμως σε κάθε περίπτωση μπορώ να καταλάβω πως μπορεί να νιώθει βλέποντας αυτά τα εθνικιστικά αρπακτικά να κατατρώνε το κορμί του. Αν είναι πράγματι τραυματίας τότε δεν μπορεί να κάνει κάτι αν δεν είναι και τον δένουν οι Μπακς πάλι δεν μπορεί να κάνει κάτι.

Σε κάθε περίπτωση ελπίζω ο Γιάννης να γίνει καλά και να ξαναπαίξει σύντομα κάνοντας το καλύτερο που μπορεί να κάνει. Γιάννη μην δίνεις σημασία στους ηλίθιους!

Ελεύθερη Βούληση - Η ταινία



Η μικρού μήκους ταινία "Ελεύθερη Βούληση" που έχει βραβευτεί από τη Στέγη Γραμμάτων και τεχνών. Είναι σε σκηνοθεσία Αντώνη Σωτηρόπουλου.

Η ταινία λαμβάνει χώρα στην Αθήνα του 2020. Η πολύχρονη ευρωπαϊκή οικονομική κρίση επέφερε σημαντικές αλλαγές στην καθημερινότητα των ανθρώπων με σημαντικότερη αυτή της έναρξης των ηλεκτρονικών συναλλαγών σε αντικατάσταση του χρήματος όπως το ξέραμε. Ποιες είναι οι νέες παράμετροι που δημιουργούνται, ποιες αλλαγές υπάρχουν στην καθημερινότητα των ανθρώπων και ποιοι οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν πίσω από ένα ολοκληρωτικό σύστημα διαφάνειας;

Δεν μπορώ να πω πως είναι η καλύτερη ταινία με το συγκεκριμένο θέμα αν και έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Η μουσική της είναι ατμοσφαιρική και βοηθάει να μπεις σε αυτό το αποκρουστικό μέλλον. Η εναλλαγή των εικόνων σε συνδυασμό με την μουσική φτιάχνουν μια υπέροχη ατμόσφαιρα.

Τα προβλήματα που εντόπισα, που αφορούν κυρίως το σενάριο, είναι δύο. Το πρώτο σημείο είναι η πρώην κοπέλα του βασικού πρωταγωνιστή. Το όνομα της είναι Ελευθερία και, όπως λέει ο πρωταγωνιστής, η Ελευθερία ανήκει στο παρελθόν. Το πρόβλημα εδώ είναι πως...ο παραλληλισμός βγάζει μάτι. Είναι παιδιάστικος και ο ρόλος της παλιάς αγαπημένης του ήρωα είναι απλά και μόνο για να μπορέσει να πει αυτή τη φράση.

Το δεύτερο πρόβλημα που εντόπισα ήταν όταν ο πρωταγωνιστής αποφασίζει να βρει νέα δουλειά αλλά δεν τον προσλαμβάνουν γιατί έχει οσφυαλγία. Αν υποθέσουμε πως θα μπορούσε να είναι αλήθεια ένα τέτοιο μέλλον τότε οι "χαλασμένοι" άνθρωποι θα μπορούσαν να είναι φτηνά εργατικά χέρια και όχι να μην μπορούν να προσληφθούν καθόλου. Δεν λειτουργεί έτσι ο καπιταλισμός.

Το δεύτερο έχει να κάνει με τους ηθοποιούς. Ο Γιώργος Χρανιώτης είναι πρωταγωνιστής σε μια ταινία λοιπόν στην οποία κρίνει αρνητικά τα reality. Να θυμίσω πως ο Χρανιώτης πήρε μέρος στο Survivor. Ο έτερος πρωταγωνιστής, ο Σπύρος Μπιμπίλας, είναι ο άνθρωπος που πρόσφατα φωτογραφήθηκε με τον Πατούλη. Και δεν είναι κακό που φωτογραφήθηκε με τον Πατούλη αλλά είναι όλα αυτά που συμβολίζει ο Πατούλης. Με απλά λόγια οι πρωταγωνιστές, παρά το ότι παίζουν υπέροχα στην ταινία, δεν είναι οι άνθρωποι που θα θεωρούσες για επαναστάτες ενάντια στο σύστημα παγκόσμιας παρακολούθησης.

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Η πτώση των Simpsons



Οι Simpsons είναι μια σειρά κινουμένων σχεδίων που προβάλετε από το 1989 μέχρι σήμερα. Ειδικά στην αρχή των 90's υπήρχε μια μεγάλη τρέλα με τους Simpsons. Στην Ελλάδα το πρωτοείδαμε στο Mega τα μεσημεριανά του Σαββάτου αλλά δεν κράτησε πολύ αφού σχετικά σύντομα το διέκοψαν.

Έτσι ο μόνος τρόπος να δεις τις υπόλοιπες σεζόν ήταν, αρκετά χρόνια μετά, στα γνωστά p2p προγράμματα του ίντερνετ ή αγοράζοντας τα DVD. Έτσι λοιπόν καταφέραμε να απολαύσουμε αυτή την φοβερή και τρομερή σειρά. Εγώ προσωπικά σταμάτησα περίπου στην 12 σεζόν να κατεβάζω Simpsons. Ενώ ήταν μια σειρά που μου άρεσε σε μεγάλο βαθμό κάτι είχε αρχίσει να σαπίζει όμως δεν μπορούσα να εντοπίσω τι.

Πλέον δεν κατεβάζω Simpsons αλλά μπορεί να δω σποραδικά κάποια επεισόδια των πρόσφατων σεζόν και είναι πραγματικά βαρετά. Ακόμα και η "αντιγραφή" των Simpsons, το Family Guy έχει καλύτερο χιούμορ.

Στο παρακάτω βίντεο υπάρχει μια ανάλυση για το τι έχει συμβεί με τους Simpsons και έχει χάσει την λάμψη που τους έκανε να είναι μια από τις καλύτερες σειρές.

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Console Wars: Η ιστορία των Video Games από τον Superetroid



Ο Superetroid είναι ένας Έλληνας YouTuber ο οποίος είναι γνωστός στους retrogamers. Τον τελευταίο καιρό έχει αρχίσει να φτιάχνει πάρα πολύ όμορφα βίντεο στα ελληνικά για την ιστορία των video games για την κάθε γενιά ξεχωριστά. Είναι σημαντικό να υπάρχουν τέτοια βίντεο από Έλληνες αφού πρόκειται για την ιστορία μιας βιομηχανίας που ψυχαγώγησε την δικιά μου γενιά αλλά και θα ψυχαγωγεί αρκετές γενιές ακόμα, όπως δείχνουν τα πράγματα:





Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

The Guild: Μια geeky web series



Τι με έχει πιάσει τις τελευταίες μέρες με τη νοσταλγία; Παρακολουθώντας στο YouTube βιντεάκια που έβλεπα αρκετά χρόνια πριν και συνειδητοποιώ πως....έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που τα πρωτοείδα. Και στο μυαλό είναι σαν να βγήκαν εχθές αυτά τα βίντεο. Τελικά, όσο κλισέ και να ακούγεται, πράγματι ο χρόνος περνάει γρήγορα.

Αυτή τη φορά με γύρισε στο παρελθόν μια από τις πρώτες web series, το The Guild. Ήταν μια σειρά που μας εξιστορούσε τις διάφορες περιπέτειες μια ομάδας εθισμένων στα MMORPG. Φυσικά το βασικό μοτίβο δεν ήταν το ίδιο το παιχνίδι αλλά οι ανθρώπινες σχέσεις και το πάθος των παιχτών για να παίξουν το παιχνίδι. Ήταν ένα είδος Big Bang Theory των φτωχών.

Από τη σειρά έγινε γνωστή, στην geek κοινότητα,  η Felicia Day. Ηθοποιός, δημιουργός και παραγωγός την είδαμε και σε άλλες σειρές στην τηλεόραση αλλά και στον κινηματογράφο. Παρά την δημοφιλία της το Χόλιγουντ δεν τις άνοιξε τις πόρτες δίνοντας της πρωταγωνιστικούς ρόλους όμως γνωρίζοντας την επιρροή που είχε στους gamers συχνά την βλέπαμε σε geeky ταινίες και σε μικρούς, "περαστικούς" ρόλους.

Το format του Youtube τότε επέτρεπε δεκάλεπτα βίντεο και έτσι τα περισσότερα επεισόδια ήταν πεντάλεπτα ή επτάλεπτα. Βέβαια τώρα μπορεί κανείς να απολαύσει ολόκληρες τις σεζόν σε ένα βίντεο για τη κάθε μια. Όποιος έχει όρεξη να θυμηθεί λίγο από την εποχή που το World Of Warcraft έκανε θραύση (έχει περάσει πάνω από μια δεκαετία) μπορεί απλά να παρακολουθήσει το The Guild!





Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

Sledge Hammer! Μια ξεχασμένη σειρά



Όταν κάποιες φορές προσπαθείς να φέρεις στη μνήμη σου σειρές και ταινίες που έβλεπες όταν ήσουν παιδί αντιλαμβάνεσαι το πόσο έχεις μεγαλώσει. Το ίδιο έγινε και πριν λίγες μέρες όταν βρήκα στο YouTube μια παλιά, ξεχασμένη για αρκετούς σειρά που παρακολουθούσα στο Mega αμέσως μετά τους Simpsons και νομίζω πριν τους Αμερικάνους μονομάχους, το Sledge Hammer. 

Ήταν μια κωμική αστυνομική σειρά, παρωδία των αμερικάνικων ταινιών με τους σκληρούς και βίαιους μπάτσους που έλυναν όλα τους τα προβλήματα με τη βία. Βασικός ήρωας της σειράς ήταν ο Sledge Hammer. Ακόμα και το όνομα του ήταν αστείο αν ξέρεις Αγγλικά. Ο Sledge λοιπόν ήταν ένας τυπικός 80's βίαιος τηλεοπτικός μπάτσος που αγαπούσε το όπλο του σε σημείο ψυχασθένειας και έμοιαζε να μην έχει συναισθήματα. Ο αρχηγός του τμήματος ήταν άλλο ένα στερεότυπο των 80's που φώναζε στον Sledge σε κάθε ζημιά που έκανε και τον τιμωρούσε υποτυπωδώς. Η ισορροπία στη σειρά διασφαλιζόταν με την αστυνόμο Doris Dorau, την συνάδελφο του Sledge που ήταν η φωνή της λογικής για όλα τα τρελά ανδραγαθήματα του Hammer.

Το χιούμορ της σειράς δεν θα μπορούσα ποτέ να το καταλάβω στην ηλικία των 9 - 10 χρονών που έπαιζε στη ελληνική τηλεόραση η σειρά (στην Αμερική είχε ξεκινήσει το 1987). Τώρα όμως με πιο ενήλικο μάτι και έχοντας τις γνώσεις που απαιτούνται (έχει πολλές αναφορές σε ταινίες και αμερικάνικες σειρές που εμείς τότε αγνοούσαμε την ύπαρξη τους) το χιούμορ είναι πιο αντιληπτό και πραγματικά ήταν από τις καλύτερες σειρές και τα ξεχασμένα διαμάντια εκείνης της εποχής.

Κράτησε μόνο 2 σεζόν. Μάλιστα η πρώτη σεζόν φαινόταν να είναι και η τελευταία και την τελείωσαν με μια πυρηνική έκρηξη όμως τελικά συνεχίστηκε για άλλη μια χρονιά. Δυστυχώς κανένας από τους ηθοποιούς δεν έγιναν διάσημη ώστε να αναφέρετε κάθε λίγο και λιγάκι το όνομα της σειράς. Ευτυχώς βέβαια υπάρχουν ακόμα (μέχρι να το ανακαλύψουν και να το κατεβάσουν) στο YouTube όλα τα επεισόδια της σειράς:

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Ηλεκτρονικό τσιγάρο: ένας μήνας μετά



Πριν περίπου ένα μήνα αποφάσισα να ξεκινήσω το ηλεκτρονικό κάπνισμα ή όπως θα λέγαμε πιο σωστά να ξεκινήσω το άτμισμα. Η απόφαση αν και πάρθηκε σε δευτερόλεπτα είχε προηγηθεί αρκετή σκέψη πιο πριν χωρίς να καταλήγει ποτέ σε τελική απόφαση. Έτσι λοιπόν πήγα σε ένα κατάστημα στη περιοχή μου, αγόρασα το μαρκούτσι που χρειαζόμουν για να ατμίσω καθώς και τα απαραίτητα υγρά.

Για να πω την αλήθεια ήμουν κάπως επιφυλακτικός. Δεν ήξερα αν θα μου αρέσει, αν θα με έκανε να σταματήσω το κάπνισμα ή αν είναι καλό για την υγεία. Επίσης δεν ήθελα να ασχοληθώ με αντιστάσεις, atomizers, μπαταρίες και όλα τα παρελκόμενα. Ήθελα απλά να μπορώ να ατμίζω με τον ευκολότερο και οικονομικότερο τρόπο. Τελικά από την πρώτη τζούρα ενθουσιάστηκα. Η γεύση ήταν υπέροχη και δεν είχε καμία σχέση με το κανονικό τσιγάρο. Μου ήταν ξεκάθαρο από την πρώτη αυτή τζούρα πως καμιά σχέση δεν είχε το άτμισμα με το κάπνισμα.

Ένα μήνα μετά λοιπόν και το τσιγάρο δεν μπορώ πλέον να το βάλω στο στόμα μου. Δοκίμασα 2 - 3 φορές και δεν κατάφερα πάνω από 2 τζούρες. Η γεύση του κανονικού τσιγάρου είναι πια απαίσια. Μάλιστα, μου είναι πιο εύκολο πλέον να μυρίσω τον καπνό του άλλου και να μου προκαλέσει αηδία.

Αν και κάπνιζα ένα πακέτο την ημέρα στη ποσότητα της νικοτίνης ξεκίνησα χαμηλά με το άτμισμα (0.6) ενώ γρήγορα πήγα στο μηδέν χωρίς να νιώθω κάποιο είδος εξάρτησης. Στις γεύσης ακόμα δεν έχω καταλήξει κάπου. Μάλιστα κάθε εβδομάδα αλλάζω γεύση, κάτι που κάνει τη συνολική εμπειρία πιο ενδιαφέρουσα.

Οικονομικά μπορεί να ξεκινάει κάπως ψηλά όμως με τον καιρό κάνεις απόσβεση. Εγώ χρειαζόμουν ένα πακέτα τσιγάρα την ημέρα πλέον με ένα μπουκαλάκι που έχει περίπου την ίδια τιμή με το πακέτο βγάζω ολόκληρη την εβδομάδα.

Το άτμισμα είναι ένας διαφορετικό χόμπι από το κάπνισμα και δεν έχει καμία σχέση μαζί του εκτός από το ότι μοιάζει η μεθοδολογία. Το άτμισμα δεν ενοχλεί το περιβάλλον σου, μυρίζει όμορφα και μπορείς να το απολαύσεις σχεδόν παντού. Είναι οικονομικό και αν το επιθυμείς μπορεί να σε οδηγήσει σε οριστική απαλλαγή από το κάπνισμα.

Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

Nova Linux: Viva la revolución



Η Κούβα είναι γνωστή για την πρόσφατη επαναστατική της ιστορία, τα πούρα, τον Τσε Γκεβάρα, τον Φιντέλ Κάστρο και τον ρόλο της στον κομμουνισμό. Τώρα, ήρθε η ώρα να γίνει γνωστή και για μια εθνική διανομή Linux.

Μπορεί στη Κούβα να έχουν κομμουνισμό (αν και τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια αναγκαστική στροφή μερικών μοιρών) όμως το βασικό λειτουργικό σύστημα στους περισσότερους υπολογιστές είναι τα Windows, όπως ακριβώς και στις υπόλοιπες καπιταλιστικές χώρες. Έτσι, το λογικό βήμα για κάθε κομμουνιστική χώρα, ήταν να αναπτύξουν ένα δικό τους λειτουργικό σύστημα ανοιχτού κώδικα. Αλλά γιατί να κάνεις από την αρχή τη δουλειά για κάτι που υπάρχει και δουλεύει. 

Οπότε, με την υποστήριξη της Κουβανικής κυβέρνησης, το Πανεπιστήμιο πληροφορικής της Αβάνας αναπτύσσει το Nova Linux που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην έκδοση 6! Δυστυχώς η Κούβα μπήκε σε αυτό το παιχνίδι αρκετά αργότερα συγκριτικά με τις δύο άλλες υποτιθέμενες κομμουνιστικές δημοκρατίες. Συγκεκριμένα η Κίνα έχει ξεκινήσει το 2000 με το Red Flag, η Βόρεια Κορέα το 2004 με το Red Star ενώ το Nova της Κούβας ξεκίνησε το 2009.

Αν κάποιος θέλει να το δοκιμάσει μπορεί να το κάνει εδώ.


Πηγές:
http://osarena.net/
https://en.wikipedia.org/wiki/Nova_(operating_system)
https://en.wikipedia.org/wiki/Red_Flag_Linux
https://en.wikipedia.org/wiki/Red_Star_OS