Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Αναμνήσεις: Fame Story 2



Εχθές, είπα να γυρίσω το χρόνο 13 χρόνια πριν. Τότε που ο Καραμανλής με την ΝΔ ήταν κυβέρνηση και ετοίμαζαν τα δικά τους σκάνδαλα, τότε που ετοιμαζόμασταν για Ολυμπιακούς αγώνες ενώ είχαμε κατακτήσει για πρώτη φορά στη ιστορία της Εθνικής το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Τότε που σε γενικές γραμμές δεν καταλαβαίναμε και πολλά και νομίζαμε πως το μέλλον θα είναι ρόδινο. Την εποχή που ακόμα κι εγώ έβλεπα reality shows και φυσικά fame story!

Με ελάχιστο ψάξιμο στο YouTube βρήκα μια σειρά από επεισόδια του Fame Story 2. Του Fame Story που μας έδωσε την Καλομοίρα, τον Καραφώτη, την Μάρω Λύτρα και την Ραλλία. Ομολογώ πως αν και έβλεπα κάμποσες ώρες εκείνη την εποχή Fame Story (φοιτητής ήμουν) υπήρχαν άτομα που δεν θυμόμουν μέσα από το παιχνίδι. Και από τα 7 περίπου επεισόδια που είδα εχθές το βράδυ φάνηκε πως μπορεί να είχαν φωνή αυτά τα άτομα αλλά δεν είχαν την....τηλεοπτική προσωπικότητα που ζητάει ένα τέτοιο παιχνίδι.

Οι άτιμοι εκεί στον ΑΝΤ1 ήξεραν πως να κάνουν το κόσμο να ενδιαφερθεί για ένα παιχνίδι που αν δεν υπήρχε το κατάλληλο μοντάζ και οι "κανόνες" που επινοούσε η παραγωγή δεν θα το έβλεπε ούτε η πιο αγράμματη θείτσα στο πιο απομακρυσμένο χωριό. 

Με το κατάλληλο μοντάζ, μπορούσαν να αναδείξουν έναν παίχτη (όπως Καλομοίρα) ή να θάψουν άλλους. Να δημιουργήσουν κινηματογραφικούς έρωτες (Λύτρα - Καραφώτης) και να παρουσιάσουν έναν απλό καθημερινό τσακωμό για το ποιος θα πλύνει τα πιάτα σαν casus belli της Ελλάδας με τη Τουρκία.

Από αυτά τα παιχνίδια το μεγαλύτερο ενδιαφέρων έχει πως ο πρώτος νικητής δεν έκανε μεγάλη καριέρα στο τραγούδι. Η Καλομοίρα μπορεί να τραγούδησε, να έβγαλε CD  όμως o κόσμος την θυμάται περισσότερο ως entertainer παρά τραγουδίστρια. Ο Νότης του 1 και ο Περικλής του 3 αναβόσβησαν  από τα καλλιτεχνικά πιο γρήγορα και από τον flash κάμερας.

Έχουν περάσει 13 χρόνια από τότε, από το Fame Story 2 και στο μυαλό μου γεννήθηκε μια απορία. Τι στο γέρο διάολο μπορεί να κάνουν αυτοί οι καλλιτέχνες που είχαν πάρει μέρος σε εκείνο το παιχνίδι. Επειδή για κάποιο λόγο υπήρχε κι άλλος άνθρωπος που είχε την ίδια απορία ορίστε: 

Όπως και να έχει έχουν περάσει 13 χρόνια από τότε και τα reality δεν με εντυπωσιάζουν πλέον.  Υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα από να κάνω από το να ασχοληθώ με ένα reality. Όμως τότε ήταν μια άλλη εποχή. Λίγο πιο απλοϊκή. Χωρίς μνημόνια! Χωρίς αγωνίες για το μέλλον.

Υ.Γ.: Αυτή η Αύρα Ξεπαπαδάκου ήταν ωραίο κορίτσι τότε, πανέμορφη γυναίκα τώρα!





Animate.css



Σε πολλές περιπτώσεις, όταν φτιάχνουμε κάποια ιστοσελίδα θέλουμε να εντυπωσιάσουμε τους επισκέπτες μας με μια animated σελίδα. Φυσικά αυτό μπορεί να γίνει με CSS3 και javascript αλλά μήπως υπάρχει ευκολότερος τρόπος;

Φυσικά και υπάρχει. Και είναι πιο εύκολο από το να βράσεις αυγό. Το όνομα είναι animate.css και έχουμε να κάνουμε για μια σειρά από κλάσεις που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε με την html και την javascript μας, ώστε να δώσουμε μια πιο κινούμενη εκδοχή της σελίδας μας.

Αν κάποιος θέλει να ρίξει μια ματιά υπάρχει ένα ωραίο βίντεο σχετικά:

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Η Μυθολογία των Ελλήνων



Δυστυχώς στο σχολείο δεν μας μαθαίνουν αρκετά πράγματα για την Ελληνική μυθολογία. Μπορεί κάποιος να πει πως η μυθολογία των Ελλήνων δεν είναι για παιδιά αλλά ακόμα και αν θεωρήσω αυτό το επιχείρημα σωστό τότε για πιο λόγο δεν μας μαθαίνουν την μυθολογία μας σε μεγαλύτερη ηλικία. Α, ναι....προτιμάν να μας μαθαίνουν τα σχετικά με την Εβραϊκή παράδοση και τους Εβραϊκούς μύθους παρά την Ελληνική μας μυθολογία. Είμαστε Χριστιανοί, αφού.

Σε κάθε περίπτωση αν κάποιος θέλει να μάθει περισσότερα για την Ελληνική μυθολογία και να μάθει λεπτομέρειες μπορεί να παρακολουθήσει την γαλλική σειρά με το θέμα αυτό. Αφού εμείς οι Έλληνες δεν ξέρουμε για την δικιά μας παράδοση και μυθολογία ας μας την μάθουν οι Γάλλοι:

Castlevania, η πρώτη σεζόν



Το Castlevania είναι ένα από τα πιο γνωστά video games της Konami, πριν η εταιρία αρχίσει να παράγει slot machines για την Ιαπωνική αγορά και σκουπίδια video games για όλους τους υπόλοιπους. Για χρόνια ακούγονταν πως θα βγει ταινία, anime ή live action σειρά με θεματολογία του παιχνιδιού όμως δεν βλέπαμε τίποτα. Μέχρι που το Netflix πήρε την κατάσταση στα χέρια του και μας έδωσε την πρώτη σεζόν του Castlevania.

Η πρώτη σεζόν αποτελείται μόνο από τέσσερα επεισόδια. Προφανώς, παρά την δημοφιλία της συγκεκριμένης σειράς παιχνιδιών το Netflix αποφάσισε να ρίξει πρώτα δοκιμαστικά το δόλωμα για να δει τις αντιδράσεις και αν ο κόσμος "τσιμπήσει" να μας δώσει μια πλούσια σεζόν. Και δεν έχει και άδικο. Πολλές φορές εμείς οι φανς των video games περιμένουμε εναγωνίως κάποια μεταφορά στην τηλεόραση ή στον κινηματογράφο, των γνωστών μας ηρώων από τα video games και απογοητευόμαστε γρήγορα.

Η υπόθεση της σειράς φαίνεται να βασίζεται περισσότερο στο παλιό παιχνίδι του NES, Castlevania 3: Draculas Curse αφού στο τέλος της σεζόν ο Alucard, ο Belmont και η Sypha αποφασίζουν μαζί να αντιμετωπίσουν τον Dracula, κάτι που λογικά θα το δούμε στην επόμενη σεζόν. Στο πρώτο βλέπουμε την αγαπημένη του Dracula να δολοφονείται από μια ομάδα φανατικών θρησκόληπτων που την θεωρούν μάγισσα. Ο Dracula λοιπόν όταν το μαθαίνει αυτό, για εκδίκηση, στέλνει ορδές τεράτων να σκοτώσουν τους χωρικούς που σκότωσαν την αγαπημένη του.


Κάπου εκεί γνωρίζουμε και τον Trevor Belmon, τον τελευταίο Belmon του οίκου του. Οι Belmont ήταν γνωστοί ως κυνηγοί βαμπίρ αλλά για κάποιο λόγο, που δεν μας λέει το anime, η εκκλησία τους αφορίζει. Ο Trevor ζει κάνοντας καβγάδες με χωρικούς και πίνοντας κρασί μέχρι που σώζει έναν γέρο από φανατικούς θρησκόληπτους. Ο γέρος του ζητάει να σώσει τη κόρη του και έτσι γνωρίζει την Sypha. Στο τέλος της σεζόν τους βρίσκουμε και τους δύο μαζί να συναντάν τον γιο του Dracula, τον Alucard και να αποφασίζουν να ενώσουν τις δυνάμεις του για να τον αντιμετωπίσουν.

Μόνο το τελευταίο επεισόδιο θύμισε πως πρόκειται για το παλιό video game αφού ο Belmon χρησιμοποιεί το μαστίγιο και έχει περισσότερη δράση. Το πρώτο επεισόδιο, αν και η ιδέα ήταν καλή να δείξουν το origin του Dracula, ήταν λίγο. Αρχίζει με την γνωριμία του Dracula με την αγαπημένη του Lisa και αμέσως μετά βλέπουμε την Lisa na απειλείται από τους θρησκόληπτους δολοφόνους της. Δεν μπορούμε να νιώσουμε τον δεσμό που έχουν μεταξύ τους.

Η μουσική δεν μου έκανε εντύπωση. Δεν είναι κακή, αλλά μέχρι τώρα δεν με συγκίνησε όσο τα παλιά γνωστά soundtracks των παιχνιδιών. Μπορεί το μέλλον βέβαια να μας επιφυλλάσει κάποια έκπληξη όμως αυτό θα το δούμε στην επόμενη σεζόν.

Το Animation είναι προσεγμένο και το σχέδιο καλό. Οι χρωματισμοί των ηρώων είναι έτσι φτιαγμένοι ώστε να παραπέμπουν στα παλιά καλά video games. Αν και πρόκειται για animation δεν είναι σε καμία περίπτωση κατάλληλο για παιδιά. Υπάρχει αρκετή βία που θα μπορούσε να κάνει ακόμα και τον Rambo να ξεράσει.

Δεν μπορώ με τίποτα να θεωρήσω την πρώτη σεζόν του Castlevania...πρώτη σεζόν. Θα το έλεγα περισσότερο ένα πρελούδιο για το τι μπορεί να επακολουθήσει. Και σίγουρα όλοι οι φανς της σειράς θέλουν να δουν μια επόμενη σεζόν με περισσότερη δράση και πλοκή. Περιμένουμε λοιπόν....

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Η Ιστορία της Heavy Metal



Η Metal μουσική μπήκε στη ζωή μου περίπου στα 20 μου. Όλα άρχισαν ένα πρωί που αποφάσισα να  ακούσω λίγο καλύτερα αυτή τη παρεξηγημένη μουσική. Και λέω παρεξηγημένη γιατί, τον καιρό πριν το internet, η metal μουσική ήταν η μουσική του σατανά. Ήταν η μουσική των δαιμόνων και των σατανιστών.  Είχε βοηθήσει λίγο σε αυτό και η τηλεόραση με τα γεγονότα των σατανιστών (που όπως έχω γράψει και παλιότερα δεν ήταν σατανιστές) της Παλλήνης και τα ντοκιμαντέρ ατελείωτων ωρών για την μουσική που ακούν οι νέοι και δαιμονίζουν το μυαλό τους και τα σχετικά.

Τότε λοιπόν είχα ζητήσει από έναν φίλο μου να μου γράψει ένα CD με MP3 από διάφορα metal κομμάτια που άρεσαν σε εκείνων και υπέθετε πως θα άρεσαν και σε μένα. Έτσι για πρώτη φορά άκουσα Manowar, Iron Maiden και Metalica. Ο δυναμισμός της metal, ο γρήγορος ρυθμός και ο βαρύς ήχος μου άρεσε και ταίριαζε με αυτό που ήθελα να ακούσω.

Στη συνέχεια αγάπησα τους Iced Earth, τους Judas Priest αλλά και άλλα συγκροτήματα που άκουγαν οι hardcore μεταλλάδες. Την ίδια περίοδο μπήκα και στο epic fantasy και αυτό έφερε Blind Guardian, Luca Turili και Rhapsody. Θυμάμαι την πρώτη φορά που άκουσα την φωνή της Tarja των Nightwish και είχα εντυπωσιαστεί. Στη διάρκεια της πρακτικής μου ένα συνάδελφος άκουγε ΜΟΝΟ Black Sabbath και έτσι έμαθα για τον Ozzy και φυσικά για τον μεγάλο RJ Dio τον κοντό με την πιο απίστευτη φωνή που έχω ακούσει ποτέ.

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου σκληροπυρηνικό μεταλλά,  όμως είναι η μουσική που προτιμώ να ακούω στο μεγαλύτερο μέρος της ημέρας μου. Στα 35 μου, με λιγότερο ίσως δυναμισμό από τα 20 μου προτιμώ να ακούω συγκροτήματα με γυναικείες φωνές όπως οι Arch Enemy ή οι Semlant αλλά και πιο περιθωριακά συγκροτήματα όπως Krow. 

Με όλα αυτά λοιπόν έψαξα και βρήκα ένα ενδιαφέρον βίντεο για την ιστορία της Heavy Metal...και έχει πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρων:

Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

Spiderman Homecoming



Άλλη μια ταινία της Marvel έφτασε στους κινηματογράφους και με βήμα ταχύ τρέξαμε να την δούμε. Και για άλλη μια φορά η Marvel κατάφερε να μας δώσει μια καλή superhero movie.

Στις δύο προηγούμενες φορές που προσπάθησε η Sony να φτιάξει τον Spiderman τα κατάφερε αρκετά καλά. Όμως σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να πούμε για την καλύτερη ταινία Spiderman μέχρι τώρα και αυτό έγινε μόνο με την Marvel. Ενώ στις άλλες περιπτώσεις η ταινίες μας έδιναν έναν ενήλικο Spiderman, αυτή τη φορά έχουμε έναν 15χρόνο Spiderman, όπως δηλαδή ξεκίνησε ο Spiderman στα comics.

Από τα θετικά της ταινίας ήταν ο ρεαλισμός. Δεν έχουμε έναν κλασσικό cool σούπερ ήρωα που τα κάνει όλα τέλεια. Έχουμε όμως έναν έφηβο που κάνει λάθη, που μαθαίνει τον κόσμο και τις δυνάμεις του και ακόμα έχει την αθωότητα και το λευκό - μαύρο της ηθικής. 

Σε μεγάλο βαθμό το μεγαλύτερο κομμάτι της ταινίας αφορά το σχολείο και τις σχέσεις των παιδιών μεταξύ τους. Δεν έχουμε τον κλασσικό Flash, τραμπούκο του σχολείου, όπως μας είχαν δείξει οι άλλες ταινίες. Ο Flash είναι ένα ακόμα παιδί στο σχολείο που του αρέσει να πειράζει τον Peter Parker χωρίς να είναι ο πιο αγαπητός του σχολείου ή ο τραμπούκος του σχολείου. 

Τo love interest του Spiderman είναι η Liz (?) που κανένας από τα κόμιξ δεν την ξέρει. Και αυτό είναι ένα ακόμα θετικό αφού βαρεθήκαμε να βλέπουμε την MJ και την Stacey. 

Μπορεί η ταινία να μην είναι origin story, αλλά είναι η διαδρομή του Peter Parker σε Spiderman και αυτό δίνει γέλιο. Το αρνητικό της ταινίας είναι η στολή. Όχι γιατί δεν είναι όμορφη ή κάτι τέτοιο αλλά απλά ήταν η στολή του Iron Man σε lite edition. 

Τελικά η ταινία είναι η καλύτερη ταινία Spiderman αλλά δεν είναι κάτι έπικ γιατί έτσι κι αλλιώς πόσο έπικ θα μπορούσε να είναι η ζωή του 15χρόνου Spiderman. Σε κάθε περίπτωση αξίζει να την δει κάποιος την ταινία γιατί έχει γέλιο, είναι διασκεδαστική και μας βάζει στο mood για τα επόμενα Spiderman.

Ο Κλεομένης και τα όρια της τρέλας μας



Τον τελευταίο καιρό, στο YouTube, κυκλοφορούν κάποια βίντεο με έναν, αυτοαποκαλούμενο, πάτερ Κλεομένη. Έναν γραφικό τύπο, Χριστιανό και οπαδό της συνωμοσίας.

Ο τύπος φαίνεται από μακριά πως είναι τρελός και χρήζει ιατρικής παρακολούθησης, όμως για κάποιο λόγο τόσο καιρό είναι ελεύθερος και κάνει κόσμο να γελάει. Όμως το γέλιο σταματάει όταν αρχίζει τους βανδαλισμούς.

Στην αρχή ήταν το ATM μια τράπεζας και τις προάλλες ήταν ένα άγαλμα. Φυσικά όλα τα κάνει γιατί ο καλός Θεούλης του είπε να τα κάνει, και όπως λένε, όταν μιλάς εσύ στο Θεό είσαι θρήσκος αλλά όταν ο Θεός μιλάει σε σένα είσαι σχιζοφρενής. Και ένας σχιζοφρενής μπορεί να φτάσει μέχρι και στον φόνο.

Ο Κλεομένης λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, είναι ένας δυστυχισμένος άνθρωπος. Πως αλλιώς θα μπορούσα να χαρακτηρίσω έναν άνθρωπο που βλέπει παντού δαίμονες και κακό. Έναν άνθρωπο που περιμένει από μια αόρατη δύναμη να φέρει ολόκληρο τον κόσμο στα δικά του μέτρα. Όταν όμως βλέπεις δαίμονες παντού είναι και εύκολο να σκοτώσεις κάποιον υποτιθέμενο δαίμονα.

Ο άνθρωπος αυτός λοιπόν δεν είναι μόνο δυστυχισμένος αλλά και επικίνδυνος. Θεωρώ πως σύντομα πρέπει να μεριμνήσει το κράτος να ώστε να μπει σε κάποια ψυχιατρική κλινική. Την τελευταία φορά κατέστρεψε ένα άγαλμα, την επόμενη φορά θα πάρει μια ζωή. Και όσο υπάρχει κόσμος που του λέει "μπράβο" και συνέχισε τόσο περισσότερο θάρρος θα παίρνει και δεν θα φοβηθεί να σκοτώσει κάποιον "δαίμονα".

Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017

Ο θρύλος του Λευκού Ιππότη



Πριν 2 βδομάδες περίπου έφυγε από τη ζωή ο Adam West, ο άνθρωπός που μας έδωσε έναν διαφορετικό Batman τη δεκαετία του 60. Και ναι μπορεί ο Batman αυτός να μην ήταν σοβαρός, δυνατός, σκοτεινός και όλα όσα μάθαμε για τον Batman αργότερα αλλά...ήταν από ο πρώτος Batman που γνώρισα.

Εκείνη την εποχή που άνοιγαν τα ιδιωτικά κανάλια στην Ελλάδα ήμουν 7 χρονών. Τότε λοιπόν ο ΑΝΤ1 έδειχνε τα απογεύματα, όταν ξεκινούσε το πρόγραμμα του στις 17:00, τον Batman το 66. Για ένα παιδί 7 χρονών τα όμορφα χρώματα και η δράση ήταν ό,τι ήθελε να δει στη τηλεόραση. Και κάπως έτσι ξεκίνησε η αγάπη μου για την "νυχτερίδα".

Νομίζω θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε πως ξεκίνησε αυτή η...διαφορετική εκδοχή του Batman:

SNES mini και η Nintendo στα καλύτερα της



Πέρσι, περίπου τέτοια εποχή η Nintendo είχε βγάλει το Pokemon Go και είχε ανακοινώσει το επερχόμενο NES Mini. Μια συσκευή NES που θα ήταν μικρή σε μέγεθος και θα είχε καμιά 20άρια παιχνίδια για να μας θυμίσει πως διασκέδαζαν οι gamers τα 80's.

Φέτος η Nintendo θα μας θυμίσει πως διασκέδαζαν οι gamers στις αρχές των 90's με το SNES Mini, μια μικρή συσκευή που θα μπορεί να κανείς να παίξει 21 τίτλους από το παλιό καλό Super Nintendo.

Διαβάζοντας κανείς τους 21 τίτλους που θα προσφέρει αυτή η συσκευή μπορούμε να πούμε πως δεν λείπει κανένα από τα κλασσικά παιχνίδια που έκαναν γνωστή την κονσόλα. Ακόμα και το StarFox 2 το οποίο δεν κυκλοφόρησε ποτέ, για χάρη του N64, θα βρίσκεται στους τίτλους που θα μπορούμε να παίξουμε. Άλλα γνωστά παιχνίδια θα είναι το A Link to the Past, Super Mario World, Super Metroid αλλά και Street Fighter, Mega Man X και Ghosts and Goblins της Capcom.

Ένα επιπλέον σημαντικό ατού της κονσόλας, εκτός από το ολοκαίνουριο παιχνίδι Star Fox 2, θα είναι η προσθήκη και δεύτερου χειριστηρίου. Δεν θα μπορούσε να γίνει και διαφορετικά αφού ένα παιχνίδι σαν το Street Fighter δείχνει την ανωτερότητα του σε "διπλάκια". Φυσικά, όπως και το NES mini, θα μπορεί να συνδεθεί με HDMI, κάτι απαραίτητο για το 2017.


Ένα δείγμα από τα παιχνίδια του SNES mini: