Κυριακή, 7 Μαΐου 2017

Υπάρχει ρατσισμός στο NBA;



Το μπάσκετ είναι το άθλημα των μαύρων. Διαφωνεί κανείς με αυτό; Στο NBA, στο καλύτερο πρωτάθλημα μπάσκετ στο κόσμο, οι περισσότεροι παίχτες είναι μαύροι. Και για να μην ξεσηκωθεί κανένας πολιτικά ορθός και αρχίσει να με χαρακτηρίζει ρατσιστή να ξεκαθαρίσω πως δεν είναι ρατσισμός να λες έναν μαύρο πως είναι μαύρος. Ρατσισμός είναι να του λες πως είναι κατώτερος από σένα που είσαι λευκός. 

Συνεχίζω λοιπόν και λέω πως οι περισσότεροι παίχτες είναι μαύροι. Ο τρόπος που είναι στημένο το παιχνίδι του μπάσκετ ευνοεί τον γρηγορότερο, τον πιο αθλητικό και αυτόν που θα δουλέψει περισσότερο με επαγγελματισμό.  Και είτε αρέσει αυτό σε κάποιους είτε όχι οι καλύτεροι παίχτες που έχουν περάσει από το NBA είναι κυρίως μαύροι. Και αυτό γιατί απλά έχουν καλύτερα αθλητικά προσόντα από τους λευκούς αφού όπως ήταν ο τίτλος μια παλιάς μπασκετικής ταινίας οι λευκοί δεν μπορούν να πηδήξουν.

Όμως υπάρχει ρατσισμός απέναντι στους λευκούς στο NBA; Δεν είναι λίγοι οι λευκοί Ευρωπαίοι που τα έχουν καταφέρει περίφημα στο NBA. Από τον Toni Kukoc, τον πρώτο Ευρωπαίο που κέρδισε πρωτάθλημα NBA μέχρι τον Dirk Nowitzki και φυσικά όλους τους ενδιάμεσους αυτών. Άρα σίγουρα δεν μπορεί κανείς να πει πως υπάρχει ρατσισμός στο NBA σε σχέση με το χρώμα κάποιου. Αρκεί να μπορεί να βάλει την μπάλα στο καλάθι και να παίζει άμυνα.

Όμως που είναι οι λευκοί Αμερικάνοι που ξεχωρίζουν στο NBA. Αυτοί που μπορούν να πάρουν μια ολόκληρη ομάδα στις πλάτες τους, να την κουβαλήσουν μέχρι τον τίτλο και να καταφέρουν να μπουν στο Hall of Fame. Ο τελευταίος τέτοιου επιπέδου παίχτης ήταν ο Larry Bird. Και φυσικά δεν ήταν αθλητικός όσο κάποιος μαύρος. Ούτε εφημερίδα δεν μπορούσε να πηδήξει. Όμως ήξερε να παίζει έξυπνα και σκληρά κάθε βράδυ.

Που είναι λοιπόν αυτοί οι Αμερικάνοι; Γιατί το NBA δεν τους θέλει. Τι συνωμοσία κρύβεται πίσω από όλα αυτά; Μήπως είναι οι Εβραίοι; Άλλωστε ο κομισάριος του NBA είναι Εβραίος (Silverman). Πέρα από την πλάκα όμως δεν νομίζω πως υπάρχει καμία συνωμοσία πίσω από όλα αυτά. Ο λόγος θεωρώ πως είναι απλός.

Οι Ευρωπαίοι ξεκινάν να παίζουν σε υψηλό επίπεδο από νωρίς. Ας πάρουμε το παράδειγμα του Γιώργου Πρίντεζη. Ήρθε στον Ολυμπιακό, στον επαγγελματικό Ολυμπιακό όταν ήταν 16 χρονών. Έμαθε να δουλεύει και να παίζει σαν επαγγελματίας από αυτή την μικρή ηλικία και μάλιστα με συμπαίχτες του ονόματα όπως ο Dino Radja και ο David Rivers. Το ίδιο και με τον Κώστα Σλούκα. Όταν ήρθε στον Ολυμπιακό ήταν μόλις 18 χρονών. Μπήκε και αυτός στο κλίμα του επαγγελματισμού από μικρός.

Κάτι άλλο που ξεχωρίζει τους Αμερικάνους λευκούς από τους Ευρωπαίους είναι ο τρόπος που μαθαίνουν το άθλημα. Οι Ευρωπαίοι εστιάζουν περισσότερο στο ομαδικό παιχνίδι. Στα συστήματα και στις ομαδικές άμυνες. Οι Αμερικάνοι ψάχνουν πάντα τον σούπερμαν που θα τα κάνει όλα στο παρκέ. Ξεχνάν λοιπόν να μάθουν τα βασικά και εστιάζουν σε αυτόν που μπορεί να έχει τα αθλητικά χαρίσματα.

Και τι μπορούν να κάνουν οι Αμερικάνοι λευκοί για να μπορούν να παίξουν μπάσκετ σε μια ομάδα του NBA και να ξεχωρίσουν; Η απάντηση είναι απλή. Ό,τι κάνουν και οι μαύροι που δεν καταφέρνουν να μπουν σε κάποια ομάδα του NBA. Να παίξουν δηλαδή στην Ευρώπη και αν αποδείξουν την αξία τους εδώ θα ανοίξουν οι πόρτες και εκεί. 

Όποιος λοιπόν θεωρεί πως το NBA έχει ρατσιστικά κριτήρια ας ρωτήσει όλους τους μαύρους που αποτυγχάνουν εκεί και παίζουν στην Ευρώπη. Γιατί το μπάσκετ είναι ένα προϊόν που δίνει μεγάλη σημασία στο ποιος θα βάλει τη μπάλα στο καλάθι χωρίς να παίζει ρόλο το χρώμα του. Αν είσαι καλός και ταιριάζεις στο στυλ παιχνιδιού της ομάδας θα παίξεις. Αν όχι δεν θα παίξεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου