Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

The Lego Batman Movie



Ποιος είναι ο πιο cool υπερήρωας του κινηματογράφου; Όχι, δεν μιλάω για τον James Bond. Όχι, ούτε για τον Indiana Jones. ΟΧΙ, δεν μιλάω ούτε για τον Iron Man. Λοιπόν, για να τελειώνουμε μιλάω για τον Batman! Τον οποίο αν τον συνδυάσεις με Lego τότε έχεις....Lego Batman.

Μπορεί να ακούγεται για ένα ακόμα video game όμως δεν είναι. Βασικά, είναι αλλά δεν μιλάω γι αυτό. Μιλάω για την ταινία Lego Batman. Μετά την επιτυχία της Lego-ταινίας είπαν να μας δώσουν και μια ταινία Lego Batman αφού τα τελευταία...δεν ξέρω, 70 χρόνια ο Batman είναι πάντα από τους πιο αγαπημένους υπερήρωες όλων μας.

Λοιπόν, τι να περιμένει κανείς από την Lego-ταινία με θέμα του Batman. Σίγουρα να γελάσει. Αν μάλιστα είναι πάνω από 30 ή είναι bat-fanatic ή και τα δύο θα καταλάβει αστεία που αφορούν παλιότερες ταινίες Batman ή αναφορές σε comcs Batman. Αυτό που σίγουρα δεν πρέπει να περιμένει κάποιος που θα δει την ταινία είναι έναν σοβαρό Batman.

Ο Batman λοιπόν έχει απορροφηθεί τόσο από το πόλεμο κατά του εγκλήματος που δεν έχει χρόνο να αποκτήσει οικογένεια και φίλους. Μάλιστα είναι σκληρός απέναντι σε όλους και δεν έχει συναισθήματα, εκτός ίσως από τον υπέρμετρο εγωισμό του. Ο Τζόκερ λοιπόν πέφτει από τα σύννεφα όταν ο Μπάτμαν του αποκαλύπτει πως δεν είναι αυτός ο arch-enemy του και πως δεν τον θεωρεί και τόσο επικίνδυνο. Αυτό πληγώνει τον Τζόκερ και για να πείσει τον Μπάτμαν για το αντίθετο καταστρώνει ένα σχέδιο ώστε να φέρει στη Γκόθαμ μεγάλους υπερκακούς άλλων Universes. Στο ενδιάμεσο η νέα Commissioner της αστυνομίας είναι η Μπάρμπαρα Γκόρντον και ο Ντικ Γκρεϋσον υιοθετείται από τον Bruce Wayne.

Από πλευράς animation είναι το γνωστό stop motion / cgi που είχαμε δει και στην Lego ταινία. Οι ηθοποιοί που κάνουν τα voice over είναι  σωστά επιλεγμένοι. Μάλιστα για την φωνή του Τζόκερ επέλεξαν τον Galifianakis.

Είναι μια από τις πιο διασκεδαστικές παιδικές ταινίες που έχω δει. Η διάρκεια της ταινίας είναι περίπου 1,5 ώρα και σε κάθε λεπτό περίμενα το επόμενο αστείο που θα με κάνει να γελάσω. Σίγουρα από τις must see ταινίες του 2017!

Isaih Thomas: Όταν η αμφισβήτηση είναι το καύσιμο των ονείρων σου



Πολλές φορές η αμφισβήτηση είναι αυτή που μπορεί να σε κάνει να ξεπεράσεις τον εαυτό σου. Μπορεί να γίνει η κινητήριος δύναμη που θα σε κάνει ασταμάτητο. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και αυτό το Isaiah Thomas, του βραχύσωμου guard των Celtics.

Οπλισμένος με γονίδια που δεν θα τον άφηναν να ψηλώσει αρκετά για να παίξει μπάσκετ αποφάσισε τελικά να...παίξει μπάσκετ. Και όχι απλά να παίξει για διασκέδαση αλλά να αγαπήσει το άθλημα και να είναι συνέχεια με μια μπάλα στο χέρι. 

Ήθελε τόσο πολύ να παίξει επαγγελματικό μπάσκετ που όταν κατάλαβε πως θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 1.80 σε ύψος για να έχει ελπίδα να τον επιλέξει κάποια ομάδα άρχισε να κρεμιέται από το μονόζυγο για να κερδίσει μερικούς πόντους. Βέβαια κάτι τέτοιο δεν ήταν δυνατόν, δεν θα μπορούσε να κερδίσει μερικούς πόντους σε ύψος αν δεν ήταν στα γονίδια του να γίνει. Οπότε αποφάσισε να παλέψει για αυτό που ήθελε με τα όπλα που είχε.

Έτσι, με σκληρή προπόνηση, προσπάθησε να μάθει από τους καλύτερους point guard του NBA μελετώντας τις κινήσεις τους. Απέκτησε μια φοβερή δυνατότητα να τριπλάρει με μεγάλη ταχύτητα και έκανε πολλούς να μείνουν με ανοιχτό το στόμα με τις αποδόσεις του.

Τελικά τα κατάφερε να γίνει επιλογή για το NBA...στην τελευταία θέση των draft. Ξεκίνησε να παίζει για τους Sacramento Kings και στη συνέχεια στους Phoenix Suns. Κανένας δεν τον υπολόγιζε ως μεγάλο αστέρι, κανένας δεν περίμενε πως θα μπορούσε ένας κοντόσωμος χαμογελαστός ανθρωπάκος να πάρει μια ομάδα στις πλάτες του. Τελικά στα μέσα τις σεζόν 2014 - 2015 μετακόμισε στην Βοστόνη και στους αγαπημένους μου Celtics. Τότε ήταν που τον έμαθα κι εγώ τον Isaih Thomas. 

Βλέποντας λοιπόν, σε βίντεο στο youtube, τι μπορούσε να κάνει στο γήπεδο υπολόγιζα πως θα ήταν ένας παίχτης που θα μπορούσε να βάλει 20 πόντους, 4-5 ασίστ και να διαλύσει άμυνα με τις τρίπλες του. Και φυσικά ήθελα, σαν φαν των Celtics να τον δω βασικό. 

Έτσι και έγινε. Ο Thomas έγινε βασικός point guard των Celtics και ξεπέρασε ακόμα και τις δικές μου προσδοκίες (που σαν φαν των Celtics, ε, δεν θα με έλεγες και αντικειμενικό). Φέτος λοιπόν, ο Thomas ήταν 3ος σκόρερ στο NBA, έγινε για πρώτη φορά all-star player, έφερε τους Celtics στη πρώτη θέση της Ανατολής και τώρα, παρά την κακή ψυχολογία που έχει με τον πρόσφατο χαμό της αδελφής του, παλεύει για να φέρει τους Celtics στην επόμενη φάση των playoff.

Η ιστορία του Thomas όμως μας διδάσκει ένα πολύ βασικό μάθημα ζωής. Αν έχεις όνειρα και θέλεις να τα πραγματοποιήσεις μη σταματάς πουθενά. Δούλεψε όσο πιο σκληρά μπορείς για να πετύχεις αυτό που θέλεις. Ακόμα και όταν όλοι σε αμφισβητούν. Ακόμα και αν η φύση δεν σε έκανε ψηλό, με μεγάλο δείκτη νοημοσύνης ή με κορμί μοντέλου. Πρέπει να προσπαθείς. Πρέπει η αμφισβήτηση να είναι ο κινητήρας των προσπαθειών σου. Και μπορεί όλοι εμείς να μαθαίνουμε τώρα την ιστορία του Thomas που τα κατάφερε, όμως υπάρχουν πολλές άλλες ιστορίες που τελειώνουν με αποτυχία. Αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να παραιτούμαστε από το όνειρό μας. Αυτό δεν σημαίνει πως και εμείς θα αποτύχουμε. Αλλά ακόμα και αν αποτύχουμε, όσο υπάρχει η επόμενη μέρα, πάντα μπορείς να δοκιμάσεις ξανά!

Go Celtics Go!!!

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Το μαγικό κουμπί Scroll Lock



Εχθές, ένας συνάδελφος, με ρώτησε αν ήξερα τι ακριβώς κάνει αυτό το ξεχασμένο κουμπί με το όνομα...scroll lock. Το περίεργο ήταν ότι ήξερα αλλά δεν θυμόμουν με ακρίβεια τη χρήση. Θυμόμουν απλά πως είχε σχέση με τα arrow keys του πληκτρολογίου. Αφού η απάντηση μου δεν ικανοποίησε κανέναν (ούτε καν εμένα ) καταλήξαμε πως είναι ένα...μαγικό κουμπί που κάνει πράγματα που δεν τα φανταζόμαστε.

Βέβαια η αλήθεια είναι πως δεν είναι μαγικό κουμπί και είναι απλά ένα απομεινάρι της εξέλιξης, όπως το οστό στη βάση της σπονδυλικής μας στήλης. Η χρήση αυτού του κουμπιού λοιπόν είχε να κάνει πράγματι με τα arrow keys. Όταν ήταν πατημένο τα arrow keys λειτουργούσαν σαν την ροδέλα του σύγχρονου ποντικιού και σου επέτρεπαν να πας πάνω - κάτω στην οθόνη. Όταν ήταν σβηστό τότε προχωρούσες πάνω - κάτω στις γραμμές της οθόνης σου.

Μπορεί το κουμπί αυτό να είναι ξεχασμένο, αλλά έχει χρήση και στην μοντέρνα τεχνολογία. Αν και σπάνια ως ποτέ δεν θα το έχει χρησιμοποιήσει ποτέ κανείς λειτουργεί με την ίδια λογική στο excel. Σε Linux μπορεί να "παγώσει" τα αποτελέσματα των εντολών που δίνεις (κάτι που δεν ήξερα καθόλου). 

Το ενδιαφέρον είναι πως ούτε οι κατασκευαστές πληκτρολογίων δεν γνωρίζουν με ακρίβεια ή και καθόλου τη πραγματική του χρήση. Όμως εξακολουθούν και το βάζουν στα πληκτρολόγια που παράγουν. Όπως δηλαδή ακολουθείς μια θρησκεία ή μια ανόητη παράδοση, αφού αυτό κάνουν όλοι αυτό θα κάνω κι εγώ.

Όμως τελικά είναι ένα κουμπί που σίγουρα η πλειονότητα των χρηστών δεν το χρησιμοποιεί και, ακόμα και τώρα που μπορεί να ξέρεις τη χρήση του, δεν θα το χρησιμοποιήσεις ποτέ. Εκτός ίσως για να επιβεβαιώσεις αυτά που μόλις έγραψα. Πάντως εγώ από δω και πέρα κάθε φορά που θα εύχομαι κάτι...θα πατάω το scroll lock μήπως και συμβεί κάτι μαγικό και πραγματοποιηθεί η ευχή μου.

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

SSD σε Linux



Πριν μερικές μέρες, και εξ'αιτίας του ελεύθερου χρόνου που είχα μέσα στις γιορτές, αποφάσισα να κάνω μια μικρή μεν αλλά σημαντική δε αναβάθμιση στον υπολογιστή μου. Έτσι, αγόρασα έναν SSD δίσκο, τον εγκατέστησα στον υπολογιστή μου και έκανα καθαρή εγκατάσταση Linux Mint 18.1 μιας και χρειαζόμουν ένα νεότερο λειτουργικό από το παλιό 17.3 που είχα.

Η αναβάθμιση του υπολογιστή από  τον μηχανικό σκληρό δίσκο σε SSD είναι η καλύτερη που μπορεί κανείς να κάνει. Ο υπολογιστής ξεκινάει γρηγορότερα, τα προγράμματα ανοίγουν σε χρόνο μηδέν και νιώθεις λίγο καλύτερα όταν πατάς το διπλό κλικ για να ανοίξεις το οτιδήποτε προέρχεται από τον σκληρό σου δίσκο. Νομίζω πως αν δεν έχεις SSD και θέλεις να κάνεις μια αναβάθμιση που θα δεις μεγάλη διαφορά τότε είναι η καλύτερη λύση.

Τώρα σε Linux έχουμε το εξής θέμα. Ο SSD δίσκος λειτουργεί διαφορετικά από τον παλιό καλό μηχανικό μας δίσκο και χρειάζεται μια...ιδιαίτερη μεταχείριση. Για να λειτουργεί σωστά και γρήγορα πρέπει να τον "τριμάρεις" σχετικά συχνά. Μια γρήγορη εξήγηση του τι είναι το trim και τι κάνει μπορεί να δει κανείς στο βίντεο:


Αυτό λοιπόν το...trim μπορεί να γίνει σε Linux με διάφορους τρόπους. Αν ο υπολογιστής σου είναι συνέχεια ανοιχτός και κλείνει σπάνια μπορείς να ορίσεις τον Cron ώστε να τρέχει την σχετική εντολή fstrim / -v και να γίνεται η δουλειά αυτόματα. Αν τώρα δεν θέλεις να μπλέξεις με τον Cron μπορείς να το κάνεις χειροκίνητα όταν εσύ κρίνεις πως πρέπει να γίνει.

Η λύση που έχω δώσει για το δικό μου σύστημα, μιας και δεν είναι ένα σύστημα που μένει συνέχεια ανοιχτό, μπορείς να βάλεις την σχετική επιλογή στο fstab αρχείο (εκεί που στο μακρινό 2005 έγραφες με το χεράκι σου όλους τους δίσκους που μπορεί να είχες και τους έκανες mount για να μπορεί να τους δει το σύστημα σου). Έτσι κάθε φορά που ξεκινάει ο υπολογιστής σου κάνει trim αυτόματα. Για να το πετύχεις αυτό ανοίγεις το fstab αρχείο (/etc/fstab), βρίσκεις τη γραμμή που αφορά τον SSD δίσκο σου (το καταλαβαίνεις από το mount point / ) και προσθέτεις discard,noatime όπως φαίνεται και στο παράδειγμα από κάτω.

UUID=7b052bd2-65b0-443f-ae6c-5f6d0f506aca /               ext4    discard,noatime,errors=remount-ro 0       1


Έτσι λοιπόν θα έχεις έναν υγιέστατο και γρήγορο SSD για όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο.

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Star Wars: The Last Jedi



Λίγο οι γιορτές του Πάσχα, λίγο οι ευχές των παπάδων για εμάς τους άθεους δεν κατάφερα να το απολάυσω το trailer του νέου Star Wars. Ετοιμάζω λοιπόν το lightsaber μου, κάνω εξάσκηση της force μου και περιμένω κι εγώ μαζί με πολλούς ακόμα καμμένους να μάθουμε ποιος είναι ο τελευταίος Jedi

Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Playstation vs Saturn



Μπορεί να έχουν περάσει περίπου 20 χρόνια από την εποχή που το Sega Saturn και το Sony Playstation ήταν η κορυφή της σπιτικής ψυχαγωγίας όμως το ποια από τις δύο ήταν καλύτερη κονσόλα είναι πάντα ένα θέμα που διχάζει.

Η αλήθεια είναι πως το hardware της Sega ήταν ανώτερο από αυτό του Playstation και ένας λογικός άνθρωπος θα πίστευε πως η Sega θα είχε κερδίσει τη Sony σε μια τέτοια μάχη, αν αναλογιστεί και την εμπειρία της πρώτης στο χώρο των video games όμως δεν έγινε κάτι τέτοιο.

Το Sony Playstation είχε περισσότερες πωλήσεις από τον ανταγωνισμό. Όμως γιατί; Σε πρώτη φάση, μπορεί το Saturn να είχε καλύτερο hardware όμως αν δεν έχεις τα κατάλληλα εργαλεία να δώσεις στους προγραμματιστές για να αξιοποιήσουν το μέγιστο του υλικού τότε έχεις ένα μεγάλο fail. 
Μετά ήταν τα παιχνίδια. Η Sega απέρριψε την ναυαρχίδα των JRPG, το Final Fantasy 7, με αποτέλεσμα να βγει exclusive στο Psx. Αυτό είναι γιγάντιο λάθος!

Τέλος είναι η πειρατεία. Ναι, η πειρατεία έσωσε το Psx. Δεν θυμάμαι ούτε έναν από την εφηβεία μου που να μην είχε "τσιπάρει" το playstation. Αρκετοί μάλιστα προτιμούσαν να αγοράσουν Psx αντί για παράδειγμα N64 γιατί απλά μπορούσαν να έχουν πιο φτηνά τα παιχνίδια τους.

Μπορεί στο τέλος να κέρδισε το Psx αλλά όλοι εμείς που περάσαμε από εκείνη την εποχή θα έχουμε βαθύτατες αναμνήσεις και από το Sega Saturn, το προτελευταίο βήμα της Sega πριν σταματήσει να βγάζει κονσόλες.

Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

Μπαμπά, τι είναι Main Frame;



Στο έτος 2017 που διανύουμε, δεν νομίζω πως υπάρχει μορφωμένος άνθρωπος, στον πολιτισμένο κόσμο που να μην έχει δει τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή. Είτε αυτό ονομάζεται τηλέφωνο ή PC η εμπειρία είναι σχεδόν αδύνατον να μην υπάρχει. Κάτι όμως οι περισσότεροι άνθρωποι μπορεί να αγνοούν είναι τα mainframes.

Τα mainframes μπορεί να χρησιμοποιούν την αρχιτεκτονική Von Neumann, όπως όλοι οι υπολογιστές, όμως είναι ένα ξεχωριστό hardware για ειδικές εργασίες που απαιτούν ταχύτητα και αξιοπιστία. Δεν θα βρεις mainframe σε μια μικρή εταιρεία με λίγους εργαζόμενους. Συνήθως τα mainframes "κάνουν παρέα" σε tech freaks που δουλεύουν σε μεγάλους οργανισμούς που οι απαιτήσεις είναι μεγαλύτερες. 

Για έναν μέσο άνθρωπο είναι δύσκολο ακόμα και να αποκτήσει ένα τέτοιο "μέταλλο". Το κόστος είναι μεγάλο για τις τσέπες των περισσοτέρων, κάτι απόλυτα λογικό αφού ακόμα και να το αποκτήσει κάποιος κοινός θνητός....δεν θα ξέρει τι ακριβώς να το κάνει αφού δεν προορίζεται για να ψάχνεις γκομενάκια στο facebook.

Η μαγεία με αυτά τα τεράστια μαντζαφλάρια είναι το πλήθος των επεξεργαστών που μπορούν να δεχτούν, η ευκολία να αλλάξεις ή να αφαιρέσεις τις διάφορες κάρτες του χωρίς να το καταλάβει κανένας χρήστης (κάτι σαν το hot swap σε raid δίσκους) και φυσικά είναι εν γένει διαφορετικότητα τους σε σχέση με ό,τι μπορεί να δει ένας απλός άνθρωπος σε σχέση με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Στα επόμενα βίντεο ακολουθεί μια καλύτερη ανάλυση και βίντεο με ένα Main Frame από το 1990 της IBM σε λειτουργία.



Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

Richard Stallman: Συνέντευξη του επαναστάτη του ελεύθερου λογισμικού



Μια ακόμα συνέντευξη ενός από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους της πληροφορικής. Μπορεί για κάποιους να είναι υπερβολικός όμως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ορθότητα των λόγων του. 

Avatar: The Last Airbender



Το Avatar: The Last Airbender ήταν μια παιδική σειρά του Nicelodeon για την οποία είχα ακούσει πολλά όμως δεν είχα δει ποτέ κάτι, που τώρα που την είδα, μετανιώνω.  Είναι μια από τις καλύτερες  παιδικές σειρές μαζί με το Batman: The Animated Series και το Gargoyles. Έχει ενδιαφέρουσα ιστορία, ολοκληρωμένο κόσμο και χαρακτήρες που σε κάνουν να δείξεις ενδιαφέρον για το τι συμβαίνει στη σειρά.

Στο κόσμο του Avatar ο άνθρωπος έχει την δυνατότητα να ελέγχει ένα από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης. Τον αέρα, το νερό, τη γη και την φωτιά. Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι αυτή την ικανότητα όμως ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού μπορεί να το κάνει. Ο κάθε ένας από αυτούς μπορεί να χειριστεί ένα μόνο από αυτά τα στοιχεία και η ανθρωπότητα έχει χωριστεί στο έθνος της φωτιάς, το έθνος της γης, το έθνος του νερού και το έθνος του αέρα. Για λόγους ισορροπίας και ειρήνης κάθε φορά υπάρχει ο Avatar, ένας άνθρωπος που μπορεί να ελέγξει και τα τέσσερα στοιχεία της φύσης. Στη σειρά ο τελευταίος Avatar εξαφανίζεται και έτσι το έθνος της φωτιάς κάνει πόλεμο με τα άλλα έθνη ώστε να αποκτήσει την απόλυτη εξουσία.

Εκατό χρόνια μετά δύο αδέλφια βρίσκουν τον τελευταίο  Avatar και ξεκινάει η περιπέτεια τους. Αρχικά πρέπει να μάθει ο Avatar να χειρίζεται όλα τα στοιχεία της φύσης ώστε τελικά να αντιμετωπίσει τον άρχοντα της φωτιάς και να φέρει ειρήνη.

Ο κόσμος του Avatar είναι εμφανέστατα επηρεασμένος από την ανατολική κουλτούρα. Οι φυλές μοιάζουν να είναι ένα μείγμα από Ιάπωνες και Κινέζους (στο δικό μας κόσμο) και υπάρχουν αναφορές σχεδόν παντού για πνευματικότητα, chakra και όλα τα σχετικά που εμείς οι δυτικοί τα αφομοιώσαμε την δεκαετία του 80. Για παιδική σειρά είναι ιδιαιτέρα "ψαγμένη" σε αυτό το θέμα. 

Ο φανταστικός κόσμος του Avatar όμως μπορεί να ενθουσιάσει κάποιον με τα υπέροχα υβριδικά ζώα που θα συναντήσει. Μαϊμούδες με φτερά νυχτερίδας, νεροχελώνες λιοντάρια, γιγάντια πουλιά που μιλάνε και πολλά άλλα τέτοια πλάσματα που μοιάζουν να έχουν βγει από κάποιο παράξενο όνειρο.

Κάθε σημείο του χάρτη έχει μια δικιά του ιστορία. Έχει παρελθόν κάτι που δείχνει πως οι σεναριογράφοι της σειράς δεν προσπάθησαν να ξεπετάξουν μια εύπεπτη ιστοριούλα για παιδιά στα γρήγορα και να τσιμπήσουν τα λεφτά. Ο κόσμος συνολικά έχει βάθος και φαίνεται πως όλα σχετίζονται μεταξύ τους.

Οι χαρακτήρες είναι όλοι προσεγμένοι. Συνήθως σε παιδικές σειρές υπάρχουν τυπικοί χαρακτήρες όπως πχ. ο αστείος ή ο αρχηγός και δεν ξεφεύγουν ποτέ από αυτό. Εδώ ναι μεν μπορεί κάποιος να είναι πχ. ο αστείος αλλά παράλληλα έχει συναισθήματα, φόβους και όλα τα σχετικά που συνθέτουν μια ενδιαφέρουσα προσωπικότητα και έναν χαρακτήρα για τον οποίο θα ενδιαφερθείς να μάθεις τι θα του συμβεί. Προσωπικά δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιον συγκεκριμένο χαρακτήρα από τη σειρά γιατί όλοι οι χαρακτήρες αφήνουν κάτι στο θεατή. Κάθε φορά που λέω πχ. "Ο θείος ήταν φοβερός" καταλήγω να έχει περάσει από το μυαλό μου όλο το cast της σειράς για υποψηφιότητα καλύτερου χαρακτήρα και φυσικά δεν μπορώ να βγάλω νικητή.

Στο σχέδιο το cartoon θα θυμίσει σε μεγάλο βαθμό anime. Προσωπική μου άποψη όμως είναι πως δεν είναι anime. Μπορεί σχέδιο και animation να είναι πάρα πολύ καλό όμως λείπει κάτι που ξεκάθαρα σε κάνει να μην το θεωρήσεις anime. Επίσης, είναι πασιφανές πως έχει στόχο τον δυτικό θεατή αφού σε πολλά σημεία δεν είναι αρκετά "kinky" όσο θα ήταν ένα anime. Εξ' αιτίας του ότι είναι μια σειρά για αμερικάνικη τηλεόραση δεν μπορούσαν να δείξουν καν τον θάνατο ενός από τους χαρακτήρες της σειράς.

Σε υψηλό επίπεδο είναι και το voice acting. Θεωρώ πως οι δημιουργοί της σειράς έψαξαν αρκετά για να βρουν την κατάλληλη φωνή για τον κατάλληλο χαρακτήρα. Οι φωνές που ξεχώρισα ήταν αυτές του Zuko και του θείου του Iro. Στην πρώτη περίπτωση η φωνή του σε κάνει να πιστεύεις πως πραγματικά αυτός ο τύπος κάτι ψάχνει από τη ζωή του που ακόμα δεν το έχει προσδιορίσει ούτε ο ίδιος και στη δεύτερη περίπτωση έχουμε την φωνή του Mako. Του γνωστού Ιάπωνα ηθοποιού που συνήθως η φωνή του ταιριάζει σε χαρακτήρες που διαθέτουν βαθύτατη σοφία.

Όποιος θελήσει να τη δει ας μην απογοητευθεί από τα πρώτα επεισόδια της πρώτης σεζόν. Ναι στην αρχή μοιάζει αρκετά βαρετό, όμως όσο εξελίσσεται η ιστορία αποκτά περισσότερο και περισσότερο ενδιαφέρον. Είναι, όπως είπα, μια από της καλύτερες παιδικές σειρές και θα ήθελα να δω και την επόμενη σειρά που βασίζεται στον ίδιο κόσμο, το The legend o Korra!