Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Ghost In The Shell...πριν το Ghost In The Shell



Η ώρα πλησιάζει που θα μπορούμε να δούμε την Live ταινία βασισμένη στο ομώνυμο anime, Ghost InThe Shell. Ενώ εγώ λοιπόν σκέφτομαι να ξαναδώ και να θυμηθώ την κλασική anime ταινία μέχρι να βγει η live action στους κινηματογράφους, το Hollywood μας έκανε δώρο τα 7 λεπτά, μάλλον τα πρώτα 7 λεπτά, της ταινίας έτσι για να μας ενθουσιάσει περισσότερο :

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Ο βιασμός του Linara



Είχα γράψει, πριν λίγο καιρό, για κάποια κανάλια Ελλήνων στο YouTube που δεν μου αρέσουν καθόλου. Ένα από αυτά είναι, όπως είχα γράψει, το κανάλι του Linara. Ο βασικότερος λόγος που δεν μου αρέσει το κανάλι του είναι γιατί χλευάζει μικρά παιδιά που κάνουν κάποιες προσπάθειες να φτιάξουν δικά τους βίντεο είτε με τη βοήθεια των δασκάλων τους είτε από μόνοι τους μαθαίνοντας και δοκιμάζοντας τις ικανότητες τους στα σύγχρονα media. Όμως, το range του Linara στην ανοησία δεν σταματάει εκεί. Αποφάσισε να κάνει και βίντεο εναντίων του φεμινιστικού κινήματος...

Αυτό ήταν το αρχικό βίντεο του Linara:


Στη συνέχεια  κάποιος λογικός άνθρωπος αποφάσισε να κάνει ένα βίντεο απάντηση στις ακατάσχετες βλακείες του Linara και όταν το είδε ο "πολιτισμένος" μας φίλος σκέφτηκε να υπερασπιστή τη θέση του και να κάνει βίντεο απάντηση, στο βίντεο απάντηση....


Τέλος, για να τελειώνουμε με τα...αποδεικτικά στοιχεία ώστε να πάρει και ο αναγνώστης μια τελική ιδέα, μια youtuber, μεγαλύτερη σε subs από τον Linara απάντησε κι εκείνη στον πιθηκόμορφο φίλος μας Linara για τις ακατάσχετες βλακείες που έβγαλε από το στόμα του:


Και τώρα πάμε στη δικιά μου γνώμη. Αναμφισβήτητα ο Linaras έχει κάθε δικαίωμα να λέει την μαλακία του στο youtube. Επίσης όμως αναμφισβήτητα ο Linaras δεν έχει καμία παιδεία και έχει γίνει γνωστός στις μικρές ηλικίες γιατί "κράζει" άλλα μικρότερα παιδάκια που φυσικά, εξ'αιτίας της ηλικίας τους δεν έχουν την δυνατότητα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Μας αρέσει ή όχι τύποι σαν τον Linara είναι τα πρότυπα μικρότερων ηλικιών και ο κάθε youtuber με αυτό το κοινό θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικός στο τι λέει και πως το λέει.

Αν δεχθώ δηλαδή πως παρεξηγήθηκαν τα όσα είπε και δεν συμφωνεί με τον βιασμό των γυναικών όπως ισχυρίζεται τότε θα έπρεπε σε δεύτερο βίντεο να βγει και να ζητήσει συγγνώμη αντί να βγει και να χλευάσει και να βρίσει κάποιον που του έκανε κριτική. Όμως φυσικά ο Linaras είναι τόσο γαμάτος που δεν κάνει ποτέ λάθη και συνεπώς δεν ζητάει ποτέ συγγνώμη. 

Αυτό ίσως θα έπρεπε να κάνει ακόμα περισσότερο όταν κατάλαβε πως τα λεγόμενα του έχουν παρεξηγηθεί αφού πράγματι αν διαβάσει κάποιος τα σχόλια κάτω από το βίντεο του δείχνει πως...οι θεατές δεν κατάλαβαν καλά αυτά που είπε. Και αν δεν κατάλαβαν καλά αυτά που είπε ενήλικα άτομα τότε ας αναλογιστούμε τι ακριβώς μπορεί να κατάλαβαν τα 12χρονα που τον παρακολουθούν...

Θεωρώ πάντως πως ο Linaras είπε όσα είπε γιατί απλά έχει απαίδευτο μυαλό. Δεν μπορώ να δικαιολογήσω δηλαδή να μιλάει "για το σάπιο βυζί που ταΐζει το μωρό" ή πως "η φύση του άντρα είναι να γαμάει". Και είναι απαίδευτος γιατί μάλλον δεν ξέρει πως δεν υπάρχει πιο φυσικό πράγμα από τον θηλασμό και πως και οι γυναίκες έχουν σεξουαλικές ορμές. Μπορεί να ενοχληθεί με μια γυναίκα που θηλάζει δημόσια το παιδί της όμως δεν θα ενοχληθεί ο ίδιος άνθρωπος αν μια γυναίκα βγάλει τα βυζιά της μπροστά του επειδή τον γουστάρει. Στο δεύτερο σκέλος δεν υπάρχει κάτι να πω. Αποδεδειγμένα και επιστημονικά, και ξέρω αυτό μπορεί να είναι κάτι που θα φέρει την πραγματικότητα τυπάδων σαν τον Linara πάνω κάτω, οι γυναίκες έχουν σεξουαλικές ορμές και μπορούν να τις εκφράσουν.

Τέλος, για να κλείσω με το θέμα του βιασμού και την παπαριά πως οι γυναίκες μπορεί να προκαλούν. Άκου φίλε Linara και κάθε Linara. Αν εγώ γουστάρω τα μουσάτα αγόρια, κι εσύ έχεις ένα ωραίο μούσι με το οποίο τριγυρνάς έξω στο δρόμο και με προκαλείς...τότε εγώ, σύμφωνα με την σωστότατη γνώμη σου, έχω κάθε δικαίωμα να σε βάλω κάτω και να σου ρίξω ένα ωραίο οθωμανικό, είτε σου αρέσει ή όχι. Στο κάτω κάτω ρε φίλε...προκαλείς! Έτσι δεν είναι καλέ μου νεοέλληνα;;;

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Απατεώνες στην Ελλάδα



Με αφορμή τον μεγάλο απατεώνα Σώρρα, αποφάσισα να ψάξω λίγο στο internet να βρω πόσοι άλλοι έχουν προσπαθήσει να κοροϊδέψουν τους Έλληνες με μαγγανείες και άλλες ψεύτικες ελπίδες με μοναδικό σκοπό να κερδίσουν περισσότερα χρήματα από έναν λαό που...η λέξη επιστήμη και λογική είναι άγνωστη.

Στα χρόνια λοιπόν που εγώ έχω ζήσει, θυμάμαι μόνο άλλη μια περίπτωση, εκτός του Σώρρα, που είχε κάνει αίσθηση κάπου στο 2007. Ποιος λοιπόν θυμάται την περίφημη φραπελιά. Τι ήταν η φραπελιά; Ήταν ο χυμός από τα φύλλα της ελιάς που μπορούσε να σε γιατρέψει από το οτιδήποτε, ακόμα και τον καρκίνο και να σου δώσει καλύτερη συνολικά υγεία. Ψάχνοντας να βρω τα σχετικά στο youtube βίντεο από γνωστές εκπομπές που παρουσίαζαν αυτόν τον χυμό - πανάκεια, βρήκα εν έτη 2017 άνθρωπο που ακόμα και σήμερα θεωρεί πως η φραπελιά είναι...θαυματουργή.


Όμως ο πιο εύκολος στόχος του κάθε απατεώνα είναι να χτυπήσει αυτόν που πιστεύει σε θαύματα και στο υπερφυσικό. Συνήθως τα θύματα είναι θρησκόληπτοι και εύκολα χειραγωγούνται από κάποιον αν τους μιλήσεις για την Παναγία ή για τον Χριστό. Μια τέτοια περίπτωση είναι και η "αγία" Αθανασία από το Αιγάλεω που προσωπικά δεν την θυμάμαι όμως έχω ακούσει πολλές φορές γι αυτή.


Τέλος, άλλο ένα περιστατικό που δεν το έχω ζήσει αλλά το έχω ακούσει κι αυτό πολλές φορές είναι το περίφημο νερό του Καματερού, που σαν την Φραπελιά, μπορούσε να σε σώσει από το οτιδήποτε.


Δυστυχώς, καθημερινά έχουμε διάφορους τσαρλατάνους και γιατρομάγους με όμορφα ονόματα όπως ομοιοπαθητική, αστρολογία, μελλοντολόγους κλπ στους οποίους οι Έλληνες πιστεύουν και θεοποιούν. Η χώρα μας έχει μια τάση στο να πιστεύει σε κάτι τέτοια αφού δεν διαφέρουμε και πολύ από τριτοκοσμικές, θεοκρατικές χώρες.


Τα Destop PCs δεν έχουν πεθάνει



Ζούμε σε μια εποχή που οι περισσότεροι από εμάς έχουμε smarthphones, laptops και tablets για τις καθημερινές ανάγκες μας. Ο μέσος χρήστης έχει μεγαλύτερη ανάγκη από γρήγορο internet παρά από έναν υπερυπολογιστή και οι φορητές αυτές συσκευές του προσφέρουν ακριβώς αυτό. Έναν αρκετά καλό hardware σε σχετικά χαμηλή τιμή. Αλλά τι γίνεται με την αγορά των desktops;

Εκεί τα νούμερα έχουν πέσει αρκετά. Οι πωλήσεις δεν είναι το ίδιο μεγάλες, όπως ήταν πριν μερικά χρόνια, αφού για άλλη μια φορά τα desktops έχουν γίνει οι υπολογιστές των λίγων. Αυτών που θα κάνουν μελέτη για το τι μνήμη θα βάλουν και ποιος είναι ο καλύτερος συνδυασμός αυτής με τον καλύτερο επεξεργαστή και την κατάλληλη μητρική. Οι καταναλωτές που σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο και χόμπι τους είναι να χτίζουν custom desktops σύμφωνα με τις δικές τους προτιμήσεις υπάρχουν ακόμα και είναι ένας από τους κύριους λόγους που τα desktops δεν έχουν εξαφανιστεί εντελώς.

Η άλλη κατηγορία είναι οι gamers. Δεν μιλάμε βέβαια γι αυτόν που ανοίγει το Facebook για να παίξει Candy Crash Saga αλλά γι αυτόν που θέλει να έχει 60 fps το λιγότερο με 4Κ ανάλυση και ήχο από άλλον πλανήτη. Αυτόν που θέλει να μπορεί να βάλει το Oculus Rift στο PC του και να απολαύσει την μαγεία του VR, που μας έχουν υποσχεθεί όλοι οι συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας από το 1980 και μετά.

Αυτή η αγορά είναι ακόμα πιο μεγάλη και από του χομπίστα PCάκια γιατί τα video games έχουν μπει στη ζωή μας για τα καλά και έχουν φύγει από τη νοοτροπία των παιχνιδιών για παιδιά. Οι gamers είναι οι πιο απαιτητικοί από τους καταναλωτές και αυτοί που κάνουν πιο συχνά upgrades. Είναι "αναγκασμένοι" να κάνουν πιο συχνά upgrades γιατί η τεχνολογία τους το ζητά αν θέλουν να έχουν το καλύτερο στα παιχνίδια που παίζουν.

Για έναν μέσω χρήστη το upgrade δεν είναι κάτι που θα το κάνει κάθε 1 - 2 χρόνια. Χαρακτηριστικά εγώ αγόρασα τον I5 2500Κ μου πριν 5 χρόνια περίπου και το μόνο που αναβάθμισα από τότε ήταν 8 GB μνήμης. Και δεν βλέπω και λόγο να κάνω καμία αναβάθμιση. Αν όμως ήμουν σκληροπυρηνικός gamer τότε θα έπρεπε να έχω πάντα τον καλύτερο επεξεργαστή, την καλύτερη κάρτα γραφίκών (ή κάρτες γραφικών, αφού όλοι ξέρουμε πως οι gamers "στουμπώνουν" τα PC τους με 2, 3 ή περισσότερες ) και όση περισσότερη μνήμη θα μπορούσε να αντέξει το σύστημα μου.

Η αγορά των desktops έχει δρόμο ακόμα μέχρι να εξαφανιστεί (αν εξαφανιστεί) απλά έχει αλλάξει ο καταναλωτής που ενδιαφέρεται για κάτι τέτοιο. Αν οι εταιρείες hardware ήξεραν πως δεν υπάρχει αγορά στα destops δεν θα έβγαζαν κάθε 2 μήνες μια νέα κάρτα γραφικών, έναν νέο επεξεργαστή (εσένα κοιτά Ryzen) και θα είχαν μείνει στην παραγωγή hardware μικρής κατανάλωσης ενέργειας.
Έτσι λοιπόν πως θα αργήσουμε να θεωρήσουμε τα desktops συλλεκτικά κομμάτια και θα εξακολουθούν να ξαπλώνουν με άνεση πάνω στο γραφείο μας ή να στέκονται αγέροχα στο πάτωμα του δωματίου μας.


Παλιότερο σχετικό άρθρο: Ο θάνατος του...Desktop PC

Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Τα BASICα του προγραμματισμού



Όσοι ασχολήθηκαν με υπολογιστές, στα 80's κατά κύριο λόγο, είχαν σχεδόν σίγουρα γράψει μερικές γραμμές κώδικα σε BASIC. Για αρκετούς μάλιστα, χωρίς να το ξέρουν, ήταν η αρχή της καριέρας τους σαν προγραμματιστές.

Το κανάλι του 8bit guy πριν μερικές μέρες ανέβασε ένα ωραίο αφιέρωμα στην BASIC. Εκεί μας δείχνει αλλά και μας εξηγεί πόσο σημαντική ήταν η BASIC για αρκετό κόσμο την εποχή εκείνη.

Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

Σχέδιο για κίνηση συρμών χωρίς οδηγό στις γραμμές 2 & 3 του Μετρό


Όταν διαβάζω ειδήσεις και τεχνολογικά γεγονότα πολλές φορές δυσκολεύομαι να πιστέψω πόσο έχει προχωρήσει η τεχνολογία. Μάλιστα έχει προχωρήσει σε τέτοιο βαθμό που ακόμα και η τριτοκοσμική Ελλάδα μπορεί να γευτεί λίγο από το μέλλον. Αναφέρομαι στην είδηση που διάβασα σχετικά με το σύστημα αυτόματης λειτουργίας συρμών που απ' ότι φαίνεται θα λειτουργήσει...κάποια στιγμή.

Σύμφωνα λοιπόν με το άρθρο, έχουν δοθεί από το 2013 οι συρμοί αυτόματης λειτουργίας, κάτι που σημαίνει απουσία οδηγού από το συρμό. Οι συρμοί αυτοί έχουν τη δυνατότητα να κινούνται με σταθερή ταχύτητα, να κρατάνε αποστάσεις ασφαλείας, να ξεκινούν και να σταματάν αυτόματα.

Πολλοί λοιπόν θα σκεφτούν με αυτή την είδηση πως θα μπορούν να μετακινηθούν με το μετρό ακόμα και αν έχει απεργία. Δυστυχώς, όχι. Η λειτουργία ή όχι του μετρό δεν αφορά μόνο την απουσία ή παρουσία οδηγού στο συρμό αλλά και το κάθε τμήμα ξεχωριστά. Ακόμα και αν μπορεί να λειτουργήσει ο συρμός χωρίς οδηγό δεν θα ξεκινήσει ποτέ αν κάνουν απεργία όσοι ασχολούνται με την ασφάλεια των γραμμών για παράδειγμα.

Σε κάθε περίπτωση όμως είναι ένα καλό νέο...το οποίο θα υλοποιηθεί...κάποια στιγμή. Από τη χώρα της αναβλητικότητας, για το blog μου, Θοδωρής Κουλέρης!

Πηγή:
http://www.insomnia.gr/

Η NASA διαθέτει δωρεάν το λογισμικό των προγραμμάτων της



Η NASA έχει καταφέρει να ταξιδέψει τον πρώτο άνθρωπο στο φεγγάρι, να συλλέξει πληροφορίες για τους κοντινούς μας πλανήτες και να μας γεμίσει με μυστήριο και αμφιβολία για την ύπαρξη ή όχι εξωγήινης ζωής ( αν κάποιος ενδιαφέρεται να μάθει ας ρίξει μια ματιά στην εξίσωση drake ). Όλα αυτά φυσικά δεν τα πετυχαίνει με εκπαιδευμένες μαϊμούδες που κάνουν όλες τις βαρετές και επαναλαμβανόμενες διαδικασίες αλλά με εξειδικευμένο software. Και μάλιστα software που ο καθένας από εμάς μπορεί να κατεβάσει και να δοκιμάσει στον υπολογιστή του.

Ναι σωστά διάβασες αγαπητές αναγνώστη. Μπορείς απλά να κάνεις μια βόλτα σε αυτό το link ( https://software.nasa.gov/ ) και να περιηγηθείς σε software για το οποίο πολλές φορές έχεις πλάσει ιστορίες. Αρκετά από αυτά τα προγράμματα είναι Open Source και άλλα είναι ιδιοκτησία της Αμερικανικής κυβέρνησης. Όμως με την βοήθεια του ιντερνετ και λίγη καλή θέληση η πληροφορία είναι ελεύθερη.

Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Το ρολόι του Ολέθρου και...η πυρηνική απειλή



Μετά την νίκη του Τραμπ στην Αμερική πολλοί από εμάς πιστεύουν πως έχουμε φτάσει σε μια εποχή που ο κίνδυνος των πυρηνικών είναι μεγάλος. Από την μια πλευρά έχεις δύο τρελούς με πυρηνικά στα χέρια (Αμερική, Βόρεια Κορέα) και από την άλλη τρελαμένους θρησκόληπτούς που καταστρέφουν και σκοτώνουν στο όνομα ενός φανταστικού πλάσματος.

Το μικρό αυτό βίντεο εξηγεί για το "ρολόι του ολέθρου" και τι αναπαριστά για τους πυρηνικούς κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίσουμε. 

Ο μύθος του πραγματικού προγραμματιστή...



Εμείς οι άνθρωποι έχουμε την τάση να εξιδανικέυουμε προσωπικότητες και καταστάσεις. Έτσι ψάχνουμε πάντα να βρούμε στον πραγματικό κόσμο αυτό που έχουμε εξιδανικεύσει στον ιδεατό. Την ιδανική γυναίκα, τον ιδανικό άντρα, το τέλειο αυτοκίνητο, το ομορφότερο σπίτι και πάει λέγοντας. Φυσικά σπάνια ως ποτέ η φαντασία μας συνάδει με την πραγματικότητα. Έτσι λοιπόν υπάρχει και ο μύθος του ιδανικού προγραμματιστή.

Είναι αυτός που έχουμε δει πολλές φορές σε ταινίες ή έχουμε διαβάσει σε βιβλία. Ο τύπος που τα ξέρει όλα, αυτός που θα γράψει χωρίς λάθος, χωρίς debugging και χωρίς να ψάξει σε κανένα βιβλίο η site 10.000 γραμμές κώδικα που μπορούν να αλλάξουν όλο το κόσμο. Άλλες φορές είναι ο ερημίτης με το μακρύ του μούσι που ενώ κάθετε πάνω σε ένα χαλί με καρφιά μπορεί να σου απαντήσει σε κάθε σου προγραμματιστική ερώτηση με τόση ευκολία και τόσο σωστά που θα ζήλευε και ο πάπας.

Όμως τίποτα από όλα αυτά δεν είναι η πραγματικότητα. Ένα προγραμματιστής παρά την όση εμπειρία και να έχει δεν παύει να είναι ένας άνθρωπος με ανθρώπινο μυαλό και απορίες. Μπορεί μάλιστα να ήταν και εκείνος στη δική σου θέση μερικά χρόνια πριν και να ένιωθε το ίδιο μπερδεμένος ανάμεσα σε ατέρμονα loop και γεμάτο bug κώδικα.

Στην πραγματικότητα όλοι οι προγραμματιστές, ανεξάρτητα με την ευφυΐα τους, έχουν περάσει από τον δύσκολο όμως γλυκό δρόμο της γνώσης. Μπορεί να είναι δύσκολος, να σε πονάει μερικές φορές όμως είναι παγκόσμιο αξίωμα πως ο πόνος μπορεί να σου φέρει μεγαλύτερη ευτυχία από την αποφυγή του.

Όσο και να μην μας αρέσει δεν μπορούμε ποτέ να φτάσουμε το ιδεατό. Ένας προγραμματιστής δεν μπορεί να γίνει ποτέ ο ιδεατός προγραμματιστής αλλά μόνο να προσπαθήσει να τον φτάσει. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από τον πόνο. Δεν πρέπει ποτέ να θεωρήσει πως τα ξέρει όλα και πρέπει πάντα να νιώθει πως τώρα μαθαίνει για πρώτη φορά.

Πως θα μπορούσε άλλωστε. Υπάρχουν τόσες τεχνολογίες εκεί έξω που δεν μπορείς να γίνεις master ακόμα και αν είχες 30 ζωές. Ειδικά στην πληροφορική κάθε άνθρωπος με μια καλή ιδέα μπορεί να φτιάξει ένα δικό του πρότυπο. Κάποια από αυτά τα πρότυπα γίνονται πιο γνωστά από κάποια άλλα όμως ακόμα και με αυτό το φιλτράρισμα έχουμε καταλήξει να έχουμε τόσα εργαλεία που κανένας λογικός άνθρωπός δεν θα μπορούσε να μάθει να τα χρησιμοποιεί όλα το ίδιο εύκολα.

Και φυσικά επειδή η πληροφορική έχει πολλά "μυαλά" μαζεμένα, ο κάθε ξεχωριστός προγραμματιστής έχει τον δικό του τρόπο και μέθοδο να χαλιναγωγεί τη μηχανή. Κάποιοι αναπτύσσουν δικές τους μεθόδους και άλλοι προσπαθούν να ακολουθούν τα πρότυπα που είναι παγκόσμια αναγνωρισμένα και δοκιμασμένα. Έτσι ο κάθε ένας θα σου προτείνει το δικό του τρόπο και μάλιστα μπορεί να σε χλευάσει που ακόμα χρησιμοποιείς μια ξεπερασμένη μέθοδο ή εργαλείο.

Όμως πότε είσαι πραγματικός προγραμματιστής; Όταν φτάσεις το ιδεατό; Αφού είπαμε πως δεν θα γίνει ποτέ. Όταν αποκτήσεις την εμπειρία σε χρόνια; Δυστυχώς τα χρόνια δεν σημαίνουν απαραίτητα εμπειρία αλλά ούτε είναι και μετρήσιμο μέγεθος. Τότε πότε; Έχει πραγματικά αξία να πεις πως έγινες προγραμματιστής ώστε να βάλεις μια κατακλείδα στον προσωπικό σου μύθο; Αν ο σκοπός κάποιου είναι αυτός τότε ναι. Μπορείς οποιαδήποτε στιγμή επιλέξεις να το πεις αυτό. Όμως ο καλύτερος τρόπος είναι...να κάνεις απλά αυτό που σου αρέσει να κάνεις. Να γράφεις κώδικα, να μαθαίνεις νέα πράγματα και να μην σε αφορά μια ταμπέλα. 

Αφορμή γι αυτό το post ήταν η ομιλία της Brenna O'Brien :


Και φυσικά το github της:

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Η κατάρα ενός εσωστρεφή



Είναι αλήθεια πως ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που μπορεί εύκολα κάποιος να τους χαρακτηρίσει εσωστρεφείς. Πάντα ήμουν έτσι και πάντα θα είμαι. Δεν μου αρέσει να κοινωνικοποιούμαι και να βρίσκομαι ανάμεσα σε πολλούς ανθρώπους και πραγματικά προτιμώ ένα ήρεμο απόγευμα σπίτι μου συντροφιά με κάποιο βιβλίο ή ταινία παρά ξέφρενα πάρτι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Φυσικά όλοι εμείς οι "καταραμένοι" εσωστρεφείς πολλές φορές παρεξηγούμαστε από τους εξωστρεφείς ως σνομπ, μειωμένης διανοητικότητας ή άνθρωποι με ελάχιστα ενδιαφέροντα όμως αυτό απέχει από την πραγματικότητα. Απλά δείχνουμε ιδιαίτερη προτίμηση στο να εστιάζουμε στις προσωπικές μας σκέψεις χωρίς απαραίτητα να τις εκφράζουμε άμεσα.

Δυστυχώς η φύση μας, μας αναγκάζει να μην εκφραζόμαστε το ίδιο εύκολα με έναν εξωστρεφή και αυτό δημιουργεί προβλήματα στις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Δεν έχουμε το έμφυτο ένστικτο να εμπλακούμε σε καθημερινές συζητήσεις κάτι που πολλές φορές απομακρύνει τους ανθρώπους από κοντά μας και πολλές φορές μάλιστα μπορεί να χαρακτηριστούμε ψυχροί.

Η αλήθεια είναι πως στις περισσότερες περιπτώσεις μας αρέσει να είμαστε μόνοι αλλά σε καμία περίπτωση δεν μας  αρέσει να είμαστε μοναχικοί. Ο χρόνος που αφιερώνουμε στον εαυτό μας, όσο εγωιστικό και αν ακούγεται είναι σημαντικός. Είναι χρόνος που ένας εσωστρεφής φορτίζει τις μπαταρίες του, τακτοποιεί τις σκέψεις του και ετοιμάζει τον εαυτό του ώστε να αντιμετωπίσει τον έξω κόσμο. Όμως θέλουμε να ξέρουμε πως υπάρχει έξω κόσμος για εμάς. Πως υπάρχουν φίλοι και αγαπημένα πρόσωπα που νοιάζονται για μας και εμείς νοιαζόμαστε γι αυτούς. Και εδώ είναι το μεγάλο πρόβλημα.

Αν χρειάζεσαι χρόνο για τον εαυτό σου αναγκαστικά πρέπει να απομακρυνθείς από τον κόσμο και αν απομακρυνθείς από τον κόσμο τότε ο κόσμος απομακρύνεται από σένα. Έτσι πολλές φορές μπορεί να μείνεις μόνος αλλά και μοναχικός. Όχι φυσικά από επιλογή αλλά γιατί οι ρυθμοί της κοινωνίας δεν ευνοούν συνήθως την εσωστρέφεια. 

Σε άλλες περιπτώσεις πάλι μπορεί να είμαστε έξω από τα νερά μας γιατί μπορεί να μην ξέρουμε τον κώδικα επικοινωνίας κάποιας συγκεκριμένης κατάστασης. Αυτό δεν είναι ποτέ πρόβλημα για έναν εξωστρεφή αφού θα μιλήσει, θα κάνει αστεία ή θα ρωτήσει για να μάθει αυτόν τον κώδικα. Εμείς οι εσωστρεφείς από την άλλη θέλουμε να τον ανακαλύψουμε μόνοι μας. Όχι γιατί ντρεπόμαστε να ρωτήσουμε αλλά γιατί απλά το μυαλό μας λειτουργεί με την βοήθεια της ανακάλυψης και της έρευνας. Αυτό μας κάνει πιο αργούς και δυσκίνητους στο περιβάλλον μας.

Ο κόσμος που ζούμε δεν είναι φτιαγμένος για εμάς τους εσωστρεφείς. Όμως δεν είμαστε σνομπ εξωγήινοι που ήρθαμε σε αυτόν τον πλανήτη για να τον μελετήσουμε. Είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες και αν για κάποιους είναι βασικό να μπορούν να έχουν 200 φίλους και να είναι κάθε βράδυ έξω για εμάς είναι σημαντικό να έχουμε λίγους φίλους και να μπορούμε να εστιάζουμε και να αναλύουμε τις σκέψεις μας. Δεν είμαστε ερημίτες, δεν είμαστε ρομπότ. Απλά λίγο διαφορετικοί...


Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

Το Nokia 3310...που δεν είναι Nokia 3310



Πριν λίγο καιρό είχα διαβάσει πως θα κυκλοφορούσε πάλι στην αγορά το παλιό καλό Nokia 3310, το πιο γνωστό κινητό της Nokia αφού ήταν φημισμένο για την διάρκεια μπαταρίας του και την ανθεκτικότητα του. Ομολογώ πως είχα ενθουσιαστεί γιατί την εποχή εκείνη είχα κι εγώ το 3310 και μου άρεσε η ιδέα να βγει ξανά στην παραγωγή αυτό το υπερκινητό. Τελικά, στην αρχή της εβδομάδας κυκλοφόρησε...δυστυχώς.

Το κινητό που κυκλοφόρησε με την ονομασία 3310 δεν έχει καμία σχέση με το παλιό καλό 3310. Μπορεί να υπάρχουν υποσχέσεις για την διάρκεια μπαταρίας του αλλά δεν έχει καμία άλλη σχέση με το κινητό εκείνο.

Από όλα τα βίντεο που έχω δει μοιάζει με ένα απλό, πλαστικό κινητό της σειράς, από αυτά που έβγαζε η Nokia πριν μερικά χρόνια για χώρες όπως την Ινδία και το Πακιστάν. Έχω πολλές αμφιβολίες για την ανθεκτικότητα του στην κακομεταχείριση μιας και έχουν περάσει αρκετά τέτοιου τύπου κινητά από τα χέρια μου και κανένα δεν είχε την αντοχή του 3310.

Ακόμα και εμφανισιακά το τηλέφωνο είναι κακή απομίμηση του παλιού. Μοιάζει περισσότερο με κάποιο κέλυφος κινητού που η Nokia δεν κυκλοφόρησε ποτέ παρά μια ραφιναρισμένη εκδοχή του παλιού 3310. Τα κουμπιά μοιάζουν να έχουν το κλασσικό πρόβλημα αυτών των κινητών, δηλαδή να μην είναι εύκολα να τα πατήσεις ή να μην μπορείς να εστιάσεις στο σωστό πλήκτρο χωρίς να κοιτάς το πληκτρολόγια.

Η τιμή του είναι στα 50 ευρώ χωρίς ΦΠΑ και νομίζω πως είναι ιδιαίτερα υψηλή. Θα έδινα 50 ευρώ μόνο για reproduction του παλιού καλού κινητού. Κι αυτό γιατί θα είχε συλλεκτική αξία. Το νέο κινητό αξίζει 25 - 30 ευρώ με τα δικά μου στάνταρντ και το πενηντάρικο το κοστολογούν λόγο του ονόματος που του δώσανε.