Παρασκευή, 29 Δεκεμβρίου 2017

Μάθε Linux σε μια ωρίτσα και κάτι (στα ελληνικά)



Τελικά, τον τελευταίο καιρό, έχω παρατηρήσει πως γίνεται δουλίτσα στο YouTube από ελληνόφωνους YouTubers. Μπορεί να μην είναι όλοι Mikeus και Μαλιάτσης όμως υπάρχει κόσμος που έχει όρεξη να βγάλει βίντεο στα ελληνικά για όποιο θέμα μπορεί να τον ενδιαφέρει. Για παράδειγμα το κανάλι Code Breaker έχει ξεκινήσει μια ενδιαφέρουσα και εκπαιδευτική σειρά σχετικά με την εκμάθηση του μυθικού συστήματος Linux. 

Και λέω μυθικού γιατί ακόμα και το 2017 για κάποιους το Linux είναι κάτι σαν το άβατο του απλού χρήστη, κάτι που νομίζω είναι λάθος. Σε κάθε περίπτωση όμως αν θέλεις να βουτήξεις τα δόντια σου σε κάτι λίγο πιο σκληρό από το λιωμένο παγωτό της Apple ή το μπισκοτάκι της Microsoft καλό είναι να το κάνεις προετοιμασμένος:






Όταν η Rare έτρωγε μπανάνες



Πριν περίπου 3 χρόνια, όταν ακόμα ανέβαζα βίντεο στο YouTube, είχα κάνει ένα review σχετικά με το Donkey Kong Country, ένα από τα καλύτερα παιχνίδια για SNES. Φυσικά η δικιά μου προσπάθεια δεν είχε σκοπό να καταγράψει ιστορικά τα γεγονότα της ανάπτυξης του DKC αλλά να καταγραφεί η μεροληπτική μου άποψη για το παιχνίδι. 

Φυσικά όταν κάποιος έχει περισσότερους πόρους και, κυρίως, τους ίδιους τους δημιουργούς του παιχνιδιού να μιλάνε γι αυτό η ποιότητα του τελικού αποτελέσματος είναι καλύτερη. Κάτι τέτοιο έχει συμβεί και με το βίντεο του DF Retro σχετικά με το παιχνίδι. Το βίντεο είναι ένα ντοκιμαντέρ για την δημιουργία του DKC και κρατάει κάτι λιγότερο από 50 λεπτά. Καλή απόλαυση:


Φυσικά για ιστορικούς λόγους παραθέτω και το δικό μου βίντεο (ψωνάρα): 



Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

Πως δουλεύει το TCP



Πως μπορεί κάποιος που κάθετε στην αναπαυτική του καρέκλα και να στέλνει emails, να διαβάζει ειδήσεις στο ιντερνετ και να κάνει δουλειές και να διασκεδάζει; Όλα αυτά μπορούν να γίνουν με την μαγεία του TCP.

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Ο Εξολοθρευτής των terminals



Όσοι παίζουμε με Linux σίγουρα θα έχουμε κάνει χρήση κάποιου τερματικού τουλάχιστον μια φορά στη ζωή μας. Και φυσικά η κάθε διανομή έχει την δικιά της φιλοσοφία για το πως πρέπει να είναι το τερματικό του χρήστη και τι πρέπει να παρέχει.

Όμως βρισκόμαστε στον ελεύθερο κόσμο του Linux και αυτό που σου δίνει κάποιος στην αρχή δεν σε ικανοποιεί. Γι αυτό λοιπόν, ακόμα και σε κάτι τόσο από όπως το τερματικό που το μόνο που κάνεις γράφεις εντολές, μπορεί να εξελιχθεί σε ένα πανίσχυρο εργαλείο. Έτσι έχουμε τον Terminator. 

Όχι δεν θα έρθει ο Άρνολντ σπίτι σου αλλά ένα terminal με το οποίο μπορείς να κάνεις στο ίδιο παράθυρο πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Και μπορεί οι οπαδοί του i3wm να το διαβάζουν αυτό και να κοιτάνε το ταβάνι όμως έχουμε 2017. Το χρειαζόμαστε το terminal όμως θέλουμε και παράθυρα κύριοι.

Εγκατάσταση Linux σε UEFI motherboard



Μερικές φορές, εξ'αιτίας της προϋπάρχουσας άγνοιας, είσαι αναγκασμένος να μάθεις κάτι με τον δύσκολο τρόπο. Έτσι κι εγώ εχθές έμαθα τον ορθό τρόπο εγκατάστασης Linux σε UEFI motherboard. Αναγκάστηκα να κάνω 4 φορές εγκατάσταση με τον λάθος τρόπο (θεωρούσα πως κάτι ξεχνούσα να κάνω κάθε φορά) ώστε να μάθω πως η εγκατάσταση Linux σε UEFI μητρική απαιτεί λίγο διαφορετική διαδικασία.

Έτσι λοιπόν, για να βοηθήσω όποιον πιθανά υποπέσει στο ίδιο σφάλμα με μένα, θα γράψω εδώ έναν μικρό οδηγό για τον τρόπο που πρέπει να γίνει. Φυσικά εύκολα μπορεί να το βρει κάποιος από το Documentation του Ubuntu αλλά θα υπάρχει κι εδώ για λόγους προσωπικούς.

Αρχικά να πούμε, για όσους δεν γνωρίζουν, πως το UEFI είναι η εξέλιξη του BIOS. Επίσης εγώ δεν δοκίμασα την εγκατάσταση σε dual-boot με Windows αλλά το Linux μόνο του. Η εγκατάσταση στις περιπτώσεις UEFI είναι πάντα με 64bit έκδοση Linux. Δεν θα είχε και νόημα να κάνουμε εγκατάσταση 32 bit όμως για να αποφύγουμε τις κακοτοπιές καλύτερα να χρησιμοποιήσουμε 64bit. Στη δικιά μου εγκατάσταση χρησιμοποίησα 64bit του Linux Mint 18.3 .

Κάτι άλλο που θα πρέπει να κάνουμε είναι να μπούμε στο BIOS και να απενεργοποιήσουμε το Quick Boot / Fast Boot και το Intel Smart Response (SRT). Αφού λοιπόν τα έχουμε κάνει αυτά, και έχουμε επιλέξει πρώτη boot συσκευή το DVD μας κάνουμε save & reboot.

Κατά την εγκατάσταση το μαγικό σημείο είναι η ρύθμισή των partitions του συστήματος. Εδώ είναι που θα κριθεί η εγκατάσταση μας αφού αν εδώ κάνουμε λάθος δεν θα γίνει εγκατάσταση ο grub και...ξανά από την αρχή. Εδώ λοιπόν θα πρέπει να δεσμεύσουμε ένα partition για το grub. Το μέγεθος πρέπει να είναι 100 ~ 200 MB και το mount point πρέπει να είναι /boot/efi. Επιπλέον θα πρέπει να βάλουμε flag efi.

Αφού το κάνουμε αυτό τελειώσαμε. Η εγκατάσταση θα ολοκληρωθεί κανονικά, χωρίς προβλήματα και σύντομα θα έχουμε το linux των ονείρων μας. 

Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

Σύγκριση κώδικα γραμμένου σε C και κώδικα σε Assebly



Τις περισσότερες φορές όταν γράφεις ένα πρόγραμμα, μικρό ή μεγάλο, δεν δίνεις και μεγάλη σημασία στο πως θα μεταγλωττιστεί αυτό σε assembly. Και δεν σε νοιάζει αφού η εξέλιξη μας έδωσε γλώσσες προγραμματισμού που μπορούν να καταλάβουν απλές εντολές που είναι εύκολο για έναν άνθρωπο να τις γράψει και να τις καταλάβει.

Έτσι, όταν εμείς γράφουμε ένα κατεβατό από if-then-else και while loops στην πραγματικότητα γράφουμε κάτι στη γλώσσα μας που θα μεταγλωττιστεί από ένα πρόγραμμα σε γλώσσα κατανοητή για έναν υπολογιστή. Έχει ενδιαφέρον να δούμε πόσο δύσκολο θα ήταν να γράψουμε κώδικα σε Assembly και να αισθανθούμε τυχεροί που δεν είναι απαραίτητο να γράψουμε τόσο low level κώδικα.

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Small Wonder



Άλλη μια αναδρομή σε παλιές σειρές και για ακόμα μια φορά θυμήθηκα μια αρκετά άγνωστη σειρά. Είναι τόσο άγνωστη που κι εγώ που την θυμήθηκα έχω αμφιβολίες σε ποιο κανάλι έπαιζε, τι ώρα και ποια εποχή. Μιλάω για την σειρά Small wonder. Ναι, ούτε τον ελληνικό τίτλο θυμάμαι...

Στο Small Wonder λοιπόν ένας οικογενιάρχης επιστήμονας καταφέρνει να φτιάξει ένα ανδροηδές κορίτσι 10 ετών. Φυσικά δεν θέλει να το μάθει ο κόσμος (γιατί....θα γίνει πλούσιος και δεν θέλει; Δεν ξέρω, απλά είναι λογική sitcom 80's) και συμβαίνουν διάφορα ευτράπελα. 

Νομίζω λοιπόν πως η σειρά παιζόταν από το Mega, καθημερινές μεσημέρι. Αλλά μπορεί να κάνω και λάθος αφού η σειρά αυτή είχε θαυτεί καλά στη μνήμη μου παρά το γεγονός πως μου άρεσε γιατί είχε sci-fi στοιχεία.

Και ο χρόνος κυλάει...



Ο χρόνος είναι ο σημαντικότερος πόρος ενός ανθρώπου για να πετύχει αυτό που θέλει να πετύχει στη ζωή του. Κάποιοι θα πουν πως τα χρήματα είναι σημαντικότερα από τον χρόνο ή τα καλά γονίδια ή το σωστό περιβάλλον ή όλα αυτά μαζί. Όμως τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με την αξία του χρόνου.

Από την μέρα που θα γεννηθούμε ο χρόνος μας είναι περιορισμένος. Το λάθος που κάνουμε είναι να τον θεωρήσουμε δεδομένο, πως πάντα θα έχουμε χρόνο. "Μην το κάνεις αυτό τώρα μωρέ, κάντο αύριο" θα σου πει μια γνωστή φιλική φωνή που κάθε φορά που θέλεις να εμπλακείς με κάτι που απαιτεί κόπο σε συμβουλεύει. "Δεν είναι πως μας πιέζει ο χρόνος" θα προσθέσει και θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα.

Περιμένεις το λεωφορείο, το μετρό, το αεροπλάνο και παίζεις κάποιο παιχνίδι στο κινητό σου διαβάζεις κάποιο εύπεπτο βιβλίο ή περιοδικό. Έτσι, για να περάσει η ώρα. Πόσο εύκολα μπορούμε και ξοδεύουμε χρόνο. Και το κακό είναι πως όταν ξοδεύεις χρόνο το σίγουρο είναι πως δεν θα μπορέσεις ποτέ να τον ανακτήσεις. Όταν τον ξοδέψεις έφυγε, εξαφανίστηκε. Σε αντίθεση με τα χρήματα που ίσως και να έχεις την ευκαιρία να τα ξανακερδίσεις ο χρόνος δεν επανακτάται. 

Βγαίνεις έξω με φίλους, που αργά ή γρήγορα θα γίνουν γνωστή και στη συνέχεια μακρινές αναμνήσεις και πίνεις τον καφέ σου, μιλάς για πράγματα που δεν έχουν σημασία, που δεν σε κάνουν να φτάνεις ένα βήμα πιο κοντά στην πραγματοποίηση των στόχων σου. Αν σε ρωτήσει κάποιος πως πέρασες το απόγευμα θα του πεις "Βγήκα για καφέ για να περάσει η ώρα ευχάριστα". Όμως αυτό που έχεις κάνει στην πραγματικότητα είναι να έχεις ξοδέψει τον χρόνο σου.

Βγαίνεις για ποτό, χορεύεις, μιλάς με γυναίκες ή άντρες μπορεί ακόμα και να κάνεις σεξ στο τέλος της νύχτας και την επόμενη μέρα το πρωί να εξαφανιστείς από το άτομο με το οποίο μοιράστηκες τον σημαντικότερο πόρο σου, το χρόνο σου. Όμως σιγά, τι έγινε. Το έκανες για να περάσει η ώρα. Νέος είσαι, χρόνος άφθονος.

Και δεν είναι κακό μερικές φορές να ξοδεύεις το χρόνο σου σε κάτι το ανούσιο, σε κάτι μακρυά από το μεγάλο σου πλάνο. Αντίθετα μπορεί να σε αναπτερώσει και τελικά να μην ήταν όσο χαμένος χρόνος όσο φάνηκε με την πρώτη ματιά. Άλλωστε μερικές φορές πρέπει και να ξεκουράζεσαι. Το ίδιο σου το σώμα σε προστάζει να το κάνεις αυτό κάθε βράδυ. Είναι η ίδια η φύση που ζητάει μερικές ώρες ξεκούρασης. Πρέπει να σπαταλήσεις και λίγο χρόνο για την υγεία σου.

Και ο χρόνος φεύγει και έρχεται ο επόμενος χρόνος και κάθε χρόνο λες "έχω χρόνο, θα το κάνω αύριο". Και το αύριο θα γίνει μεθαύριο και το μεθαύριο την άλλη βδομάδα. Μέχρι που κάποια στιγμή βλέπεις το τέλος του χρόνου και αναρωτιέσαι τι τελικά κατάφερες στη ζωή σου. Πέτυχες αυτό που ήθελες να πετύχεις;

Και μπορεί να μην το πέτυχες. Μπορεί να μην έγινες ο πλουσιότερος άνθρωπος στο κόσμο, μπορεί να μην έγινες ο καλύτερος αθλητής που υπήρξε ποτέ όμως αυτό που θα σε βασανίζει όταν πλέον ο χρόνος θα έχει εξαντληθεί θα είναι "Προσπάθησα όσο θα μπορούσα να προσπαθήσω;". Βέβαια η πραγματική ερώτηση είναι, ξόδεψα τον χρόνο που σοφά ώστε να έχω το δικαίωμα να λέω πως προσπάθησα;

Και ο χρόνος κυλάει και εσύ περιμένεις το λεωφορείο, τα χριστούγεννα για να φας γαλοπούλα, το πάσχα για να φας αρνάκι, το κατάλληλο γυμναστήριο, το σωστό βιβλίο, τον έρωτα της ζωή σου, την ιδανική στιγμή. Και ο χρόνος κυλάει....

Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

Μικρή Εισαγωγή στο Docker



Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και ας εξηγήσουμε τι είναι το Docker. Με μία λέξη θα μπορούσε να πει κάποιος πως είναι μια εικονική μηχανή, ένα Virtual Machine με ένα λειτουργικό σύστημα. Τι διαφορετικό έχει λοιπόν από τα υπόλοιπα VMs και γιατί κάποιος να χρησιμοποιήσει Docker αντί για Virtual Box με ένα πλήρως εγκατεστημένο Linux.

Ο λόγος βρίσκεται στις λέξεις "πλήρως εγκατεστημένο" Linux. Δεν χρειάζεσαι ολόκληρο λειτουργικό και όλα τα προγράμματα, drivers κλπ για να έχεις έναν Apache και μια MySQL. Χρειάζεσαι μόνο τα βασικά. Έτσι βγαίνεις κερδισμένος σε πόρους. Αυτό ακριβώς είναι το Docker. Ένα VM με τα βασικά εγκατεστημένα ώστε να μπορείς να κάνεις τη δουλειά που θέλεις να κάνεις αναπαράγοντας το production περιβάλλον και αποφεύγοντας εκφράσεις όπως "σε εμένα έτρεχε μια χαρά, δεν ξέρω γιατί δεν δουλεύει στον server" και "εγώ έχω άλλη έκδοση από αυτή που έχει ο Server".

Πως μπορείς να το κάνεις αυτό λοιπόν. Αρχικά πρέπει να κάνεις εγκατάσταση του Docker (τι μας λες ρε Sherlock), οπότε ανοίγουμε terminal (κατά προτίμηση Terminator) και γράφουμε:

sudo apt update
sudo apt install docker.io
sudo usermod -a -G docker $USER

Αφού λοιπόν ολοκληρώσουμε την εγκατάσταση ξεκινάμε. Μπορούμε να ψάξουμε στο Docker Hub για κάποιο image που να είναι το περιβάλλον που θέλουμε ή μπορούμε να φτιάξουμε το δικό μας. Σε κάθε περίπτωση καλό θα είναι να έχουμε έναν λογαριασμό στο Docker ώστε να μπορούμε να έχουμε κάπου συγκεντρωμένα τα Images που φτιάχνουμε.

Αν υποθέσουμε πως θέλουμε να έχουμε ένα περιβάλλον ubuntu γράφουμε απλά:
docker pull ubuntu

Αμέσως μετά για να μπορέσουμε να τρέξουμε το image και να φτιάξουμε ένα Container γράφουμε: docker run -it ubuntu /bin/bash

Αυτό θα μας δώσει πρόσβαση σε ένα κέλυφος bash απ όπου μπορούμε να εγκαταστήσουμε ό,τι άλλο θέλουμε. Αν τώρα ενδιαφέρεται κάποιος να μάθει πως μπορεί να κάνει δικά του images το βίντεο που ακολουθεί είναι απόλυτα κατατοπιστικό και από τα καλύτερα που έχω βρει στο YouTube για το συγκεκριμένο θέμα.

Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017

Όταν το Ascii Art αποκτά κίνηση



Όταν τα γραφικά στους υπολογιστές ήταν στην πραγματικότητα ανύπαρκτα και τα μόνα χρώματα που μπορούσε να δει ένας χρήστης ήταν μαύρο άσπρο υπήρχε μια ταλαντούχα ομάδα ανθρώπων που προσπαθούσαν να ομορφύνουν τους υπολογιστές με γράμματα και αριθμούς. Κάπως έτσι γεννήθηκε το ASCII Art.

Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί κάποιος να δημιουργήσει και ένα μικρό animation με ASCII χαρακτήρες και να δώσει ομορφιά και κίνηση στο τερματικό του. Εδώ λοιπόν έρχεται το site
http://artscene.textfiles.com/vt100/. Σε αυτό το site μπορεί να βρει κάποιος διάφορα αρχεία που τρέχουν σε Linux terminal και να απολαύσει ένα μικρό animation.

Πως όμως μπορείς να το κάνεις αυτό. Αρχικά μπαίνεις στο site και επιλέγεις το αρχείο με το animation που θέλεις να δεις. Μετά γράφεις σε ένα terminal την εντολή:

wget -q -O "http://link.tou.arxeiou"|pv -q -L 9600

Αν θέλει κανείς για την ταχύτητα του animation μπορεί να αλλάζει το τελευταίο νούμερο μέχρι να βρει την κατάλληλη ταχύτητα για το κάθε διαφορετικό animation.

Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Ήρωες της πληροφορικής Νο2: Linus Torvalds



"Γεια σε όσους εκεί έξω χρησιμοποιούν Minix. Φτιάχνω ένα (ελεύθερο) λειτουργικό σύστημα (για χόμπι, δεν θα είναι κάτι μεγάλο και επαγγελματικό όπως το gnu) για 386(486) AT clones."
Αυτά ήταν τα λόγια που έγραψε ο Linus Torvalds την 25η Αυγούστου του 1991 και άλλαξαν την ιστορία της πληροφορικής. Φοιτητής ακόμα τότε, χωρίς να έχει την παραμικρή υποψία ότι θα άλλαζε τον κόσμο με αυτό το μικρό προσωπικό του project το οποίο το ξεκίνησε στην προσπάθεια του να μάθει assembly για 8086.

Γεννήθηκε στην Φινλανδία και η πρώτη του επαφή με τους υπολογιστές ήταν στα 11 του χρόνια με έναν Commodore VIC 20. Ξεκίνησε να γράφει κώδικα σε BASIC.  Στο πανεπιστήμιο είχε καθηγητή του τον Andrew Tanenbaum, γνωστό σε όσους έχουν περάσει από σχολές πληροφορικής εξ' αιτίας των βιβλίων τούβλων στα δίκτυα και στα λειτουργικά συστήματα. Χωρίς αυτόν ο Torvalds δεν θα εμπνεόταν ποτέ να ξεκινήσει το Linux, αφού αρχικά βασίστηκε στο Minix, λειτουργικό που είχε φτιάξει ο Tanenbaum το 1987.

Η αρχική ονομασία που ήθελε να δώσει στο λειτουργικό του σύστημα ήταν Freax όμως για καλή μας τύχη ο διαχειριστής του FTP στον οποίο φιλοξενήθηκε ο πρώτος kernel του λειτουργικού το άλλαξε στο γνωστό μας Linux.


Το Linux από τότε άλλαξε την πορεία της πληροφορικής αφού οι περισσότεροι servers και κινητά τηλέφωνα τρέχουν κάποια έκδοση του πυρήνα. Όμως δεν σταμάτησε εκεί. Η ανάγκη που δημιουργήθηκε να μπορεί να ελέγχει τις αλλαγές που κάνει ένας προγραμματιστής του πυρήνα  τον οδήγησαν σε ένα άλλο μεγάλο επίτευγμα, την δημιουργία του γνωστού μας git. Ο Torvalds με όλη αυτή την επιτυχία έχει γίνει γνωστός σε όλους του λάτρεις της τεχνολογίας όμως όχι και αγαπητός από όλους.


Παρά το σημαντικό επίτευγμα του είναι διάσημος για τις κόντρες που έχει με άλλους ήρωες της πληροφορικής όπως ο Richard Stallman (σχετικά με το πως θα πρέπει να ονομάζεται το Linux) ή κόντρες που έχει με μεγάλες εταιρείες της πληροφορικής όπως η nVidia. Δεν θα τον έλεγε κανείς άνθρωπο που κρατάει το στόμα του κλειστό αφού, όπως οι περισσότερες διάνοιες της πληροφορικής, έχει την τάση να είναι αγενής σε ανθρώπους που ο ίδιος θεωρεί χαζούς.





Είναι παντρεμένος με την Tove Torvalds, πρωταθλήτρια του καράτε και έχει τρία παιδιά. Το 2010 έγινε πολίτης των ΗΠΑ και δηλώνει άθεος και άθρησκος.








Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Κι εμείς πήγαμε μετανάστες αλλά...



Η ιστορία λένε επαναλαμβάνετε και στην περίπτωση της των μεταναστών αποτελεί βεβαιότητα.  Μετανάστες υπήρχαν πάντα και θα υπάρχουν πάντα. Νόμιμος ή παράνομος μετανάστης το μόνο που θέλει να βρει είναι καλύτερες συνθήκες ώστε να φτιάξει τη ζωή του. Το ίδιο έκαναν και οι Έλληνες πριν χρόνια με την Αμερικάνικη γη της επαγγελίας να είναι ο βασικός προορισμός.

Ο Έλληνας ξεχνάει γρήγορα δυστυχώς και δεν φοβάται να κάνει σε άλλους αυτά που έκαναν άλλοι σε εκείνον. Πολλοί ίσως να νομίζουν πως όταν λες στον υπόλοιπό κόσμο πως είσαι Έλληνας να σε αντιμετωπίζουν με ευγένεια και θαυμασμό. Όμως δεν είναι αυτή η αλήθεια. Ειδικά χρόνια πριν που ο υπόλοιπος κόσμος δεν ήξερε τι είναι Έλληνας. 

Βλέπεις μόλις δεν ήταν και πολλά χρόνια που είχαμε φτιάξει το δικό μας κράτος. Δεν ήταν πολλά χρόνια που είχαμε κατέβει από τα βουνά για να φτιάξουμε ένα πολιτισμένο κράτος. Πολλοί στο παρελθόν μας έβλεπαν σαν τριτοκοσμικούς βαλκάνιους. Και σε μεγάλο βαθμό ήταν αλήθεια. Κουβαλούσαμε τότε όλες τις προκαταλήψεις από την εξαναγκαστική συνένωση μας με δύο διαφορετικές εκδοχές της ίδιας εβραϊκής θρησκείας. Δεν είχαμε γνωρίσει αναγέννηση άρα λοιπόν ο υπόλοιπος κόσμος μας έβλεπε σαν...βρόμικους εξωγήινους.

Η Αμερική δεν ήταν τελικά ο παράδεισος που φανταζόμασταν. Ένας μετανάστης εκεί το μόνο που μπορούσε να κάνει για να ζήσει ήταν την βρόμικη δουλειά. Όπως δηλαδή κάνουν σήμερα στη χώρα όλοι οι μετανάστες που έρχονται. Ακόμα όμως και αν κατάφερνες να φτιάξεις τη δικιά σου επιχείρηση ο ρατσισμός δεν σε άφηνε να επεκταθείς. Μπορεί ομάδες λευκοφορεμένων να σου έσπαγαν το μαγαζί (όπως κάνουν σήμερα τα "παιδιά με τα μαύρα μπλουζάκια" της χρυσής αυγής) ή να τραμπούκιζαν τους πελάτες σου με σκοπό να μην ξαναπατήσουν στο μαγαζί σου.

Μάλιστα ο Έλληνας τότε θεωρούταν μαύρος κάτι που δείχνει πως το χρώμα του δέρματος που μπορεί να βλέπεις σε έναν άνθρωπο δεν είναι το πραγματικό αλλά αυτό που εσύ νομίζεις πως είναι. Δεν μας μισούσαν για το χρώμα του δέρματος μας αλλά το μίσος τους μας έβαφε στα μάτια τους μαύρους.

Τα επιχειρήματα τότε για το μίσος ενάντια στους μετανάστες είναι τα ίδια με σήμερα. Μας κλέβουν τις δουλειές, είναι βρόμικοι και δεν ανήκουν σε εμάς τους ανώτερους. Πόσοι εθνικιστές μπορεί να πιστέψουν πως έλεγαν αυτά τα πράγματα για έναν λαό σαν τους Έλληνες; Μας χαρακτήριζαν λιγδιάριδες και οι συνήθειες μας να πίνουμε καφέ στο καφενείο τους έκανε να φοβούνται πως ετοιμάζουμε να κάνουμε κάποιο έγκλημα. Είχαμε δηλαδή την ίδια αντιμετώπιση με τους μετανάστες που έχουμε στην Ελλάδα. Βλέπουμε κάθε πράξη Πακιστανού ή Αφγανού ως ένδειξη πως θέλει να μας κάνει κακό και κάνει συνωμοσίες για να μας κάνει όλους μουσουλμάνους.

Σε πολλές συζητήσεις έχω ακούσει να λένε πως "κι εμείς πήγαμε μετανάστες αλλά δεν κάναμε εγκλήματα". Αυτό βέβαια το λέει κάποιος μόνο όταν έχει άγνοια. Άγνοια για το τι σημαίνει Ελληνική μαφία και το πόσους κανόνες παραβιάσαμε στις χώρες που πήγαμε. Και μάλιστα πολλές φορές μπήκαμε παράνομα. Όμως ποτέ δεν θα το παραδεχθούμε.

Δυστυχώς αυτή η νοοτροπία του Έλληνα δεν θα αλλάξει σύντομα. Δεν θα μάθει να μην κάνει στους άλλους αυτά που έκαναν σε αυτόν πολλοί απλά γιατί θεωρεί πως δεν έγιναν ποτέ σε αυτόν. Γιατί θεωρεί πως πάντα και παντού ο υπόλοιπος κόσμος υποδέχονταν τους Έλληνες με ανοιχτές αγκάλες και έλεγαν καλά λόγια. Στον Έλληνα αρέσει η άγνοια...

Demos...μια ξεχασμένη τέχνη!



Η λέξη Demo προέρχεται από την συντομογραφία της αγγλικής λέξης demonstration - επίδειξη. Είναι όρος που τον χρησιμοποιούν οι εταιρείες για να περιγράψουν ένα μικρό κομμάτι κάποιου επερχόμενου παιχνιδιού στην αγορά (π.χ. 2 από τα 100 levels) που είναι playable για τους gamers να το δοκιμάσουν. Υπάρχει όμως και η υποκουλτούρα των demos, γνωστή και ως demoscene, που σκοπό έχει να παρουσιάσει τα ομορφότερα γραφικά που μπορεί με το περιορισμένο hardware που έχει.


Τα demos αυτού του είδους ξεκίνησαν τις παλιές καλές μέρες που όταν κάποιος "έσπαγε" την προστασία κάποιου παιχνιδιού έβαζε την υπογραφή του σε εκτελέσιμο με όμορφα γραφικά. Με την πάροδο του χρόνου περισσότερο ενδιαφέρον υπήρχε για τον τρόπο που ο καθένας επέλεγα να επιδείξει την υπογραφή του παρά για το ίδιο το παιχνίδι.

Η γνώση των demosceners για το hardware στο οποίο προγραμματίζουν είναι μοναδική. Όμως το να γνωρίζεις με μεγάλη ακρίβεια το hardware σου δεν αρκεί για να φτιάξεις όμορφα demos. Η φαντασία και η δημιουργικότητα κατά την συγγραφή αυτών των μικρών αριστουργήματων είναι αυτό που τα κάνει και ξεχωρίζουν. 


Κάποιος βέβαια, θα μπορούσε να πει: "Σιγά ένα βιντεάκι είναι με φωτάκια και εφέ". Κι όμως δεν είναι ένα βίντεο. Ένα βίντεο σου δείχνει έτοιμες φωτογραφίες σε γρήγορο ρυθμό, 25-30 το δευτερόλεπτο. Ένα demo χρησιμοποιεί την επεξεργαστική ισχύ του υπολογιστή για να παράξει σε πραγματικό χρόνο όλα αυτά τα όμορφα γραφικά. Όλα δηλαδή αυτά τα όμορφα εφέ, χρώματα και animation τα παράγει ο υπολογιστής την στιγμή ακριβώς που εσύ βλέπεις το demo.


Στην Ελλάδα το πρώτο group από demosceners είχε το όνομα The Gardening και η ζωή του κράτησε από το 1995 - 1997. Αυτή τη στιγμή όποιος θέλει να μάθει περισσότερα για τους Έλληνες demosceners μπορεί να επισκεφθεί το http://www.demoscene.gr/ αν και δεν ξέρω πόσο χρήσιμο θα ήταν ένα site που φαίνεται παραμελημένο. 




Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Ήρωες της πληροφορικής Νο1: John Carmack



Η επιστήμη της πληροφορικής δεν αποτελείται μόνο από hackers που γράφουν κώδικα για "σοβαρές" εφαρμογές και τεχνολογίες αλλά και από ανθρώπους που έφεραν τους υπολογιστές στην καθημερινότητα μας. Ένας από αυτούς, που είναι γνωστός κυρίως στην Gaming κοινότητα, είναι ο John Carmack.

Μπορεί κάποιος να μην γνωρίζει το όνομα του όμως σίγουρα έχει χρησιμοποιήσει κάποια από τις εφαρμογές του...δηλαδή τα παιχνίδια του. Commander Keen, Wofenstein 3D, Doom και Quake είναι μερικά από τα δημιουργήματα του. Όμως, σας βλέπω να αναρωτιέστε τι σχέση έχει το gaming με την επιστήμη της πληροφορικής; Η απάντηση είναι απλή. Τα παιχνίδια έβαλαν τους υπολογιστές στα περισσότερα σπίτια. 

Μέχρι και τα μέσα του 90 τα PC ήταν ένα ακριβό και χρονοβόρο χόμπι. Δύσκολα στα περισσότερα μέρη του κόσμου θα έδιναν τόσα λεφτά για να παίξουν παιχνίδια όταν υπήρχαν οι πιο αποδοτικές σε αυτό το τομέα κονσόλες. Όταν όμως έκανε την εμφάνιση του στα PC το DOOM ήταν κάτι εξωπραγματικό. Οι κονσόλες δεν μπορούσαν να παράγουν κάτι τέτοιο και ο μοναδικός τρόπος για να το απολαύσεις σε όλο του το μεγαλείο ήταν σε ένα PC. Έτσι η ζήτηση έγινε μεγαλύτερη και οι τιμές έπεσαν.

Όμως μέχρι να φτάσει ο Carmack στο μεγαλειώδες DOOM είχε γράψει πολλές γραμμές κώδικα. Ξεκίνησε να γράφει τα πρώτα του παιχνίδια για λογαριασμό ενός περιοδικού και εκεί γνώρισε τον John Romero. Εκείνη την εποχή το scrolling σε PC ήταν κάτι που δεν το είχε καταφέρει κανείς και τα παιχνίδια του NES ήταν ζηλευτά για το smooth scrolling τους. Είχαν το κατάλληλο hardware για να το καταφέρνουν αυτό σε αντίθεση με ένα PC που προοριζόταν για...excel. 

Βασανίστηκε λοιπόν αλλά στο τέλος κατάφερε να έχει ομαλό scrolling ακόμα και σε ένα PC. Ήταν τόσο ενθουσιασμένος με αυτό που το πρώτο Demo ήταν το αρχικό level από το Super Mario Bros 3. Θεώρησε πως κάτι τέτοιο θα ενδιέφερε την Nintendo και τους έδειξε το Demo με σκοπό να του δώσουν την άδεια να φτιάξει το Super Mario Bros 3 για PC. Η Nintendo αρνήθηκε, ήθελε ο Mario να εμφανίζεται μόνο στο δικό της hardware για προφανείς λόγους. Το επίτευγμα όμως αυτό του Carmack, το ομαλό scrolling, έφερε στους υπολογιστές έναν νέο ήρωα τον Commander Keen. Στο παιχνίδι αυτό ο Carmack έκανε χρήση της τεχνολογίας που είχε ανακαλύψει.


Όμως αυτό το πρώτο επίτευγμα του δεν έκανε την πείνα του να κορεστεί και σύντομα οι gamers απολάμβαναν ένα νέο παιχνίδι με τίτλο Woflenstein 3D. Εκεί ο Carmack έδινε στο χειριστή την ψευδαίσθηση του τρισδιάστατου κάνοντας χρήση της τεχνολογίας raycasting. Με αυτή τη τεχνολογία έχεις έναν 2D χάρτη του χώρου που θέλεις να κινηθείς και ανάλογα που βρίσκεσαι πάνω στο χάρτη και τι κοιτάς υπολογίζει τις αποστάσεις και ζωγραφίζει τον τοίχο του χώρου με τη σωστή αναλογία ώστε να φαίνεται 3D.

Το επόμενο του Project θα έκανε όλο το κόσμο να παραμιλάει και θα άλλαζε το gaming και τους υπολογιστές για πάντα. Το φαινόμενο DOOM του 1992 ήταν αποτέλεσμα υλοποίησης σε πραγματικό κώδικα μιας μεθόδου που υπήρχε από το 60 και άκουγε στο όνομα Binary Space Partition. Με αυτή τη τεχνολογία κατάφερε να φτιάξει άλλο ένα 3D παιχνίδι που δεν ήταν όμως πραγματικό 3D και να αφήσει τους πάντες με ανοιχτό το στόμα.


Όμως ένας τέτοιος επίμονος προγραμματιστής σίγουρα δεν θα ήθελε να μείνει σε κάτι που ήταν 3D αλλά δεν ήταν πραγματικό 3D. Έτσι για πρώτη φορά το 1996 με τις ευλογίες του Carmack αλλά και με τον επίσης ευλογημένο κώδικα του είδαμε όλοι τι θα πει πραγματικό 3D σε PC. 


Με τα λεφτά που κέρδισε από τις ανακαλύψεις του ίδρυσε μια εταιρεία αεροναυπηγικής και συνεργάστηκε με την NASA. Τον τελευταίο καιρό ασχολείται με την εικονική πραγματικότητα και τις δυνατότητες του Oculus Rift.

Ο John Carmack γράφει κώδικα ασταμάτητα. Μάλιστα ο μύθος λέει πως οι ιδανικές του διακοπές είναι όταν μπορεί να απομονωθεί σε ένα δωμάτιο με τον υπολογιστή του ώστε να μπορεί να γράψει απερίσπαστος κώδικα.

Είναι υπέρομαχος του ανοιχτού κώδικα και μάλιστα πολλές από τις δημιουργίες του έχουν γίνει open source κάτι που τους έχει δώσει ζωή ακόμα και 20+ χρόνια μετά την δημιουργία τους. Για να καταλάβει κανείς τι λέω μπορεί απλά να παίξει το Brutal Doom.

Στα 47 του χρόνια έχει αρκετό καιρό ακόμα να μας δώσει πολλά από τα αλγοριθμικά του επιτευγματα και κυρίως με την εικονική πραγματικότητα που ασχολείται τα τελευταία χρόνια


Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Αφιέρωμα στον Νίκολα Τέσλα



Αυτόν τον καιρό διαβάζω την αυτοβιογραφία του Νίκολα Τέσλα με τίτλο "Οι εφευρέσεις μου". Είναι η δεύτερη φορά που το διαβάζω και πραγματικά ήταν πολλά πράγματα που δεν θυμόμουν. Ο Τέσλα ήταν ένας πραγματικό οραματιστής που είδε το μέλλον 100 χρόνια πριν γίνει πραγματικότητα. Έτσι είπα να παραθέσω εδώ, κυρίως για λόγους οργάνωσης, μερικά βίντεο του youtube σχετικά με τον Τέσλα καθώς και την ταινία σερβικής παραγωγής του 1980. 

Fun Fact: Ο Νικολα Τέσλα και ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, ο πρώην προπονητής του Ολυμπιακού έχουν συγγένεια. Έτσι μην ακούσω κανέναν να λέει πως ο Τέσλα ήταν Έλληνας και άλλες τέτοιες κοτσάνες. Ο ίδιος ο Τέσλα άλλωστε αυτοπροσδιορίστηκε  ως Σέρβος.

Η Ταινία


Ντοκίμαντερ της ΕΤ3


Μερικές από τις εφευρέσεις του

Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Η ιστορία του Metroid



Το Metroid είναι από τα πιο γνωστά και κερδοφόρα franchise της Nintendo. Ξεκίνησε το 1987 με δημιουργό τον Gunpei Yokoi και έφτασε στη κορυφή με το Super Metroid στο Super Nintendo που ακόμα και σήμερα θεωρείτε από πολλούς το καλύτερο παιχνίδι όλων των εποχών. Έκανε την εμφάνιση του σχεδόν σε όλες τις κονσόλες της Nintendo (εκτός από το N64) και ακόμα και σήμερα οι gamers περιμένουν το επόμενο Metroid που θα τους πάρει τα μυαλά. Αυτή λοιπόν είναι η ιστορία του:

Είναι η ώρα της μορφίνης



Στην σημερινή πραγματικότητα, τα fake news και η παραπληροφόριση είναι στοιχείο της καθημερινότητας μας. Βέβαια το θετικό στην σημερινή εποχή είναι πως με λίγο παραπάνω ψάξιμο στο internet μπορείς να βρεις αν ευσταθεί κάτι που λέει ένα δημοσίευμα ή αν υπάρχει για άλλους λόγους.

Πρόσφατα λοιπόν  έπεσα πάνω σε ένα βίντεο από το 1995 που το δελτίο ειδήσεων προειδόποιούσε τους γονείς για τους Power Rangers, τους νέους εμπόρους ναρκωτικών. Οι Power Rangers λοιπόν έλεγαν στα παιδιά, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, πότε είναι η κατάλληλη ώρα για μορφίνη.


Αυτά λοιπόν έβλεπαν οι γονείς μας το 1995 και δεν ήξεραν από που να προφυλάξουν τα παιδιά τους. Η ανοησία στο μάξιμουμ δηλαδή. Γιατί το σλόγκαν "It's morphing time" δεν αναφέρονταν στην μορφίνη αλλά στην μεταμόρφωση των Power Rangers από απλά παιδιά γυμνασίου σε υπερήρωες. Μάλιστα γράφεται με κατάληξη ing κάτι που το ξεχωρίζει από την μορφίνη (επειδή στο ρεπορτάζ είπε η καθηγήτρια για αγγλικά).


Πόσο εύκολα λοιπόν ένας άνθρωπος μπορεί να πιστέψει κάτι εσφαλμένο; Σίγουρα έχει να κάνει με το ποιος το λέει και την περίοδο εκείνη η τηλεόραση ήταν η αυθεντία της οικογένειας.  Άρα αν η τηλεόραση έλεγε πως τα βιβλία του επιτραπέζιου είναι σατανιστικά τότε έλεγε την αλήθεια. Αν έλεγε πως η μέταλ βάζει τα παιδιά στο δρόμο των σατανιστών τότε ήξεραν τι έλεγαν αφού το είπε ο ειδικός στη τηλεόραση.

Στη σύγχρονη εποχή πιστεύεις μόνο αυτό που θέλεις να πιστέψεις. Αν για παράδειγμα σου πουν πως μετανάστης πέταξε τον σταυρό της εκκλησίας στα σκουπίδια θα το πιστέψεις αν δεν χωνεύεις μετανάστες. Δεν θα ψάξεις να βρεις την αλήθεια γιατί δεν σε ενδιαφέρει η αλήθεια. Σε ενδιαφέρει η επιβεβαίωση αυτού που θεωρείς σωστό.

Μακάρι οι δημοσιογράφοι να ήταν ορθολογιστές και να τους ενδιέφερε η αλήθεια και όχι η επιτυχία. Τότε ίσως να είχαμε λιγότερους τρελαμένους γονείς και περισσότερους λογικούς ανθρώπους!




Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017

Ένα, δύο, εν, δυο, εν, δυο ένα!



Για άλλη μια χρονιά γιορτάσαμε την μέρα του ΟΧΙ, μια εθνική εορτή που αντί να μας ενώνει σαν Έλληνες μας διαχωρίζει ακόμα περισσότερο. Αφορμή αυτή τη φορά ή μάλλον για μια ακόμη φορά ήταν η Ελληνική σημαία και το ποιος θα πρέπει να την κρατάει.

Θα ξεκινήσω λέγοντας πως διαφωνώ με τις σχολικές παρελάσεις. Οι παρελάσεις μπορεί να είναι μία αρκετά καλή άσκηση για τα παιδιά ώστε να μάθουν συγχρονισμό όμως το να κάνουν παρέλαση σε μια εθνική γιορτή το βρίσκω ανόητο. Η παρέλαση είναι δουλειά του στρατού ώστε να μπορεί να δείξει η κάθε χώρα τη δύναμη της και να καθησυχάσει τους πολίτες ενισχύοντας το αίσθημα ασφάλειας. Τα παιδιά δεν έχουν κανέναν λόγο να κάνουν παρέλαση και να ταλαιπωρούνται κατ' αυτό το τρόπο απλά και μόνο για να κοκορεύονται οι γονείς. Σε οικονομικό επίπεδο τα ρούχα για μια παρέλαση είναι συγκεκριμένα και θα χρησιμοποιηθούν 2 φορές σε όλη τη χρονιά. Η οικονομική δυνατότητα του Έλληνα δεν είναι σε φάση να σπαταλάει έτσι χρήματα για να επιδείξει τον μικροαστό εαυτό του.

Άλλα αφού πρέπει να κάνει παρέλαση ένα παιδάκι ας δούμε αν μπορεί ή όχι να σηκώσει την σημαία ενός έθνους. Ένα παιδί προσφύγων από το Αφγανιστάν ή παιδί οικονομικού μετανάστη από την Αλβανία λαμβάνει πλέον παιδεία σε Ελληνικό σχολείο. Αυτό σημαίνει πως παίρνει όλα τα θετικά του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος αλλά και όλα τα αρνητικά. Σε βάθος χρόνου ένα παιδί που μεγαλώνει εδώ και προέρχεται από αλλοδαπούς γονείς θα νιώθει το ίδιο Έλληνας με κάποιο παιδάκι που γεννήθηκε από Έλληνες γονείς. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις θα έχει αφομοιωθεί σε βαθμό που αν δεν το ξεχωρίζεις από το χρώμα του δέρματος θα μπορούσες εύκολα να πεις πως είναι γέννημα θρέμα Έλληνας.

Άρα σε πρώτο στάδιο ένα παιδί που μεγαλώνει εδώ έχει μπολιαστεί με το ελληνικό στοιχείο αφού πρέπει να προσαρμοστεί στην ελληνική πραγματικότητα. Γιατί λοιπόν να μην σηκώσει τη σημαία; Επειδή είναι μαύρος; Αν το παιδί αυτό είχε έναν Έλληνα γονιό και έναν μαύρο από την Αφρική θα ήταν περισσότερο Έλληνας; Οι εθνικιστές βέβαια λένε πως σε αυτή τη περίπτωση και πάλι δεν είναι Έλληνας αφού γι αυτούς πρέπει να φέρεις ολόκληρο το γενεαλογικό σου δένδρο για να αποδείξεις το πόσο Έλληνας είσαι. Γι αυτούς είσαι καλός όσο φέρνεις μετάλλια και διακρίσεις. Σε άλλη περίπτωση είσαι η "αλβανική κωλοτρυπίδα" και ο "κωλόμαυρος που ήρθε να αλλοιώσει το έθνος".

Άλλα πραγματικά μας κάνει τόσο μεγάλο κακό να έρχεται κουλτούρα από άλλους λαούς στην Ελλάδα; Όταν ο Έλληνας Γκάλης ήρθε στην Ελλάδα με όλη την αμερικανιά του (στην Αμερική μεγάλωσε ήταν περισσότερο Αμερικάνος παρά Έλληνας) και μας έδειξε τον δρόμο του επαγγελματισμού στο μπάσκετ ήταν κάτι που το μετανιώσαμε; Αυτό δεν ήταν το εφαλτήριο για τίτλους και μπασκετικές διακρίσεις;

Όταν το Ελληνικό μπάσκετ το 90 είχε γεμίσει από κάθε είδους Ελληνοποιημένο -ιτς που είχαν έρθει στην Ελλάδα από τη Σερβία για να διδάξουν και να διδαχθούν μπάσκετ σε αυτή τη χώρα μας έκανε κακό; Φωνάζαμε βέβαια τότε πως οι Έλληνες δεν παίζουν...όμως πόσο κακό έκανε αυτό στο Ελληνικό μπάσκετ και στην Ελλάδα τελικά.

Και στην περίπτωση των παρελάσεων μιλάμε για μικρά παιδάκια που ακόμα δεν έχουν καταλάβει καλά καλά τι σημαίνει χώρα, έθνος και που βρίσκονται. Γιατί να μην τιμήσουν τη χώρα που τους έδωσε κατάλυμα ή τη χώρα που τους βοήθησε να επιβιώσουν. Γιατί πρέπει να βάζουμε πάλι τα παιδιά στη μέση για να ικανοποιήσουμε τις μικροαστικές μας αντιλήψεις και τον εθνικό φανφαρισμό μας. Παιδιά είναι, αν τα μάθεις να αγαπάνε αυτή τη χώρα θα την αγαπάνε για μια ζωή. Αλλά δεν πρέπει να τα διαχωρίζεις. Έλληνας είναι όποιος θέλει να είναι, όποιος ζει εδώ και περνάει τα δύσκολα και τα εύκολα αυτής της χώρας. 

Ελπίζω η παράνοια των σχολικών παρελάσεων να λήξει σύντομα γιατί κάθε χρόνο εδώ και περίπου 20 χρόνια έχουμε την ίδια ιστορία χωρίς να έχει καμία ουσία το τελικό αποτέλεσμα.


Ο μύθος του Polybius



Ο πιο γνωστός μύθος στο χώρο των video games είναι αυτός του παιχνιδιού φάντασμα με το όνομα Polybius. Ένα παιχνίδι που ο μύθος το θέλει να κυκλοφορεί το 1982 στα arcades και να εξαφανίζεται από προσώπου γης μερικές εβδομάδες μετά. Το έχουν συνδυάσει με μυστικές υπηρεσίες και πειράματα όμως κανείς δεν μπορεί να επιβεβαιώσει την ύπαρξη του. 

Έχουμε λοιπόν ένα καλοφτιαγμένο ντοκιμαντέρ από το Ahoy το οποίο μας βάζει στην ερευνα γι αυτό το, στη κυριολεξία, φανταστικό παιχνίδι. 


Επίσης ο AVGN έφτιαξε πρόσφατα, υποθέτω εξ' αιτίας του Αμερικάνικου Halloween ένα short film σχετικά με το μυθικό παιχνίδι.



H Apple απολύει μηχανικό του iPhone X μετά από hands-on video της συσκευής από την κόρη του



Για κάποιον λόγο που εγώ προσωπικά δεν μπορώ να καταλάβω, αρκετοί fans της Apple περιμένουν το iPhoneX σαν να είναι η μια και μοναδική σωτηρία τους. Προφανώς σε αυτό συμβάλει και το Marketing Hype που δημιουργεί η κάθε εταιρεία για τα προϊόντα της ώστε να τα κάνει περισσότερο επιθυμητά. Μάλιστα για να δώσει μεγαλύτερο boost σε όλο αυτό το hype η κάθε εταιρεία δεν διαρρέει στον τύπο την εμφάνιση και το look & feel του προϊόντος ώστε οι καταναλωτές να έχουν την αίσθηση της έκπληξης.

Αν κάτι τέτοιο συμβεί, αν δηλαδή διαρρεύσει στον τύπο κάτι σχετικό με μια πολυαναμενόμενη συσκευή τότε η κάθε εταιρεία προσπαθεί να πάρει τα μέτρα της. Πριν λίγο καιρό λοιπόν διέρρευσε στο YouTube ένα βίντεο με το συγκεκριμένο κινητό. Αυτό μάλιστα συνέβη μέσα από την εταιρεία όταν ένας εργαζόμενος της Apple ήθελε να βολτάρει την κόρη του στα κεντρικά της Apple.

Όταν η Apple αντιλήφθηκε το γεγονός, ζήτησε από την κοπέλα να διαγράψει το βίντεο από το YouTube κάτι που η κοπέλα πρόθυμα έκανε. Όμως αμέσως μετά απέλυσε και τον πατέρα της κάτι που θεωρώ ήταν λάθος. Θα πρέπει λοιπόν όλες οι εταιρείες να ξέρουν πως ζούμε στην εποχή της διαμοιραζόμενης πληροφορίας. Έτσι αν επέτρεπαν σε ένα κορίτσι να βγάζει βίντεο μέσα στα κεντρικά της εταιρείας στην οποία αρκετοί εργαζόμενοι χρησιμοποιούν το iPhoneX για να το δοκιμάσουν τότε προφανώς και κάποια στιγμή θα υπήρχε τέτοια διαρροή. 


Το σχετικό βίντεο


Από την άλλη οι εταιρείες θεωρούν πως κερδίζουν κάτι με το να κρύβουν κάτι από τον ανταγωνισμό. Από την στιγμή που θα βγει κάτι στην αγορά και αποδειχτεί πετυχημένο ο ανταγωνισμός θα το αντιγράψει. Και στο τέλος θα κερδίσει όχι αυτός που έχει το πιο σύγχρονο και καινούριο αλλά αυτός που συνδυάζει το χαμηλό κόστος με το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό. Μπορεί για παράδειγμα η apple να έβγαλε πρώτη το touchscreen σε κινητά όμως αυτή τη στιγμή μιλάμε για παντοκρατορεία της Google με το Android.

Βέβαια, το όλο θέμα μπορεί να είναι ακόμα ένα marketing trick με το οποίο η Apple να θέλει να δει αντιδράσεις από τους καταναλωτές και τελικά η απόλυση να είναι κομμάτι κάποιου σχεδίου. Ίσως να φαίνεται παρατραβιγμένο όμως έχουμε δει πολλές φορές τέτοια περίεργα marketing tricks (να δώσουν πχ στην αγορά λιγότερα κομμάτια ώστε να αυξήσουν την ζήτηση).

Σε κάθε περίπτωση πάντως η αντίδραση της εταιρείας είναι υπερβολική και νομίζω πως θα μπορούσε να τον "τιμωρήσει" με κάποιο άλλο τρόπο. Από την άλλη ένας μηχανικός της Apple δεν νομίζω πως θα μείνει καιρό χωρίς δουλειά από τον ανταγωνισμό ακόμα και αν έχει την κακή φήμη του "προδότη"....

Απολογητικό βίντεο της κόρης του υπαλλήλου:

  

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Τα μυστικά των προγραμματιστών video games



Τα video games, ειδικά τα σημερινά, είναι σε μεγάλο βαθμό interactive ταινίες. Ο βασικός σκοπός τους είναι να κάνουν τον χρήστη / θεατή να μπει στο κόσμο που έχουν φτιάξει οι δημιουργεί. Όμως αυτό, σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι εύκολο με την υπάρχουσα τεχνολογία. Έτσι οι δημιουργοί προσπαθούν να βρουν τρόπους να δώσουν αυτή τη ψευδαίσθηση.

Αρκετοί ίσως να ξέρουν πως στο παλιό καλό Super Mario Bros, για να κάνουν περικοπές στον αποθηκευτικό χώρο αλλά και στη μνήμη, οι προγραμματιστές χρησιμοποίησαν το ίδιο sprite για σύννεφο αλλά και για θάμνο αλλάζοντας τους απλά το χρώμα. Ποιος θα το καταλάβαινε το μακρινό 1985. Όμως το Super Mario Bros έχει κι άλλα τέτοια μυστικά που μας δείχνουν τα προβλήματα που έπρεπε να αντιμετωπίσουν οι προγραμματιστές εκείνη την εποχή και πως τελικά τα έλυσαν.


Και θα περιμέναμε πως το 2009, με την τότε υπερδύναμη το PS3 και το XBOX360 δεν θα χρειάζονταν να γίνουν παραχωρήσεις σε γραφικά και οι προγραμματιστές δεν θα μας έκρυβαν τίποτα από τα μάτια μας με σκοπό να κερδίσουν μερικά MB παραπάνω. Όμως σε πολλές περιπτώσεις η μνήμη δεν είναι αρκετή και έτσι πρέπει οι προγραμματιστές να κάνουν...μαγικά εξαφανίζοντας ή μεταμορφώνοντας χαρακτήρες μέσα στο παιχνίδι.


Αυτή λοιπόν είναι μια σειρά που βρήκα, στην οποία ο δημιουργός μπαίνει σε debugging mode σε διάφορα παιχνίδια και ανακαλύπτει πολλά πράγματα που μας κρύβουν οι δημιουργεί ώστε να έχουμε μια καλύτερη εμπειρία. Από την άλλη βλέποντας αυτή τη σειρά μπαίνεις ακόμα περισσότερο στο τρόπο σκέψης ενός Game Programmer και αντιλαμβάνεσαι καλύτερα τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν και τις λύσεις που θα μπορούσες να δώσεις.

Για όποιον θέλει να δει κι άλλα επεισόδια, με περισσότερες αποκαλύψεις και για άλλα παιχνίδια υπάρχει παρακάτω η σχετική playlist!

Η Ελλάδα ανήκει στη δύση αλλά έρχεται από την ανατολή!



Αυτή η χώρα τελικά είναι πανέμορφη. Οι υπέροχες παραλίες, τα καταγάλανα νερά, ο καθαρός ουρανός που πάντα φωτίζεται από έναν λαμπερό ήλιο, οι ρασοφόροι που απειλούν τη ζωή σου αν δεν διάγεις χριστιανικό βίο, η ελευθερία του λόγου όταν δεν είσαι επικριτικός απέναντι στις θρησκείες και σε κάθε παράφρονα που αυτοαποκαλείται προφήτης.

Όλα αυτά κινδύνεψαν να χαθούν γιατί από τη μια έχουμε μια αριστερή κυβέρνηση που σουλατσάρει με παπάδες, βγάζει νόμους και δίνει δικαιώματα σε  "ανώμαλους" και αφήνει να παίζονται έργα στα θέατρα όπως το Corpus Christi και η "Ώρα του διαβόλου". Άσε, που μας κουβάλησε αυτούς του "βρομιάρηδες" μουσουλμάνους που ο πραγματικός τους σκοπός είναι να μας κάνουν βάρβαρους και να αλλαξοπιστήσουμε.


Αυτή είναι λοιπόν η Ελλάδα του 2017. Μια χώρα, κολλημένη εδώ και δεκαετίες στο μεταίχμιο μεταξύ του μεσαίωνα και του πολιτισμού. Μια χώρα που θεωρεί την θρησκεία της Ελληνική, είναι γνωστό άλλωστε πως ο Σωκράτης ήταν φανατικός χριστιανός, και μάλιστα θεωρεί πως η θρησκεία της είναι θρησκεία αγάπης σε σύγκριση με τους μουσουλμάνους που είναι θρησκεία μίσους.  Βέβαια σε όλα αυτά ξεχνάει πως οι χριστιανοί στο παρελθόν έσφαξαν κόσμο ώστε να εξαναγκάσουν τη θρησκεία τους.

Ο μόνος λόγος που οι Έλληνες αυτή τη στιγμή δεν σφαγιάζουν άλλους ανθρώπους για χάρη του Θεού είναι πως..."Ανήκομεν εις την δύσιν"...χωρίς να ξεχνάμε βέβαια τις ανατολίτικες ρίζες μας.


Γιατί ανήκουμε στη δύση μόνο όταν η πολιτεία και οι αποφάσεις της συνάδουν με τα Χριστιανικά ιδεώδη. Αν για παράδειγμα η πολιτεία και η κάθε κυβέρνηση αποφάσιζε οι ιερείς της Χριστιανικής εκκλησίας, αλλά και της εκκλησίας οποιασδήποτε θρησκείας, αυτοχρηματοδοτούνταν και θα πλήρωναν φόρους, όπως κάθε "μαγαζί", τότε θα ξεσήκωνε όλους τους Δυτικούς, κολλημένους Έλληνες χριστιανούς. Γιατί η δύση και ο πολιτισμός είναι καλός, μόνο όταν δεν μας πειράζει τη τσέπη μας και όταν δεν απομακρύνει πελάτες....ε, συγγνώμη πιστούς ήθελα να πω από τα χριστιανικά ιδεώδη.

Και αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί το 2017 όταν μια κυβέρνηση θέλει να πάρει μια απόφαση και να ψηφίσει κάποιους νόμους, πρέπει να λάβει υπ'όψιν της τη γνώμη της Εκκλησίας. Αυτό δεν κάνουν οι "απολίτιστοι" μουσουλμάνοι που εκκλησία και πολιτεία πάνε χέρι - χέρι; Που ο νόμος του Θεού είναι ο μόνος που έχει σημασία και πραγματοποιείται. Άρα, εμείς ως καλύτεροι από αυτούς δεν θα έπρεπε να μην κάνουμε το ίδιο πράγμα;

Όμως αν γινόταν αυτό η εκκλησία θα έχανε πελάτες. Αν η εκκλησία χάσει πελάτες σύντομα θα δει τα δικαιώματα της και, κυρίως, τις παροχές της να εξανεμίζονται. Γιατί τώρα που το Σύνταγμα μας αναφέρει ποια είναι η επικρατέστερη θρησκεία, χωρίς φυσικά να έχει γίνει κάποια έρευνα ή δημοψήφισμα, μπορεί να έχει λόγο στο τι κάνει η πολιτεία. Μπορεί να καίει βιβλία, να απειλεί κόσμο όταν λέει τη γνώμη του και να ζητάει να αναγράφεται το θρήσκευμα στις ταυτότητες. Γιατί αν η ταυτότητα σου λέει ΧΟ τότε είσαι πελάτης τους.

Καλά όλα αυτά αλλά γιατί τους ενοχλούν οι ομοφυλόφιλοι; Αυτό είναι λίγο πιο...βαθύ. Οι περισσότερες εβραϊκογεννείς θρησκείες (δεν ξέρω αν υπάρχει τέτοιος όρος αλλά μ αρέσει) θεωρούν τον Θεό τέλειο. Αν όμως υπάρχουν αποδείξεις πως ο Θεός κάνει λάθος, πχ φτιάχνει έναν άνδρα με σεξουαλικές προτιμήσεις γυναίκας (αυτή είναι η υπεραπλουστευμένη λογική του ΧΟ) τότε ο Θεός δεν είναι τέλειος. Άρα πρέπει να εξαφανίσουμε την ατέλεια ώστε ο Θεός να είναι και πάλι τέλειος (αυτό ακριβώς, τίποτ' άλλο).


Αυτή είναι λοιπόν η Ελλάδα του 2017. Μια πολιτισμένη, ανατολίτικη χώρα. Αν και φαίνεται να ξεκολλάει απ' τη Limbo που έχει μπει θα πάρει αρκετό χρόνο μέχρι να βγει απο εκεί. Γιατί ο μόνος τρόπος να προχωρήσεις είναι οι νέες γενιές να μην έχουν αυτή τη λογική. Και σε κάποιο βαθμό αυτό συμβαίνει. Ας περιμένουμε λοιπόν λίγο ακόμα να δούμε μια πραγματικά πολιτισμένη Ελλάδα...πιστεύω θα έρθει η ώρα αυτή αλλά αμφιβάλλω αν θα είναι στις δικές μου μέρες.

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

Ο Microsoft Edge σε Android



Είναι θετικό όταν μια μεγάλη εταιρία σαν την Microsoft αποδέχεται την ήττα της από τον ανταγωνισμό. Δεν θα μπορούσε να κάνει και διαφορετικά αφού σε μια καπιταλιστική κοινωνία όταν το προϊόν σου δεν φέρνει λεφτά τότε πρέπει να προσαρμοστείς. Έτσι η Microsoft αφού πρόσφατα "σκότωσε" τα Windows για κινητά προχώρησε σε αναγγελία κυκλοφορίας του δικού της browser σε iOS και Android.

Αυτό που τελικά κατάλαβε η Microsoft είναι πως το παιχνίδι στα κινητά δεν παίζεται στο λειτουργικό σε μεγάλο βαθμό. Το παιχνίδι παίζεται στον browser. Αν μπορείς να μεταφέρεις την πληροφορία από τον browser του Desktop στο κινητό και στο tablet αυτό σε κάνει βασιλιά. Η Google αυτό το έχει με τον Chrome ο οποίος δουλεύει σε όλα τα μεγάλα λειτουργικά συστήματα. Το ίδιο λοιπόν θα κάνει και η Microsoft.

Η τσέπη του καταναλωτή από αυτές  τις εταιρίες δεν είναι ο βασικός στόχος. Ο βασικός στόχος είναι η πληροφορία που μπορεί να αφήσει ένας χρήστης στον browser που χρησιμοποιεί. Αυτό με τη σειρά του μπορεί να "πουληθεί" σε διαφημιστές που πλέον δεν θέλουν να πουλάνε ξυριστικές μηχανές σε 10 χρονα παιδάκια όπως γινόταν σε άλλες εποχές. Η πληροφορία του χρήστη στον browser δίνει αυτή τη δυνατότητα.



Πηγές:



Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Observer Design Pattern



Στο Observer pattern αυτό που θέλουμε να πετύχουμε είναι η ενημέρωση κάποιων αντικειμένων (observers) όταν αλλάζει η κατάσταση ενός αντικειμένου (subject).  Πιο αναλυτικά αν υποθέσουμε πως έχουμε έναν μετεωρολογικό σταθμό τον οποίο τα 7 κανάλια της τηλεόρασης συμβουλευονται για να δείχνουν στην οθόνη την θερμοκρασία.

Το πρόβλημα που δημιουργείται εδώ είναι πως αν θέλουν τα κανάλια να έχουν άμεση ενημέρωση θα πρέπει να είναι κάποιος σε μόνιμη επικοινωνία με τον μετεωρολογικό σταθμό και να ενημερώνει άμεσα την θερμοκρασία που εμφανίζει η τηλεόραση. Αυτό σημαίνει πως πρέπει κάποιος να κάθετε στο τηλέφωνο 24 ώρες τη μέρα από το κανάλι.

Με το Observer ο μετεωρολογικός έχει μια λίστα με subscribers που τους ενδιαφέρει να ξέρουν πότε άλλαξε η θερμοκρασία. Όταν λοιπόν συμβεί μια αλλαγή ο σταθμός θα ενημερώσει όλα τα κανάλια που είναι subscribed με την σχετική αλλαγή.





Ο Βασιλιάς είναι νεκρός (NBA 2K18)



Για έναν λάτρη του μπάσκετ, η ετήσια έκδοση του παιχνιδιού NBA 2K είναι σημαντική. Μέσα από το παιχνίδι μπορείς να δεις ποιος παίχτης είναι καλύτερος από έναν άλλον ή μάλλον τι πιστεύουν οι προγραμματιστές του παιχνιδιού για το ποιος παίχτης είναι καλύτερος από κάποιον άλλον, μπορείς να κάνεις simulate παιχνίδια μεταξύ αντιπάλων που δεν θα δεις ποτέ στη ζωή σου (π.χ. Bird vs Curry) και γενικά είναι ένα παιχνίδι που μπορεί να κάνει τις φαντασιώσεις σου πραγματικότητα. Εικονική μεν αλλά πραγματικότητα.

Φέτος λοιπόν η 2K έχει φάει πολύ κράξιμο από την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του παιχνιδιού. Το βασικότερο παράπονο των περισσοτέρων είναι τα micro transaction. Η 2K το έχει φτάσει σε άλλο επίπεδο αφού ζητάει χρήματα ακόμα για την ανάπτυξη του παίχτη σου. Μπορείς φυσικά να κάνεις grind όμως είναι by design δύσκολο και κουραστικό ώστε να οδηγεί τον παίχτη στην εύκολη λύση των micro transactions.

Σε άλλες περιπτώσεις, μπορείς να αγοράσεις ένα νέο κούρεμα μέσα στο παιχνίδι, όμως δεν μπορείς να το δοκιμάσεις πριν το αγοράσεις. Στην κυριολεξία γουρούνι στο σακί. Επίσης οτιδήποτε αγοράζεις αφορά μόνο τον παίχτη με τον οποίο έχεις κάνει τις αγορές. Αν τελικά αποφασίσεις να φτιάξεις έναν άλλον παίχτη πρέπει να ξανακάνεις τις αγορές που έχεις κάνει ήδη. 

Με όλα αυτά που γράφω θα φαντάζεται κανείς πως το παιχνίδι είναι δωρεάν. Όμως δεν είναι. Το παιχνίδι κοστίζει 60 ευρώ περίπου για κονσόλες και 50 ευρώ για PC. Πληρώνεις δηλαδή ένα ολόκληρο παιχνίδι και ξαναπληρώνεις μετά για να αποκτήσεις πρόσβαση σε πράγματα που θα έπρεπε να είναι μέσα εξ' αρχής. Αν αυτό δεν είναι κοροϊδία από πλευράς 2K τότε τι θα μπορούσε να είναι;

Φυσικά, τα περισσότερα sites έχουν δώσει μεγάλη βαθμολογία στο παιχνίδι, κάνοντας κάποια καυστική νύξη σχετικά με τα micro transactions. Και δεν νομίζω να μπορούσε να γίνει και διαφορετικά αφού και σε περιπτώσεις που έχει πάρει αρνητικό σκορ το παιχνίδι η 2K έτρεξε να φιμώσει την γνώμη των reviewers. Και δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο από κάποια εταιρεία που θέλει να προωθήσει το παιχνίδι της.

Έχω πει πως η βιομηχανία των video games πάει κατά διαόλου τα τελευταία 4 περίπου χρόνια. Και περιπτώσεις ΑΑΑ τίτλων όπως το 2K με επιβαιβεώνουν. Οι εταιρείες για να βγάλουν ακόμα περισσότερα λεφτά καταφεύγουν σε μέσα όπως τα micro transaction ή τα DLC για να ανεβάσουν ακόμα περισσότερο τα κέρδη τους. Στην πραγματικότητα πλέον η κονσόλα είναι μια πλατφόρμα πάνω στην οποία πατάει μια άλλη πλατφόρμα (π.χ. ΝΒΑ 2Κ) ώστε να αγοράσεις νέα πράγματα (micro transaction).

Μέσα σε όλα αυτά έχουμε και μια ακτίνα σωτηρίας από την EA (όχι πως αυτή είναι καλύτερη εταιρεία αλλά...) με το NBA Live που με την κατρακύλα που έχει πάρει το 2K έχει μια απίστευτη ευκαιρία να ξαναγίνει ο βασιλιάς των Basketball video games.

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Το SNES τρέχει Linux!




Η Nintendo το ανακοίνωσε, εμείς περιμέναμε και τελικά την περασμένη εβδομάδα το είδαμε. Μιλάω για το SNES Mini, το μικροσκοπικό Super Nintendo με τα 21 παιχνίδια που η Nintendo θέλησε να εκδώσει για να μας θυμίσει τις παλιές καλές εποχές.

Πέρσι το είχε κάνει και με το NES και φέτος το έκανε ξανά, με το ίδιο hardware. Και γιατί να αλλάξει Hardware; Ένας ARM επεξεργαστής και 256 RAM είναι υπεραρκετά για να τρέξει τα παλιά καλά παιχνίδια του SNES και του NES.

Και παρά την κλειστή φύση της η Nintendo αποφάσισε να χρησιμοποιήσει για λειτουργικό σύστημα το Linux. Προφανώς δεν την πειράζει καθόλου η ευκολία που δίνει το Linux και οι Emulators που έχει για να βγάλει μερικά χρήματα παραπάνω βασισμένη στη νοσταλγία των 30+ αρρένων που έζησαν εκείνες τις εποχές.

Από την άλλη το όλο στήσιμο της επετειακής κονσόλας βοηθάει τους hackers να παίξουν με την κονσόλα και να τρέξουν παιχνίδια που δεν θα έπρεπε να μπορούν να τρέξουν. Αρκεί βέβαια η N να μην κινηθεί νομικά όπως κάνει τα τελευταία χρόνια σε οποιαδήποτε ενέργεια των fans της.



Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

Μια Android Ιστορία



Η πιθανότητα, εσύ ο αναγνώστης αυτού του άρθρου, να έχεις κινητό με εγκατεστημένο Android είναι πάνω από 70%. Κι αυτό γιατί τόσο είναι το ποσοστό των Android κινητών στην αγορά. 

Ο δρόμος για την επιτυχία του λειτουργικού της Google δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Σίγουρα το λειτουργικό σε συνδυασμό με την ανοιχτή αρχιτεκτονική του ήταν σημαντικά για το εδραιώσει στην βιομηχανία της κινητής όμως έπρεπε να ξεπεραστούν  εμπόδια όπως την πολιτική των παρόχων κινητής τηλεφωνίας και την οικονομική ευρωστία των χρηστών.

Βασικός λόγος που το Android κατάφερε να κυριαρχήσει ήταν η Apple. Χωρίς να το ξέρει έκανε τους παρόχους κινητής τηλεφωνίας να φοβηθούν πως θα μείνουν στην απ' έξω αφού έκανε αποκλειστική συνεργασία του iPhone με την AT&T. Έτσι αναγκάστηκαν να βρουν εναλλακτική λύση και φυσικά η λύση αυτή ήταν το Android.

Η ανοιχτή αρχιτεκτονική του λειτουργικού του δίνει την ευελιξία να το "βάλει' κανείς σε οποιοδήποτε configuration κινητού (ή και PC) θέλει. Έτσι πολλές εταιρείες έγιναν γνωστές για τα οικονομικά τους μοντέλα που είχαν Android αλλά και τα ακριβότερα που απευθυνόντουσαν σε πιο οικονομικά εύρωστο κοινό. Ακόμα και με 50 ευρώ μπορεί πλέον να έχεις ένα smartphone και να μπεις στο Facebook, viber κλπ και να επικοινωνήσεις.

Και πάλι εδώ βοήθησε η Apple με την εμμονή της στα σούπερ-ύπερ-κινητά που έχουν όλη την μοντέρνα τεχνολογία ενσωματωμένη και πρέπει να δώσεις 2 χέρια και 2 πόδια για να τα αποκτήσεις. Αλλά ακόμα και αν τα αποκτήσεις μπορεί να βγεις χαμένος αφού με λιγότερα λεφτά θα μπορούσες να αγοράσεις κάτι που κάνει ακριβώς τα ίδια πράγματα με ένα iPhone.

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

Cyrix: Στους δύο τρίτος δεν χωρεί



Τι σας έρχεται στο μυαλό όταν ακούτε το όνομα Cyrix; Σε κάποιος μπορεί να τους θυμίζει χαρακτήρα Mortal Kombat αλλά σε κάποιους από εμάς το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό είναι επεξεργαστής.

Και πράγματι, είναι μια εταιρεία επεξεργαστών που την έχουν ξεχάσει οι περισσότεροι. Όταν μπήκα κι εγώ στο παιχνίδι των PC ήταν ο φθηνότερος επεξεργαστής που μπορούσε να κάνει ένα PC να λειτουργεί. Ενδεικτικά, αν το μοντέλο της Intel κόστιζε 100.000 δρχ. τότε το αντίστοιχο της Cyrix κόστιζε περίπου 50.000 δρχ. Φυσικά αυτό σήμαινε πως δεν ήταν το ίδιο γρήγορος με έναν Intel ή έναν AMD.

Αν και η εταιρεία προσπαθούσε να πείσει το κόσμο πως οι CPU τις ήταν κατάλληλες για PC σε χώρο εργασίας, σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να έβρισκες Gaming PC με έναν Cyrix να φωλιάζει μέσα τους. Από δικιά μου εμπειρία ήξερα μόνο έναν άνθρωπο που είχε Cyrix επεξεργαστή και φυσικά αυτό είχε γίνει για οικονομικούς λόγους.

Άλλωστε τον Νοέμβριο του 1997 η εταιρεία είχε χάσει το παιχνίδι από τον ανταγωνισμό και έχει αφήσει μόνα τους τα δύο μεγαθήρια των μικροεπεξεργαστών να παλεύουν για την πρώτη θέση (αν και νομίζω πως η Intel έχει κερδίσει κατά κράτος την AMD εδώ και χρόνια).


Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Composite Design Pattern



Με το Composite Pattern μπορείς να χειριστείς αντικείμενα ή σύνολα αντικειμένων με τον ίδιο τρόπο στον client κώδικα. Όπως δείχνει και το διάγραμμα UML έχει δενδροειδής μορφή με κόμβους και φύλλα. Για να χρησιμοποιήσουμε αυτό το πρότυπο αρχικά θα πρέπει να έχουμε μια υπερκλάση (abstract ή interface) η οποία θα έχει τουλάχιστον μια function κοινή.



Στο παράδειγμα που έχω η κοινή αυτή function είναι η songInfo η οποία μας επιστρέφει πληροφορίες για το τραγούδι (τίτλο και όνομα μπάντας). Αρχικά ας φτιάξουμε τα φύλλα του δέντρου, την κλάση εκείνη δηλαδή η οποία αναφέρεται ξεχωριστά για κάθε τραγούδι. Σε αυτή τη περίπτωση το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να δώσουμε τίτλο και όνομα μπαντας στον constructor της κλάσης.


Στο επόμενο βήμα φτιάχνουμε τους κόμβους του δέντρου μας, τα group δηλαδή με τα τραγούδια. Εδώ πρέπει να υλοποιήσουμε την songInfo, αφού είναι κληρονομιά της abstract υπερκλάσης αλλά και functions με τις οποίες θα μπορούμε να προσθέτουμε ή να αφαιρούμε αντικείμενα. 


Έτσι στην κλάση songGroup έχουμε την addSong η οποία δέχεται ως όρισμα instance αντικειμένου SongComposite αλλά και την removeSong η οποία δέχεται σαν όρισμα τον αριθμό του τραγουδιού που θέλουμε να αφαιρέσουμε.

Αστικοί μύθοι των Video Games



Polybius: Ένας από τους πιο γνωστούς αστικούς μύθους, που διαδόθηκε ακόμα περισσότερο την εποχή του ίντερνετ είναι το παιχνίδι φάντασμα Polybius. Σύμφωνα λοιπόν με τον μύθο την χρυσή εποχή των Arcades, σε ένα μαγαζί στο Portland εμφανίστηκε ένα παιχνίδι με το όνομα Polybius. Κανείς δεν θυμάται και δεν ξέρει πως παιζόταν αυτό το παιχνίδι όμως ο μύθος λέει πως όσοι έπαιξαν αυτό το παιχνίδι πήγαν στο νοσοκομείο. 

Το ακόμα πιο περίεργο είναι πως μερικές μέρες μετά άντρες με μαύρα κοστούμια εμφανίστηκαν στο κατάστημα για να συλλέξουν πληροφορίες από το cabinet του περίφημου παιχνιδιού. Κάποιοι λένε πως το FBI ήθελε να βρει νέους κατάλληλους για στρατιώτες. Άλλοι λένε πως το παιχνίδι ήταν ένα πείραμα ελέγχου του μυαλού.


Sonic.exe:  Ο μύθος λέει πως ένα αγόρι με το όνομα Τομ βρήκε ένα ROM hack του παιχνιδιού Sonic the Hedgehog. Αφού έπαιξε το παιχνίδι άρχισε να έχει διάφορα παραλειρήματα. Σύμφωνα με περιγραφές το παιχνίδι δείχνει τον Sonic να σκοτώνει τον Tails και τον Dr. Robotnick και να αναφωνεί πως είναι Θεός! Το Original Rom Hack δεν έχει βρεθεί όμως υπάρχουν αρκετές αναπαραστάσεις αυτού που βασίστηκαν στις περιγραφές.



Lara Croft Nude: Η Lara Croft ήταν sex symbol την εποχή που βγήκε το Tomb Raider.  Όλοι οι έφηβοι θέλαμε να την δούμε γυμνή στο παιχνίδι. Δεν ξέρω γιατί αλλά νομίζω το naughty της υπόθεσης ήταν που μας εντυπωσίαζε. Έτσι βγήκε ο μύθος πως αν κάνεις τις x κινήσεις με την Λάρα κατά την διάρκεια του παιχνιδιού αυτή θα γυμνωθεί μπροστά σου. Φυσικά δεν ισχύει. Αυτό όμως που ισχύει είναι πως αυτός ο μύθος έγινε πραγματικότητα με το nude mod του παιχνιδιού. Αλλά φυσικά κωδικός δεν υπήρχε και άδικα προσπαθούσαμε να εκτελέσουμε pixel perfect κινήσεις για να πετύχουμε το nude αποτέλεσμα.










Η παιχνιδοκονσόλα της Apple που ξεχάστηκε (Apple PiPPin)



H Apple είναι γνωστή για τα υπερεκτιμημένα κινητά τηλέφωνα και τους υπολογιστές της. Όμως 20 χρόνια πριν περίπου η Apple θέλησε να κατακτήσει και τον κόσμο των video games. Την εποχή που τα 16 bit σχεδόν είχαν τελειώσει και ο κόσμος άρχισε να γνωρίζεται καλύτερα με το εμπορικά αποτυχημένο Sega Saturn και το Playstation η Apple έδωσε στο κόσμο το PiPPin.

Το PiPin ήταν ένας υπολογιστής Apple, όμορφα και κονσολίστικα πακεταρισμένος, που σκοπό είχε να μπει στο σαλόνι του σπιτιού και να γίνει ένα είδος πρωτόγονου multimedia machine. Αρκετά από τα παιχνίδια ήταν ports από τους Apple υπολογιστές. Στο PiPPin μπορούσε κανείς να βρει και multimedia εκπαιδευτικές εφαρμογές ( το trend που είχε έρθει με το CD-ROM εκείνη την εποχή) αλλά και να μπει στο παλαιολιθικό ίντερνετ.

Κάτι ενδιαφέρον για το PiPPin είναι πως η Apple αντί να κρατήσει τον σχεδιασμό και την παραγωγή αποκλειστικά σε εκείνη, έδινε, με το ανάλογο License φυσικά, τα standards που πρέπει να κρατήσει ένας manufacturer ώστε να παράγει το μηχάνημα. Θεωρώ πως αυτό θα έπρεπε να συμβεί και με την μοντέρνα βιομηχανία consoles αφού έτσι κι αλλιώς το hardware είναι σχεδόν ίδιο αλλά αυτό είναι μια μεγάλη συζήτηση.

Το PiPPin αποσύρθηκε γρήγορα από την αγορά αφού ο ανταγωνισμός ήταν καλύτερος (Playstation) και τα παιχνίδια ελάχιστα. Το συγκεκριμένο μηχάνημα νομίζω πως το είχα δει μια φορά σε ένα Game Pro με 4 αράδες κείμενο οπότε εύκολα χάθηκε από τη μνήμη των Gamers.