Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2016

Το decentralized δίκτυο του ZeroNet. Μια νέα εποχή στη μετάδοση πληροφορίας;


Είναι αλήθεια πως όλα τα sites που υπάρχουν στο ίντερνετ μπορούν να κλείσουν οποιαδήποτε στιγμή κάποιος από αυτούς που διοικούν αυτό το κόσμο αποφασίσει πως δεν πρέπει να υπάρχει κάποια πληροφορία δημόσια. Είναι εμφανές σε δικτατορικά καθεστώτα, όπου μια κυβέρνηση μπορεί να κλείσει κάποιο site που γράφει άρθρα εναντίον της και λιγότερο εμφανές σε "δημοκρατίες" όπου μπορεί ο χορηγός κάποιου πολιτικού να ζητήσει να κατέβει κάτι που με κάποιο τρόπο επηρεάζει τα κέρδη του.

Όσο και αν θεωρούμε πως η πληροφορία στο ίντερνετ είναι ελεύθερη και υπάρχει ελευθερία του λόγου δεν ανταποκρίνεται 100% στην πραγματικότητα. Ναι μπορεί κάποιος να γράψει τη γνώμη του αν όμως η γνώμη του γίνει γνωστή σε μεγάλη μάζα του κόσμου και δεν εξυπηρετεί κάποια συμφέροντα τότε μπορεί να αναγκαστεί ο ιδιοκτήτης της σελίδας να κατεβάσει το υλικό του, ακόμα και να έχει προβλήματα με τον νόμο. Αυτό το πρόβλημα έρχεται να λύση το zeronet.

Η λογική του είναι έξυπνη αφού ουσιαστικά αντιγράφει την λογική των torrents. Αν μπεις σε κάποιο site που χρησιμοποιεί αυτή την τεχνολογία, τότε έχεις κι εσύ ένα αντίγραφο αυτού του site και κάνεις seed το site αυτό σε όποιον θελήσει να μπει. Όπως λοιπόν στα torrents υπάρχει ένα αρχείο .torrent που ουσιαστικά παρέχει πληροφορία σχετικά με το αρχείο το οποίο θέλεις να κατεβάσεις, έτσι κι εδώ έχουμε το content.json που ουσιαστικά έχει μια λίστα σε μορφή json με τα απαραίτητα αρχεία που πρέπει να κατεβάσει το zeronet ώστε να δεις την ιστοσελίδα.

Όταν ο δημιουργός της ιστοσελίδας κάνει κάποια αλλαγή τότε το πρόγραμμα ανανεώνει σε όλους τους seeders το αρχείο json και τους δίνει μόνο τα αρχεία που άλλαξαν. Για να εξασφαλισθεί η αλλαγή των αρχείων του site μόνο από τον δημιουργό του, γίνεται η χρήση ασύμμετρης κρυπτογραφίας με private και public κλειδί. Κανένας δεν μπορεί να αλλάξει τα αρχεία σου αν δεν έχει το private κλειδί σου.Μπορείς να συνδεθείς σε κάποιο blog ή forum που χρησιμοποιεί την τεχνολογία zeronet με την χρήση ενός zero ID, ένα cypher το οποίο είναι το δικό σου προσωπικό αποτύπωμα. 

Το όλο εγχείρημα έχει μεγάλο ενδιαφέρον αφού πραγματικά δεν υπάρχει κάποιος κεντρικός υπολογιστής που να σερβίρει υλικό στους clients αλλά ένα σύστημα διασυνδεδεμένων υπολογιστών. Βέβαια αυτό έχει ως αρνητικό πως πρέπει ο χρήστης να κάνει host τα αρχεία του κάθε site, κάτι που σημαίνει πως πρέπει να έχει αρκετά μεγάλο δίσκο. Φυσικά οι δίσκοι στις μέρες μας είναι αρκετά μεγάλοι όμως τι θα μπορούσε να συμβεί αν η τεχνολογία αυτή γινόταν το standard για όλα τα web sites. Αλλά αυτό είναι το δεύτερο αρνητικό της τεχνολογίας.

Το να πεις σε έναν μέσο χρήστη που θέλει να μπει στο facebook πως θα ήταν καλό να χρησιμοποιεί μια τέτοια τεχνολογία είναι σαν να προσπαθείς να πείσεις έναν 80 χρονό Χριστιανό πως δεν υπάρχει θεός. Το να βάλει ένα ακόμα πρόγραμμα στον υπολογιστή του θα είναι γι αυτόν ένα ακόμα βήμα που δεν θα θέλει να κάνει. Όμως φυσικά η τεχνολογία αυτή δεν αναφέρεται στον μέσο χρήστη.

Η τεχνολογία αυτή αναφέρεται σε ένα κλειστό κύκλο χρηστών που θα ήθελαν να δουν διάφορα περίεργα sites που το google δεν θα τους τα έδειχνε ποτέ. Επίσης αναφέρεται σε χρήστες οι οποίοι φοβούνται να πουν την γνώμη τους δημόσια και ανοιχτά γιατί μπορεί να έχουν προβλήματα με τον νόμο. Αυτό με τη σειρά του είναι δίκοπο μαχαίρι γιατί θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ώστε να κάνεις κριτική σε καθεστώτα αλλά και να ανταλλάξεις υλικό παιδικής πορνογραφίας.

Σίγουρα έχει ενδιαφέρον σαν εγχείρημα και θα ήθελα να δω πως θα εξελιχθεί τόσο από πλευράς τεχνολογίας όσο και από πλευράς χρηστών. Θα χρησιμοποιηθεί από αρκετούς χρήστες όσο το TOR ή τα torrents ή θα ξεχαστεί όπως πολλά άλλα εγχειρήματα. Σίγουρα ο δημιουργός βρήκε έναν έξυπνο τρόπο για να παρακάμψει το κλασικό μοντέλο server - client όμως νομίζω πως έχει ακόμα μέλλον. Θεωρώ πως το βασικό για την επιτυχία του zeronet είναι το αν τελικά κάποιος θα μπορέσει να βρει πληροφορία σε αυτό το δίκτυο που δεν μπορεί να τη βρει με το συμβατικό μοντέλο.

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2016

Nintendo Switch: Προσπάθεια για επιστροφή


Η μεγάλη N, μετά τις φήμες που ακούγαμε τόσο καιρό, αποφάσισε να μας δείξει σε ένα βίντεο το περίφημο νέο Project της με την κωδική ονομασία Nintendo NX και με την εμπορική του Nintendo Switch.

Είχε ακουστεί πως η επόμενη κονσόλα θα ήταν μια υβριδική κονσόλα μεταξύ home console και handheld και σύμφωνα με το video που έδωσε στη δημοσιότητα φαίνεται να το έχει πετύχει. Από το βίντεο φαίνεται πως όλος ο πυρήνας της κονσόλας είναι μέσα στο tablet, το οποίο δεν φαίνεται να έχει touch sensors. Έχεις τη βάση της συνδεδεμένη στην τηλεόραση σου και όταν βάλεις την κονσόλα για φόρτιση τότε μπορείς να παίξεις τα παιχνίδια σου σαν μια Home console. Όταν αποφασίσεις να φύγεις από το σπίτι βγάζεις την κονσόλα από τη βάση της, κάνεις attach πάνω της και δύο μικρά χειριστήρια και τη παίρνεις μαζί σου.

Ενδιαφέρον concept, όμως μου θυμίζει την εξέλιξη του καθόλου επιτυχημένου Wii U. Δεν ξέρω αν θα πετύχει στην αγορά μιας και το πρόβλημα θα είναι αν οι ΑΑΑ developers θα θέλουν να το υποστηρίξουν. Οι Nintendo την τελευταία δεκαετία δεν δίνει μεγάλη σημασία στα specs των προϊόντων της αλλά βασίζεται κυρίως στο software και μάλιστα στα δικά της IP που την συντηρούν εδώ και χρόνια.

Από το βίντεο φαίνεται πως θέλει να πετύχει στην κοινωνική πλευρά του gaming αφού μοιάζει με μια κονσόλα που μπορείς να παίξεις μαζί με τους φίλους σου. Τουλάχιστον αυτό φαίνεται από το βίντεο. Το αν αυτό είναι πρακτικό θα το δείξει η πραγματικότητα όταν βγει στην αγορά τον Μάρτιο του 2017.

Είναι πιθανόν αυτή να είναι η τελευταία προσπάθεια της Nintendo να ξανασταθεί στα πόδια της ως γίγαντας της βιομηχανίας αφού αν δεν πετύχει το νεό αυτό εγχείρημα ίσως να ακολουθήσει τα βήματα της Sega και να ασχοληθεί μόνο με το software. Έχουν γίνει πολλά λάθη από την Nintendo τα τελευταία χρόνια και έχει απομακρύνει τους hardcore gamers που της έχουν δώσει ψωμί από το πρώτο NES μέχρι και το Game Cube όμως όλα θα κριθούν από τη συμπεριφορά της στους Third Party developers και στα καινούριο παιχνίδια που απαιτούν μεγάλη ισχύ από μια κονσόλα για να τρέξουν ικανοποιητικά. Εν αναμονή λοιπόν...

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

Είναι τα video games χάσιμο χρόνου;



Στην συνείδηση του κόσμου τα video games, ακόμα και σήμερα το 2016, είναι κάτι που μόνο τα μικρά παιδιά έχουν το "δικαίωμα" να ασχοληθούν. Για τους "μεγάλους" είναι χάσιμο χρόνου. Ισχύει όμως αυτό;

Τα Video Games πέρασαν από 2 λευκά pixel στην οθόνη του 1980, στα πολύπλοκα γραφικά του σήμερα, με σενάριο που θα ζήλευαν και οι καλύτεροι συγγραφείς. Πλέον οι ιστορίες των παιχνιδιών και το βάθος που έχουν στο σενάριο δεν μπορεί κάποιος να τα χαρακτηρίσει ως παιδικά παιχνίδια. Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που το θέμα τους αφορούν πραγματικά γεγονότα που δίνουν την δυνατότητα στον παίχτη να μάθει πράγματα για την ανθρώπινη ιστορία ενώ διασκεδάζει.

Αν λοιπόν θα έπρεπε να απαντήσω μονολεκτικά στο ερώτημα, αν τα παιχνίδια είναι χάσιμο χρόνου θα έλεγα όχι. Όμως τι μπορεί να χαρακτηριστεί χάσιμο χρόνου; Κάποιος μπορεί να πει πως το να διαβάζεις βιβλία δεν είναι χάσιμο χρόνου και αυτό να είναι αποδεκτό από την κοινωνία μας. Όμως η πραγματικότητα έχει να κάνει με το ερώτημα, τι βιβλία διαβάζει; Αν διαβάζει παράδειγμα βιβλία που αφορούν την μικρή κοκκινοσκουφίτσα τότε μπορεί κάποιος να πει αντικειμενικά πως είναι χάσιμο χρόνου αφού ούτε παράγεις κάτι αλλά ούτε και μαθαίνεις κάτι. 

Όμως, για τον κάθε άνθρωπο ακόμα και ένα σαχλό βιβλίο, ταινία ή παιχνίδι μπορεί να έχει κάποιο νόημα στη ζωή του. Όλα τα παραπάνω ανήκουν στα προϊόντα διασκέδασης τα οποία ανάλογα με το αντικείμενό τους μπορούν να γίνουν ψυχαγωγία ή να παραμείνουν στο επίπεδο της διασκέδασης. Ακόμα όμως και η σαχλή διασκέδαση έχει σημασία σε κάποιους ανθρώπους ώστε να μπορούν να προχωρήσουν στη ζωή τους λίγο πιο ανάλαφρα.

Δεν είναι λίγες οι στιγμές μας που θέλουμε απλά να ξεκουραστούμε. Να ξεφύγουμε λίγο χωρίς να σκεφτούμε, να μάθουμε κάτι ή να παράγουμε κάτι δημιουργικό. Απλά, θέλουμε λίγο "σκοτωμένο" χρόνο για να ηρεμήσουμε. Θεωρώ πως είναι τόσο απαραίτητο αυτό που κάνει τον σκοτωμένο αυτό χρόνο σημαντικό βοήθημα στην μετέπειτα παραγωγικότητα και δημιουργικότητα ενός ατόμου. Υπό αυτή τη οπτική λοιπόν δεν είναι χαμένος ή σκοτωμένος χρόνος είναι όμως μια μέθοδος που μπορείς να χρησιμοποιήσεις ώστε να γίνεις καλύτερος και να αναζωογονηθείς. 

Πότε όμως μπορείς να χαρακτηρίσεις χάσιμο χρόνου κάτι; Για μένα λοιπόν χαμένος χρόνος είναι όταν κάνεις κάτι που μπορεί να είναι ωφέλιμο για σένα, το κάνεις μια, δύο ή τρεις φορές και μετά σταματάς να το κάνεις. Παράδειγμα αποφασίζεις να πας γυμναστήριο. Πας τρεις φορές, χάνεις 6 ώρες από τη ζωή σου και το σώμα σου δεν θα έχει καταλάβει καμία αλλαγή. Αυτό από μόνο του και πάλι δεν είναι χάσιμο χρόνου όταν το κάνεις συνειδητά. Όταν λες δηλαδή πως πάω να χαλαρώσω λίγο και δεν αυταπατάσαι πως πας για να βελτιώσεις την φυσική σου κατάσταση. Χάσιμο χρόνου λοιπόν θα θεωρούσα τις ενέργειες κάποιου για να φτάσει σε κάποιον στόχο, που όμως τα παρατάει μετά από δύο οι τρεις φορές.

Όμως όλα αυτά είναι υποκειμενικά και δεν μπορεί κανένας να προσδιορίσει με ακρίβεια τι είναι χάσιμο χρόνου για κάποιον. Όλα έχουν να κάνουν με την χρονική στιγμή, τα κίνητρα και τους στόχους του κάθε ανθρώπου. Τα video games δεν είναι χάσιμο χρόνου απλά γιατί για τον κάθε άνθρωπο σημαίνουν κάτι διαφορετικό.

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

Linux: Τα δικαιώματα των αρχείων



Σε αυτό το post αποφάσισα να κάνω ένα μικρό tutorial σχετικά με τις εντολές και τα file permissions στο Linux. Πάμε λοιπόν από την θεωρία και μετά θα δούμε και τις εντολές με παραδείγματα.

Αν κάποιος κάνει ένα απλό ls -l στη γραμμή εντολών του Linux του θα δει ένα περίεργο αποτέλεσμα που δεν θα το καταλάβει αν δεν του το εξηγήσει κάποιος. Κάτι σαν το παρακάτω:

-rw-rw-r-- 1 me   me   1097374 Sep 26 18:48 some_file


Σε αυτό το παράδειγμα το πρώτο κομμάτι αφορά το αρχείο και τα δικαιώματα του, το δεύτερο τον κάτοχο του αρχείου και μετά είναι πληροφορίες όπως το μέγεθος του αρχείου, η ημερομηνία δημιουργίας του και το όνομα του. Για αυτό το tutorial θα σταθούμε στο πρώτο μισό.

Το -rw-rw-r-- αφορά τα δικαιώματα του αρχείου. Η πρώτη παύλα σηματοδοτεί αν το αρχείο είναι...αρχείο ή directory. Αν το αρχείο αυτό αναφέρεται σε directory τότε θα είχε την ιδιότητα d και θα διαμορφωνόταν ως drw-rw-r--. Στην περίπτωση μας που είναι αρχείο έχει απλά μια παύλα.

Τα επόμενα 9 ψηφία θα τα χωρίσουμε ανά τρία. Τα πρώτα 3 ψηφία είναι τα δικαιώματα που έχει ο κάτοχος του αρχείου, τα επόμενα τρία όλοι όσοι ανήκουν στο ίδιο group του κατόχου και τέλος, τα 3 τελευταία ψηφία είναι τα δικαιώματα όλων των υπολοίπων.

Το πρώτο ψηφίο από την κάθε τριάδα αφορά δικαιώματα read (το διακριτικό γράμμα r). Το επόμενο αφορά δικαιώματα write, αν δηλαδή μπορείς να τροποποιήσεις το αρχείο και τέλος έχουμε το x από το execute όπου είναι το δικαίωμα να τρέξεις το αρχείο. Αν για παράδειγμα το αρχείο αυτό ήταν κάποιο bash script και δεν είχες δικαίωμα να το τρέξεις τότε δεν θα σε άφηνε το σύστημα.

Για να αλλάξεις δικαιώματα σε ένα αρχείο χρησιμοποιείς την εντολή chmod. Η σύνταξη της εντολής είναι κάπως έτσι:

chmod δικαιώματα owner, δικαιώματα group, δικαιώματα other όνομα_αρχείο

Ένα πιο ρεαλιστικό παράδειγμα είναι η εντολή chmod 777 file. Και επειδή βλέπω την απορία σχετικά με το 777 θα πω πως είναι η δεκαδική εκδοχή για την κάθε binary τριάδα. Δηλαδή κάτι όπως φαίνεται παρακάτω:

rwx = 111 in binary = 7
rw- = 110 in binary = 6
r-x = 101 in binary = 5
r-- = 100 in binary = 4

Έτσι αν θέλουμε να δώσουμε στον owner δικαίωμα rwx, στο group δικαίωμα rw και σε όλους τους άλλους δικαίωμα μόνο r δίνουμε την εντολή chmod 764 file. Είναι αρκετά απλό όμως θέλει μια σχετική εξοικείωση και πειραματισμό για κάποιον beginner.

Αν τώρα θέλουμε να αλλάξουμε τον κάτοχο του αρχείου η εντολή είναι chown και συντάσεται κάπως έτσι:

chown user2 file

Παρόμοια αν θέλουμε να αλλάξουμε και το group τότε η εντολή είναι chgrp και συντάσεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο όπως παραπάνω. 

Σε γενικές γραμμές τα δικαιώματα των αρχείων στο Linux δεν είναι κάτι δύσκολο. Προσωπικά το βρίσκω πολύ ευκολότερο από την μέθοδο σε Windows που κάθε φορά πρέπει να ανοίξω διάφορα παράθυρα για να κάνω μια απλή αλλαγή στις ιδιότητες των αρχείων. Βέβαια η ιδιότητα του x δεν υπάρχει στα Windows αφού για να είναι executable ένα αρχεία αρκεί να έχει την κατάληξη exe. Σε κάθε περίπτωση αν κάποιος περνάει από Windows σε Linux θα πρέπει να πειραματιστεί λίγο για να αποκτήσει μια εξοικείωση.



Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2016

Papa Virus και Lynx...τι φάση hack είναι αυτή;;;


Την προηγούμενη εβδομάδα ένας Χάκερ κατάφερε να σπάσει τους κωδικούς από το κανάλι ενός από τους δημοφιλέστερους Έλληνες Youtuber, του Lynx. Ο Lynx, ο οποίος έχει συμβόλαια με εταιρίες για να διαφημίζει προϊόντα μέσα από το κανάλι του ζήτησε από τον hacker που ακούει στο όνομα Papa Virus να του ανεβάσει το βίντεο που ήταν προγραμματισμένο ώστε να μην έχει επιπτώσεις ο Lynx εξ'αιτίας του συμβολαίου που έχει κάνει. Και έτσι έγινε. Ο Papa (Hacker) Virus του έδωσε οδηγίες για να μπορέσει να ανεβάσει το βίντεο του. Και η ερώτηση μου είναι η εξής. Γιατί ένας Hacker να κάνει ένα τέτοιο Hack;

Δεν θα μπω στη λογική αν ήταν σωστό ή όχι όμως είναι αρκετά περίεργο που ένας χάκερ αποφάσισε να ασχοληθεί με το κανάλι ενός Έλληνα Youtuber. Μάλιστα ο Papa Virus είναι Έλληνας κάτι που κάνει την επίθεση ακόμα πιο περίεργη. Εξ αρχής μου μπήκαν υποψίες πως το όλο θέμα είναι ένα τέχνασμα για περισσότερα views και subs, κάτι που αν αποδειχθεί στο τέλος τότε ο Lynx θα έχει τα αντίθετα αποτελέσματα. Δεν ξέρω αν ισχύει βέβαια κάτι τέτοιο όμως δεν έχω καταλάβει τα κίνητρα του Papa Virus.

Αξίζει να χαραμίσεις τις γνώσεις σου μόνο και μόνο για έναν Youtuber; Θα του ζητήσει λύτρα; Πάντως μέχρι τώρα, από αυτά που ξέρουμε δεν έχει γίνει γνωστό κάτι τέτοιο. Το έκανε γιατί δεν πάει τον Lynx; Αυτό δείχνει μικροψυχία. Θέλει να δείξει στο κόσμο κάτι σχετικά με τον Lynx πχ πως κοροϊδεύει τους συνδρομητές του (δεν λέω πως ισχύει, απλή υπόθεση); 

Η υπόθεση είναι πραγματικά περίεργη και θα ήθελα να δω την εξέλιξη της. Για πόσο θα έχει στα χέρια του ο Papa Virus τον λογαριασμό του Lynx; Έχει σκοπό να τον επιστρέψει; Θεωρεί πως μπορεί να κερδίσει subs με τέτοιες κινήσεις. Για να δούμε την εξέλιξη...


Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Σαββατιάτικη βόλτα στην Αθήνα

Εχθές, είχα κανονίσει να κάνω μια βόλτα στην Αθήνα με βασικό σκοπό να αγοράσω καμιά μπλουζίτσα από το γνωστό κατάστημα Top Man στο Μοναστηράκι, ένα γνωστό μαγαζί στους Metalheads που τους αρέσει να "διαφημίζουν" τα αγαπημένα τους συγκροτήματα. Ε, φυσικά μετά τις αγορές είπα να πάω με την παρέα μου για φαγητό.

Δυστυχώς όμως στη Σαββατιάτικη Αθήνα του Οκτωβρίου είναι δύσκολο να βρεις κάποιο μαγαζί για να φας. Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους. Από τη μια όλα τα φαγάδικα είναι γεμάτα κόσμο και δεν μπορείς να κάτσεις κάπου και από την άλλη κάποια μαγαζιά έχουν κλείσει. Είσαι για παράδειγμα στο Σύνταγμα και αποφασίζεις να φας Goodys και ενώ ξεκινάς τον κατήφορο για τα Goodys στο Μοναστηράκι ανακαλύπτεις πως έχουν κλείσει. Τι φάση παίζει με τα Goodys τα τελευταία χρόνια στο κέντρο. Είναι το δεύτερο κατάστημα που κλείνει σε διάστημα 2 ετών. 

Και τελικά βρίσκεις κάπου να κάτσεις να ξεκουραστείς και να σβήσεις τη πείνα σου. Και λες ωραία εδώ είμαστε. Και ενώ σου έχουν φέρει το φαγητό και είσαι με τη μπουκιά στο στόμα σκάει μύτη ο πλανόδιος πωλητής και σου βάζει στη μούρη μια πλαστική συσκευή που σε βοηθάει να περάσεις τη κλωστή στη βελόνα. "Ένα ευρώπουλο" λέει και εσύ είσαι με το κεμπάπ στο στόμα και τον κοιτάς με απορία. Με είδε και είπε "να ένας νοικοκύρης που ράβει τα ρούχα του" θα το χρειάζεται. Απορρίπτεις ευγενικά την πρόταση του και πας στη δεύτερη μπουκιά κεμπάπ.

Ενώ λοιπόν μασουλάς έρχεται ένας δεύτερος που σου πουλάει πλαστικό κουρδιστό παπάκι. Ρε γαμώτο 2016 έχουμε ποιος 34χρονός παίζει με πλαστικά παπάκια. Να ήταν ένα παπάκι σε οθόνη υπολογιστή να το καταλάβω. 

Και αφού έχεις φάει (έχεις γουρουνιάσει για την ακρίβεια) ξεκινάς να φύγεις να τσιμπήσεις και ένα παγωτάκι. Και για να καταφέρεις να φτάσεις μέχρι την πηγή του δροσερού αυτού γλυκίσματος πρέπει να περάσεις από 666 ανθρώπους ενήλικους, 666 μικρά παιδάκια που τρέχουν σαν τρελά και λόγο διαφοράς ύψους πολλές φορές δεν τα βλέπεις αν δεν φτάσουν λίγο πριν τα χτυπήσεις και 666 γέρους που κινούνται πιο αργά και από χελώνα.

Η αλήθεια είναι πως είχα καιρό να πάω βόλτα στο κέντρο αλλά δεν θυμάμαι να ήταν πάντα έτσι. Ή μπορεί απλά εγώ να έχω μεγαλώσει και να μην έχω την υπομονή που είχα κάποτε. Όπως και να έχει η επόμενη τέτοια βόλτα θα αργήσει γιατί είναι κουραστική τόσο για το σώμα όσο και για το πνεύμα. 

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2016

Αντικειμενοστραφής Προγραμματισμός με Javascript



Ένα από τα δυσκολότερα θέματα του προγραμματισμού είναι ο αντικειμενοστραφής προγραμματισμός. Εκεί δεν έχεις να κάνεις με εντολές που η μια ακολουθούν την άλλη αλλά με αντικείμενα, κλάσεις, στιγμιότυπα, extends, implements και πολλά άλλα. Αν λοιπόν δεν έχεις έναν καλό καθηγητή να στα εξηγήσει είσαι χαμένος (αυτό που έπαθα εγώ δηλαδή όταν κάναμε αντικειμενοστραφή στη σχολή με έναν καθηγητή που προτιμούσε να τρώει τοστάκια από το κυλικείο παρά να μας μάθει OOP).

Όλες οι σύγχρονες γλώσσες έχουν αντικειμενοστρέφια. Ακόμα και η Javascript. Μάλιστα στη Javascript όλα είναι αντικείμενα. Έχεις ένα string; Ε, ακόμα και αυτό είναι ένα αντικείμενο που έχει μεθόδους (π.χ. τη μέθοδο length). Όμως υπάρχει και τρόπος να φτιάξεις και να χρησιμοποιήσεις τις δικές σου κλάσεις. Το παρακάτω video δείχνει βήμα βήμα πως μπορεί να γίνει αυτό:

Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2016

Ghostbusters (2016)


Πριν μερικούς μήνες είχε κυκλοφορήσει στο Internet το trailer της ταινίας Ghostbusters, του remake της παλιάς καλής κλασικής ταινίας. Οι αντιδράσεις ήταν ως επί των πλείστων αρνητικές τόσο για την αλλαγή του φύλλου των πρωταγωνιστών (από 4 άντρες σε 4 γυναίκες) αλλά και για ο γενικότερο χιούμορ που δεν φάνηκε καθόλου στο trailer. Η ταινία τελικά βγήκε στους κινηματογράφους και τώρα ήρθε η ώρα να την κρίνουμε.

Εμένα προσωπικά δεν με πείραξε καθόλου το γεγονός ότι οι τέσσερις νέοι Ghostbusters είναι γυναίκες. Μάλιστα το βρήκα καλή ιδέα. Αυτό που δεν μου άρεσε καθόλου όμως ήταν πως δεν έγινε με τέτοιο τρόπο ώστε οι νέοι Ghostbusters να είναι στο ίδιο Universe με τους παλιούς. Θα ήθελα λοιπόν να έβλεπα οι παλιοί Ghostbusters να δίνουν τη σκυτάλη στους νέους Ghostbusters και όλα να ανήκουν στο ίδιο Universe. Δυστυχώς οι δημιουργοί είχαν άλλη γνώμη.

Οι ηθοποιοί που ενσαρκώνουν τους νέους Ghostbusters είναι καλοί. Αρκετά γενικευμένο αλλά δεν είναι κάτι εξαιρετικό. Έχει φυσικά ο κάθε Ghostbuster την δικιά του προσωπικότητα, όμως δεν ξέρω αν φταίει η εκτέλεση η το ίδιο το σενάριο, αφού στο τέλος κάτι δεν είναι παρών ώστε να σε κάνει να θες να την ξαναδείς την ταινία. Ένας από τους ενδιαφέροντες χαρακτήρες της ταινίας, κυρίως εξ αιτίας της γενικότερης αφέλειας του, δεν είναι καν από τις Ghostbusters. Είναι ο χαζούλης γραμματέας τους, ο οποίος δίνει κάποιες στιγμές γέλιου.

Τα εφέ έχουν κριθεί αρνητικά σε μεγάλο βαθμό σε αυτή τη ταινία. Εγώ, δεν βρήκα κάτι αρνητικό και κάνουν τη δουλειά τους. Δεν είναι state of the art αλλά δεν χρειάζεται να είναι state of the art. Μιλάμε για μια κωμωδία άρα τα εφέ δεν θα έπρεπε να είναι στο προσκήνιο της κριτικής. 

Το σενάριο είναι επίσης καλό. Δεν είναι τέλειο, είναι καλό. Έχουμε δει χειρότερες ταινίες σεναριακά και το remake των Ghostbusters περνάει το τεστ. Σαν κωμωδία τώρα είναι στιγμές που θα γελάσεις και άλλες που δεν θα γελάσεις καθόλου με τα αστεία. Είναι 50 - 50 το χιούμορ. Οι σκηνές με τους ηθοποιούς των παλιών Ghostbusters, που εδώ ενσαρκώνουν άλλους ρόλους, δεν δίνουν γέλιο. Για την ακρίβεια δεν ξέρεις αν θα πρέπει να γελάσεις ή όχι, άρα σαν τελικό αποτέλεσμα δεν λειτούργησαν καθόλου.

Ένα από τα θετικά των νέων Ghostbusters είναι ο εξοπλισμός τους. Στη παλιά εκδοχή, οι Ghostbusters κουνούσαν τα μεγάλα μαρκούτσια πρωτονίου μπροστά στα φαντάσματα και τα έπιαναν. Στη σύγχρονη εκδοχή, ο εξοπλισμός των Ghostbusters έχει βελτιωθεί και έχουν στη φαρέτρα τους χειροβομβίδες και τη δυνατότητα να δίνουν γροθιές στα φαντάσματα. Άρα η μάχη με τα πνεύματα έγινε πιο action, κάτι που το βλέπω θετικά.

Συνολικά είναι μια μέτρια ταινία που δεν νομίζω να αξίζει το γενικότερο κράξιμο που έφαγε από το ξεκίνημα. Όμως αν αναλογιστούμε πως και το πρώτο Ghostbusters ήταν εντελώς τυχαία επιτυχία (απόδειξή πως το δεύτερο, από τους ίδιους δημιουργούς, δεν ήταν εξίσου καλό με το πρώτο) οι δημιουργοί του νέου Ghostbusters τα πήγαν καλά. Δεν είναι εύκολο να σταθείς απέναντι σε ένα μεγαθήριο της κωμωδίας όπως αυτό της πρώτης ταινίας. Θα μπορούσα να πω πως κάποιος μπορεί να τη δει ένα απόγευμα που θέλει να χαλαρώσει λίγο με μια τυπική κωμωδία της σειράς.

Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2016

Όταν οι Αμερικανοί φίλαθλοι αντιλαμβάνονται το ταλέντο του Greek Freak



Φέτος είναι η μεγαλύτερη χρονιά για τον Greek Freak. Ένα αρκετά παχυλό συμβόλαιο, υπόσχεση πως η ομάδα των Bucks θα χτιστεί πάνω του και ο ίδιος θα έχει βασικό ρόλο PG. Και κάπως έτσι οι Αμερικανοί φίλαθλοι αρχίζουν σιγά σιγά να ανακαλύπτουν το μεγάλο ταλέντο του Greek Freak. 

Το ταλέντο του Giannis είναι αδιαμφισβήτητο και θεωρώ πως αυτή η χρονιά θα είναι η χρονιά που θα τον καθιερώσει στους καλύτερους παίχτες του NBA. Οι αναλύσεις πολλές όμως για μένα, 3 χρόνια μετά το ταξιδάκι του στην Αμερική εξακολουθεί να θέλει μεγάλη βελτίωση στο σουτ του. Και δεν μιλάω μόνο για το τρίποντο, που η περσινή χρονιά με τον μάγο Curry, έδειξε πιο είναι το μέλλον του μπάσκετ, αλλά το σουτ του Giannis γενικά. Όταν λοιπόν βελτιώσει αυτόν τον τομέα, που δεν είναι τίποτα παραπάνω από ασταμάτητη προπόνηση, τότε ο Giannis θα είναι ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΟΣ. 

Στο παρακάτω βίντεο έχουμε μια πιο καλή ανάλυση από έναν γνωστό youtuber σε θέματα NBA.