Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2016

Η δικιά μου Linux-ική ιστορία


Πριν αρκετά χρόνια, όταν ακόμα η ISDN σύνδεση ήταν η γρηγορότερη σύνδεση ιντερνετ που μπορούσε να έχει κάποιος σπίτι του, είχα ταξιδέψει κι εγώ, όπως πολλοί άλλοι έκαναν και κάνουν, στην μακρινή Λαμία για να μπορέσω να σπουδάσω το αντικείμενο που μου άρεσε, τη πληροφορική. Εκεί λοιπόν, στο δεύτερο εξάμηνο αν θυμάμαι καλά ήρθα σε πρώτη επαφή με το άγνωστο μυστήριο και αφιλόξενο λειτουργικό σύστημα Linux.

Στο μάθημα λοιπόν τον λειτουργικών συστημάτων, έμαθα για πρώτη φορά να πληκτρολογώ εντολές στη μαύρη οθόνη κάποιας Linux διανομής. Ήταν κάτι περίεργο για μένα αφού μέχρι τότε το να γράψω εντολές ακόμα και στα windows σήμαινε πως κάποιο παλιακό παιχνίδι δεν έπαιζε με διπλό κλικ και έπρεπε να χρησιμοποιήσω όλα μου τα δάχτυλα για να το κάνω να τρέξει στη κλασική μαύρη οθόνη της command line. 

Εντυπωσιάστηκα από αυτή τη πρώτη μου επαφή; Όχι! Και ποιος θα εντυπωσιαζόνταν αν πριν τα έκανε όλα με το ένα χέρι κινώντας το ποντίκι στην οθόνη και χωρίς να χρειάζεται να θυμάται πως συντάσσονται οι ανάλογες εντολές. Τι όμως με έκανε να φτάσω στο σημείο να χρησιμοποιώ αυτό το λειτουργικό σύστημα στη καθημερινότητα μου;

Εκείνη την εποχή, σχεδόν όλοι προσπαθούσαμε να κατανοήσουμε το τι ακριβώς σημαίνει πληροφορική και πως θα μπορούσαμε να μάθουμε περισσότερα ώστε να έχουμε καλύτερες ευκαιρίες στο επαγγελματικό μας μέλλον. Έτσι κι εγώ, όπως αρκετοί άλλοι συμφοιτητές μου τότε, είχαμε βρει στο πρωτόγονο τότε ίντερνετ της εποχής, ένα άρθρο γραμμένο από τον Eric Raymond, με τον ευφάνταστο τίτλο "How to become a hacker". Εκεί λοιπόν, ο Raymond, ανέλυε τόσο τη φιλοσοφία των χάκερ όσο και τα εργαλεία που πρέπει να χρησιμοποιεί ένας χάκερ.

Είχα εντυπωσιαστεί τόσο από την φιλοσοφία της ελευθερίας της γνώσης που ήθελα να δω τι ακριβώς εννοούσε αυτός ο Raymond στο άρθρο του. Έτσι λοιπόν βρήκα ένα CD με την διανομή Mandrake που έδινε κάποιο από τα πολλά περιοδικά πληροφορικής που κυκλοφορούσαν τότε (πρέπει να ήταν είτε από κάποιο RAM ή από το PC Magazine) και δοκίμασα για πρώτη φορά να φτιάξω στον υπολογιστή μου χώρο στο δίσκο για να φιλοξενήσει το Linux.

Ομολογώ πως την πρώτη φορά που έκανα εγκατάσταση του λειτουργικού δεν καταλάβαινα και πολλά. Τι ήταν αυτό το Swap και τι το / που έπρεπε με ανάγκαζε να φτιάξω ο Installer. Ακόμα περισσότερο δεν καταλάβαινα γιατί έπρεπε να φτιάξω partition /home. Παρά την άγνοια μου έκανα εγκατάσταση του Mandrake Linux και το γραφικό περιβάλλον που είχε μου φάνηκε τόσο εύκολο στη χρήση αφού μου θύμιζε Windows. Άρχισα από τότε να χρησιμοποιώ μόνο Linux;

Όχι βέβαια. Το Linux είναι ένα λειτουργικό σύστημα που απαιτεί την σύνδεση του υπολογιστή στο ίντερνετ. Όχι πως δεν δουλεύει διαφορετικά αλλά για να κάνεις εγκατάσταση οποιοδήποτε πρόγραμμα βόλευε η χρήση ίντερνετ. Θυμάμαι τότε που κατέβαζα ένα πρόγραμμα που ήθελα σε κάποιον υπολογιστή της σχολής και πήγαινα γεμάτος λαχτάρα να το εγκαταστήσω στο σπίτι μου απλά και μόνο για να μου πει πως χρειάζεται το τάδε ή το δείνα πακέτο για να μπορέσει να εγκατασταθεί.

Πρέπει να είχα τρομερή υπομονή για να μπορώ να κάνω αυτό το πέρα δώθε ώστε να κάνω εγκατάσταση κάποιου προγράμματος σε Linux. Η πιο αστεία σκηνή της εποχής ήταν το compile κάποιου νέου πυρήνα. Θυμάμαι πως χωρίς να ξέρω τι ακριβώς επιλογές έκανα, άφηνα τον υπολογιστή μου να κάνει compile τον πυρήνα, έβγαινα έξω με φίλους και μετά γύριζα για να τον δοκιμάσω να δω τι τελικά κατάφερα. Τις περισσότερες φορές αποτύγχανα οπότε έπρεπε και πάλι να ξανακάνω τις επιλογές να αφήσω τον υπολογιστή κανένα τρίωρο ή τετράωρο να κάνει compile τα 45MB του Kernel και να ξαναδοκιμάσω.

Φυσικά τότε τα περισσότερα πράγματα που έκανα στον υπολογιστή μου τα έκανα μόνο σε Windows. Εργασίες σε κάποια σουίτα Microsoft Office και παιχνίδια ήταν αποκλειστική δουλειά των Windows. Το Linux υπήρχε μόνο σαν ένα πείραμα για μένα και ο βασικότερος λόγος ήταν, όπως είπα και πριν η έλλειψη ίντερνετ. Είχα κάνει εγκατάσταση του λειτουργικού τόσες φορές που είχα μάθει τη διαδικασία απ' έξω και μάλιστα. 

Όταν λοιπόν τελείωσα τις υποχρεώσεις μου από το ΤΕΙ Λαμίας και μπορούσα να επιστρέψω πια σπίτι μου το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να αιτηθώ μια ADSL γραμμή με την αστρονομική ταχύτητα 384 Kbps και φυσικά να βάλω Linux στον υπολογιστή μου. Φυσικά υπήρχε και ένα partition με Windows ακόμα όμως οι ρόλοι είχαν αντιστραφεί πια. Το Linux ήταν το βασικό μου λειτουργικό και τα Windows υπήρχαν μόνο για να παίζω κάποια παιχνίδια, αν και εκείνη την εποχή δεν είχα και τόσο μεγάλη διάθεση για gaming.

Ο καιρός πέρασε, οι διανομές που πέρασαν από τους δίσκους μου άλλαζαν συχνά, από το Mandrake πήδησα στο Slackware, στη συνέχεια στο Red Hat, στο Fedora, στο Ubuntu μέχρι να φτάσουμε στο 2016 να έχω στον υπολογιστή μου Linux Mint. Από το μυστήριο αυτό λειτουργικό σύστημα που ήταν μόνο για λίγους, το Linux έγινε εύχρηστο, πιο προσιτό και μάλιστα είναι η πηγή δύναμης, όχι μόνο servers όπως ήταν όταν πρωτοξεκίνησα, αλλά και κινητών, smartphones και φυσικά desktop.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου