Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Ντοκιμαντέρ για το DOOM



Προχθές έπεσε το μάτι μου και οι αλγόριθμοι του youtube πάνω σε ένα ενδιαφέρον και αναλυτικό βίντεο που αφορά την ιστορία του DOOM. Από το πρώτο FPS παιχνίδι του Carnack μέχρι το πιο πρόσφατο mod του DOOM, Brutal Doom.

Όποιος λοιπόν έχει παίξει το παιχνίδι και τον ενδιαφέρει η ιστορία του μπορεί να τα μάθει όλα μέσα σε 50 λεπτά.

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2016

Greek Gamer No19: Super Metroid για SNES



Αργήσαμε λίγο αλλά τα καταφέραμε. Και μάλιστα επιστρέφουμε με το review ενός παιχνιδιού που έχει αφήσει ιστορία στα video games για πολλούς λόγους. Φυσικά αναφερόμαστε στο πιο "super" παιχνίδι του 1994, το Super Metroid.

Πως μπορεί κανείς να κάνει review σε ένα τέτοιο παιχνίδι; Ειλικρινά ό,τι και να πει κανείς για το Super Metroid είναι λίγο. Για να νιώσει κάποιος το πόσο μοναδικό είναι πρέπει να πάρει το χειριστήριο και να αρχίσει να παίζει. Όμως ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και ας ξεκινήσουμε με την προϊστορία του κόσμου του Metroid.

Ο βασικός ήρωας της σειράς Metroid είναι η Samus Aran, ένας κυνηγός επικυρηγμένων που στο πρώτο παιχνίδι της σειράς είχε ως βασική αποστολή της να βρει και να σκοτώσει τον αρχηγό των space pirates που ακούει στο όνομα mother brain. 

Οι space pirates υπό την ηγεσία της mother brain έχουν σκοπό να κατακτήσουν τον κόσμο με την βοήθεια παρασιτικών πλασμάτων που έχουν την ικανότητα να απορροφούν την ενέργεια από άλλους οργανισμούς και ακούν στο όνομα Metroids. 

H Samus τα βγάζει πέρα με την πρώτη της αποστολή και σκοτώνει την mother brain όμως η διαγαλαξιακή συμμαχία για να ασφαλίσει το μέλλον του κόσμου στέλνει την Samus στον πλανήτη SR381 με σκοπό να αφανίσει τα τελευταία Metroids και να μη δώσει άλλη ευκαιρία σε μελλοντικούς κατακτητές.

Και κάπως έτσι γίνεται, όμως στο τέλος του δεύτερου παιχνιδιού η Samus σώζει ένα μωρό Metroid το οποίο το κουβαλάει μέχρι τη βάση της διαγαλαξιακής συμμαχίας για να το μελετήσουν οι επιστήμονες. Και κάπου εδώ αρχίζει το Super Metroid.

Ο second in command των πειρατών εμφανίζεται και κλέβει το μωρό Metroid. Η Samus φυσικά ακολουθεί τους πειρατές στο πλανήτη τους όπου τελικά εξελίσσετε όλη η ουσία του παιχνιδιού.

Αν η ιστορία της σειράς Metroid σας θυμίζει κάτι είναι απλά γιατί έχει εμπνευστεί από τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας της σειράς Alien. Η βασική ηρωίδα είναι γυναίκα, το όνομα του υπαρχηγού των πειρατών είναι Ridley όπως λέμε...Ridley Scott το όνομα του σκηνοθέτη του Alien. Ακόμα και ο τίτλος του παιχνιδιού έχει πάρει από τη διάσημη ταινία αφού αναφέρεται σε έναν εξωγήινο παρασιτικό οργανισμό.

Αν και το Super Metroid δεν στερεί σε κανένα τεχνικό τομέα θα μιλήσουμε πρώτα για το βασικότερο συστατικό του που το κάνει τόσο μοναδικό, το Level Design. Πραγματικά οι δημιουργοί του πρέπει να είχαν IQ 220 αφού όλο το παιχνίδι είναι τόσο καλά σχεδιασμένο που μπορείς να κάνεις τα πάντα. 

Μπορείς να πάρεις τα όπλα με όποια σειρά θέλεις, να πας σε όποιο σημείο του παιχνιδιού θέλεις και να βρεις όσα μυστικά θέλεις χωρίς να σε υποχρεώνει να τα κάνεις με συγκεκριμένη σειρά. Ακόμα και αν σε κάποια σημεία νιώσεις εγκλωβισμένος και πως το παιχνίδι σε έχει φυλακίσει σε δύο ή τρεις οθόνες υπάρχει τρόπος να ξεφύγεις, αρκεί να χρησιμοποιήσεις τη φαντασία σου.

Αυτή η ελευθερία είναι που κάνει το Super Metroid ιδανικό παιχνίδι για speedruns αφού ο κάθε παίχτης επιλέγει το δικό του τρόπο για να τελειώσει το παιχνίδι όσο μπορεί πιο γρήγορα. Και φυσικά το ίδιο το παιχνίδι "επιβραβεύει" τους γρηγορότερους και καλύτερους παίχτες στο τερματισμό τους. Έτσι άλλο τερματισμό θα έχεις αν τελειώσεις το παιχνίδι σε 10 ώρες και διαφορετικό αν το τελειώσεις σε λιγότερο από 2 ώρες.

Τα γραφικά του Super Metroid είναι με μια λέξη ατμοσφαιρικά. Με πολλές λέξεις ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΓΡΑΦΙΚΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΕΙ ΠΟΤΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ. Εντάξει μπορεί να υπερβάλω όμως η μεγάλη προσοχή στις λεπτομέρειες που έχουν δώσει οι σχεδιαστές είναι που τα κάνει τόσο ξεχωριστά. Δεν υπάρχει ίχνος διαλόγου στο παιχνίδι όμως καταλαβαίνεις πως η ιστορία εξελίσσετε. 

Για παράδειγμα όταν στην αρχή του παιχνιδιού μπαίνεις στο εργαστήριο και βλέπεις όλα τα πτώματα των επιστημόνων σωριασμένα κάτω νιώθεις την εγρήγορση που χρειάζεσαι για να αντιμετωπίσεις το κακό που έρχεται. Όταν φτάνεις στο πλανήτη Zebes και βλέπεις την βροχή να πέφτει υποψιάζεσαι πως πριν από λίγο έγινε κάτι κακό σε αυτόν τον πλανήτη. 

Κάθε σημείο του πλανήτη έχει μια δικιά του ξεχωριστή παρουσίαση και αυτό κάνει τον παίχτη να μην κουράζεται και να νιώθει πως παίζει το ίδιο κομμάτι του παιχνιδιού ξανά και ξανά. Έτσι το διαλυμένο διαστημόπλοιο στην επιφάνεια του Zebes σε κάνει να νιώθεις πως είσαι πράγματι σε ένα διαλυμένο διαστημόπλοιο με εξελιγμένη τεχνολογία ενώ ο πυρήνας του πλανήτη ξεχωρίζει με το σχεδιασμό των πετρωμάτων και της λάβας.

Ο ήχος του παιχνιδιού είναι άριστα εναρμονισμένος με τα γραφικά του. Δεν υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο μουσικό κομμάτι, εκτός από κάποια σημεία του παιχνιδιού ίσως που βοηθάν ακόμα περισσότερο στο immersion του παίχτη. Γίνεται χρήση κυρίως ambient ήχων που προσθέτουν ακόμα περισσότερο στην ατμόσφαιρα του παιχνιδιού. Αυτό που έκανε τους gamers του 1994 να ανοίξουν το στόμα τους και να χάψουν κάμποσες μύγες ήταν το κρυστάλλινα καθαρό voice στην αρχή του παιχνιδιού. Και δεν μιλάμε για ένα παιχνίδι σε CD format με τα 650 ΜΒ χωρητικότητα αλλά για ένα παιχνίδι σε μορφή cartridge.

Ο χειρισμός της Samus είναι αψεγάδιαστος και κάνει χρήση του gamepad του SNES με τον καλύτερο δυνατό τρόπο εξελίσσοντας έτσι το δύσχρηστο χειριστήριο του παλιού 8bit NES. Τα κουμπιά κατεύθυνσης εκτελούν την προφανή λειτουργία της κίνησης της Samus. Στα facebuttons θα βρούμε το άλμα, το shoot, γνωστό και σαν πιτσίου πιτσίου, το RUN και το κουμπί ακύρωσις. Τα shoulder buttons βοηθάνε την Samus να σημαδέψει πάνω διαγώνια και κάτω διαγώνια. Το select κάνει την επιλογή μεταξύ των special όπλων και το start φυσικά κάνει παύση στο παιχνίδι για να σου δείξει τον χάρτη. 

Το Super Metroid είναι ένα από τα παιχνίδια που έκαναν το σύνολο των video games να πάει ένα βήμα παραπέρα. Αν κάποιος παίξει τώρα το παιχνίδι θα δει πολλές ομοιότητες με τα σύγχρονα video games. Δεν θεωρείται άδικα από πολλούς το κορυφαίο παιχνίδι όλων των εποχών αφού είναι τόσο προσεγμένο και έχει προκαλέσει τέτοιο αντίκτυπο στη βιομηχανία των video games που κανένας άλλος τίτλος δεν προκάλεσε μετά από αυτό. Αξίζει...όχι, ΕΠΙΒΑΛΕΤΑΙ να το παίξει κάποιος αν θέλει να θεωρεί τον εαυτό του true gamer.







Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2016

Γρηγορότερες ιστοσελίδες με τον Chrome και τον νέο αλγόριθμο συμπίεσης


Τι να πει κανείς για την google. Έχει κατακτήσει το internet. Και φυσικά δεν αναφέρομαι μόνο στον πρωτοκαθεδρία της στις μηχανές αναζήτησης και στα ψυχαγωγικά, και όχι μόνο, βίντεο του youtube. Η μεγάλη δύναμη της google είναι οι τεχνολογίες που αναπτύσσει για να προσφέρει μια καλύτερη εμπειρία στους χρήστες του internet.

Από απλές οδηγίες πως να γίνει μια ιστοσελίδα καλύτερη και πιο γρήγορη μέχρι ολοκληρωμένες δωρεάν υπηρεσίες. Και το σύνολο των υπηρεσιών της και τεχνολογιών της αποφάσισε πριν από 7 περίπου χρόνια να τα υλοποιεί στο maximum στο δικό της browser, στον Google Chrome. Όχι άδικα ξεπέρασε και τον internet explorer αλλά και τον Firefox, που εκείνες τις παλαιολιθικές ιντερνετικές εποχές ήταν δεύτερος. Όμως γιατί αυτός ο πρόλογος;

Ο λόγος αυτής της σύντομης αναφοράς στο παρελθόν, είναι ο νέος αλγόριθμος συμπίεσης Brotili που θα υλοποιηθεί στον Chrome, με σκοπό να κάνει το φόρτωμα των περιεχομένων των web sites ακόμα γρηγορότερο. Σύμφωνα με την ίδια την google οι χρήστες θα μπορούν να δουν αύξηση της ταχύτητας των ιστοσελίδων μέχρι 25%. Αυτό το "boost" οφείλετε σε ένα νέο data format που είναι ανεξάρτητο από τον κώδικα της ιστοσελίδας.

Σύμφωνα πάντα με την google, αυτός ο νέος αλγόριθμος θα βοηθήσει κυρίως τις φορητές συσκευές.

Το github του brotili:
https://github.com/google/brotli

Το blog της Google:
http://google-opensource.blogspot.gr/

Η είδηση στο insomnia.gr
http://www.insomnia.gr/

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

Απαλλαγείτε από την ενοχλητική ειδοποίηση αναβάθμισης Windows 10


Έπρεπε να περάσουν πάνω από 5 μήνες για να καταλάβει η Microsoft πως δεν ενδιαφέρει όλους τους χρήστες να αναβαθμίσουν σε Windows 10 τους υπολογιστές τους. Αναφέρομαι φυσικά σε αυτό το όμορφο εικονίδιο που εμφανίζεται κάτω δεξιά στη μπάρα και σε ενημερώνει ανελλιπώς πως έχεις δυνατότητα να αναβαθμίσεις τα Windows σου σε Windows 10.

Και καλά, μας το είπες μια τότε που έγινε το μεγάλο μπαμ με την σπουδαία αυτή αναβάθμιση, μας το είπες δύο και έχει περάσει τόσος καιρός που πεισματικά αρνούμαστε να κάνουμε αναβάθμιση γιατί καλή μου Microsoft δεν εξαφανίζεις το ενοχλητικό εικονίδιο.

Κάλιο αργά παρά ποτέ όμως λέει ο λαός (που ανάλογα με τις συνθήκες τον αποκαλούμε σοφό και άλλοτε τον αποκαλούμε ανόητο). Έτσι λοιπόν η Microsoft στο επίσημο site της μας δίνει το τρόπο που επιτέλους θα απαλλαγούμε από αυτή την ειδοποίηση.

Εγώ, απλά να πω πως από τη μικρή μου ενασχόληση με τα windows 10, θεωρώ σημαντικές αναβαθμίσεις τον, κατά πολλές βαθμίδες ανώτερο, Edge αλλά και την τελευταία έκδοση του directX που τρέχει μόνο σε Windows 10. Σε ό,τι αφορά τον Edge πιστεύω πως η Microsoft θα μπορούσε να βγάλει και κάποια έκδοση για παλιότερα λειτουργικά όμως το marketing θέλει τον Edge να είναι ο browser που θα αναγεννήσει την μεγάλη Microsoft μετά τα αποτυχημένα Windows 8.

Όποιος τώρα θέλει να διώξει αυτή την ενοχλητική μουντζούρα από το taskbar του αρκεί να ακολουθήσει τις παρακάτω οδηγίες:

https://support.microsoft.com/


Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2016

Η ιστορία των graphics card


Γραφικά. Το Α και το Ω στα video games. Χωρίς τα όμορφα χρώματα να αναβοσβήνουν μπροστά του, ο άνθρωπος δεν θα είχε την ευκαιρία να νιώσει λίγο πίθηκος και να εκστασιαστεί μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή πατώντας αδιάκοπα κουμπάκια. Όμως πως φτάσαμε στο σήμερα; Σε αυτά τα πανέμορφα γραφικά που σε πολλές περιπτώσεις, με τον συνδυασμό του κατάλληλου μόνιτορ φυσικά,  φαίνονται σαν να είναι πραγματικά.

Οι περισσότεροι από εμάς σίγουρα δεν θα θυμούνται την εποχή που δεν υπήρχαν κάρτες γραφικών στους υπολογιστές και την εικόνα στην οθόνη την χειριζόταν η CPU.  Όμως παλιότερα τα γραφικά μπορούσαν να είναι απλά λεύκες γραμμές σε μια οθόνη και αυτό να ήταν αρκετό για το πρωτόγονο ανθρώπινο μυαλό που είτε ήθελε να παίξει pong ή να υπολογίσει του φόρους που θα πληρώσει.

Η ευκολία χρήσης όμως των φανταχτερών GUI που έδινε τη δυνατότητα σε περισσότερο κόσμο να χρησιμοποιήσει το μαγικό κουτί με το τεράστιο κεφάλι (λέγε με PC) έκανε επιτακτική την ανάγκη χρήσης ξεχωριστής CPU για την απεικόνιση γραφικών. Κάπου εκεί άρχισε και το δικό μου ταξίδι στον αλλόκοτο κόσμο τον υπολογιστών, με ψυχεδελικά γραφικά που ζωγράφιζε στην CRT οθόνη μου μια Cirus Logic. Φυσικά λίγο η τότε άγνοια μου και λίγο τα χρόνια που περάσαν δεν θυμάμαι το μοντέλο της(θυμάμαι μόνο τα 2MB RAM με τα οποία ήταν οπλισμένη).

Σύντομα ο ανταγωνισμός από τις state of the art κονσόλες της εποχής και ο παροξυσμός της εφηβείας μας για το ό,τι ήταν 3D έφερε στα PC τις πρώτες Voodoo. Θυμάμαι ακόμα σαν σήμερα που διάβαζα σε κάποιο περιοδικό της εποχής για την φοβερή και τρομερή Diamond Monster Voodoo με chip της τότε ακόμα άγνωστης, αλλά σύντομα βασίλισσας του 3D, 3dfx. Η δυνατότητα να συνδυάσεις 2 τέτοιες κάρτες γραφικών μαζί και να κάνεις το PC σου μαχητικό Jet στο τομέα των γραφικών έδωσε στις κάρτες Voodoo και φυσικά στην 3dfx το γεμάτο από πολύτιμα πετράδια στέμμα των γραφικών για PC. Μόνο μειονέκτημα για αυτά τα φοβερά γραφικά ήταν πως οι κάρτες με Voodoo χειρίζονταν μόνο 3D γραφικά. Για τα υπόλοιπα έπρεπε να έχεις μια απλή κάρτα γραφικών.

Αυτό όμως δεν κράτησε για πολύ αφού ακόμα για τις συνήθειες της εποχής ήταν και οικονομικά ασύμφορο να αγοράζεις δύο κάρτες γραφικών (μια για 2D και μια για 3D) αλλά και άκομψο με καλώδια να συνδέουν εξωτερικά τις δύο κάρτες. Έτσι εμφανίστηκαν οι πρώτες ολοκληρωμένες κάρτες γραφικών με 2D και 3D σε μια μόνο κάρτα. Μάλιστα κάποιες κάρτες γραφικών είχαν και αποκωδικοποιητή DVD για να μπορείς να βλέπεις DVD στον υπολογιστή σου. Και για όσους απορούν είναι αλήθεια. Κάποτε χρειαζόσουν μια εντελώς ξεχωριστή κάρτα απλά για να δεις DVD γιατί η υπολογιστικη δύναμη ενός Pentium στα 166Μhz δεν μπορούσε να σου δώσει αυτή την εμπειρία. Έτσι ήρθαν στο φως κάρτες όπως η Diamond Viper 128 με το ολοκληρωμένο 2D/3D chip Riva 128 αλλά και οι περίφημες κάρτες γραφικών της Matrox.

Μετά από αυτό άρχισε το μεγάλο μπαμ. Η 3dfx έκλεισε και έμειναν δύο μεγάλοι ανταγωνιστές. H nVidia και η ATI. Ατελείωτες συζητήσεις και κόντρες για το ποια από τις δύο εταιρείες είναι η καλύτερη. Λίτρα καφέ για να αποφανθούμε το μοντέλο ποιας από τις δύο θα δώσει τα καλύτερα γραφικά και δεν είναι "σκουπίδι". Και φυσικά όλα αυτά με background τα ξεπερασμένα, για τα σημερινά μάτια, γραφικά του Doom 3.

Και φτάνουμε στο σήμερα. Τα PC πλέον έχουν τη δυνατότητα να αποδώσουν γραφικά σε οθόνες 4K. Οι κάρτες γραφικών πλέον αποτελούν ένα μικρό πυρηνικό εργοστάσιο που το προσαρμόζεις στον υπολογιστή σου για να χαλαρώσεις μερικές ώρες παίζοντας NBA 2k16 ή FIFA16.  Σύντομα η τεράστια υπολογιστική δύναμη των καρτών γραφικών θα μας περιβάλει με virtual reality συσκευές όπως το Oculus Rift. Όμως ρε φίλε...αν δεν παίξεις Vectrex με τις λευκές γραμμές για γραφικά και ζωγραφιστά overlays στην οθόνη σου δεν έχεις δει τίποτα στη ζωή σου.

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2016

Πατέρας έπνιξε το γιό του ενώ έπαιζε Video Games


Έχουμε ακούσει πολλές περίεργες ιστορίες από την μακρινή αμερικανική ήπειρο που αφορούν κακούς γονείς που βασανίζουν τα παιδιά τους και αυτό το post δεν είναι παρά μια ακόμα "χριστουγεννιάτικη" ιστορία.

Στο μακρινό Αμέρικο λοιπόν ένας πατέρας, που θα μπορούσε να πάρει το βραβείο της ανοιχτής παλάμης, για να τιμωρήσει τον πεντάχρονο γιο του που δεν έλεγε να πάει με τίποτα για ύπνο και να αφήσει τον πατέρα του να σαπίσει στο Xbox του παίζοντας κι εγώ δεν ξέρω τι, αποφάσισε να τον βάλει κάτω στο καναπέ και να κάτσει πάνω του.

Φυσικά το μικρό πέθανε αλλά ο πατέρας του δεν κατάλαβε τίποτα αφού με απόλυτη ηρεμία πήγε στο γκαράζ να κάνει ένα τσιγάρο (τουλάχιστον προσέχει τα πνευμόνια των παιδιών του). Όταν η κοπέλα του αντιλήφθηκε πως ο πεντάχρονος είχε γίνει στρουμφάκι από την ασφυξία έκανε το πιο λογικό πράγμα που θα μπορούσε να κάνει. Μια προσευχή....γιατί τα τηλεφώνα στις πρώτες βοήθειες μάλλον κοστίζουν ενώ η επικοινωνία με τον Θεό είναι ανέξοδη.

Με τέτοιους γονείς και ακόμα εδώ στη μικρή Ελλάδα ακόμα συζητάμε αν θα πρέπει οι ομοφυλόφυλλοι να μεγαλώνουν παιδιά ή όχι αντί να συζητάμε αν θα πρέπει να δίνετε ειδική άδεια σε μια οικογένεια για να κάνει παιδιά. Αυτό όμως είναι ένα θέμα που θα γράψω μερικά bytes μια άλλη φορά και δεν αφορά την ιστορία μας.

Όπως λένε τα δύο παιδιά της οικογένειας Simpson (γιατί μη μου πει κάνείς πως δεν θυμίζει λίγο Homer ο πατέρας...αν και στο πιο σιχαμένο του) κοιμόντουσαν στο πάτωμα. Ο πατέρας φυσικά είχε λεφτά για να αγοράσει Xbox, παιχνίδια και πιθανότατα συνδρομή στο Xbox Live αλλά δεν είχε λεφτά για δύο κρεβατάκια για τα μικρά του. Αν αυτό δεν δείχνει πόσο σοβαρός και υπεύθυνος είναι ο τρομερός αυτός πατέρας τότε τι να πω. Πραγματικά μπράβο του...τίποτα δεν τον χωρίζει από τα αγαπημένα του παιχνιδάκια....

Λοιπόν, ας σοβαρευτούμε λίγο όλοι και να καταλάβουμε πως όταν κάνουμε παιδί ή αποφασίζουμε να κρατήσουμε ένα παιδί πρέπει να αλλάζουν λίγο οι προτεραιότητες μας.


Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2016

107 facts για το Star Wars: A New Hope



Με τον χαμό που γίνεται για το καινούριο Star Wars, νομίζω πως είναι η κατάλληλη ευκαιρία να μάθουμε 107 πράγματα που δεν ξέραμε για το παλιό καλό Star Wars: A New Hope. 

Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2016

Sherlock The Abominable Bride



Πως περνάνε τα χρόνια! Σαν σήμερα θυμάμαι το τρίτο επεισόδιο της τρίτης σεζόν Sherlock που έδειξε το BBC πριν από δύο χρόνια. Όμως οι Θεοί του Βρετανικού τηλεοπτικού καναλιού, Mark Gatiss και  Steven Moffat, επέστρεψαν με ένα special επεισόδιο Sherlock.

Όπως λοιπόν είδαμε και στο trailer, το special επεισόδιο Sherlock μας ταξιδεύει πίσω στην Βικτοριανή Αγγλία και βλέπουμε για πρώτη φορά τον συγκλονιστικό Cumberbatch και Freeman να επιδρούν στο φυσικό χωροχρόνο του Sherlock Holmes. Η ιστορία δυστυχώς δεν βασίζεται σε κάποια από τις ιστορίες του Arthur Conan Doyle αλλά είναι μια φρέσκια ιστορία στο κόσμο του ευφυή ερευνητή.

Με λίγη δόση από Scooby Doo, ο Sherlock προσπαθεί να λύση το μυστήριο μιας αναστημένης νύφης αλλά και το ερώτημα που μας άφησε το τέλος της περασμένης σεζόν. Πως διάολο συνεχίζει να είναι ζωντανός ο Moriarty. Όπως κάποιος μπορεί να καταλάβει από την τελευταία πρόταση το special αυτό επεισόδιο συνδέεται με τα προηγούμενα. Δεν θα δούμε απλά τον Sherlock δίπλα σε άμαξες με άλογα και σε κομψούς κυρίους με ημίψηλα. Η ιστορία αυτή, αν και χρονικά δεν ταιριάζει, συσχετίζεται με το παρόν. Όμως για να μην κάνω spoil σταματάω εδώ.

Ο Cumberbatch τελικά είτε παίζει τον Sherlock στο παρόν ή στο παρελθόν είναι το ίδιο καλός. Πραγματικά είναι ο καλύτερος Sherlock που έχω δει....όχι όμως και ο πιο πιστός στα βιβλία του Doyle. Δυστυχώς η σύγκριση είναι αναπόφευκτη μεταξύ Jeremy Brett και Benedict Cumberbatch και λυπάμαι αλλά πιο σωστός (σε σχέση με τα βιβλία) Sherlock Holmes εξακολουθεί να είναι ο Jeremy Brett αλλά μόνο για την πρώτη σεζόν (μετά αρχίζει τα φάρμακα της κατάθλιψης και δεν έχει την ίδια φρεσκάδα). Όχι πως ο Cumberbatch δεν κάνει καλή δουλειά απλά έρχεται δεύτερος. Φυσικά αν μιλάμε για τον σύγχρονο Sherlock Holmes είναι πρώτος και χωρίς ανταγωνισμό (καλός και ο Miller στο Elementary αλλά μου κάνει περισσότερο για House παρά για Holmes).

O Watson, σε σχέση με την παλιά σειρά, είναι πιο ενεργητικός και κάνει κάτι περισσότερο από να εξυπηρετεί το ρόλο του αφηγητή. O Freeman τα καταφέρνει μια χαρά και δίνει μεγαλύτερη ζωντάνια στο ρόλο του Watson.

Νομίζω πως οι Moffat και Gattis με το σπέσιαλ αυτό επεισόδιο προσπαθούν να κρατήσουν το κοινό του Sherlock σε εγρήγορση και να τους δώσουν ένα μικρό δωράκι αφού, απ' ότι φαίνεται η 4η σεζόν θα βγει το 2017. Έτσι λοιπόν μας ρίχνουν αυτό το επεισόδιο για να μας κρατήσουν στο αγκίστρι τους μέχρι τότε. Αν και είναι καλό σαν σπέσιαλ επεισόδιο, άρχισα να νιώθω πως η σειρά παίρνει την κατιούσα. Περίμενα περισσότερα και αν μάλιστα το επόμενο Sherlock που θα δούμε θα είναι το 2017 τότε νομίζω πως θα χάσουν μεγάλο κομμάτι των fan.

Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2016

Star Wars: The Force Awakens



Η δύναμη ξύπνησε λοιπόν και φαίνεται να έχει μεγάλη ενέργεια να εκτονώσει. Παρά τις όποιες Παπακαλιάτιες καθυστερήσεις το νέο Star Wars παίζει αυτή τη στιγμή στους ελληνικούς κινηματογράφους και γεμίζει τις αίθουσες.

Αρχικά να πω πως για μένα τα επεισόδια 1,2 και 3 δεν έγιναν ποτέ. Δεν υπάρχουν αυτές οι ταινίες και αν κάποιος αναφερθεί σε αυτές τότε να πέσει ένα lightsaber στο κεφάλι του. Ας τις έχουμε στο μυαλό μας μόνο σαν έναν κακό εφιάλτη που μας έκανε να ξυπνήσουμε τη νύχτα ιδρωμένοι και κατατρομαγμένοι και που ξεχάστηκε την αμέσως επόμενη μέρα.

Το Star Wars: The force awakens ξεκινάει με τους Ναζί του διαστήματος, γνωστούς στη ταινία ως Πρώτο Τάγμα, να την πέφτουν σε μια ομάδα αντιστασιακών που κατέχει το χάρτη με το μέρος που βρίσκεται ο τελευταίος Jedi, ο Luke Skywalker. Ένας από τους αντιστασιακούς, ο Πο, φορτώνει στην μοντέρνα εκδοχή του R2D2, τον BB2, το χάρτη με την μαγική τοποθεσία και διώχνει το μικρό ανδροειδές ώστε να μην πέσει στα χέρια των Πρώτου Τάγματος. Αν σας φαίνεται λίγο γνωστή η εισαγωγή αυτή και σας θυμίζει το New hope τότε να ξέρετε πως αυτή είναι μόνο η αρχή. Σχεδόν όλη η ταινία είναι αντιγραφή των τριών παλιών καλών επεισοδίων.

Προσωπικά εμένα αυτή η αντιγραφή δεν με ενόχλησε καθόλου αφού, απ'όσο μπορώ να καταλάβω, πρόκειται για introduction στον νέο κόσμο του Star Wars και των νέων ηρώων του. Ουσιαστικά μας έδειξε την επική τριλογία σε 2 περίπου ώρες και σαν να μας έλεγε..."που να δείτε τι έρχεται στα επόμενα". Και πραγματικά, αν τα επόμενα Star Wars έχουν καινούριο plot που να ξεφεύγει από την παλιά τριλογία και να τα κάνει ακόμα πιο επικά τότε θα είναι καλό για όλους εμάς τους Star Wars fans.

Οι βασικοί ήρωες μας, που όπως φαίνεται θα μας οδηγήσουν στις νέες περιπέτειες των επόμενων ταινιών είναι δύο. Ο Fyn που σαν rookie stormtrooper παθαίνει σοκ με τους φόνους που τον διατάσσουν να κάνει και αποδρά προσπαθώντας να εξαφανιστεί και να χάσει τα ίχνη του το Πρώτο Τάγμα. Η Ray, μια ρακοσυλλέκτρια που έχει μεγαλώσει μόνη της σε έναν σκουπιδοπλανήτη και περιμένει την επιστροφή κάποιου που την παράτησε σε αυτόν τον πλανήτη. Έχει εμμονή με τον μύθο της δύναμης και των επαναστατών και ονειρεύεται να γίνει Jedi.

Όμως έχουμε και τους παλιούς ήρωες. Αυτούς που μας ταξίδεψαν στην πρώτη επική τριλογία. Έτσι συναντάμε αρχικά τον Han Solo και τον Chewbacka οι οποίοι συνεχίζουν να είναι οι ίδιοι τυχοδιώκτες με την παλιά τριλογία. Η Πριγκίπισσα Leia είναι πλέον στρατηγός (αν την έλεγαν ακόμα πριγκίπισσα στην ταινία θα έπρεπε να φάνε κράξιμο αφού 60 χρονών και πριγκίπισσα δεν πάνε μαζί) και οδηγεί τους αντιστασιακούς.

Ο βασικός κακός της ταινίας έχει ενδιαφέρον αφού μιλάμε για τον εγγονό του Darth Vader και γιο της Leia και του Han. Φυσικά έχει το αίμα των Skywalker και κατ'επέκταση και την δύναμη όμως για διάφορους λόγους φαίνεται να πηγαίνει στη σκοτεινή πλευρά. Λέω πως φαίνεται, γιατί περνάει ολοκληρωτικά στη σκοτεινή πλευρά περίπου στη μέση της ταινίας όταν ξεπερνά ένα βασικό δίλημμα.

Τα εφέ της ταινίας είναι συνδυασμός cg με πρακτικά εφέ και θα έπρεπε να διδάσκετε στους κακομαθημένους με τα cg σκηνοθέτες και παραγωγούς. Βαρέθηκε ο κόσμος να βλέπει ψεύτικα computerized αντικείμενα και όντα στην οθόνη. Χρησιμοποιήστε τα cg για να πετύχετε καλύτερο αποτέλεσμα όχι για να κάνετε την ταινία παιχνίδι του PS4.

Η ταινία είναι φανταστική και προδιαθέτει για επικές νέες ταινίες της σειράς Star Wars. Αν και το imdb φαίνεται να του δίνει βαθμολογία πάνω από 8 εγώ θα του έδινα κάτι μεταξύ 7,5 και 8. Έχει σίγουρα μικροπροβλήματα όμως είναι διασκεδαστική και μπορεί κάποιος να περάσει καλά και κατά την διάρκεια αλλά και μετά με τις διάφορες θεωρίες που μπορεί να αναπτύξει για τον κόσμο του νέου Star Wars.

Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2016

Ευτυχισμένο το 2016


Ακόμα μια χρονιά μας αποχαιρέτησε εχθές και μας έκανε λίγο πιο σοφούς με τις γρατσουνιές που μας άφησε. Το 2015 ήταν μια δύσκολη χρονιά για όλους μας. Προσωπικά, η χρονιά αυτή ξεκίνησε άσχημα από την πρώτη μέρα σχεδόν και συνέχισε να είναι μια κακή μέχρι και την τελευταία μέρα. Λίγο πιο συγκεκριμένα με το που μπήκε το 2015 αρρώστησα με πυρετούς και τα σχετικά ενώ την τελευταία μέρα πριν τελειώσει μου χάλασε το αυτοκίνητο. Αν ξεκινάει και τελειώνει μια χρονιά κατ' αυτόν τον τρόπο αφήνω την φαντασίας σας να οργιάσει για το ενδιάμεσο.

Όπως και να έχει έφυγε και τώρα βρισκόμαστε στο 2016. Αυτή η χρονιά για μένα έχει σημασία γιατί παίρνω κάποιες αποφάσεις για τη ζωή μου και το μέλλον μου. Θα χρειαστώ επιμονή, υπομονή, αφοσίωση και φυσικά τύχη. 

Τα κινηματογραφικά για μένα ξεκινούν από αύριο. Μετά από τις Παπακαλιάτιες καθυστερήσεις το νέο Star Wars παίζεται στους κινηματογράφους. Έτσι κι εγώ, αύριο, θα πάρω το φωτόσπαθό μου και θα πάω να δω το φρέσκο Star Wars. Η επόμενη ταινία που θέλω να δω σίγουρα στον κινηματογράφο είναι το Superman vs Batman. Φανατικός του Batman, συνεπώς πρέπει να τη δω.

Σήμερα παίζεται στη Βρετανία το νέο Sherlock, οπότε με πρόχειρους υπολογισμούς, αύριο το πρωι θα το έχουμε στα torrent. Άντε γιατί 2 χρόνια έχουμε να δούμε τον Sherlock και μας έχει λείψει.

Ελπίζω αυτή τη νέα χρονιά τα πράγματα να βελτιωθούν. Κάποιοι να σταματήσουν να παίζουν DOOM για χάρη της θρησκείας τους, κάποιοι άλλοι να σοβαρευτούν και να μην κάνουν τραμπάλα και φυσικά οι περισσότεροι από εμάς να γίνουμε άνθρωποι. Όπως κάθε καινούριο λοιπόν έτσι αυτή η  νέα χρονιά ξεκινάει με ελπίδα...θα κάνουμε τον απολογισμό το 2017. Για την ώρα...

Καλή Χρονιά!