Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2015

Ant-man


Αυτοί οι υπερήρωες έχουν πάρει τις ικανότητες όλων των ζώων και τις έχουν εξελίξει σε ιστορίες επιστημονικής φαντασίας. Νυχτερίδες, γάτες, χελώνες και μυρμήγκια, όλα στην υπηρεσία των δημιουργών κόμικ. Ναι, ναι ακόμα και τα μυρμήγκια. Και γι αυτό πρέπει να ευχαριστήσουμε την Marvel που μας έκανε την τιμή να εκθειάσει όλες τις δυνάμεις που μπορεί να έχει ένα μυρμήγκι.

Ο λόγος φυσικά για τον υπερήρωα Ant-man, την τελευταία ταινία του Marvel Universe. Σίγουρα δεν είναι ο πιο γνωστός αλλά έχει ενδιαφέρον. Όμως για να δούμε την υπόθεση της ταινίας.

Ο Dr. Hank Pym έχει στα χέρια του την μέθοδο που δίνει την δυνατότητα σε έναν άνθρωπο να συρρικνώσει τον εαυτό του σε μέγεθος μυρμηγκιού. Την μέθοδο αυτή τη κρατάει μυστική για ευνόητους λόγους μέχρι που ο μαθητής του Darren Cross αποφασίζει να ανακαλύψει μόνος του την μέθοδο αυτή με σκοπό φυσικά να βγάλει πολλά λεφτά. Τότε ο Dr. Hank βρίσκει έναν νεαρό διαρρήκτη, τον Scott Lang. τον εκπαιδεύει για να κλέψει τη μελέτη από τον παλιό του μαθητή και να σταματήσει τα διαβολικά του σχέδια.

Ευτυχώς η ταινία δεν παίρνει τον εαυτό της στα σοβαρά. Θέλω να πω πως θα ήταν γελοίο να υπήρχε δράμα σε επίπεδο The Dark Knight με έναν ήρωα που συρρικνώνει τον εαυτό του και ελέγχει τα μυρμήγκια. Ίσως και γι αυτό η επιλογή του Paul Rudd, ενός κωμικού ηθοποιού, στο πρωταγωνιστικό ρόλο.

Παρά όμως τη κωμική πλευρά η ταινία έχει και αρκετή δράση. Είναι mindless entartainment στη καλύτερη της μορφή. Και φυσικά δεν θα γινόταν ταινία στο Marvel Universe χωρίς αναφορές σε άλλους υπερήρωες του ίδιου Universe. Έτσι βλέπουμε τον Ant-man να αντιμετωπίζει τον Falcone από τους Avengers αλλά και να υπάρχουν αναφορές στον Captain America και τον Iron Man.

Σε επίπεδο πραγματικής φυσικής η ταινία έχει πολλά λάθη όπως αναλύονται στο παρακάτω video:


Όπως όλες οι mindless entartainment ταινίες έχει πολλά κλισέ. Ένα από αυτά που εγώ προσωπικά έχω βαρεθεί να βλέπω είναι την εκπαίδευση. Ασήμαντος άνθρωπος για κάποιον τυχαίο λόγο αποκτά δυνάμεις και εκπαιδεύεται με κωμικά αποτελέσματα. Επίσης αδιάφορος είναι και ο κακός της ταινίας που τον συμπεριλαμβάνω κι αυτόν στα κλισέ αφού είναι το αρχέτυπο του κακού που απλά θέλει να κερδίσει πολλά λεφτά και δύναμη.

Στο τέλος η ταινία μου άφησε μια γλυκιά γευση αφού είχε δράση, χιούμορ και δεν πήρε τον εαυτό της στα σοβαρά. Δεν είναι φυσικά masterpiece αλλά δεν είναι και από τις ταινίες που βαριέσαι να δεις. Αξίζει να την δει κάποιος!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου