Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

Nortec και Nintendo....τέλος!


Από το 1995 περίπου και μέχρι και σήμερα αντιπρόσωπος της Nintendo στην Ελλάδα είναι η Nortec. Αυτό όμως σταματάει στις 31 Δεκεμβρίου αυτού του έτους.

Η εμμονή της Nintendo για minimum παραγγελιών σε συνδυασμό με τα capital controls, τη μικρή αγορά της χώρας μας αλλά και την αποτυχία του Wii U έφεραν το παραπάνω αποτέλεσμα.

Δυστυχώς η Nintendo τα τελευταίο καιρό έχει γίνει πιο "άγρια" στις απαιτήσεις της και από την δεκαετία του 80 που απαιτούσε να από τις εταιρίες να φτιάχνουν παιχνίδια μόνο για τα μηχανήματα της (και κάπως έτσι ιδρύθηκε από την Konami η Palcom). Η διαφορά όμως είναι πως τότε η Nintendo ήταν απόλυτος κυρίαρχος ενώ τώρα έρχεται τρίτη από τους τρεις ανταγωνιστές της.

Ακόμα δεν υπάρχει ανακοίνωση για το ποιος θα πάρει τα ηνία της Nortec (και αν θα το κάνει κάποια άλλη εταιρία).

Η απόφαση της λήξης της συνεργασίας ήρθε από την ελληνική πλευρά.

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

Ο David Rivers ξανά στο ΣΕΦ


Ο David Rivers είναι μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία του μπασκετικού Ολυμπιακού. Με τα μαγικά του κερδίσαμε εκείνη την ιερή βραδιά τον πρώτο μας Ευρωπαϊκό τίτλο. Ο Rivers εκείνη τη χρονιά είχε κατηγορηθεί ως ατομιστής, μη οργανωτικός στο παιχνίδι του και πως έκανε περισσότερο κακό στο Ολυμπιακό παρά καλό. Και η αλήθεια είναι πως η αρχή της σεζόν '96-97 δεν ήταν ρόδινη.

Ο Ολυμπιακός τότε, αν και σχεδόν ίδια ομάδα με την προηγούμενη χρονιά, δεν μπορούσε να βρει τον εαυτό του. Έκανε χαζά λάθη και μπορούσε να χάσει ακόμα και με πρωτοεμφανιζόμενες ομάδες στην Α1(ΒΑΟ). Ο δεύτερος ξένος δεν υπήρχε εκείνη την χρονιά αφού ο Anderson έφυγε γρήγορα από την ομάδα και ο Grey ήταν σκιά του εαυτού του. οπότε μας έμενε μόνο ο David Rivers.

Ο David Rivers δεν είναι κανένας τυχαίος παίχτης όμως. Έχει παίξει σε μεγάλες ομάδες (L.A. Lakers στους τελικούς με τους Pistons) και παρά το ότι δεν έχει τους τίτλους που θα μπορούσε να έχει θεωρούταν πάντα από τους πιο αξιόλογους point guard.

Πρόσφατα λοιπόν ο Rivers βρέθηκε στο ΣΕΦ, μετά από 15 χρόνια, και μίλησε στους σημερινούς παίχτες του Ολυμπιακού. Η χρονιά ξεκίνησε δύσκολα, όπως και πέρσι, αφού ο Ολυμπιακός έχασε και το knockout παιχνίδι κυπέλλου απέναντι στο Παναθηναϊκό αλλά και το παιχνίδι της κανονικής περιόδου. Η χρονιά θα είναι δύσκολη και ο Rivers μίλησε στους παίχτες για τη σκληρή δουλειά που απαιτείται από όλους τους παίχτες για να ξεπεραστούν τα προβλήματα.

Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

Το μέλλον του...Επιστροφή στο μέλλον!


Η μέρα της προφητείας έφτασε. Σήμερα το πρωί λοιπόν αφού φόρεσα τα αυτοπροσαρμοζόμενα ρούχα μου και ήπια την pepsi που μου προσέφερε η εξομοίωση ενός νεκρού celebrity, πήρα το ιπτάμενο αυτοκίνητο μου και πήγα για δουλειά. Έτσι θα έπρεπε να ήταν η σημερινή μέρα, σύμφωνα με τον σκηνοθέτη της ταινίας Back to the future 2.

Δυστυχώς όμως ο Robert Zemeckis δεν έπεσε μέσα σε όλες του τις προβλέψεις. Δεν έχουμε ιπτάμενα αυτοκίνητα αλλά ούτε και hoverboards. Τα ρούχα μας δεν είναι φανταχτερά όπως τα παρουσιάζει η ταινία (ένα συνονθύλευμα από τα φωτεινά χρώματα των 80's μαζί με φουτουριστικό design και την μόδα των μέσα - έξω στις τσέπες).

Όμως σε τι έπεσε μέσα ο προφήτης; Μπορεί την μόδα των μέσα έξω στις τσέπες να μην την έχουμε όμως πριν μερικά χρόνια είχαμε μια άλλη μόδα. Την μόδα του ημίκρυφου σώβρακου. Την θυμάστε; Εγώ προσπαθώ να την ξεχάσω.

Νεκροί celebrities κάνουν διαφημίσεις (η διαφήμιση με τον Bruce Lee πριν μερικά χρόνια), τα video games προσπαθούν να αλλάξουν τρόπο χειρισμού κάνοντας τον παίχτη να κουνάει το σώμα του (να χαλαρώσω θέλω βρε μάνα μου όχι να πεθάνω), γυαλιά που σου "επαυξάνουν" την πραγματικότητα (βλέπε google glass), ηλεκτρονική αναγνώριση προσώπων και νοσταλγία για τα 80's. Αυτά είναι μερικές από τις επιτυχημένες προβλέψεις της ταινίας.

Δεν ήταν όμως εύστοχος ο Zemeckis σε όλες του τις προβλέψεις για το μέλλον κάτι όχι απαραίτητα αρνητικό. Δεν έχουμε γυμναστήρια στις καφετέριες (αν και ο άνθρωπος του 2015 νομίζω δίνει μεγαλύτερη προσοχή στην υγεία του και στην άθληση), δεν διαβάζουν όλοι την USA Today και ευτυχώς για όλους μας το fax δεν είναι απαραίτητο ( αν και μερικές εταιρείες το χρησιμοποιούν ακόμα επειδή....λόγοι).

Στο video υπάρχει μια πιο αναλυτική ματιά σχετικά με την σημερινή ημερομηνία. Αν και είναι λίγο παλιό το video δεν νομίζω πως έχει αλλάξει ιδιαίτερα η εικόνα:



Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

Tomb Raider vs Tomb Raider


Πρόσφατα αποφάσισα να παίξω το πρώτο Tomb Raider του 1996 και στο καπάκι να παίξω και το Tomb Raider του 2013 για να μπορέσω να κάνω μια σύγκριση τόσο στο τομέα του gameplay όσο και στον τεχνικό τομέα.

Παίζοντας λοιπόν το πρώτο Tomb Raider βρέθηκα μπροστά στο Γολγοθά να ελέγχο ένα tank. Ο χειρισμός της πρώτης Lara είναι ένας από τους δυσκολότερους χειρισμούς 3D gaming. Η Lara κινείται σε grid που σημαίνει πως το ελαφρό πάτημα του πλήκτρου μπροστά ή πίσω την κάνει να κάνει ένα ολόκληρο βήμα στο επόμενο "εικονικό" τετράγωνο. Άρα ο αναλογικός χειρισμός που μας κακόμαθαν όλα τα μοντέρνα games δεν υπάρχει. Το να στρίψει η Lara αριστερά ή δεξιά σημαίνει πως πρέπει πρώτα να γυρίσει το κορμί της στην κατεύθυνση που θέλουμε και μετά να προχωρήσει ευθεία προς αυτή.

Όσο όμως και αν ακούγεται περίεργο ο χειρισμός αυτός μπορεί εύκολα να γίνει κομμάτι του gamer και να πραγματοποιήσει τα platform στοιχεία του παιχνιδιού αρκετά εύκολα. Δεν μου φάνηκε σε κανένα σημείο να δυσκολεύομαι να πραγματοποιήσω κάποιο άλμα και να κάνω αυτό που το παιχνίδι απαιτούσε.

Οι μάχες στο πρώτο Tomb Raider είναι...σκουπίδι. Καλύτερα να παίξεις μπουνιές με τον Rocky Balboa παρά να προσπαθήσεις να επιτεθείς με τα πιστόλια της Lara. Ακόμα και με την ευκολία του auto-aim είναι κουραστικό. Κάθε φορά που έπρεπε να βγάλω τα όπλα μου για να επιτεθώ σε κάποιο ανυπεράσπιστο λύκο ή σε κάποιον άνθρωπο ένιωθα πως πραγματοποιούσα αγγαρεία.

Το καλύτερο όμως σημείο του παλιού Tomb Raider είναι η ατμόσφαιρα. Βρίσκεσαι μόνος σε κάποιο μέρος και πρέπει να βρεις την έξοδο λύνοντας γρίφους επιπέδου κονσόλας (ναι έχει διαφορά με τους πραγματικούς γρίφους που τα παλιά καλά adventures των PC games μας μεγάλωσαν). Δεν έχεις επικοινωνία με κανέναν σύμμαχο και πρέπει να τα βγάλεις πέρα μόνος σου.

Στο νέο Tomb Raider ο χειρισμός του είναι αυτό που θα περίμενε κάθε gamer. Εύκολα μπορεί κάποιος να τον μάθει και να κινηθεί με μεγαλύτερη ευκολία. Δεν περιορίζεται η κίνηση σου σε κάποιο φανταστικό grid άρα η χρήση των αναλογικών μοχλών βοηθάνε.

Το platforming μοιάζει με τον γονιό που κρατάει το παιδί του από το χέρι για να περάσει το δρόμο. Σχεδόν ξέρεις που πρέπει να πας και πως θα πας. Φυσικά λόγο του μοντέρνου χειρισμού είναι εύκολο και δεν υπάρχει κανένα challenge.

Οι μάχες είναι τυπικές για την εποχή τρίτου προσώπου, με πολλά όπλα και επιλογές. Μπορείς να κρυφτείς πίσω από πέτρες και βαρέλια και να επιτεθείς πλέον με το τυπικό - σημαδεύω με τον LT και πυροβολώ με το RT.

Στο action κομμάτι του παιχνιδιού θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας και τα διάσπαρτα qte που έχει το παιχνίδι. Ευτυχώς δεν είναι τόσα ώστε να κατηγορήσουμε το παιχνίδι σαν qte festival. Υπάρχει μόνο σε σημεία που έχουν κάποιο νόημα όπως να αντιμετωπίσεις κάποιον εχθρό ή να ξεπεράσεις κάποια εμπόδια.

Το μεγαλύτερο αρνητικό του νέου Tomb Raider είναι η μικρή διάρκεια του. Θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι παιχνίδι Σαββατοκύριακου αφού περίπου τόσο μου πήρε για να το τερματίσω. Αντίθετα το παλιό Tomb Raider πήρε περίπου 5 μέρες.

Και τα δύο παιχνίδια είναι μια εμπειρία που ο κάθε gamer πρέπει να ζήσει. Ακόμα και αν το νέο Tomb Raider φαίνεται να σε κρατάει από το χέρι είναι διασκεδαστικό. Για περισσότερο challenge θα πρέπει κάποιος να κάνει ταξίδι στο χρόνο και να παίξει το παλιό.





Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015

Τι; Ο Peter Griffin στο Springfield;;; Κι όμως συνέβει!


Οι Simpsons είναι από τις σειρές που λάτρεψα σχεδόν απ' την αρχή. Μπορεί να ήμουν παιδάκι όταν το Mega τους έδειξε για πρώτη φορά, μπορεί να μην καταλάβαινα όλα τα αστεία όμως ήταν μια σειρά που κάθε φορά που την έβλεπα περνούσα 20 διασκεδαστικά λεπτά. Και φυσικά όταν τους ξαναείδα στο TV Μακεδονία μετά από χρόνια ως φοιτητής και μπορούσα να καταλάβω καλύτερα το χιούμορ τους έγινε η αγαπημένη μου σειρά.

Όταν έμαθα πως υπήρχε κι άλλη σειρά που ήταν σχεδόν αντιγραφή (κάτι που κατάλαβα με το που μου το περιέγραψε ένας φίλος)  ονόματι Family Guy αρνιόμουν πεισματικά να δω έστω κι ένα επεισόδιο. Όμως μερικά χρόνια μετά και κάτω από την επήρεια της βαρεμάρας του Κυριακάτικου απογεύματος είπα να δω ένα επεισόδιο Family Guy. Και ήταν καταπληκτικό.

Το χιούμορ του Family Guy ήταν λίγο πιο adult oriented, είχε διαφορετικά gags και τελικά κατάφερνε να φέρει στην επιφάνεια όλα τα αρνητικά των Simpsons που τα τελευταία χρόνια δεν ήταν το ίδιο καλοί όσο τη πρώτη τους δεκαετία. Άσε που ο δήμαρχος στο Family Guy ήταν ο ίδιος ο Batman, ο Adam West.

Πέρσι λοιπόν στο πρώτο επεισόδιο Family Guy οι δημιουργεί και των δύο σειρών αποφάσισαν να κάνουν ένα εκπληκτικό crossover. Η οικογένεια Griffin αφού χάνουν το αυτοκίνητο τους στη μέση μιας άγνωστης πόλης ονόματι Springfield μένουν στο σπίτι της οικογένειας Simpson. Και φυσικά ό,τι επακολουθεί είναι απόλυτα διασκεδαστικό.

Καταρχήν το επεισόδιο είναι 40 λεπτά αντί του συνηθισμένου 20λεπτου. Στα 40 λεπτά οι Griffins γνωρίζουν τους Simpsons και αλληλεπιδρούν σχεδόν με όλα το καστ της σειράς. Νομίζω πως δεν ξέχασαν κανέναν χαρακτήρα από τους Simpsons σ αυτό το επεισόδιο Family Guy.

Αρχικά έχουμε τον μωρό Griffin που  βρίσκει στο πρόσωπο του Bart τον ήρωα του. Φοράει λοιπόν τα ίδια ρούχα με τον Bart, αποκτά πατίνι και αντιγράφει τον Bart σε κάθε του κίνηση. Αυτό το interaction μεταξύ των δύο χαρακτήρων μαζί με το interaction μεταξύ του Homer και το Peter είναι τα πιο διασκεδαστικά.

Φυσικά ο Homer και ο Peter έχουν πολλά κοινά. Κουβαλάν την ίδια τρέλα κι ετσι μοιάζουν σαν δύο παιδιά που αρέσκονται σε χαζομάρες. Όμως εκεί που το επεισόδιο δίνει ρέστα είναι όταν η υπόθεση επικεντρώνεται  στο θέμα της αντιγραφής των Simpsons από το Family Guy. Και το κάνουν με πανέξυπνο τρόπο.

Η διαμάχη αρχίζει όταν ο Homer ανακαλύπτει πως η μπίρα που έχουν στο Family Guy είναι η Duff απλά με διαφορετική ετικέτα. Πάνε μέχρι τα δικαστήρια για να βρουν το δίκιο τους οι Simpsons και το θέμα έχει απίστευτο γέλιο.

Το επεισόδιο τελειώνει με ένα κλασικό chicken fight μεταξύ Homer και Peter. Και όπως λέει ο Comic Book guy στο τέλος της μάχης "Worst chicken fight ever"(not).

Από τα καλύτερα επεισόδια Family Guy, ειδικά αν κάποιος παρακολουθεί και απολαμβάνει και τις δύο σειρές.

Το επεισόδιο μπορεί να το δει κάποιος "νόμιμα" εδώ:



Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Το app που μπορεί να βάλει το δαίμονα μέσα σου


Ξέρετε το ouija board; Αυτό που είναι ένα κομμάτι χαρτόνι και πάνω του έχει όλα τα γράμματα της αλφαβήτου μαζί με αριθμούς και που μερικοί ευκολόπιστοι βάζουν τα χέρια τους πάνω του, καλούν υποτίθεται κάποιο πνεύμα και του κάνουν ερωτήσεις. Και το πνεύμα, κουνάει τα χέρια τους στα γράμματα που είναι ζωγραφισμένα στο χαρτόνι ώστε να δώσει απαντήσεις. Ε, λοιπόν αυτό υπάρχει και σε app. Και μάλιστα, αν κάποιος πιστέψει την παρακάτω είδηση, είναι δαιμονισμένο app.

Ένα 18 χρόνο κορίτσι λοιπόν από το Περού κατέβασε και χρησιμοποίησε αυτή την "μαγευτική" εφαρμογή. Αφού την χρησιμοποίησε οι γονείς της άρχισαν να παρατηρούν αλλαγή στην προσωπικότητα του κοριτσιού. Η μικρή αυτή αλλαγή στο κορίτσι κατέληξε σε ένα, για μένα υποκριτικό κρεσέντο, δαιμονισμού από το κορίτσι που θυμίζει έντονα την ταινία εξορκιστής.


Δεν πιστεύω σε κανέναν θεό και σε καμία θρησκεία και κατ' επέκταση δεν πιστεύω σε τίποτα μεταφυσικό και όλα τα σχετικά. Για όλα θεωρώ πως υπάρχει μια εξήγηση που χωράει στο τετράγωνο κουτί της λογικής. Και σε αυτή λοιπόν την περίπτωση δεν μπορώ να πιστέψω πως το κορίτσι αυτό "δαιμονίστηκε" ξαφνικά και άρχισε να φωνάζει 666 και να ζητάει απεγνωσμένα το κινητό της. Για μένα δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν.

Είτε το κορίτσι θέλησε να προσελκύσει το ενδιαφέρον των γονιών της και του περιβάλλοντος της με θεατρινισμούς αυτού του τύπου ή απλά πιστεύει πραγματικά σε όλα αυτά τα μεταφυσικά και έχει πιστέψει και η ίδια πως είναι δαιμονισμένοι. Μπορεί το δεύτερο αν ακούγεται αδύνατο όμως πως εξηγείται το γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι που είτε βλέπουν φαντάσματα είτε πιστεύουν στη μαγεία είναι άνθρωποι που επηρεάζονται δραστικά από τέτοιες ιστορίες.

Αν πάντως θέλετε να δοκιμάσετε τον ορθολογισμό σας μπορείτε απλά να κατεβάσετε αυτό το app και να δείτε κι εσείς ποιος δαίμονας θα κυριαρχήσει στο κορμί σας. Εγώ πάντως που το δοκίμασα ξέρω πως ο Baphomet υπάρχει και είναι μέσα μου

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2015

Τρίλιζα (Tic tac toe) με βιβλιοθήκες SDL


Πριν αρκετά χρόνια, όταν άρχισα να ακονίζω τα δόντια μου στις βιβλιοθήκες SDL, είχα φτιάξει ένα μικρό παιχνιδάκι τρίλιζας. Ο κώδικας είναι αρκετά απλός και ούτε καν AI δεν υπάρχει. Εκτός αν θεωρήσει κανείς AI την τυχαία κίνηση του υπολογιστή χωρίς καμία στρατηγική.

Όποιος θέλει να ρίξει μια ματιά υπάρχει παρακάτω:
GitHub TicTacToe