Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

10 πράγματα που οι gamers μισούν όταν αρχίσουν να δουλεύουν


Έφηβος, φοιτητής και μετά...στο κουβά της εργασίας. Όταν είσαι μικρότερος και έχεις αρκετό ελέυθερο χρόνο όλα είναι υπέροχα στο κόσμο του gaming. Θες να ξοδέψεις 10+ ώρες για να τερματίσεις το Baldur's Gate; Το κάνεις. Θέλεις να μαζεψεις τους φίλου σου και να φας μια εβδομάδα παίζοντας σε LAN Call of Duty και Unreal Tournament. Απλά τους στέλνεις ένα sms και όλοι θα είναι σπίτι σου σε χρόνο dt.

Όταν όμως αρχίζεις να δουλεύεις  ο χρονος είναι ελάχιστος. Τόσο ελάχιστος που προσπαθείς να αξιοποιήσεις κάθε δευτερόλεπτο για να παίξεις τα αγαπημένα σου παιχνίδια. Έτσι λοιπόν παρακάτω στο βίντεο μπορούμε να δούμε 10 πράγματα που οι gamers που έχουν μπει στην "παραγωγή" μισούν.

Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2015

Το Λαύριο στην Α1


Τελικά, αν κάτι το θέλεις πάρα πολύ το σύμπαν συνωμοτεί για να γίνει πραγματικότητα. Έτσι λοιπόν και η ομάδα μπάσκετ του Λαυρίου παρά την τρίτη θέση που έφερε κατάφερε να ανέβει κατηγορία και να παίξει με τους "μεγάλους".

Αρχικά να πω πως το Λαύριο είχε μια εξαιρετική χρονιά και αρχικά φαινόταν πως μπορεί να μπει στην Α1 σχετικά εύκολα. Στο τέλος όμως της σεζόν η κατάσταση άλλαξε και κατέληξε στην τρίτη θέση που δεν της έδινε το εισιτήριο για την κατηγορία των "μεγάλων". Όμως η οικονομική κατάσταση της ΚΑΟΔ την οδήγησαν στην αποχώρηση της από την Α1 και συνεπώς το Λαύριο θα πάρει την θέση της.

Έτσι λοιπόν να ευχηθούμε στο Λαύριο να έχει μια καλή πορεία στην Α1 και να εδραιωθεί σαν μια από τις μεγάλες ομάδες του ελληνικού μπάσκετ.


Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2015

Southpaw


Το Southpaw είναι μια ταινία που ακολουθεί την χειρότερη στιγμή της ζωής ενός πρωταθλητή πυγμαχίας ελαφρών βαρών, του Billy Hope.

Ο Billy Hope είναι ένας πυγμάχος που μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο και εξαιτίας της απίστευτης οργής που απελευθερώνει στο ρινγκ καταφέρνει να γίνει αήττητος πρωταθλητής. Είναι είδωλο για όλους τους φίλους το αθλήματος αφού κατάφερε από το πουθενά όχι απλά να γίνει πρωταθλητής και να κερδίσει πολλά λεφτά αλλά να έχει για σύζυγό του μια πανέμορφη και πανέξυπνη γυναίκα που τον αγαπάει και είναι μαζί του από την εποχή που πρωτογνωρίστηκαν στο ορφανοτροφείο. Μαζί της έχει μια κόρη και ζουν μια παραδεισένια ζωή με πλούτη αλλά και με την αποδοχή του κόσμου.

Ένα μοιραίο βράδυ λοιπόν και πάνω σε έναν ανόητο καβγά η γυναίκα του πεθαίνει. Και από εκεί ξεκινάει η κατρακύλα. Ο Billy δεν μπορεί να αποδεχθεί τον χαμό της γυναίκας του, χάνει τα λεφτά του, χάνει τον τίτλο του, χάνει το περίγυρο τού που τον ακολουθούσε για την φήμη και κυρίως για τα λεφτά όμως το σημαντικότερο είναι πως χάνει τον σεβασμό της ίδιας του της κόρης.

Έτσι λοιπόν αφού έχει φτάσει στο πάτο αποφασίζει να κάνει μια μεγάλη επιστροφή και να διεκδικήσει ξανά όχι μόνο τον τίτλο του πρωταθλητή αλλά κυρίως τον σεβασμό και την αγάπη της κόρης του.

Η ταινία μπορεί να θυμίσει το Rocky 3 σε ένα πιο σκοτεινό μοτίβο. Ακολουθεί τον ίδιο σκελετό. Κορυφή - πτώση - κορυφή. Φυσικά έχει και το ανάλογο training montage που έκανε τον αγαθό Ιταλό επιβήτορα διάσημο. Το ότι αντιγράφει το Rocky 3 δεν είναι κάτι μεμπτό. Ουσιαστικά μπορεί κάποιος να πει πως είναι ένα πιο ώριμο remake.

Ο Jake Gyllenhaal είναι μοναδικός για τον ρόλο του Billy Hope και πραγματικά φαίνεται πως μιλάμε για έναν ηθοποιό που μπορεί κάποια στιγμή να χτυπήσει και Όσκαρ. Η Rachel McAdams αν και δεν έχει μεγάλο screentime δίνει μια καλή παρουσία σαν σύζυγος του Billy Hope.

Αυτό που δεν μου άρεσε στην ταινία είναι όταν, για λόγους πλοκής, εμφανίζει από τον πουθενά έναν προπονητή πυγμαχίας που ουσιαστικά αναλαμβάνει τον ρόλο του μέντορα.

Πριν μερικά χρόνια έλεγαν όλοι πως η ταινία Rocky αυτής της γενιάς θα είναι το Warrior γιατί συνδυάζει το δράμα με το MMA. Θα διαφωνήσω εντελώς και θα πω πως αν κάποιος θέλει να δει τον Rocky αυτής της γενιάς αρκεί να δει το Southpaw (ακόμα και ο τίτλος της ταινίας παραπέμπει στον αριστερόχειρα Rocky Balboa).

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2015

Nick Vujicic: Ο άνθρωπος που δεν τα παράτησε ποτέ!


Μερικές φορές η ζωή....ή μάλλον για να το πω καλύτερα, τις περισσότερες φορές η ζωή δεν σου δίνει αυτά που θα ήθελες να έχεις ή αυτά που πιστεύεις ότι μπορείς να κερδίσεις. Μπορεί να δίνεις τις μεγαλύτερες μάχες της ζωής σου για να καταφέρεις το στόχο σου όμως συνέχεια να αποτυγχάνεις. Και τότε νομίζεις πως δεν έχεις τη δύναμη να προσπαθήσεις ξανά, να ετοιμαστείς και πάλι για άλλη μια μάχη που θα σε φέρει πιο κοντά στο στόχο σου. Όμως τι κάνεις τότε?

Απλά, προσπαθείς και πάλι. Και μπορεί να ακούγεται κλισέ και λίγο cheesy όμως αυτή είναι αλήθεια. Γιατί είναι μια αλήθεια που δεν μας την διδάσκει κάποια ταινία ή βιβλίο αλλά η πραγματική ζωή. Ο Nick Vujicic για παράδειγμα είχε την ατυχία να γεννηθεί χωρίς άκρα. Ο κάθε λογικός άνθρωπος θα έλεγε πως η ζωή αυτού του ανθρώπου έχει τελειώσει. Πως δεν μπορεί να κάνει οικογένεια, να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Όμως η λογική πάει στα σκουπίδια όταν η ανθρώπινη θέληση φοράει το θώρακα της και αρπάζει το σπαθί της.

Έτσι λοιπόν και ο Nick Vujicic μας διδάσκει να μην τα παρατάμε ποτέ. Να επιμένουμε. Ακόμα και να πέσουμε πρέπει να δοκιμάσουμε να σηκωθούμε. Γιατί αν δεν δοκιμάσουμε να σηκωθούμε τότε σίγουρα θα μείνουμε στο έδαφος. Αν όμως κάνουμε ακόμα μια προσπάθεια, ίσως ναι είναι αυτή που θα μας δώσει αυτό που θέλουμε. 

Μια ακόμα προσπάθεια λοιπόν. Μια ακόμη φορά θα δοκιμάσουμε να σταθούμε όρθιοι. Και αν αποτύχουμε τότε θα δοκιμάσουμε ξανά. Μέχρι το τέλος.


Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2015

5 Ανόητα και λανθασμένα στερεότυπα για την Ιαπωνία


Για μας τους geeks η Ιαπωνία είναι μια χώρα που την περιβάλει ένα μυστήριο. Τα πρώτα video games που παίξαμε ήταν Ιαπωνικά (Super Mario, Pacman, Mega Man), τα πρώτα κινούμενα σχέδια που είδαμε ήταν Ιαπωνικά (Kabamaru, Jumaru ακόμα και Candy-Candy). Είναι φυσικό λοιπόν μεγαλώνοντας να έχουμε φτιάξει, μέσα στο περίεργα δομημένα μυαλό μας, έναν μύθο για την Ιαπωνία.

Οι μύθοι όμως πολλές φορές οδηγούν σε στερεότυπα και τα στερεότυπα σε ανόητες γενικεύσεις. Έτσι λοιπόν έχουμε παρακάτω πέντε ανόητα στερεότυπα για την Ιαπωνία:

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2015

Η ελληνική ψυχή μας έβγαλε για άλλη μια φορά...την ψυχή


Πόσες και πόσες φορές δεν γύρισε παιχνίδια η εθνική Ελλάδας. Έχουμε γίνει συνήθεις ύποπτοι αφού την διαδικασία την έχουμε επαναλάβει τόσες φορές που κανένας αντίπαλος μας δεν μπορεί να θεωρήσει δεδομένη την νίκη ακόμα και αν προηγείται με 10 πόντους 5 λεπτά πριν την λήξη του παιχνιδιού. Έτσι έγινε κι εχθές.

Τι κι αν οι Κροάτες, στην έδρα τους, μας έβαζαν τρίποντα. Τι κι αν βρεθήκαμε τρεις φορές 10 πόντους πίσω. Δεν είχε καμία σημασία για τους διεθνείς. Πάλεψαν μέχρι το τέλος και πήραν τη νίκη. Και ποιος βοήθησε σε αυτό. Μα ποιος άλλος, ο Kill Bill Βασίλης Σπανούλης.

Με το φαρμακερό του τρίποντο που δουλεύει άριστα μόνο σε κρίσιμες στιγμές, όπως δηλαδή έκανε και ο μεγάλος Larry Bird, κατάφερε να γυρίσει το παιχνίδι λίγο πριν τη λήξη. Ο Σπανούλης είναι από τους παίχτες που μπορεί να μην βάλει 20 πόντους σε 30 λεπτά αγώνα, όμως να βάλει 2 τρίποντα στα τελευταία λεπτά και να αλλάξει το παιχνίδι. Εχθές βέβαια έβαλε 16 πόντους αλλά και μοίρασε 6 ασίστ.

Στα βήματα του αρχίζει να πατάει και ο Κώστας Σλούκας που μπορεί να έβαλε μόνο 2 πόντους αλλά ήταν οι 2 πόντοι που μας έφεραν μπροστά σχεδόν 2 λεπτά πριν τελειώσει ο αγώνας. Τόσα χρόνια με δίπλα στον Σπανούλη έχει μάθει πολλά.

Φυσικά το μπάσκετ είναι ομαδικό άθλημα και για να κερδίσει μια ομάδα πρέπει όλοι οι παίχτες να βάλουν το λιθαράκι τους. Έτσι λοιπόν, εκτός από τους παίχτες που έφτασαν διψήφιο αριθμό πόντων (Πρίντεζης, Μπουρούσης, Κουφός) είχαμε και τους παίχτες που αν και δεν έδωσαν πόντους έδωσαν άμυνα. Χαρακτηριστικό είναι το κλέψιμο του Ατεντοκούμπο που χάρισε ένα απίστευτο κάρφωμα στον Πρίντεζη αλλά και η γενικότερη ψυχή όλης της εθνικής.

Βήμα βήμα μπορούμε να φτάσουμε στο τρίτο μας πρωτάθλημα Ευρώπης. Υπομονή και στης 20 Σεπτέμβρη τα πανηγύρια θα αρχίσουν!

Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2015

Η Εθνική Ελλάδας στο Ευρωμπάσκετ 2015


Οι διακοπές τελειώσαν το καλοκαίρι τελειώνει όμως όπως έχουμε συνηθίσει εμείς οι μπασκετικοί κάθε χρόνο τέτοια εποχή ετοιμαζόμαστε να δούμε την εθνική Ελλάδας του μπάσκετ να παίζει είτε σε Ευρωμπάσκετ ή σε Μούντομπάσκετ. Φέτος είναι η σειρά του Ευρωμπάσκετ και ο Κατσικάρης έχει κάνει τις επιλογές του.

Στο ροστερ λοιπόν της εθνικής υπάρχουν 3 παίχτες NBAers. Ο Κουφός, ο Παπανικολάου και φυσικά ο Αντετοκουνμπο. Μάλιστα θα μπορούσαν οι παίχτες που έρχονται από το NBA να ήταν 4 αν ο Καλάθης συνέχιζε και φέτος στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου (αν και έχω αμφιβολίες τα τελευταία χρόνια πόσο καλύτερο είναι από το Ευρωπαϊκό μπάσκετ).

Μετά από τους "μικρούς", αυτούς που έχουν γεννηθεί δηλαδή το 1990 έχουμε δύο PG. Τον Μάντζαρη και τον Σλούκα. Μικροί και γρήγοροι αλλά ευτυχώς παρά το μικρό της ηλικίας τους έχουν εμπειρίες αφού και οι δύο παίζουν σε μεγάλες ομάδες που χτυπάνε Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.

Στους έμπειρους αλλά και απίστευτα ταλαντούχους το ροστερ χτυπάει κόκκινο. Παίχτες με πρωταθλήματα και διακρίσεις όπως ο Σπανούλης, ο Μπουρούσης, ο Ζήσης, ο Περπέρογλου και ο Καϊμακόγλου.

Για το τέλος αφήνω τον παίχτη που προσωπικά θαυμάζω και βοηθάει πάντα τα μέγιστα τον Πρίντεζη. Έναν παίχτη που πιστεύω πως αν έπαιζε στην Αμερική θα ήταν από τους καλύτερους PF, παρά τον μεγάλο ανταγωνισμό, και στο NBA.

Το υλικό λοιπόν υπάρχει. Δεν έχω δει κανέναν αγώνα της εθνικής μέχρι τώρα όμως από τα αποτελέσματα φαίνεται να έχει δέσει. Οπότε θεωρώ πως το λιγότερο που μπορούμε να περιμένουμε από αυτή την εθνική είναι να ήμαστε στη τετράδα. Τις ομάδες που φοβάμαι περισσότερο για φέτος είναι Ισπανία, Σερβία, Γαλλία και φυσικά την Κροατία σαν διοργανώτρια χώρα. Πάντα όταν μια καλή ομάδα παίζει στη χώρα της γίνεται περισσότερο ανταγωνιστική.

Καλή επιτυχία λοιπόν στο πρώτο αγώνα για το φετινό ευρωμπάσκετ που δίνει η εθνική απέναντι στην ομάδα των Σκοπίων. 

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2015

foot TV


Εκεί γύρω στο Μάιο, αποφάσισα, για να ακονίσω λίγο τα δόντια μου στο προγραμματισμό και κυρίως στη php, να φτιάξω ένα πολύ μικρό Social Network. Έτσι, βρήκα το παλιό βιβλίο της PHP και MySQL και άρχισα να γράφω κώδικα.

Το ενδιαφέρον φυσικά ήταν στους "μηχανισμούς" που θα χρησιμοποιεί το Social Network, που για λόγους έλλειψης φαντασίας το ονόμασα footTV, παρά στην εμφάνιση του. Έτσι για την εμφάνιση του μικρού αυτού project χρησιμοποίησα ένα έτοιμο template, από τα πολλά που κυκλοφορούν.

Το πρόγραμμα έχει πραγματικά πολύ δουλειά ακόμα, όμως συνέπεσε και ο γενικός πολιτικός χαμός και με έβγαλε εκτός πορείας. Έτσι, βαρέθηκα να το συνεχίσω. Ό,τι έχει γραφτεί φυσικά υπάρχει στο github.

footTV στο github