Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

GTX 750 ti


Πρόσφατα έγινα ευτυχής κάτοχος μιας νέας σχετικά καλής κάρτας γραφικών, της GTX 750 ti. Είχα να αγοράσω καλή κάρτα γραφικών από τον Δεκέμβριο του 1999 όταν είχα αποκτήσει την Voodoo 3 2000 (το οικονομικότερο μοντέλο δηλαδή).

Ο βασικός λόγος που ήθελα μια νέα καλή κάρτα γραφικών ήταν για να μπορώ να παίζω το NBA 2K13 στο μάξιμουμ των γραφικών του. Όμως αφού την απέκτησα είπα να δοκιμάσω και μερικούς άλλους τίτλους για να δω τη μπορεί να κάνει το νέο μου απόκτημα. Έτσι λοιπόν δοκίμασα το Batman Arkham Origins και το DMC. Και τα δύο παιχνίδια τα έπαιξε στο maximum των γραφικών τους με frame rate κοντά στα 50 fps.

Δεν ξέρω πόσα ακόμα καινούρια παιχνίδια θα δοκιμάσω (ελπίζω το Final Fantasy 7 Remake να τρέχει στον υπολογιστή μου όταν βγει) αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος πως ακόμα και τα νεότερα παιχνίδια (δηλαδή σοδειάς 2015) θα τρέχουν ικανοποιητικά. Η σκέψη αυτή δεν είναι τυχαία αλλά απορρέει από τα παρακάτω video παιχνιδιών που έχω δει στο youtube σε μηχανήματα ίδιας σύνθεσης με το δικό μου rig (i3 4150, 4GB RAM, GTX 750 ti).





Κυριακή, 23 Αυγούστου 2015

Η εργασιακή δικτατορία της Konami


Εμείς, οι λίγο μεγαλύτεροι, προλάβαμε να ζήσουμε την εποχή που κάθε τίτλος Ιαπωνικής εταιρίας βιντεοπαιχνιδιών ήταν κι ένα καινούριο διαμάντι. Μια από τις τότε μεγάλες εταιρίες ήταν και η Konami με τα υπέροχα Castlevania και ασυναγώνιστα beat'm'ups. Η Konami όμως τώρα δεν είναι αυτό που ήταν. Εκτός από τα μέτρια προς κακά παιχνίδια που παράγει τα τελευταία χρόνια, έχει και από τις χειρότερες εργασιακές συνθήκες.

Αρχικά κανένας υπάλληλος δεν έχει ένα standard email επικοινωνίας. Κάθε λίγους μήνες αλλάζει το email επικοινωνίας. Κι αυτό για τον απλούστατο λόγο να μην μπορεί κανένας ανταγωνιστής να έρθει σε επικοινωνία με κάποιον από τους υπαλλήλους και του κάνει πρόταση συνεργασίας. Τι γίνεται όμως αν η Konami θεωρήσει πως κάποιος developer δεν είναι σημαντικός;

Σε περίπτωση λοιπόν που κάποιος developer θεωρηθεί από την Konami πως είτε δεν κάνει καλά τη δουλειά του ή πως απλά δεν τον χρειάζεται πλέον του δίνει μια άλλη δουλειά να κάνει. Μια δουλειά που δεν έχει καμία σχέση με το αντικείμενο του π.χ. να καθαρίζει κάποιο από τα γυμναστήρια που έχει η μεγάλη εταιρία ή να δουλέψουν στο εργοστάσιο των "κουλοχέρηδων". Φυσικά μιλάμε για developers που αγαπάνε τη δουλειά τους και ποιος από αυτούς θα ήθελε πραγματικά να αφήσει τον προγραμματισμό των παιχνιδιών για να καθαρίζει γυμναστήρια ή να φτιάχνει κουλοχέρηδες;

Για να αποφευχθεί η περίπτωση κάποιου εργαζομένου που να θέλει να φύγει από την εταιρία η Konami απλά δεν παρέχει internet στους εργαζόμενους της και τους αφήνει να στέλνουν μόνο ενδοεταιρικά email.

Ας πάρουμε όμως την περίπτωση να βρεις μια άλλη δουλειά και όπως αρκετοί κάνουν τα τελευταία χρόνια το ανακοινώνουν στα social media ώστε να ξέρουν οι fans και οι φίλοι πως δεν θα τους βρουν στη μεγάλη Konami. Τι γίνεται σε αυτή τη περίπτωση; Πως το αντιμετωπίζει η Konami; Είναι απλό. Όπως θα έκανε λοιπόν ο κάθε δικτάτορας, παρακολουθεί τα post του εργαζόμενου που θέλει να φύγει από την εταιρία και αλλάζει θέση σε όσους εργαζόμενους κάνουν like ή follow στο συγκεκριμένο post. Γιατί απλά πρέπει να τιμωρηθούν οι κακοί εργαζόμενοι!

Ευτυχώς ή δυστυχώς η Konami έχει πεθάνει σαν εταιρία video games. Δεν μπορεί να παράγει έναν αξιοπρεπέστατο τίτλο τα τελευταία χρόνια και όπως είχα γράψει και σε προηγούμενο post θα αφοσιωθεί στα mobile games. Για μας τους παλιότερους είναι κρίμα να βλέπουμε αυτές τις εταιρίες να αποτυγχάνουν σε εμπορικό επίπεδο αλλά και να συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο στους εργαζόμενους που την έφεραν τόσο ψηλά.

Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2015

Πέντε περιπτώσεις άσκοπης χρήσης CGI σε ταινίες


Έχω ξαναγράψει πως η χρήση των CGI στον κινηματογράφο έχει ξεφύγει εντελώς. Αν για παράδειγμα συγκρίνει την ταινία Teenage Muntant Ninja Turtles του 1990 με το πρόσφατο remake θα καταλάβει ακριβώς τι θέλω να πω. Όμως πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένας σκηνοθέτης με το CGI.

Σε αρκετές περιπτώσεις ο σκηνοθέτης κάνει χρήση CG και για πράγματα τόσο απλά που θα φαίνονταν καλύτερα με χρήση κλασικών εφέ όπως ένα ιπτάμενο μήλο. Άλλες φορές το CG του λύνει τα χέρια όταν κάποια "ντίβα" θεωρεί πως δεν πρέπει να δείξει το γυμνό σώμα της στις ταινίες που πρωταγωνιστεί. Από την άλλη όμως ο σκηνοθέτης μπορεί να είναι τόσο τελειομανής που ακόμα και οι ακαθαρσίες του σκύλου πρέπει να είναι οπτικά τέλειες...

Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2015

Deadpool


Για τον Deadpool δεν ξέρω και πολλά. Τον γνώρισα για πρώτη φορά στο X-Men:Origins σαν έναν από τους κακούς του Wolverine. Το trailer πάντως της ταινίες δείχνει έναν υπερήρωα με χίουμορ και φυσικά απίστευτα δυνατό. Η ταινία, από το trailer, φαίνεται να έχει στοιχεία κωμωδίας και δράσης κάτι που θεωρώ θα κάνει πολλούς φίλους του κινηματογράφου και των superhero movies να πάνε να την δούνε. Εγώ πάντως την έχω στα υπ'όψιν.

Τι είναι αυτό το πράγμα με ίδιους ηθοποιούς να πρωταγωνιστούν σε δύο διαφορετικούς ρόλους superhero από διαφορετικά σύμπαντα. Την αρχή την έκανε ο Ben Affleck (Daredevil, Batman) και τώρα ο Ryan Reinolds (Green Lantern, Deadpool).

Τρίτη, 11 Αυγούστου 2015

Μοντέρνα PC Games με ημερομηνία λήξης


Τίτλο σε PC είχα να αγοράσω καιρό. Από την μία είχα το XBOX360 για να παίζω νέους τίτλους και από την άλλη δεν είχα και καμία σοβαρή κάρτα γραφικών για να υποστηρίζει σε full γραφικά τους νέους τίτλους παιχνιδιών. Πρόσφατα όμως έγινα ευτυχής κάτοχος μιας GTX750 Ti και αποφάσισα να δοκιμάσω την "ιπποδύναμη" της κάρτας γραφικών με μερικούς σχετικά καινούριους τίτλους.

Έτσι αγόρασα την τριλογία Batman Arkahm και το Battlefiled 4. Από την τριλογία του Arkahm δεν είχα παίξει το Origins. Έτσι, φανατικός Batman-άκιας καθώς είμαι, έτρεξα πρώτο πρώτο να εγκαταστήσω το Batman Arkahm Origins.

Βάζω λοιπόν ο δύστυχης το 1ο DVD και αφήνω το autoplay να με οδηγήσει στην εγκατάσταση. Αφού πάτησα ΟΚ σε δύο τρία παράθυρα χωρίς να διαβάσω τίποτα απ' ό,τι έγραφε, ξεκινάει να κάνει εγκατάσταση το Steam. Ένα τεράστιο ερωτηματικό διαγράφτηκε πάνω από το κεφάλι μου όμως λέω ΟΚ δεν πειράζει ας το κάνει εγκατάσταση, θέλω απλά να παίξω το παιχνίδι. Η εγκατάσταση του Steam κόλλησε και αφού έκανα μια δεύτερη αποτυχημένη προσπάθεια να το εγκαταστήσω από το DVD του παιχνιδιού το κατέβασα από το site μπας και τελικά καταφέρω και κάνω εγκατάσταση το παιχνιδάκι και κάτσω να παίξω.

Τελικά η εγκατάσταση ξεκίνησε και όταν έφτασε να αντιγραφή δεδομένα από το τρίτο και τελευταίο δισκάκι του παιχνιδιού προετοίμαζα τον εαυτό μου για ένα ακόμα φοβερό παιχνίδι Batman. Με το που τελειώνει η εγκατάσταση περιμένω να ξεκινήσει το παιχνίδι. Όμως σιγά μην ξεκίναγε. Έπρεπε να κατεβάσει και updates. Εγώ όμως δεν ήθελα updates. Ήθελα απλά να παίξω. Κάνω cancel και ξανά ξεκινάω το Steam. Ξανά να επιμένει να κατεβάσει updates. Αφού δοκίμασα 5 φορές να κάνω cancel τα updates για να παίξω το παιχνίδι τελικά υπέκυψα αναγκαστικά στις βουλές του Steam και άφησα το παιχνίδι να πάρει updates.

Κάτι παρόμοιο έγινε και με το Battlefield 4 αλλά αντί για Steam είχαμε το Origin. Επίσης αφού τελείωσε όλο το θέμα της εγκατάστασης και επιτέλους έκανα διπλό κλικ στο εικονίδιο για να παίξω έμεινα έκπληκτος που αντί να ανοίξει το παιχνίδι μου άνοιξε μια σελίδα στον browser με τα "στατιστικά" μου στο παιχνίδι. Για να περάσω στο "ψητό" έπρεπε μέσα από τον browser να πατήσω play campaign. Δηλαδή αυτά τα στατιστικά δεν μπορούσαν να τα έχουν σε ένα in-game menu. Πρέπει να ανοίξει ο browser και να συνδεθείς σε μια σελίδα της EA?

Το κακό σε αυτό το θέμα είναι πως η ταχύτητα μου στο Internet δεν είναι και η καλύτερη που μπορεί να έχει κάποιος το 2015. Μιλάμε για το minimum που σου δίνουν οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών τα 2Mbps. Έτσι λοιπόν για να πάρει τα updates περίμενα όλο το βράδυ χωρίς να βλέπω τίποτα στο youtube ώστε να επιταχύνω λίγο την διαδικασία.

Ρε, γαμώτο σε τι εποχές έχουμε φτάσει στο PC gaming. Κάποτε για να παίξεις ένα παιχνίδι ήταν απλά τα πράγματα. Έκανες την εγκατάσταση από DVD και έπαιζες το παιχνίδι. Αν ήθελες και μόνο αν ήθελες μπορούσες να κατεβάσεις updates για να μην έχει τα διάφορα bug το παιχνίδι σου. Όμως σου δινόταν η επιλογή. Επίσης το παιχνίδι μπορούσες να το παίξεις ακόμα και αν δεν είχες internet. Τώρα όλο και περισσότεροι τίτλοι θα απαιτούν Ιnternet για να μπορείς να παίξεις. Και θα το καταλάβαινα αυτό αν ήθελες να παίξεις on-line όμως αν θες να παίξεις το single player; Γιατί πρέπει να έχω internet. 

Φυσικά ξέρω πως όλα αυτά τα κάνουν για να αποφύγουν την πειρατεία όμως αν θέλει τόσο κόπο αλλά και χρήμα για να παίξεις ένα παιχνίδι single player τότε καλύτερα να κατεβάσεις τα 50GB του από το PirateBay και να παίξεις χωρίς κανένα steam να παρακολουθεί πόσες ώρες έπαιξες και τι έκανες στο παιχνίδι. Τουλάχιστον αν το κατεβάσεις από το PirateBay θα μπορείς να παίξεις το παιχνίδι σου ακόμα και αν το Steam ή το Origin κλείσουν. Γιατί όλα αυτά τα παιχνίδια που απαιτούν να έχεις internet για να παίξεις έχουν ημερομηνία λήξης την ημερομηνία που το Steam (ή οποιαδήποτε άλλη παρόμοια εταιρεία) κλείσει. 


Κυριακή, 9 Αυγούστου 2015

Turbo-X: Το Χ είναι απαγορευτικό


Την Παρασκευή, αφού ήταν η τελευταία μέρα στη δουλειά και μετά της 17:00 άρχιζαν οι καλοκαιρινές μου διακοπές, αποφάσισα να κάνω μια βόλτα από το Πλαίσιο. Εκεί λοιπόν στον τέταρτο όροφο του Πλαισίου Συντάγματος, μία κυρία σχεδόν τσακωνόταν με τον υπάλληλο της τεχνικής υποστήριξης για μια οθόνη TurboX που της χάλασε στα 3 χρόνια και για να την φτιάξει το πλαίσιο της ζητούσε 240 ευρώ (όσο δηλαδή είχε αγοράσει η κυρία την οθόνη) αλλά και για 2 τηλεφωνικές συσκευές TurboX που και αυτές τις είχαν χαλάσει δύο φορές από τότε που τις είχε αγοράσει και το πλαίσιο τις είχε αλλάξει δύο φορές. Ακούγοντας αυτή τη συζήτηση ήρθαν στο μυαλό μου μνήμες από τη δικιά μου κακή εμπειρία σε συσκευές TurboX.

Τον Δεκέμβριο του 2013 είχα κάνει τη μεγάλη μετάβαση σε smartphone (πραγματικά σιχαίνομαι αυτό τον "μαρκετίστικο" όρο όμως πρέπει να έχουμε ένα common ground με κοινές ορολογίες για να καταλαβαινόμαστε) αγοράζοντας ένα TurboX G301. Η τιμή του συγκριτικά με πιο πρωτοκλασάτα μοντέλα της αντίστοιχης κατηγορίας ήταν περίπου 40 - 60 ευρώ πιο κάτω. Έτσι, εκείνη τη στιγμή η επιλογή ήταν εύκολη. Ήταν ένα φτηνό κινητό που θα με "έμπαζε" στο παιχνίδι των smartphones. Και πραγματικά για 10 περίπου μήνες ήταν όλα καλά. Ένα απόγευμα όμως ξαφνικά το κινητό σταμάτησε να έχει εικόνα.

Δεν αγχώθηκα γιατί σκέφτηκα πως το πλαίσιο θα το άλλαζε ή θα το έφτιαχνε. Έτσι κι έγινε. Το πήγα και σε μία εβδομάδα μέσα με κάλεσαν να πάω να το πάρω. Βγαίνοντας από το μαγαζί σκέφτηκα να το ανοίξω να βάλω τις κάρτες sim μου για να αρχίσει να δουλεύει. Και δούλευε....η οθόνη. Έβλεπα τα πάντα. Το πρόβλημα ήταν πως δεν ανταποκρινόταν στα αγγίγματα μου. Το πήγα πίσω και μου είπαν πως θα το δουν και θα με ξανακαλέσουν. Και με ξανακάλεσαν. Για να μου πουν πως δεν φτιάχνει και πως πρέπει να πάρω κάτι άλλο. Η απογοήτευση ήταν μεγάλη.

Μερικούς μήνες πριν το περιστατικό, η εταιρεία που δουλεύω έπρεπε να προμηθευτούμε κινητά για τους πωλητές μας. Πρότεινα κι εγώ το ίδιο κινητό που με είχε βγάλει ασπροπρόσωπο. Μέσα σε ένα μήνα όμως άρχισαν τα προβλήματα. Τα θέματα εκεί ήταν η μπαταρία των κινητών. Όμως αφού είχα ζήσει τα δύο αυτά περιστατικά με τα TurboX κινητά άρχισα να ψάχνω τι γίνεται με τα TurboX.

Σύντομα βρήκα στο Internet πολλούς αγοραστές σε οτιδήποτε TurboX (από οθόνες μέχρι laptop) να αντιμετωπίζουν συχνά προβλήματα με τις συσκευές τους. Επίσης κάθε φορά που πήγαινα στο Πλαίσιο για βόλτα άρχισα να παρατηρώ τι συσκευές πήγαινε ο κόσμος στην τεχνική υποσήριξη του πλαισίου και φυσικά 9 στις 10 συσκευές (για να μην πω 10 στις 10 και φανώ υπερβολικός) ήταν συσκευές TurboΧ.

Αφού λοιπόν το οτιδήποτε TurboX έχει πολλά προβλήματα γιατί το Πλαίσιο συνεχίζει να τα πουλάει. Μήπως δεν ξέρουν οι διοικούντες την κακή ποιότητα των προϊόντων τους; Νομίζω όμως πως το όλο θέμα έχει να κάνει με το προϊόν κράχτης. Η αλήθεια είναι πως το οτιδήποτε TurboX είναι φτηνότερο από το χειρότερο αντίστοιχο προϊόν γνωστής εταιρείας. Ο αγοραστής λοιπόν αφού βλέπει μια τόσο χαμηλή τιμή με δυνατότητες εφάμιλλες του γνωστού προϊόντος προτιμάει να αγοράσει το TurboX. Αφού γίνει αυτό το Πλαίσιο έχει δύο πιθανά σενάρια. Είτε το προϊόν TurboX θα δουλέψει σωστά για αρκετό καιρό (πράγμα μάλλον σπάνιο) ή θα χαλάσει, θα που στον αγοραστή πως δεν μπορεί να φτιαχτεί και μπορεί να αγοράσει κάτι άλλο με τα ίδια λεφτά ή δίνοντας κάτι παραπάνω. Δεν ξέρω αν αυτή η θεωρία έχει λογική βάση όμως πραγματικά δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο λόγο που το Πλαίσιο ακολουθεί αυτή την πολιτική εδώ και χρόνια με κακής ποιότητας ηλεκτρονικές συσκευές.

Όπως και να έχει το πράγμα όμως καλό θα είναι να αποφεύγουμε συσκευές TurboX. Δεν είναι πως δεν θα βρεθεί λύση για το οποιοδήποτε πρόβλημα που μπορεί να παρουσιάσει η συσκευή όμως είναι σαν να δίνεις λεφτά για να αγοράσεις κάτι που ξέρεις πως μέσα στο χρόνο θα σου παρουσιάσει πρόβλημα και θα πρέπει να μπεις σε περιπέτειες. Καλύτερα νομίζω είναι να δώσεις τα 40-60 παραπάνω ευρώ να πάρεις κάποια γνωστή μάρκα και να μειώσεις τις πιθανότητες να σου παρουσιάσει πρόβλημα σύντομα (εντάξει το να μην σου παρουσιάσει πρόβλημα ποτέ είναι ουτοπικό). Μακρυά λοιπόν από TurboX...

Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2015

Παλιές Αγάπες: Τα Adventure Games


Ο πρώτος μου υπολογιστής ήρθε στο σπίτι τον Δεκέμβριο του 1996. Σύντομα άρχισα να διαβάζω το PC Master και να γνωρίζω μέσα από τα γραπτά του Τσουρινάκη τον μαγικό κόσμο των Adventure Games. Όμως ομολογώ πως αρχικά με φόβιζε αυτός ο άγνωστος κόσμος αφού ούτε καλά Αγγλικά γνώριζα (εντάξει μπορούσα να επικοινωνήσω με ξένους σχετικά εύκολα και είχα αρκετά πλούσιο λεξιλόγιο σε σύγκριση με τους συνομηλίκους μου) αλλά ούτε και πίστευα πως έχω την "λογική" που χρειάζεται ένα τέτοιο είδος παιχνιδιού. Έναν χρόνο μετά οι φόβοι μου μπήκαν στην άκρη και για πρώτη φορά έπαιξα ένα adventure game, to The Curse of Monkey Island.

Από τότε και μέχρι το τέλος της φοιτητικής μου ζωής ήταν το αγαπημένο μου είδος παιχνιδιών. Έπαιξα αρκετά παλιά κλασσικά όμως και νεότερα διαμάντια (Syberia, The Longest Journey κλπ). Η ιστορία, το χιούμορ και φυσικά οι γρίφοι πάντα με έκαναν να εθιστώ και να περάσω όμορφα με αυτά τα παιχνίδια. Όταν όμως εγώ άρχισα να ασχολούμαι με τα adventures o Τσουρινάκης έλεγε πως ερχόταν το τέλος τους. Εγώ τότε μέσα στην άγνοια μου, αφού ούτε το ίντερνετ ήταν τόσο διαδεδομένο αλλά και οι κύκλοι μου συνέχιζαν να παίζουν αυτά τα παιχνίδια, δεν το πίστευα. Σύντομα όμως είδα κι εγώ αυτό που ο προφήτης Τσουρινάκης έγραφε κάποτε στο PC Master.

Όταν μετά από περίπου δύο χρόνια απουσίας μου άρχισα να ασχολούμαι ξανά με τα video games παρατήρησα πως τα adventures σχεδόν δεν υπήρχαν. Το αγοραστικό κοινό για ένα τόσο εξεζητημένο είδος παιχνιδιού είχε εξαφανιστεί και όλοι έτρεχαν να παίξουν το νέο Call of Duty και το Crysis (μέσα σε αυτούς κι εγώ). Τώρα στα 33 μου δεν έχω πια την υπομονή να ασχοληθεί ενδελεχώς με αυτό το είδος παιχνιδιών όμως όλες οι καλές αναμνήσεις που μου έχουν δώσει τα προηγούμενα χρόνια με κάνουν να ψάχνω να βρω διαμάντια που να μην έχω παίξει. Όχι φυσικά για να τα παίξω τώρα στα γεροντάματα, αφού όπως προείπα δεν έχω την απαραίτητη υπομονή, αλλά για να ξέρω την ιστορία ενός είδος παιχνιδιών που γέμιζε τα ομορφότερα χρόνια της ζωής μου (εφηβεία και φοιτητής).

Έτσι λοιπόν βρήκα αυτή τη σειρά βίντεο που εξιστορεί την πορεία των νεκρών πια adventure games:

Adventure Games Part 1



Adventure Games Part 2



Adventure Games Part 3



Adventure Games Part 4



Adventure Games Part 5

Τρίτη, 4 Αυγούστου 2015

Το μπάσκετ είναι τελικά στο DNA του Έλληνα


Δεν μπορεί ρε παιδιά...δηλαδή πρέπει το μπάσκετ να ρέει στο αίμα μας. Μπορεί όλοι να έχουν γίνει οι σούπερ manager στο ποδόσφαιρο κάνοντας φανταστικές (στη κυριολεξία) μεταγραφές σε ομάδες τύπου Κεραυνός Κρεμαστών, μπορεί όλοι να περιμένουν την επόμενη μεγάλη μεταγραφή του Καραμπουτζοβλαχίδη στον Ολυμπιακό του ποδοσφαίρου όμως τελικά άλλο είναι το πραγματικό άθλημα μας.

Άλλη μια μεγάλη επιτυχία για το Ελληνικό μπάσκετ συντελεστικέ την Κυριακή που μας πέρασε. Οι μπασκετικοί έφηβοι αφού διέλυσαν σχεδόν τους πάντες και τα πάντα έφτασαν στον τελικό και αντιμετώπισαν την Τουρκία. Τι και αν έχαναν με 14 πόντους σε κάποια φάση του αγώνα. Η ψυχή τους μίλησε όταν έπρεπε να μιλήσει και γύρισαν το ματς κάνοντας και πάλι τους Έλληνες να μιλάει για μια μεγάλη μπασκετική φουρνιά.

Για ακόμα μια. Το μπάσκετ στη χώρα μας, από τον θρίαμβο του 1987 και μετά μπορεί να έρχεται δεύτερο στις προτιμήσεις  των Ελλήνων (είπαμε κάθε χρόνο όλοι περιμένουν έναν Καραμπουρτζοβλαχίδη να έρθει στην ομάδα τους) όμως είναι πρώτο σε επιτυχίες. Βρε, μπας και το είχαμε στο αίμα μας τόσα χρόνια και περιμέναμε απλά να εκδηλωθεί.

Μπορεί η Εθνική ανδρών να έχει μόνο 2 τρόπαια (όσα και οι μεγάλοι Ισπανοί των αδελφών Γκασόλ) όμως οι αμέτρητες "καλές" μας θέσεις την κάνουν πάντα υπολογίσιμο αντίπαλο. Μπορεί να μην έχουμε τους NBAers της Ισπανίας ή της Γαλλίας (με εξαίρεση ο Ατεντοκούμπο), μπορεί να μην έχουμε τα αθλητικά προσόντα των Αμερικάνων ή την ευστοχία που ομάδες όπως η Σερβία ή η Ρωσία έχουν όμως ξέρουμε άμυνα. Αυτή μας έχει φέρει εδώ και χρόνια κοντά στους μεγάλους της Ευρώπης αλλά και του παγκόσμιου μπάσκετ. Και όταν σπάει η γκαντεμιά και καταφτάνει από τις μικρές ομάδες κανένας καλός σκόρερ (Σπανούλης, Διαμαντίδης, Παπαλουκάς) τότε κάνουμε και την υπέρβαση.

Αυτό περιμένω να δω στο Ευρωμπάσκετ των ανδρών. Με Σπανούλη, Ατεντοκούμπο και Καλάθη νομίζω κάνουμε μια απίστευτη περιφέρεια. Έλεγα πέρσι πως αυτή η ομάδα (η εθνική του παγκοσμίου ντε) έχει τα φόντα να φτάσει την παλιά καλή Γιουγκοσλαβία (μπορεί να τους αντιπαθούσα τότε τους Γιουγκοσλάβους όμως δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει την μεγάλη μπασκετική τους υπεροχή).

Το μπάσκετ λοιπόν είναι το άθλημα που μας κάνει γνωστούς σε όλο το κόσμο και όχι το ποδόσφαιρο. Μπορεί το 2004 να κερδίσαμε μια φούσκα πρωτάθλημα Ευρώπης (όποιος περίμενε να αλλάξει το ποδόσφαιρο μετά από αυτό μάλλον κοιμόταν βαθιά) όμως το μπάσκετ έχει αντέξει...και κάθε φορά μας φέρνει νέα ταλέντα. Τι να κάνουμε αυτό είναι το άθλημα μας, αυτή είναι η μοίρα μας. Να ξέρουμε να βροντοχτυπάμε μια πορτοκαλί μπάλα.

Γι αυτό γονείς στείλτε τα παιδιά σας στα γήπεδα του μπάσκετ. Ακόμα και αν δεν γίνουν μεγάλη παίχτες σίγουρα θα αποκτήσουν όλες τις αξίες που έχει να σου δώσει ένα τέτοιο άθλημα. Ομαδικότητα, σκληρή δουλειά και να μην τα παρατάς ποτέ. Είναι γραμμένο στο DNA μας.



Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

Pixels


Πριν μερικούς μήνες ο φίλος Javatzis μου έδειξε ένα trailer ταινίας που με ξετρέλανε και ήθελα να την δω οπωσδήποτε όταν θα έβγαινε στους κινηματογράφους. Ήταν από την ταινία Pixels που άρχισε να προβάλετε την Πέμπτη και φυσικά δεν χάσαμε ευκαιρία και πήγαμε να την δούμε.

Όπως κάθε καλός ιντερνετάκιας πριν πάω να την δω διάβασα και είδα κριτικές όχι και πολύ καλές. Να πω την αλήθεια δεν περίμενα όμως και πολλά γιατί πρωταγωνιστής στο Pixels είναι ο Adam Sandler που μπορεί κάποτε να πρωταγωνιστούσε σε καλές κωμωδίες όμως τα τελευταία χρόνια έχει...ξεπέσει.

Το καλοκαίρι λοιπόν του 1982 (δεν είχα γεννηθεί ακόμα εγώ) η NASA στέλνει στο διάστημα μια κάψουλα με video με αναφορές στην pop-culture της εποχής με σκοπό να ανακαλυφθεί από κάποιον εξωγήινο πολιτισμό. Την ίδια εποχή ο Brenner, ένας geeky έφηβος μαζί με την παρέα του, λαμβάνουν μέρος σε έναν διαγωνισμό arcade games. Ο Brenner κερδίζει την δεύτερη θέση στο διαγωνισμό αφού χάνει στα σημεία από τον κοντοπίθαρο Eddie στο παιχνίδι Donkey Kong. Μερικά χρόνια μετά (στο παρόν δηλαδή) ο Brenner είναι τεχνικός σε μια εταιρία τεχνολογίας. Όμως αυτό σύντομα θα αλλάξει αφού είναι ο μόνος στο κόσμο που μπορεί να αντιμετωπίσει την επίθεση των εξωγήινων που επέλεξαν να αντιμετωπίσουν την ανθρωπότητα με την μορφή ηρώων από video games.

Αντίθετα λοιπόν με την ιντερνετική γνώμη η ταινία ήταν καλή. Με τόσες αρνητικές κριτικές περίμενα να βαρεθώ σύντομα και να με πάρει ο ύπνος στο αναπαυτικό κάθισμα του Village όμως ευτυχώς δεν έγινε. Υπήρχαν σημεία που γέλασα με τα αστεία της ταινίας (ευτυχώς δεν γέλαγα μόνο εγώ αλλά και οι υπόλοιποι μέσα στην αίθουσα) αλλά και σημεία που με έκαναν να θυμηθώ άλλες παρόμοιες ταινίες από τα 80s (Wargames, The Wizard κλπ).

Η ταινία είναι φτιαγμένη με τέτοιο τρόπο που αν έχεις μεγαλώσει με την pop κουλτούρα των 80s τότε την καταλαβαίνεις καλύτερα. Υπάρχουν αναφορές (εκτός φυσικά από τα video games) σε σειρές, ηθοποιούς, τραγουδιστές και σε ταξιδεύουν πίσω στο χρόνο. Αλλά ακόμα και αν δεν είσαι αυτής της γενιάς και είσαι απλά ένα geek της νέας εποχής τότε δεν μπορεί να μην παρατηρήσεις λεπτομέρειες όπως την συμμετοχή του Sean Bean και του Peter Dinklage (Game of Thrones) ή αναφορές σε σύγχρονα video games (PS4, Call of Duty κλπ).

Είναι μια απολαυστική ταινία για το καλοκαίρι για όποιον θέλει να περάσει ένα όμορφο ανάλαφρο δίωρο και να αναπολήσει την εποχή που ήταν ακόμα παιδί. Σίγουρα δεν μιλάμε για masterpiece αλλά είναι μια καλή επιλογή.