Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Εκτύπωσε μου ένα χέρι παρακαλώ....


Η τεχνολογία του 3D printing υπάρχει από το 1984 όμως τον τελευταίο καιρό έχει αρχίσει να διαδίδεται περισσότερο αφού το κόστος έχει πέσει αρκετά. Έτσι το να έχεις έναν τέτοιο εκτυπωτή στο σπίτι σου δεν είναι μακρινό όνειρο αλλά πραγματικότητα. Όμως τι είναι το 3D printing.

Το 3D Printing είναι η διαδικασία παραγωγής ενός τρισδιάστατου μοντέλου ηλεκτρονικής μορφής, που έχει φτιαχτεί σε κάποιο CAD πρόγραμμα, σε πραγματικό απτό μοντέλο. Με απλά λόγια σχεδιάζεις μια μινιατούρα σε κάποιο CAD πρόγραμμα και ο εκτυπωτής σου δίνει το αντικείμενο που έχεις σχεδιάσει. Κατά καιρούς στο ίντερνετ έχω δει διάφορες χρήσεις του 3D Printing είτε για εμπορικούς είτε για "χομπίστικους" σκοπούς. Όμως στο παρακάτω βίντεο που είδα σήμερα στο Veritasium δεν το είχα ξαναδεί και είναι μια πραγματικά σημαντική χρήση της τεχνολογίας.

Φοιτητές λοιπόν του πανεπιστημίου της Φλόριντα έχουν αρχίσει να "εκτυπώνουν" προσθετικά μέλη για ανθρώπους που είτε έχουν χάσει τα άκρα τους είτε έχουν γεννηθεί έτσι. Με την μέχρι τώρα τεχνολογία ένα προσθετικό τέτοιο κομμάτι θα κόστιζε πολλά και θα ήταν απαγορευτικό για τον μέσω άνθρωπο. Όμως με την τεχνολογία του 3D Printing οι φοιτητές κατάφεραν να μειώσουν το κόστος στα 300 $. Όχι και άσχημα.

Η τεχνολογία ακόμα αναπτύσσετε και σίγουρα η επιμονή όσων ανακατεύονται με αυτό το project θα δώσει το χαμόγελο σε πολλά παιδιά που το όνειρο τους να κρατήσουν τις ζωγραφιές τους και με τα δύο χέρια τους.

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015

Το μεγάλο παζάρι


Για όσους δεν κατάφεραν να πάνε αυτό το τριήμερο στο παζάρι βιβλίου που γίνεται στη Πλατεία Κοτζιά στην Αθήνα έχω καλά νέα. Το παζάρι τελειώνει 6 Μαρτίου και έχει αρκετά βιβλία και σε πάρα πολύ καλές τιμές. Το επισκέφθηκα το Σάββατο και έκανα κι εγώ μερικές αγορές (ε, μα όταν το βιβλίο κάνει 2,5 και 4 ευρώ είναι να μην αγοράσεις κάτι).

Έτσι λοιπόν για φέτος έχουμε:
Το όνειρο ενός γελοίου (Φ. Ντοστογιέφσκι)
Η Γυναίκα ενός άλλους και ένας σύζυγος κάτω από το κρεββάτι (Φ. Ντοστογιέφσκι)
Αναγνώριση Προτύπων (Ουίλιαμ Γκίμπσον)
Το ηλεκτρικό Πρόβατο (Philip K. Dick)
Η Τέχνη του Πολέμου (Sun Tzu)
Το Διεθνές Εργατικό Κίνημα (Γ.Δ. Ζιούτος)

Και μιας και κάνω θέμα σχετικά με τα βιβλία θα ήθελα να κάνω μια νύξη σχετικά με τις μεταφράσεις στα ελληνικά. Για μένα είναι νόμος πως η λογοτεχνία είναι καλύτερη στην ανάγνωση της στα ελληνικά. Όμως ρε παιδιά να κάνουμε και καλή μετάφραση. Τρανταχτό παράδειγμα από τα βιβλία που αγόρασα από το παζάρι είναι το...Ηλεκτρικό πρόβατο μετάφραση από το Do androids dream of electric sheep. Αν δεν διάβαζα το όνομα του συγγραφέα θα πίστευα πως είναι κάποιο κωμικό βιβλίο για παιδιά.


Κωμικό Βασικό Ενστικτο

Αυτού του είδους οι φάρσες μου αρέσουν. Δεν σε κάνουν μόνο να γελάς αλλά έχουν και ενδιαφέρον στη μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Έτσι λοιπόν το παρακάτω βίντεο μπορεί να μας προσφέρει ένα πονηρό χαμόγελο αλλά ταυτόχρονα να μας κάνει να αναρωτηθούμε για την αντίδραση μας αν μια  ιδιαίτερα  σέξι γυναίκα καθόταν στο ακριβώς απέναντι παγκάκι από εμάς και...προκαλούσε με τις κομψές αλά Βασικό Ένστικτο κινήσεις της.



Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

Έτοιμο το HTTP/2


Σε νέα εποχή περνάει το Internet...σε πιο γρήγορη εποχή. Αλλά για να είμαι πιο ακριβής το internet browsing και όχι όλο το Internet (καλά εδώ στην Ελλάδα θέλουμε 20 χρόνια ακόμα για γρηγορότερο Internet αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία). Το νέο λοιπόν πρότυπο  HTTP/2 υπόσχεται γρηγορότερο σερφάρισμα.

Η αντίστοιχη προσπάθεια της Google (που όπως δείχνουν τα πράγματα θα κατακτήσει το παγκόσμιο Internet σε κάθε τομέα) ήταν το πρότυπο SPDY που πρόσφατα ανακοίνωσε πως το "παρατά" για το καλύτερο HTTP/2. Αν λοιπόν η Google αφήνει το δικό της πρότυπο για ένα άλλο τότε νομίζω πως κάτι έχει δει να πηγαίνει καλύτερα στο HTTP/2.

Το πρότυπο λοιπόν έχει ολοκληρωθεί και αναμένεται η έγκρισή του από το RFC Editor ώστε να δημοσιευθεί.

Πηγή: http://gr.pcmag.com

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015

19ο Παζάρι Βιβλίου στην Πλατεία Κοτζιά



Με κεντρικό σύνθημα «Δικαίωμα στην ανάγνωση!», ανοίγει, την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2015, το 19ο Παζάρι Βιβλίου για να υποδεχθεί χιλιάδες βιβλιόφιλους, γυναίκες, άντρες, έφηβους και παιδιά.

Η συνάντηση αναγνωστριών/ών  και βιβλίων  πραγματοποιείται στην Πλατεία Κοτζιά (Εθνικής Αντίστασης) τού Δήμου Αθηναίων, με θέα το νεοκλασικό Δημαρχείο της Πόλης.

Η Μεγάλη Τέντα του Βιβλίου, μοντέρνα, ζεστή και φιλική, θα  υποδεχθεί τις /τους μεγάλες/ους και μικρές/ούς επισκέπτες με τα ξύλινα σπιτικά της πατώματα.

Στο φετινό 19ο Παζάρι του Βιβλίου, σ' ένα από τα πιο δυνατά περάσματα της πρωτεύουσας, οι τιμές θα πέσουν έως και 70% και θα έχουν σημείο εκκίνησης το μισό ευρώ (0,50).

Πηγή: http://www.culturenow.gr/

Χάρτης:

Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2015

ΟΤΕ, Ιντερνετ και Ταχύτητα


Η αλήθεια είναι πως μένω λίγο μακριά (Πλάκα Κερατέας). Όμως εκεί που μένω δεν είναι καμιά ακατοίκητη περιοχή. Υπάρχει κόσμος και μένει μόνιμα. Οπότε θεωρούσα πως ο ΟΤΕ θα έχει μεριμνήσει και για τις...πιο απομακρυσμένες περιοχές και πως τα 4Mbps που μας υποσχέθηκε για ταχύτητα ίντερνετ πριν από ένα χρόνο θα ήταν κάτι που μπορούσε να μας το προσφέρει. Και έτσι έγινε...για έναν χρόνο μόνο.

Πριν από έναν μήνα περίπου ξεκίνησαν τα προβλήματα. Αρχικά υπήρχε συχνή αποσύνδεση του τηλεφώνου και κατ'επέκταση και του Ιnternet. Αφού το έφτιαξαν αυτό η ταχύτητα του Ίντερνετ κυμένονταν. Μεγαλύτερη ταχύτητα ήταν τα 4 Mbps και η μικρότερη 800kbps.  Ενημερώνω τους τεχνικούς και μέσα σε δύο μέρες το έφτιαξαν...κλειδώνοντας το στα 2Mbps. Ξαναμιλάω με τους τεχνικούς πως εγώ πριν είχα γρηγορότερη ταχύτητα (συγχρόνιζε και έμενα σταθερό στα 4Mbps τις περισσότερες φορές όμως καμιά φορά έπεφτε στα 3,8Mbps ή 3,6Mbps) γιατί τώρα πρέπει να πέσω στα 2Mbps. Η απάντηση τους ήταν γιατί είμαι μακριά από κόμβο.

Δηλαδή για να καταλάβω τη λογική του ΟΤΕ. Εγώ τόσο καιρό βρισκόμουν πιο κοντά σε κόμβο και τώρα...σηκώθηκε το σπίτι και πήγε πιο μακριά? Έκανε κάποιες ρυθμίσεις ο τεχνικός τους (αφού με ρώτησε τι δουλειά κάνω στο Ίντερνετ και χρειάζομαι 4Mbps και αφού μου ζήτησε να ρωτήσω τους γείτονες να μου επιβεβαιώσουν πως και αυτοί συγχρονίζουν στα 2Mbps) και το άφησα το θέμα για καμιά βδομάδα περίπου να δω πως θα πάει.

Το Σαββατοκύριακο γαμήθηκε ο Δίας. Προσπαθούσα να δω έναν χάρτη στο google maps και δεν άνοιγε τίποτα, οι σελίδες άνοιγαν πιο αργά και από το να συνδεόμουν με dial-up modem. Ξαναδήλωσα λοιπόν το πρόβλημα και σήμερα αφού έκαναν έναν καθαρισμό στη γραμμή μου υπενθύμισαν πως επειδή η απόσταση είναι μεγάλη δεν μπορώ να έχω 4Mbps. Ανάφερα λοιπόν πάλι πως πριν λειτουργούσε και η απάντηση ήταν "δεν μπορούμε να αλλάξουμε τα καλώδια". Δηλαδή ο ΟΤΕ ποιόν περιμένει για να αλλάξει τα καλώδια του και να προσφέρει τυπικές υπηρεσίες Ίντερνετ σε ένα σπίτι που απέχει μόλις 4km μακρυά από τη πόλη του Λαυρίου. Και μάλιστα το 2015 που όλοι περιμένουμε ιπτάμενα αυτοκίνητα και hoverboards (α, ρε back to the future μας γέμισες με ελπίδες).

Αυτό λοιπόν που ζητάω από τον ΟΤΕ δεν είναι να έχω μια υπηρεσία που πριν ένα μήνα δεν είχα και δεν μπορούν να μην την προσφέρουν. Ζητάω να έχω αυτό που είχα και πριν. Προφανώς υπάρχει κάποιο πρόβλημα και ο ΟΤΕ οφείλει να το λύσει. Όταν κάτι χαλάει τότε ο πάροχος σου έχει την υποχρέωση να το φτιάξει. Και όχι θα σας βάλουμε στα 2Mbps επειδή ....έτσι.

Το άλλο που με τρελαίνει είναι η λογική πως αφού έχεις 2Mbps είσαι καλά. Όπως εξήγησα και στο τεχνικό όταν σου χαλάσει η τηλεόραση τρεμοπαίζει για παράδειγμα και κάποιος σου τη φτιάξει τότε αυτή πρέπει να λειτουργεί όπως πριν. Αν σου τη φέρει χωρίς χρώμα δεν μπορεί να έχει την απαίτηση να δεχθείς πως την έφτιαξε. Πρέπει η εταιρία να είναι σωστή απέναντι στους πελάτες.

Το τρίτο θέμα που με τρελαίνει είναι πως στο site τους γράφουν πως στη περιοχή προσφέρουν Ίντερνετ 4Mbps. Προσοχή στο site δεν γράφει μέχρι 4Mbps αλλά Double Play 4Mbps. Άρα εγώ, ο πελάτης περιμένω να πληρώσω για 4Mbps και να έχω 4Mbps...και όχι δύο. Αν δεν μπορούν να το προσφέρουν ας το λένε εξ'αρχής. Ή απλούστατα ας αναβαθμίσουν τις γραμμές τους. Είμαι σίγουρος πως τις τηλεφωνικές γραμμές τις περιοχής που μένω τις χρησιμοποιούσαν οι εργάτες των μεταλλείων για να κάνουν τηλεφωνικές φάρσες.

Από τη στιγμή που ο ΟΤΕ έκανε τον καθαρισμό της γραμμής (περίπου 11:00 το μεσημέρι) έχω αποσυνδεθεί 2 φορές από το Ίντερνετ. Τουλάχιστον όμως με ξανασυνδέει με ταχύτητα 4Mbps. Είναι πραγματικά θλιβερό το 2015 να κάνουμε συζήτηση για την ταχύτητα του Ίντερνετ. Μια υπηρεσία που θα έπρεπε να υπάρχει σε όλα τα σπίτια της Ελλάδας. Γρήγορο χωρίς διακοπές Ίντερνετ. Πραγματικά ντροπή.

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Οι δυνατότητες του ανθρώπινου μυαλού


Πρόσφατα παρακολούθησα την ταινία Lucy (2014) με πρωταγωνίστρια την Scarlett Johansson. Στην ταινία αυτή λοιπόν η Johansson μπλέκεται κατά λάθος με την Κορεάτικη μαφία και αναγκάζεται να μεταφέρει στη χώρα της ένα νέο ναρκωτικό που οι Κορεάτες μαφιόζοι το έχουν κρύψει μέσα στο στομάχι της. Όταν όμως ένα από τα σακουλάκια που περιέχουν το ναρκωτικό σπάει τότε το σώμα της Johnasson, που στην ταινία ακούει στο όνομα Lucy, δέχεται μια μεγάλη δόση του ναρκωτικού. Αυτό έχει ως συνέπεια η Lucy να αρχίζει να χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο τον ανθρώπινο πρωτόγονο εγκέφαλο της κάτι που της δίνει φοβερές δυνατότητες.

Επιστημονικά ο άνθρωπος χρησιμοποιεί όχι μόνο το 10% του εγκεφάλου του όπως λέει ο γνωστός μύθος αλλά το 100%. Αρκεί κάποιος να κάνει μια μαγνητική τομογραφία και το επιχείρημα αυτό έχει βάση. Όμως το ερώτημα είναι ποιο είναι το όριο του συνειδητού του ανθρώπινου εγκεφάλου. Δηλαδή με απλούστερα ίσως λόγια κατά πόσο ο καθένας μας μπορεί να χειριστεί τον εγκέφαλό του.
Ένα από τα κλασσικότερα παραδείγματα είναι η πρόβλεψη γεγονότων.

Για μένα το μέλλον είναι προδιαγεγραμμένο. Όχι όμως με μοιρολατρικό τρόπο. Δεν συμβαίνει κάτι για να φτάσουμε σε ένα αποτέλεσμα ( π.χ. δεν απορρίφθηκε ο M. Jordan από την ομάδα μπάσκετ του σχολείου του για να γίνει ο σημαντικότερος αθλητής του σπορ αυτού, άλλωστε δεν νομίζω πως το σύμπαν νοιάζεται για το ποιος είναι ο καλύτερος αθλητής στο μπάσκετ) αλλά γιατί υπάρχουν κανόνες που το ένα γεγονός οδηγεί αναπόφευκτα στο άλλο. Έτσι λοιπόν ο ανθρώπινος εγκέφαλος μας, θεωρώ, πως συλλέγει υποσυνείδητα τα απαραίτητα στοιχεία για ένα θέμα, τα επεξεργάζεται και στη συνέχεια τα φτύνει στο συνειδητό είτε μέσω κάποιου προαισθήματος είτε μέσω των ονείρων μας. Σίγουρα θα έχει συμβεί σε πολλούς ανθρώπους να ονειρεύονται κάτι και αυτό να συμβαίνει μετά από σχετικά μικρό διάστημα. Θεωρώ λοιπόν πως η πρόβλεψη του μέλλοντος είναι μια από της ανθρώπινες δυνατότητες που το συνειδητό του ανθρώπινου εγκεφάλου δεν το έχει αγγίξει ακόμα.

Μια άλλη δυνατότητα που πιστεύω πως  έχει ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι η μνήμη. Θεωρώ λοιπόν πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος κρατά δεδομένα από την πρώτη στιγμή που έρχεται στη ζωή. Δεν επιλέγει τι θα κρατήσει και τι όχι αλλά κρατάει τα πάντα. Έχω ζορίσει τον εαυτό μου να θυμηθεί την πιο παλιά μνήμη που έχω κρατήσει. Το συνειδητό μου λοιπόν έχει καταφέρει να φτάσει μέχρι την ηλικία των 4 ετών περίπου. Αλλά αυτό έχει να κάνει και με κάτι ακόμα. Με την αντίληψη του κόσμου. Είμαι βέβαιος πως ο καθένας μας έχει μνήμη από την πρώτη στιγμή που βγήκε στο τεχνητό φως του μαιευτηρίου (ή σε όποιο μέρος έτυχε να γεννηθεί) αλλά ίσως και παλιότερες μνήμες. Το πρόβλημα εδώ έχει να κάνει με την αντίληψη και την "ονοματοδοσία" των πραγμάτων που ένα νεογέννητο βρέφος δεν την έχει αναπτύξει ακόμα. Άνθρωποι με τρομερή μνήμη λένε πως συνδυάζουν αυτό που θέλουν να θυμηθούν με κάτι άλλο και έτσι αυτό τους διευκολύνει να θυμούνται. Όμως για να φτάσεις σε αυτό το σημείο πρέπει να έχεις στο μυαλό σου έναν στοιχειώδη συνδυασμό λέξεων και αντικειμένων. Αυτό λοιπόν θεωρώ πως είναι ένα εμπόδιο στο ανθρώπινο εγκέφαλο για να θυμηθεί πράγματα που είχαν συμβεί όταν ήταν για παράδειγμα μερικών μόλις μηνών.

Όμως γιατί δεν μπορούν οι περισσότεροι άνθρωποι να θυμηθούν τι ρούχα φόραγαν πριν 10 χρόνια τέτοια μέρα. Αυτό έχει να κάνει με την επιλογή του συνειδητού μας να αποβάλει λεπτομέρειες που δεν τις θεωρεί σημαντικές. Αν όμως κάνουμε ένα απλό πείραμα να προσπαθήσουμε για παράδειγμα να θυμηθούμε τι κάναμε τέτοια μέρα πριν 10 χρόνια θα εκπλαγούμε. Έχει τύχει πολλές φορές να προσπαθώ να θυμηθώ κάτι που είχε συμβεί πριν αρκετό καιρό και να αρχίσω σιγά σιγά (με την βοήθεια ημερολογίου φυσικά) να θυμάμαι πολλές λεπτομέρειες (αν αυτό μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση αφού δεν μπορείς εύκολα να αποδείξεις και ίσως είναι αποκύημα της φαντασίας σου).

Στην ταινία η Lucy είχε την δυνατότητα να αναπλάθει το σώμα της κατά βούληση αλλάζοντας του μορφή αλλά και αυτοθεραπευοντας το . Αυτό είναι σίγουρα μια ενδιαφέρουσα θεωρεία. Πιστεύω πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει κάποιες μικρές ικανότητες να αυτοθεραπεύσει το σώμα που τον φιλοξενεί (δίνοντας ίσως εντολή να παραχθούν περισσότερα κύτταρα σε ένα σημείο).

Η τηλεπάθεια και η τηλεκίνηση είναι κάτι που φαίνεται απλό όμως ακόμα δεν το έχουμε καταφέρει σαν ανθρώπινο είδος. Υπάρχουν παραδείγματα ανθρώπων που είχαν μια τέτοια δυνατότητα όμως πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί και κριτικοί απέναντι σε κάποιον που ισχυρίζεται πως έχει τέτοιες δυνατότητες αφού τις περισσότερες φορές το βασικό κίνητρο τέτοιων ανθρώπων είναι τα οικονομικά οφέλοι ή η δημοσιότητα. Ίσως μέσα στο κλειδωμένο και πρωτόγονο εγκέφαλο μας κοιμάται μια τέτοια δύναμη όμως ακόμα δεν έχει παρουσιαστεί κάποιος άνθρωπος που να μην είναι τσαρλατάνος και να μας το έχει επιδείξει (αντίθετα δηλαδή με τους ανθρώπους που έχουν καλή μνήμη και αυτούς που μπορούν να προβλέψουν το βραχυπρόθεσμο μέλλον)

Σίγουρα ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει πολλά μυστικά. Δεν ξέρω αν θα φτάσουμε ποτέ στο σημείο της ηρωίδας της ταινίας όμως η εξέλιξη στον άνθρωπο ακόμα δεν έχει έρθει. Οι άνθρωποι θεωρούν πως έχουν εξελιχθεί όμως για μένα ο άνθρωπος έχει μείνει ακόμα σε πρωτόγονη μορφή. Έχουμε ένα είδος...ημιεξέλιξης. Ακόμα βρισκόμαστε στην αρχή του τεντωμένου σχοινιού που μας οδηγεί στον υπεράνθρωπο. Φυσικά όλα αυτά που γράφω παραπάνω είναι οι δικές μου σκέψεις για τις δυνατότητες του ανθρώπινου εγκεφάλου. Για την ακρίβεια είναι μια προσωπική ελπίδα που έχω για το είδος μας. Ελπίδα πως ο εγκέφαλος μας θα μας φτάσει στο επόμενο στάδιο της εξέλιξης. Τίποτα από αυτά που γράφω δεν είναι επιστημονικά αποδεδειγμένα και παραμένουν οι απόψεις και οι ιδέες ενός τρελού που αγαπάει την υπόθεση το είδος του να έχει την ικανότητα να εξελιχθεί.

Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2015

Greek Gamer No18: Guerrilla War για NES


Θα ήθελες κι εσύ να πάρεις μέρος σε κάποια επανάσταση της ιστορίας; Μήπως η πολιτική σου ιδεολογία γέρνει...πως να το πω...λίγο αριστερά και τα περισσότερα video games ηρωποιούν τους...καπιταλιστές. Fear not καλέ μου αριστερέ gamer γιατί υπάρχει ένα παιχνίδι που θα το απολαύσεις στα σίγουρα. Το Ιαπωνικό όνομα του παιχνιδιού είναι Guevara και σε Ευρώπη και Αμερική μετονομάστηκε σε Guerilla War...για προφανείς λόγους.

Βρισκόμαστε κοντά στο 1953 και σκοπός μας είναι να οδηγήσουμε με τα χειριστήρια μας τον Che Guevara και τον Fiddel Castro στην Κουβανική επανάσταση. Μπορεί η ιστορία του παιχνιδιού να παραπέμπει σε real time strategy όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε το 1987 και αυτό σημαίνει πως έχει αρκετή δράση ώστε να κάνει ακόμα και τον Stalone να ζηλέψει.

Τα δύο κουμπιά του NES είναι βασικά σε αυτό το παιχνίδι. Με το ένα κουμπί κάνεις χρήση του όπλου σου που μπορεί να είναι από ένα τυπικό machine gun μέχρι laser και flamethrowers. Με το άλλο κουμπί πετάς τις unlimited χειροβομβίδες σου που οι δημιουργοί του παιχνιδιού σκέφτηκαν να σου δώσουν. Και πίστεψε με θα τις χρειαστείς...όλες. Το κουμπί start έχει δύο βασικούς ρόλους. Ο πρώτος είναι να κάνεις παύση σε περίπτωση που κάποιος από την Vodafone, Cosmote ή Wind αποφασίσει να σε διακόψει για να σου πουλήσει τη νέα του μεγάλη προσφορά και ο δεύτερος ρόλος είναι να κάνεις χρήση των επίσης unlimited continues του παιχνιδιού.

Αν οι χειροβομβίδες είναι χρήσιμες τότε τα unlimited continues είναι ζωτικής σημασίας για ένα παιχνίδι σαν το Guerilla War. Και αυτό γιατί σε διαφορετική περίπτωση το παιχνίδι θα ήταν unplayable και καθόλου διασκεδαστικό. Το επίπεδο δυσκολίας είναι κάτι παραπάνω από Hardcore όμως λίγο οι άπειρες συνέχειες που οι καλοί μας σχεδιαστές σκέφτηκαν να βάλουν και λίγο η εξάσκηση μπορεί να κάνει το παιχνίδι από Hardcore ….hardcore μείον 1. Ναι όσο και να προσπαθήσεις δεν γίνεται πιο εύκολο. Ακόμα και στο διπλό το παιχνίδι κρατάει το ίδιο υψηλό επίπεδο δυσκολίας.

Οι ήχοι του παιχνιδιού είναι ικανοποιητικοί όμως εκεί που δίνει ρέστα είναι η δυναμική μουσική που σε κάνει να νιώθεις πως πρέπει να σκοτώσεις τους πάντες στην οθόνη σου. Σε γενικές γραμμές η μουσική του παιχνιδιού είναι ένα τυπικό δείγμα του τι μπορεί να κάνει ένας καλός μουσικός με τα φτωχά 8 bit του NES.

Μπορεί η top down οπτική του παιχνιδιού να θυμίζει περισσότερο Ikari Warriors όμως προσωπικά το παιχνίδι θυμίζει περισσότερο Metal Slug...και κατά μια έννοια για μένα είναι ο “παππούς” του Metal Slug. Το παιχνίδι είναι της SNK, σώζεις prisoners of war, έχεις χειροβομβίδες, όπλα που θυμίζουν το Metal Slug, οχήματα σαν το Metal Slug, άφθονη δράση και διπλό...νομίζω πως όλα αυτά το κάνουν να είναι ένα από τα παιχνίδια προπομπός του Metal Slug.

Παππούς όμως ή όχι το παιχνίδι είναι ένας από τους πιο διασκεδαστικούς και γεμάτους δράση τίτλους του NES. Σίγουρα λίγο πιο δύσκολο να βρείτε κάποια φυσική κόπια του παιχνιδιού όμως...το pirate bay άνοιξε ξανα...και το παιχνίδι υπάρχει και σε arcade έκδοση. Οπότε βρείτε το και καλή διασκέδαση.





Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015

Το Pirate Bay επιστρέφει...


Εδώ και μερικές μέρες το thepiratebay.se είχε αρχίσει μια αντίστροφή μέτρηση. Όποιος επισκεπτόταν το site μπορούσε να δει το παλιό καλό Pirate Bay με όλα τα links του απενεργοποιημένα. Εχθές λοιπόν η αντίστροφη μέτρηση τελείωσε και το Pirate Bay σαν τον Φοίνικα αναγεννήθηκε από τις στάχτες του.

Αν μια από τις σημαντικότερες ειδήσεις του περασμένου χρόνου ήταν το κλείσιμο του Pirate Bay τότε σίγουρα η επάνοδος του στο θρόνο των torrent sites θα είναι μια από τις σημαντικότερες ειδήσεις για το 2015. Για άλλη μια φορά η ομάδα του Pirate Bay δείχνει πως το Internet όσο και να το κυνηγάνε οι μεγάλες εταιρίες είναι ελεύθερο - και πρέπει να είναι ελεύθερο - για να μπορεί οι άνθρωποι του πλανήτη μας να ανταλλάσσουν όχι μόνο πληροφορίες αλλά και κουλτούρα.