Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2015

Algorithm: the hacker movie


Έχω τελειώσει πληροφορική και λατρεύω τους υπολογιστές και την τεχνολογία. Σαν επακόλουθο αυτού είναι να μου αρέσουν, αυτό που εγώ ονομάζω, χακεροταινίες ( πως δηλαδή σε έναν αμαξόκαυλο αρέσουν ταινίες όπως το Fast and the Furious...κάπως έτσι). Έχω δει λοιπόν κάμποσες  χακεροταινίες και δυστυχώς οι περισσότερες απ' αυτές όχι απλά δεν αγγίζουν την πραγματικότητα αλλά απομακρύνονται τόσο από αυτή που ούτε με τηλεσκόπιο δεν μπορείς να την δεις. Φωτάκια που αναβοσβήνουν, τρισδιάστατα μοντέλα σε μια οθόνη που αναπαριστούν τις χακιές των προγραμματιστών (ναι Hackers εσένα κοιτάω) και εικονικές πραγματικότητες που ούτε καν 20 χρόνια μετά την κυκλοφορία των ταινιών δεν έχουμε δει. Δυστυχώς αυτό είναι το Hollywood.

Μέχρι τώρα είχα ξεχωρίσει δύο ταινίες που μπορούσαν να περάσουν τα δικά μου κριτήρια μιας καλής χακεροταινίας. Η πρώτη είναι το Antitrust που σχετίζεται περισσότερο με τον ανοιχτό κώδικα και μέχρι που μπορεί να φτάσουν οι μεγάλες εταιρίες (εντάξει με κάποια υπερβολή πάντα, ας μην ξεχνάμε πως μιλάμε για Hollywood) και το Takedown που ας πούμε πως βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. (ο πραγματικός ήρωας των γεγονότων που δείχνει η ταινία έχει αντίθετη γνώμη αλλά είπαμε...Hollywood). Εχθές λοιπόν έτυχε να βρω μια ταινία που πλησιάζει την κουλτούρα των χάκερς λίγο πιο σοβαρά.

Η ταινία ονομάζεται Algorithm και ακολουθεί έναν νεαρό χάκερ στον αγώνα που δίνει να ξεσκεπάσει μια κυβερνητική συνωμοσία παρακολούθησης. Αρχικά του δίνεται από έναν πλούσιο σύζυγο το task να βρει στοιχεία πως η γυναίκα του τον απατά. Αυτό τον οδηγεί να βρει τον "φίλο" της γυναίκας του "εργοδότη" του ο οποίος είναι μεγαλοστέλεχος μιας φανταστικής εταιρίας πληροφορικής που συνεργάζεται με την Αμερικανική κυβέρνηση για την ανάπτυξη ενός προγράμματος παρακολούθησης...των πάντων.

Σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας είναι ο Jon Schiefer και έχει κάνει μια πραγματικά πολύ καλή δουλειά. Έχει πιάσει την τεχνική ορολογία των χάκερς σε μεγάλο βαθμό (εντάξει παντού υπάρχουν υπερβολές βέβαια), έχει αγγίξει πολύ το θέμα των προσωπικών δεδομένων και της παρακολούθησης, της φιλίας αλλά και της ηθικής. Η ταινία δεν είναι γι αυτούς που πιστεύουν πως οι χάκερς φοράν περίεργα ρούχα, δεν έχουν φίλους και παίζουν με το Keyboard τους κάνοντας 3D μοντέλα στην οθόνη να κάνουν περίεργα πράγματα. Το γενικότερο ύφος της ταινίας είναι αρκετά ρεαλιστικό και αυτό είναι που με έκανε να την λατρέψω, αν και ομολογουμένως είχα αμφιβολίες στην αρχή.

Η ταινία είναι ελεύθερη προς παρακολούθηση από τον καθένα που έχει πρόσβαση στο YouTube. Και πως θα μπορούσε άλλωστε. Αν μια τέτοια ταινία είχε περιοριστεί από τα χολυγουντιανά πρότυπα των πνευματικών δικαιωμάτων τότε απλά θα ήταν σαν να κοροϊδεύει τον θεατή. Οπότε όποιος θέλει να δει μια ρεαλιστική ταινία με χάκερς ας κάνει κλικ στο παρακάτω video:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου