Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Batman Retribution


Λατρεύω τα fan films! Ο λόγος είναι απλός. Μέσα σε 6 με 30 λεπτά καλλιτέχνες που αγαπούν έναν υπερήρωα μπορούν να δώσουν στο θεατή αυτό ακριβώς που θέλει να δει. Έτσι με λίγο ψάξιμο μπορεί κανείς να βρει short films unofficial για τον σκοτεινό ιππότη. Ένα από αυτά τα unofficial short films είναι και το παρακάτω:

Λίγα λόγια για το εκλογικό αποτέλεσμα (Εκλογές 2015)


Τέλος και οι εκλογές του 2015. Οι πολίτες ψήφισαν, οι νόμοι δούλεψαν και τώρα έχουμε μια νέα κυβέρνηση που δεν έχει καθίσει ξανά στο κυβερνητικό τιμόνι. Μια κυβέρνηση που δεν έχει κλέψει και καταχραστεί, που τουλάχιστον ιδεολογικά είναι με το μέρος του λαού και που δίνει την ελπίδα στους Έλληνες (τουλάχιστον στους Έλληνες που γέρνουν το κεφάλι...αριστερά). Ας αρχίσουμε με τα θετικά αυτών των εκλογών.

Καταρχήν έχουμε τον νεότερο πρωθυπουργό στην Ελλάδα. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι μόλις 40 χρονών και αν τον συγκρίνεις με τους προκατόχους του είναι...νήπιο. Οι εποχές είναι διαφορετικές και πιστεύω πως ένας νεότερος στο τιμόνι θα κάνει την διαφορά. Τόσο εξ'αιτίας της απειρίας του όσο και για την πιο "φρέσκια" σκοπιά με την οποία πιθανών να αντιμετωπίσει τα πράγματα. Φυσικά ενέχει κινδύνους όμως δεν μπορείς να καταφέρεις τίποτα αν βαδίζεις μόνο το μονοπάτι που έχει βαδίσει όλος ο κόσμος πριν από σένα.

Μετά έχουμε μια αριστερή κυβέρνηση για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Δηλαδή έχουμε μια δεύτερη αριστερή κυβέρνηση που όμως έχει μια γεύση κάπως πιο...κομμουνιστική (ΚΚΕ Εσωτερικού). Αυτό για μένα είναι θετικό αφού είμαι κι εγώ από αυτούς που το κεφάλι το γέρνουν...αριστερά.

Ως άθεος συμφωνώ απόλυτα με την κίνηση του Τσίπρα να ορκιστεί με πολιτικό όρκο. Ίσως είναι μια πρώτη ένδειξη για τον διαχωρισμό κράτους - εκκλησίας. Βέβαια αυτή τη στιγμή την Ελλάδα την καίνε πιο βαρβάτα ζητήματα από αυτό της θρησκείας όμως το βάζω και αυτό στα θετικά.

Ο κόσμος επιτέλους βγήκε από το "matrix" που για 40 χρόνια σχεδόν μας έχει ταλαιπωρήσει. Δεν εκλέχτηκε κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ αλλά "κάτι άλλο". Και το σημαντικό είναι πως ο λαός επιτέλους ξύπνησε από το δικομματισμό που τον είχε νανουρίσει εδώ και χρόνια. Είναι μια ένδειξη πως όποιος δεν κάνει σωστά τη δουλειά του πάει σπίτι του...είναι η δημοκρατία. Έτσι πρέπει να λειτουργεί ο ψηφοφόρος και όχι με την νοοτροπία "αυτό ψηφίζω τόσα χρόνια αυτό θα ξαναψηφίσω".

Στα αρνητικά τώρα...Δεν βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ με το 51% των ψήφων του λαού αλλά με την βοήθεια "bonus" των 50 εδρών. Αυτό σημαίνει πολλά για ένα νέο κόμμα που στο χέρι του είναι να μην χρειαστεί το bonus στις επόμενες εκλογές.

Αναγκαστικά έπρεπε να γίνει συγκυβέρνηση και το πιο ανώδυνο κόμμα για συγκυβέρνηση θα ήταν ιδανικά το ΚΚΕ όμως εκεί στο ΚΚΕ έχουν κολλήσει σε άλλες εποχές και περιμένουν να γίνουν κυβέρνηση αυτοδύναμα γιατί...έτσι. Τελικά έκανε συγκυβέρνηση με την ΑΝΕΛ και αν και έχει κατακριθεί από πολλούς εγώ θεωρώ πως καλά έκανε. Σε άλλη περίπτωση θα έπρεπε να κάνει συγκυβέρνηση με κάποιο εκ των ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΠΟΤΑΜΙ ή ΧΑ.

Το αστείο είναι πως ο Γεωργιάδης τελικά δεν φεύγει από τη χώρα. Βγήκε βουλευτής. Πραγματικά ποιος θεωρεί τον Γεωργιάδη άξιο να είναι βουλευτής δεν μπορώ να το καταλάβω. Τώρα περιμένουμε τους υπόλοιπους πολιτικούς που έκαναν δηλώσεις για την περίπτωση που θα κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Όπως δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ψηφίζουν κάποιοι των Γεωργιάδη για βουλευτή έτσι δεν μπορώ να καταλάβω γιατί υπήρχε κόσμος που στήριξε τον ΓΑΠ. Τόσο κακή μνήμη έχει ο Έλληνας τελικά ή τόσο εύκολα μπορεί να τον πείσει κάποιος; Δεν ξέρω.

Για την ΧΑ τι να πούμε. Είναι γνωστό πως ο Έλληνας λίγο ρατσισμό τον έχει μέσα του. Λίγο αυτό, και λίγο το κυνήγι μαγισσών της κυβέρνησης Σαμαρά κατάφερε πάλι η ΧΑ να μπει στη βουλή. Ή έχουμε ναζιστές ψηφοφόρους ή απαίδευτους ψηφοφόρους.

Αφού λοιπόν βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει τώρα πρέπει να προετοιμαστούμε για το τέλος του κόσμου, τους καβαλάρηδες της αποκάλυψης και τη δευτέρα παρουσία. Μόνο αυτό δεν είπαν οι δεξιοί για να αποτρέψουν τον κόσμο από το να ψηφίσει ελεύθερα και χωρίς τρομοκρατία το κόμμα που επιθυμεί.

Τέλος ας ελπίσουμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι άξιος να κυβερνήσει την Ελλάδα και να βγάλει τους Έλληνες από το βούρκο που μπήκε με την ασυδοσία των δύο προηγούμενων κομμάτων που κυβέρνησαν. Αυτό είναι η ελπίδα. Η υπόσχεση του Έλληνα ψηφοφόρου θα πρέπει να είναι η άμεση τιμωρία και του ΣΥΡΙΖΑ σε περίπτωση που τα κάνει και αυτός σκατά. Άντε και καλή τετραετία!

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

Janicki Omniprocessor: Απ' το ποπουδάκι στο ποτήρι μας


Λοιπόν όταν έχεις λεφτά μπορείς να βάλεις τους κατάλληλους ανθρώπους να κατασκευάσουν μηχανές που κάνουν απίστευτα πράγματα. Έτσι έκανε και ο Bill Gates και κατασκευάσε μια μηχανή που παράγει πόσιμο νερό από....ανθρώπινες ακαθαρσίες.

Αν ξεπεράσει κανείς το πρώτο σοκ και ακούσει την επιστήμη που κρύβεται πίσω από το όλο εγχείρημα δεν είναι τόσο αηδιαστικό. Μάλιστα πιστεύω πως θα μπορούσε να βοηθήσει αρκετές περιοχές του κόσμου που έχουν έλλειψη πόσιμου νερού. Το θέμα όμως που με απασχολεί είναι άλλο.

Μια τέτοια μηχανή στα χέρια του καπιταλισμού σίγουρα θα μπορούσε να στραφεί εναντίων της ανθρωπότητας. Με ποιόν τρόπο; Οι εταιρίες είναι επιχειρήσεις και ως γνωστών οι επιχειρήσεις επιζητούν το κέρδος. Μάλιστα πολλές φορές για να έχουν μεγαλύτερο κέρδος μειώνουν την ποιότητα του εμπορευόμενου αγαθού. Στην περίπτωση λοιπόν του Janicki Omniprocessor (όπως ονομάζεται η εν λόγω μηχανή) θα μπορούσε ας πούμε η επιχείρηση να μειώσει τη διάρκεια ή την ενέργεια κάποιας απαραίτητης διεργασίας με αποτέλεσμα το τελικό νερό να μην είναι 100% πόσιμο και να περιέχει ουσίες που δεν θα έπρεπε να περιέχει.

Ας ελπίζουμε πως όταν αυτό το θαυματουργό μηχάνημα τελικά χρησιμοποιηθεί να γίνει από εταιρίες που θα σέβονται τους ανθρώπους και να μην προσπαθήσουν να αυξήσουν το κέρδος σε βάρος της ανθρώπινης υγείας. Διαφορετικά θα καταντήσουμε σαν κάτι χαζά σκυλιά που τρώνε τα ίδια τους τα κόπρανα...

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2015

Ανδροειδή, εικονική πραγματικότητα και εικονικά δοκιμαστήρια


Με την καινούρια χρονιά ξεκίνησα να ξαναδιαβάζω τον "Νευρομάντη", ένα cyberpunk θρίλερ με ανθρώπους που έχουν μηχανικά μέρη, ανδροειδή, Virtual Reality υπολογιστές και πολλά άλλα τεχνολογικά καλούδια που δεν έχουμε δει ακόμα...ή μήπως έχουμε δει;

Στην φετινή CES(Consumer Electronic Show) λοιπόν έγιναν οι παρακάτω παρουσιάσεις που προσωπικά με εξέπληξαν.

1. Chihira Aiko το ανδροειδές της Toshiba:


2. Η συσκευή εικονικής πραγματικότητας Virtuix Omni:


3. Toshiba Virtual Fitting Room:


Κάτι μου λέει πως το μέλλον που περιγράφει ο William Gibson στον Neuromancer δεν θα αργήσει να έρθει...όμως δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό. Ο χρόνος και τα καταναλωτικά ένστικτα του ανθρώπου θα το δείξουν αυτό.


Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2015

H on-line βιβλιοθήκη των DOS Games


Είμαι retrogamer και αυτό σημαίνει πως μου αρέσουν τα παλιά καλά παιχνίδια. Η πρώτη μου ενασχόληση με τα video games ήταν κυρίως στις κονσόλες αφού ήταν περισσότερο προσιτές και τα περισσότερα άτομα που ήξερα είχαν μια κονσόλα είτε αυτή ήταν το Atari 2600 είτε το SNES. Με τα παιχνίδια στα PC ασχολήθηκα γύρω στο 1997 όταν το απαρχαιωμένο DOS άφηνε σιγά σιγά τη θέση του στο DirectX, την Voodo και τα Windows. Αυτό όμως δεν με εμπόδισε να παίξω αρκετούς DOS-άτους τίτλους όπως τα δύο πρώτα Monkey Island, το Doom, το Street Fighter, το Alladin και πολλά πολλά άλλα.

Ένα site λοιπόν που θα λατρέψουν οι νοσταλγοί των DOS games είναι το archive.org. To archive.org έχει ως βασική του δουλειά να "αρχειοθετεί" παλιά site και να μπορεί κάποιος να δει πως ήταν για παράδειγμα το Facebook στις αρχές όταν δεν το ήξερε ο κόσμος ή να δει πως έφτιαχναν τα sites γύρω στο 1995 ή και παλιότερα (πραγματικά έχει μεγάλο ενδιαφέρον η σχεδιαστική άποψη και η τεχνολογία του τότε σε σύγκριση με το τώρα). Πρόσφατα, το archive.org αποφάσησε να αρχειοθετήσει και παλιά καλά παιχνίδια του DOS.

Για τον σκοπό αυτόν τα παιχνίδια τρέχουν σε ένα DOSbox (emulator για προγράμματα που τρέχουν σε DOS) μέσα από τον browser πράγμα που σημαίνει πως δεν χρειάζεται κάποιος να κατεβάσει το παιχνίδι και και ρυθμίσει τον Emulator έτσι ώστε το παιχνίδι να παίξει σωστά. Σε γενικές γραμμές αυτό δουλεύει αν και κάποια παιχνίδια ακόμα τα περιμένω να φορτώσουν και κάποια άλλα είναι unplayable αφού είτε η μουσική τους είναι άθλια είτε παρουσιάζουν θέμα στα γραφικά.

Παρά τα προβλήματα κατάφερα να παίξω παιχνίδια όπως τον Neuromancer και το Wolfenstein 3D. Δεν μπορώ να πω πως ένιωσα μεγάλη νοσταλγία αφού είναι παιχνίδια που τα παίζω συχνά στο PC μου με σωστότερες ρυθμίσεις του DOSbox. Πάντως, για κάποιον που θέλει να θυμηθεί τα παλιά καλά παιχνίδια του DOS στα γρήγορα αρκεί να επισκεφτεί το site:

https://archive.org/details/softwarelibrary_msdos_games/v2

Και φυσικά μια παρουσίαση από τον Lazy Gamer που έχει την τάση να συλλέγει παλιούς υπολογιστές και παλιά παιχνίδια:

Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2015

Πέθανε ο Roy Tarpley


Τον Roy Tarpley τον μάθαμε εδώ στην Ελλάδα από την θητεία του στον Άρη, στον Ολυμπιακό και στον Ηρακλή. Ήταν ένας μεγάλος παίχτης που όταν ήρθε στην Ελλάδα για να παίξει μπάσκετ η διαφορά του NBA με του Ευρωπαϊκού μπάσκετ ήταν κάτι παραπάνω από εμφανέστατη.

Είχε ψηφιστεί καλύτερος έκτος παίχτης το 1988 με όταν έπαιζε στους Dallas Mavericks όμως το ταλέντο από μόνο του δεν αρκούσε. Ο εθισμός του στο αλκοόλ και στα ναρκωτικά του "χάρισαν" την τιμωρία από τον David Stern, ο λόγος ουσιαστικά που ήρθε στη μικρή μας Ελλάδα για να μας δείξει πως παίζουν μπάσκετ εκεί στην USA.

Έτσι λοιπόν σήμερα ανακοινώθηκε η αποχώρηση του από τη ζωή, στα 50 του χρόνια και με μία αξιοζήλευτη καριέρα -της χρονιές που δεν έπινε ή δεν έκανε χρήση ουσιών. Rest in Peace λοιπόν μεγάλε Roy.

Πηγή: http://nba.sport24.gr

The Imitation Game


Δυναμικά ξεκίνησε η χρονιά στα κινηματογραφικά....Λοιπόν, πριν μερικές μέρες έγραφα για το Algorithm μια ταινία που σχετίζεται με την κουλτούρα των χάκερς. Σήμερα θα γράψω για μια ταινία που την περίμενα πως και πως όταν πριν από έναν χρόνο είδα το trailer στο youtube. Είναι λοιπόν το The Imitation Game.

Το The Imitation Game ακολουθεί την ιστορία του πατέρα της επιστήμης των υπολογιστών και της τεχνητής νοημοσύνης, Alan Turing από την στιγμή που αρχίζει η δουλειά του ως codebreaker για χάρη της Βρετανικής κυβέρνησης κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Ο Turing όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του ήταν ήδη ένας καταξιωμένος μαθηματικός και είχε ήδη στο μυαλό του μια μηχανή που θα μπορούσε να λύνει προβλήματα.

Η ενασχόληση του με το μεγαλύτερο μαθηματικό πρόβλημα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, η αποκρυπτογράφηση του κρυπταλγόριθμου των Γερμανών του έδωσαν την ευκαιρία όχι μόνο να απασχολήσει την μεγαλοφυΐα του με ένα δύσκολο πρόβλημα αλλά να σώσει κόσμο, να βοηθήσει στο πόλεμο εναντίων των Ναζί και τέλος να προετοιμάσει το έδαφος για τους σύγχρονους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Ναι, ο Turing είναι ο εμπνευστής και δημιουργός του πρώτου υπολογιστή με τον οποίο μπορούσε να αποκρυπτογραφήσει τα μηνύματα των Ναζί. Θεωρείται πατέρας της επιστήμης των υπολογιστών και σίγουρα χωρίς αυτών ο κόσμος μας θα ήταν διαφορετικός (όπως συμβαίνει με πολλούς επιστήμονες).

Δυστυχώς ο Alan Turing ήταν gay. Και όχι πως αυτό έχει και μεγάλη σημασία στο 2014 όμως τότε η ομοφυλοφιλία ήταν αδίκημα. Ήταν κάτι που μου έκανε εντύπωση στην ταινία και αρχικά δυσκολεύτηκα να πιστέψω πως πριν περίπου 70 χρόνια υπήρχε νόμος που απαγόρευε την ομοφυλοφιλία...και μάλιστα στη Μεγάλη Βρετανία...Έτσι λοιπόν η Βρετανική κυβέρνηση παρά τα όσα προσέφερε ο Alan Turing στη πατρίδα του τον ανάγκασαν να παίρνει φαρμακευτική αγωγή για να θεραπευτεί από την ομοφυλοφιλία....(και ξαναλέω...πριν περίπου 70 χρόνια....προσπαθούσαν να θεραπεύσουν την ομοφυλοφιλία....οι Βρετανοί...).

Ευτυχώς η μεγαλοφυΐα του Turing έχει αναγνωριστεί και μάλιστα υπάρχει και σχετικό βραβείο για τα επιτεύγματα πληροφορικής που έχει το όνομα του.

Η ταινία λοιπόν συνοψίζει όλα αυτά τα γεγονότα εντός 2 περίπου ωρών και το κάνει με τέτοιο τρόπο που δεν αφήνει αδιάφορο τον θεατή. Ο γνωστός για την ικανότητα του να υποκρίνεται ιδιοφυΐες Benedict Cumberbatch έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο και κάνει την αναμενόμενη καλή δουλειά. Αν και να πω πως είχα κάποιες αμφιβολίες πως θα μου θύμιζε Sherlock όμως έπεσα - ευτυχώς - έξω. Οι υπόλοιποι ηθοποιοί κάνουν εξίσου καλή δουλειά και φυσικά υπάρχουν και Hollywood-ιανά σχετικά βαριά ονόματα να στηρίξουν μια τέτοια ταινία όπως η Keira Knightley και ο Charles Dance (ναι ο μπαμπάς Lannister και ο κακός από το The Last Action Hero).

Στο σύνολό της η ταινία είναι πάρα πολύ καλή και όποιος θέλει να δει και να μάθει εντός δύο ωρών σχετικά με τον Alan Turing είναι ένα τέλειο ντοκιμαντέρ. Φυσικά μπορεί να θυμίσει αρκετά το A Beautiful Mind όμως δεν είναι τυχαίο. Και οι δύο ταινίες σχετίζονται με tortured geniuses.

Και ένα μικρό, σχεδόν 10 λεπτό βίντεο σχετικά με τον Alan Turing:

Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2015

Το νέο PC του Eric S. Raymond


Ο Eric S. Raymond είναι ένας από τους γνωστότερους χάκερς που παρά τα 57 του χρόνια γράφει κώδικα και κάνει την τεράστια μηχανή της πληροφορικής και του ιντερνετ να κινείτε (μαζί με τον Linus Torvalds και τον Richard Stallman είναι η ιερή τριανδρία της πληροφορικής...ακόμα και αν δεν είναι εύκολο να τα βρουν μεταξύ τους). Μερικά από τα ανδραγαθήματα του στα τόσα χρόνια της χακεροζωής του έχει γράψει βίβλια όπως το The Cathedral and the Bazaar και το The art of Unix Programming, έχει γράψει κώδικα για το open source παιχνίδι Wesnoth (οι λάτρες των strategies μπορεί να το έχουν παίξει), έχει γράψει άπειρα HOWTOs, φυσικά το πασίγνωστο How to become a hacker, έχει συνεισφέρει με τον κώδικα του σε πολλά projects όμως το σημαντικότερο του κατόρθωμα είναι το Open Source movement.

Όπως λοιπόν καταλαβαίνει κανείς είναι ένας άνθρωπος με ελάχιστο ελεύθερο χρόνο. Θα φαντάζεται λοιπόν κανείς πως ένας τόσο αξιοπρόσεχτος και μεγάλος χάκερ πως και δεν δουλεύει σε μια μεγάλη εταιρία όπως η Microsoft για να βάζει πολλά λεφτά. Ε, λοιπόν η Microsoft τον είχε πλησιάσει πριν μερικά χρόνια όμως αυτός πιστός στην ιδεολογία των χάκερς αρνήθηκε (μπορείτε να βρείτε το σχετικό άρθρο εδώ. Έτσι λοιπόν ζει μια σχετικά λιτή ζωή και ενώ συνεχίζει και δουλεύει σε διάφορα projects που απαιτούν γρήγορους και δυνατούς υπολογιστές και μνήμη αυτός κάνει την δουλειά του με έναν απλό Core 2 Duo. Μέχρι πριν από μερικές μέρες δηλαδή...

Πριν από μερικές μέρες λοιπόν και με το funding που έγινε από τους διάφορους φίλους του το κανάλι Tek Syndicate αποφάσισε να κάνει την καλύτερη δυνατή χρήση των χρημάτων που μαζεύτηκαν και να του χτίσει ένα δυνατό μηχάνημα για να κάνει γρηγορότερα και πιο αποδοτικά την δουλειά του.

Το μηχάνημα λοιπόν έχει τα παρακάτω κομμάτια:
Κουτί: ΝΖΧΤ Η630
Motherboard: Asus X99
CPU: Intel Xeon E5 1650v3
Heatsink: Noctual NH-D15
RAM: Crucial 32GB DDR4
SSD: Plextor px-g512m6e
HDD: Deskstar HGST NAS 3TB
PSU: NZXT Hale90v2

Με ένα τέτοιο σύστημα ο ESR θα μπορεί να κάνει την δουλειά του για αρκετό καιρό ακόμα. Φυσικά το OS που χρησιμοποιεί ο ESR είναι Linux και ο αγαπημένος Window Manager είναι το απλοϊκό I3.
Άντε Eric...καλοδούλευτο.

Algorithm: the hacker movie


Έχω τελειώσει πληροφορική και λατρεύω τους υπολογιστές και την τεχνολογία. Σαν επακόλουθο αυτού είναι να μου αρέσουν, αυτό που εγώ ονομάζω, χακεροταινίες ( πως δηλαδή σε έναν αμαξόκαυλο αρέσουν ταινίες όπως το Fast and the Furious...κάπως έτσι). Έχω δει λοιπόν κάμποσες  χακεροταινίες και δυστυχώς οι περισσότερες απ' αυτές όχι απλά δεν αγγίζουν την πραγματικότητα αλλά απομακρύνονται τόσο από αυτή που ούτε με τηλεσκόπιο δεν μπορείς να την δεις. Φωτάκια που αναβοσβήνουν, τρισδιάστατα μοντέλα σε μια οθόνη που αναπαριστούν τις χακιές των προγραμματιστών (ναι Hackers εσένα κοιτάω) και εικονικές πραγματικότητες που ούτε καν 20 χρόνια μετά την κυκλοφορία των ταινιών δεν έχουμε δει. Δυστυχώς αυτό είναι το Hollywood.

Μέχρι τώρα είχα ξεχωρίσει δύο ταινίες που μπορούσαν να περάσουν τα δικά μου κριτήρια μιας καλής χακεροταινίας. Η πρώτη είναι το Antitrust που σχετίζεται περισσότερο με τον ανοιχτό κώδικα και μέχρι που μπορεί να φτάσουν οι μεγάλες εταιρίες (εντάξει με κάποια υπερβολή πάντα, ας μην ξεχνάμε πως μιλάμε για Hollywood) και το Takedown που ας πούμε πως βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. (ο πραγματικός ήρωας των γεγονότων που δείχνει η ταινία έχει αντίθετη γνώμη αλλά είπαμε...Hollywood). Εχθές λοιπόν έτυχε να βρω μια ταινία που πλησιάζει την κουλτούρα των χάκερς λίγο πιο σοβαρά.

Η ταινία ονομάζεται Algorithm και ακολουθεί έναν νεαρό χάκερ στον αγώνα που δίνει να ξεσκεπάσει μια κυβερνητική συνωμοσία παρακολούθησης. Αρχικά του δίνεται από έναν πλούσιο σύζυγο το task να βρει στοιχεία πως η γυναίκα του τον απατά. Αυτό τον οδηγεί να βρει τον "φίλο" της γυναίκας του "εργοδότη" του ο οποίος είναι μεγαλοστέλεχος μιας φανταστικής εταιρίας πληροφορικής που συνεργάζεται με την Αμερικανική κυβέρνηση για την ανάπτυξη ενός προγράμματος παρακολούθησης...των πάντων.

Σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας είναι ο Jon Schiefer και έχει κάνει μια πραγματικά πολύ καλή δουλειά. Έχει πιάσει την τεχνική ορολογία των χάκερς σε μεγάλο βαθμό (εντάξει παντού υπάρχουν υπερβολές βέβαια), έχει αγγίξει πολύ το θέμα των προσωπικών δεδομένων και της παρακολούθησης, της φιλίας αλλά και της ηθικής. Η ταινία δεν είναι γι αυτούς που πιστεύουν πως οι χάκερς φοράν περίεργα ρούχα, δεν έχουν φίλους και παίζουν με το Keyboard τους κάνοντας 3D μοντέλα στην οθόνη να κάνουν περίεργα πράγματα. Το γενικότερο ύφος της ταινίας είναι αρκετά ρεαλιστικό και αυτό είναι που με έκανε να την λατρέψω, αν και ομολογουμένως είχα αμφιβολίες στην αρχή.

Η ταινία είναι ελεύθερη προς παρακολούθηση από τον καθένα που έχει πρόσβαση στο YouTube. Και πως θα μπορούσε άλλωστε. Αν μια τέτοια ταινία είχε περιοριστεί από τα χολυγουντιανά πρότυπα των πνευματικών δικαιωμάτων τότε απλά θα ήταν σαν να κοροϊδεύει τον θεατή. Οπότε όποιος θέλει να δει μια ρεαλιστική ταινία με χάκερς ας κάνει κλικ στο παρακάτω video:

Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2015

Gurren Lagann


Χρόνια πολλά λοιπόν και καλή χρονιά. Εχθές τέλειωσα την σειρά anime Gurren Lagann και τη φανταστική εμπειρία που ήταν πραγματικά. Έχω να ενθουσιαστώ με μια σειρά anime από την πρώτη φορά που είδα το Neon Genesis Evangelion που συμπτωματικά είναι από το ίδιο studio που δημιούργησε το Gurren Lagann. Όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Σε κάποιο μακρινό μέλλον ή τέλος πάντων σε μια διαφορετική διάσταση από τη δική μας οι άνθρωποι είναι αναγκασμένοι να ζουν κάτω από τη Γη.  Στην επιφάνεια της Γης υπάρχουν οι Beastmen που κυνηγάν τους ανθρώπους που προσπαθούν να έρθουν στην επιφάνεια. Έτσι οι άνθρωποι για να αποφύγουν τον πόλεμο με τους Beastmen μένουν για πάντα σε υπόγειες κοινωνίες.
Οι δύο βασικοί πρωταγωνιστές είναι ο Kamina ένας μάλλον έφηβος ή τέλος πάντων άντρας όχι πάνω από 20 ετών και ο Simon ένα αγόρι που έχει σαν ικανότητα να φτιάχνει τούνελ με το τρυπάνι του.

Ο Kamina είναι γεμάτος ενέργεια, εξωστρεφής και...λίγο παρλαπίπας. Αντίθετα ο Simon είναι εσωστρεφής και αυτό που λέμε...συνεσταλμένος. Το μεγάλο όνειρο του Kamina είναι να βγει στην επιφάνεια της Γης και να αντικρίσει τον γαλανό ουρανό και με την αλλοπρόσαλλη προσωπικότητα του αναγκάζει και τον Simon να κάνει το ίδιο. Αυτή είναι εν τάχει η ιστορία του Gurren Lagann.

Αρχικά για να μπορέσει κάποιος να το παρακολουθήσει πρέπει να κλείσει το διακόπτη της λογικής του. Δεν είναι ένα anime που εξηγεί τα πάντα με μεγάλη σαφήνεια ή που δίνει όλες τις απαντήσεις στα "περίεργα" που μπορεί να συμβούν. Το μεγάλο του όπλο είναι άλλο. Όπως διάβασα σε κάποιο review " Το Gurren Lagann θα κάνει τους άντρες να μεγαλώσει το μέγεθος του πέους τους 10 εκατοστά και τις γυναίκες να αποκτήσουν αρχίδια".

Κάθε επεισόδιο είναι σαν να ακούς για 24 λεπτά ένα motivational speech. Πραγματικά κάθε φορά που οι ήρωες καταφέρνουν να πετύχουν κάτι που όλοι το θεωρούν ακατόρθωτο νιώθεις πως κι εσύ μπορείς να κάνεις πράγματα που οι άλλοι σου αρνούνται. Είναι τόσο καλό σε αυτό το τομέα. Όμως δεν είναι μόνο αυτό.

Το χιούμορ του (ειδικά στο πρώτο μισό της σειράς) είναι φοβερό. Είχα καιρό να γελάσω έτσι με κάποιο anime και πραγματικά είναι από τα πιο διασκεδαστικά anime που έχω δει. Ο χαρακτήρας του Kamina και τα speeches που βγάζει πριν από κάθε μάχη μπορούν να κάνουν και τον πιο σοβαρό άνθρωπο να πεθάνει στο γέλιο ("I'm going to tell you something important now, so you better dig the wax out of those huge ears of yours and listen! The reputation of Team Gurren echoes far and wide. When they talk about its badass leader - the man of indomitable spirit and masculinity - they're talking about me! The mighty Kamina").

Έκτος από τους δύο βασικούς πρωταγωνιστές υπάρχουν και αρκετοί supporting characters με πρώτη και καλύτερη την fan service των δημιουργών την Yoko. Η Yoko είναι το love interest του Kamina και εκτός από τα δύο τεράστια μεμέ της που οι δημιουργοί τα έχουν βάλει να κουνιούνται σαν ζελέ με κάθε της κίνηση έχει και ένα γιγάντιο τουφέκι και ξέρει πως να το χρησιμοποιήσει. Θα μπορούσαν να την είχαν αφήσει τυπική bimbo όμως ευτυχώς για μας της έδωσαν μια δυναμική προσωπικότητα.

Μετά είναι η Nia η κόρη του αρχηγού των Beastmen που καταλήγει μαζί με τους πρωταγωνιστές να προσπαθεί να νικήσει τον πατέρα της του King Spiral. Όμως η Nia έχει πολλά μυστικά και μέχρι το τέλος της σειράς θα έχει να αποκαλύψει πολλά στους θεατές τόσο για τον ρόλο της όσο και για το ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός της ανθρωπότητας.

Υπάρχουν πολλοί ακόμη χαρακτήρες όπως ο Gay μηχανικός (δεν θυμάμαι το όνομα του αυτή τη στιγμή), το "παπαδοπαίδι" ο Rossiu, οι χαζοί δίδυμοι και πολλοί άλλοι  (για αναλυτική λίστα εδώ).

Η μουσική είναι δυναμική και ταιριάζει απόλυτα το γενικότερο μοτίβο που έχει το anime. Το κομμάτι που μου άρεσε λιγότερο ήταν το hip-hop-ειδές (fight the power) αφού δεν είμαι και μεγάλος φαν αυτού του είδους της μουσικής. Δεν την απεχθάνομαι, απλά δεν με ικανοποιεί.

To animation είναι εκπληκτικό με φωτεινά χρώματα και γρήγορους ρυθμούς. Ακόμα και αν έχεις ADHD θα μπορέσεις να καθίσεις 24 λεπτά και να απολαύσεις ένα επεισόδιο τουλάχιστον.

Προσωπικά λάτρεψα αυτό το anime και θα ξαναδώ τα 27 επεισόδια σύντομα. Είναι μαζί με το death note το κορυφαίο anime που έχω δει παρά τα όποια ψεγάδια μπορεί να έχει (είπαμε πρέπει να κλείσει ο διακόπτης της λογικής). Και όπως λέει και ο αγαπημένος μου Kamina " Just who the hell you think I am!!!!!"