Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

Good Old Gaming τώρα και στο Linux


Το GOG (Good Old Gaming) είναι ένα site που με σχετικά λίγα λεφτά μπορείς να βρεις παλιά καλά παιχνίδια για το PC. Όσοι μεγαλώσαμε με παιχνίδια όπως Tomb Raider, Icewind Dale, Baldur's Gate κ.λ.π. έχουμε ήδη εκτιμήσει την υπηρεσία αυτή γιατί όλα τα παιχνίδια έχουν 3 βασικά χαρακτηριστικά. Προφανώς το πρώτο είναι η παλαιότητα, κλασσικότητα και νοσταλγία των τίτλων που προσφέρει. Το δεύτερο είναι πως ό,τι παιχνίδι κατεβάσεις έχει βελτιστοποιηθεί με διάφορους τρόπους για να παίζει σε σύγχρονα συστήματα (χρήση DOSbox για παράδειγμα). Τέλος, τα παιχνίδια δεν έχουν κανένα κλείδωμα. Είναι DRM free.

Τώρα σε αυτό το τρίπτυχο της επιτυχίας θα προστεθεί και μια τέταρτη παράμετρος. Παλιά παιχνίδια θα παίζουν και σε Linux. Συγκεκριμένα οι χρήστες Ubuntu και Mint θα μπορούν να έχουν αυτή τη δυνατότητα. Βέβαια πιστεύω σύντομα θα βρεθούν τρόποι να έχεις το παιχνίδι και σε άλλες εκδόσεις Linux.

Η κίνηση αυτή της GOG νομίζω πως είναι απόλυτα φυσιολογική. Ποιο παιχνίδι θα έπαιζε ένας Linux User; Το νέο Call of Duty ή το παλιό καλό Quake. Το The last of us ή κάποιο παιχνίδι από την σειρά Larry Laffer. Έχει γίνει προφανές σε αυτές τις υπηρεσίες (όπως και στο Steam της Valve) πως το Linux έχει gamers. Φυσικά οι gamers εκεί δεν είναι αμούστακα 14 άχρονα παιδάκια που περιμένουν με αγωνία το ολοκαίνουριο παιχνίδι Call of Duty που κατά 99,9% είναι ίδιο με το αμέσως προηγούμενο. Οι περισσότεροι Linux Users είναι "παλιές καραβάνες" που στο μικράτα τους έπαιζαν Icewind Dale, Monkey Island και Tomb Raider.

Σίγουρα με αυτή τη κίνηση η GOG θα βγάλει ακόμα περισσότερα χρήματα αλλά και θα βοηθήσει ακόμα περισσότερο να γίνει mainstream το Linux.

Πηγή:
http://www.gamebreaker.tv/
http://www.gamesindustry.biz/

Κυριακή, 17 Αυγούστου 2014

Greek Gamer No 13: Double Dragon για NES


Το 1987, την χρονιά δηλαδή που η Ελλάδα κέρδιζε τον πρώτο της ευρωπαϊκό τίτλο στο μπάσκετ, είχαμε την τύχη να δούμε στις σκοτεινές γωνίες των μπαρ και των ουφάδικων το double dragon. Για όσους δεν γνωρίζουν το double dragon ήταν ένα beat m up που μπορούσε να παιχτεί από 2 παίχτες ταυτόχρονα. Οι παίχτες έπαιρναν τον ρόλο 2 αδελφών του Billy και Jimmy Lee και έδερναν κόσμο και κοσμάκη με σκοπό να σώσουν την φίλη τους από τα χέρια της οργάνωσης Black Warrior. Έναν χρόνο μετά το παιχνίδι έκανε την εμφάνιση του στο NES.

Ενώ λοιπόν στα Arcades το Double Dragon έδινε την δυνατότητα να παίζουν δύο παίχτες ταυτόχρονα, στο NES αυτή η επιλογή αφαιρέθηκε. Ο παίχτης έπαιρνε τον ρόλο του ενός από τα δύο αδέλφια, του Billy Lee. Ακόμα και η επιλογή του διπλού έδινε την δυνατότητα να παίξουν δύο παίχτες, τον ίδιο χαρακτήρα, εκ περιτροπής. Ο μόνος τρόπος για να παίξουν δύο παίχτες ταυτόχρονα ήταν ένα 1 on 1 mini game σε στυλ street fighter αλλά όχι εξίσου καλό. Δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος που να θυμάται αυτό το mode του παιχνιδιού.

Τα γραφικά δεν μπορώ να πω πως ενθουσιάζουν αφού μοιάζουν με ζωγραφιές πεντάχρονου. Η επιλογή των χρωμάτων όμως μπορώ να πω πως μου αρέσει. Σίγουρα δεν θα μπορούσε να περιμένει κανείς ακριβώς τα ίδια γραφικά των arcades και στο NES  αλλά μπορούσαν να δουλευτούν λίγο περισσότερο.

Άξια μνήμης είναι η μουσική του παιχνιδιού. Τα περισσότερα levels έχουν ωραία catchy μουσικούλα. Το theme δε της εισαγωγής σε βάζει στη διάθεση να βγεις στο δρόμο και να δείρεις τους ημίγυμνους κακούς που απήγαγαν το κορίτσι σου. Τα εφέ είναι τυπικά αλλά ικανοποιητικά για το 8 μπιτο μηχανηματάκι της Nintendo.

Μια άλλη διαφορά του Double Dragon στο NES σε σχέση με το arcade είναι το level up system. Κάθε γροθιά ή κλωτσιά που φιλοδωρείς τον αντίπαλο σου δίνει πόντους. Κάθε 1000 πόντους κερδίζεις μια καρδιά που αυτό σημαίνει μαθαίνεις μια έξτρα κίνηση. Έτσι ξεκινάς με το να μπορείς να ρίχνεις κλωτσιές και μπουνιές και στη συνέχεια μαθαίνεις να κάνεις σεξουαλικά παιχνίδια με τους μακρυμάλλιδες αντιπάλους σου. Πατώντας τα δύο κουμπιά μαζί εκτελείς ένα άλμα, κίνηση χρήσιμη σε κάποια Levels του παιχνιδιού με platforming στοιχείο.

Οι τεχνικοί περιορισμοί του NES έκανε το παιχνίδι αρκετά buggy. Δεν θα δείτε ποτέ πάνω από δύο εχθρούς κάθε φορά στη οθόνη και θα χάσετε πολλές φορές χωρίς να φταίτε εσείς. Όμως τα bugs είναι καμιά φορά ιδιαιτέρως βοηθητικά. Για παράδειγμα στο τελικό κακό της δεύτερης αποστολής αρκεί απλά να απομακρυνθείτε από αυτόν και...voila περάσατε στο επόμενο level. Ένα ακόμα hint που δεν ξέρω αν είναι bug ή feature ( άλλωστε για τους προγραμματιστές κάθε bug μπορεί να είναι feature σε ένα πρόγραμμα) είναι να κερδίσετε όλους τους κακούς το πρώτου mission με γροθιές. Έτσι ανεβάζεται level γρηγορότερα.

Το Double Dragon έκανε μεγάλη επιτυχία τόσο στα arcades όσο και στο NES. Έγινε Port σχεδόν σε όλες τις γνωστές κονσόλες και home computers ακόμα και στο παλαιολιθικό Atari 2600. Όποιος αποφασίσει να ασχοληθεί με το Double Dragon σίγουρα θα περάσει ευχάριστα την ώρα του.

Σάββατο, 16 Αυγούστου 2014

Freeletics


Το τελευταίο καιρό, δεν θυμάμαι ακριβώς πότε, άρχισα την προσπάθεια απώλειας βάρους. Δεν ήταν ακριβώς συνειδητό το ξεκίνημα απλά μια μέρα άρχισα να τρώω λιγότερο. Παράλληλα άρχισα να γυμνάζομαι. Έχω ξεκινήσει την προπόνηση με βάρη και - ας πούμε - προσέχω τι τρώω. Έχω κόψει τη ζάχαρη στο καφέ και το πολλά γλυκίσματα.

Στα πλαίσια λοιπόν αυτής της προσπάθειας άρχισα να κάνω και την ανάλογη ερευνά για διάφορους μεθόδους προπόνησης. Αυτό που βρήκα ήταν ένα είδος προπόνησης που ονομάζεται freeletics.

Στη μέθοδο αυτή χρησιμοποιείς μόνο το βάρος σου. Έτσι λοιπόν στα freeletics έχουμε ασκήσεις σε μονόζυγο, δίζυγο αλλά και οτιδήποτε άλλο μπορεί να έχει σαν αντίσταση το βάρος του σώματος. Το μυστικό όμως δεν είναι στο είδος τον ασκήσεων αλλά στην ένταση. Όλες οι ασκήσεις πρέπει να γίνουν σε συγκεκριμένο χρόνο και με το μεγαλύτερο αριθμό επαναλήψεων που ο ελεύθερος αθλητής μπορεί να πραγματοποιήσει.

Τα βίντεο στο internet είναι εντυπωσιακά. Για την ώρα βέβαια πρέπει να φτάσω το βάρος μου σε ένα σημείο που να μπορώ να πραγματοποιήσω κάποιες επαναλήψεις το συγκεκριμένων ασκήσεων οπότε το να αρχίσω αυτή τη στιγμή freeletics δεν το βρίσκω πραγματοποιήσιμο. Θα ήθελα όμως να φτάσω στο σημείο να συμπληρώσω την προπόνηση με βάρη με αυτού του είδους την προπόνηση.

Σκοπός μου δεν είναι να γίνω "φέτες" αλλά να αλλάξω, έστω και στο ελάχιστο, την υπερβολικά καθιστική ζωή που κάνω τα τελευταία 10+ χρόνια.

Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2014

Batman: Η ψυχολογία του Σκοτεινού Ιππότη


Η πρώτη μου επαφή με τις περιπέτειες του σκοτεινού ιππότη ήταν όταν άνοιξαν τα δύο μεγάλα ιδιωτικά κανάλια στην Ελλάδα, το Mega και ο ANT1. Το μεν Mega είχε μια σειρά κινουμένων σχεδίων Batman της δεκαετίας του '70, φυσικά της Hanna-Barbera, το δε ANT1 είχε τις Live Action περιπέτειες της νυχτερίδας από την δεκαετία του '60. Την ίδια περίπου περίοδο που άνοιγαν τα ιδιωτικά κανάλια και ετοίμαζαν να μας παρουσιάσουν τις περιπέτειες του διάσημου υπερήρωα έβγαινε στους κινηματογράφους και η πρώτη "σκοτεινή" ταινία Batman. Από τότε ο Batman είναι ο νούμερο 1 υπερήρωας μου (ακολουθεί ο Σέρλοκ Χολμς). Αυτό που με προσελκύει στο Batman όμως είναι η προσωπικότητα του. Παρακάτω θα αναλύσω τι ακριβώς με τραβάει στον σκοτεινό υπερήρωα.

Το πρώτο πράγμα που με έκανε να "αγαπήσω" τον Batman ήταν το τραγικό origin του. Σε μικρή ηλικία έζησε μπροστά στα μάτια του την δολοφονία των γονιών του. Αυτό το γεγονός άλλαξε ολόκληρη τη ζωή του. Αντί λοιπόν να κλαίγεται γι αυτό που του συνέβει πήρε την κατάσταση στα χέρια του. Αποφάσισε να εξελίξει τον εαυτό του σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην αφήσει να συμβεί σε άλλους αυτό που συνέβει σε αυτόν. Αυτή η αντίδραση του δείχνει έναν δυνατό άνθρωπο. Έναν άνθρωπο που αν βάλει έναν στόχο στο μυαλό του θα κάνει τα πάντα για να τον υλοποιήσει.

Η μεγαλύτερη λοιπόν δύναμη του Batman δεν είναι τα τεχνολογικά επιτεύγματα που κουβαλάει κάθε νύχτα στη ζώνη του. Είναι η δύναμη της θέλησης. Είναι τόσο ισχυρή η δύναμη της θέλησης που αποτελεί την υπερδύναμη του. Ο Batman είναι ένας απλός άνθρωπος. Δεν έχει υπερδυνάμεις, δεν πετάει, δεν ρίχνει laser από τα μάτια του. Η μόνη δύναμη που έχει είναι να συγκρατεί τον εαυτό του, να βάζει έναν στόχο και να τον ολοκληρώνει με οπουδήποτε τίμημα. Χωρίς αυτή την δύναμη ο Batman δεν θα είχε ποτέ τις ικανότητες που έχει. Ένα απλός άνθρωπος χωρίς ισχυρή θέληση δεν θα μπορούσε ποτέ να αξιοποιήσει όλα του τα ταλέντα στον υπέρτατο βαθμό.

Η αγωνία του να είναι πάντα στο pick των ικανοτήτων του κάνει τον Batman έναν άνθρωπο που δεν κοιμάται ποτέ. Ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται. Μελετάει κάθε κατάσταση και προετοιμάζεται για οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Έτσι για παράδειγμα μπορεί στο οπλοστάσιο του να έχει σχέδια καταστολής ολόκληρης της Justice League για την περίπτωση που κάποια από τα μέλη της ξεφύγουν από τον...καλό δρόμο. Σαν ένας σπουδαίος σκακιστής δεν αφήνει την παραμικρή κίνηση του αντιπάλου του χωρίς να την αναλύσει με σκοπό να αξιοποιήσει πιθανές αδυναμίες στο μέλλον. Δεν αφήνει ποτέ τον εαυτό του να ξεκουραστεί.

Αν από αυτή την περιγραφή κάποιοι πουν πως ο Batman μοιάζει σαν ένας άνθρωπος χωρίς αδυναμίες τότε πέφτουν έξω. Οι άνθρωποι που είναι γύρω του για τον Batman είναι σημαντικοί. Πρώτος φυσικά σε αυτή τη λίστα είναι ο πιστός του μπάτλερ, Alfred. Είναι αυτός που τον μεγάλωσε μετά τον θάνατο των γονιών του. Ήταν ο μοναδικός γονιός και σύμβουλος που είχε σε όλα τα δύσκολα χρόνια της εξέλιξης του. Φυσικά μετά είναι οι Robin. Είτε αυτός είναι ο Dick Grayson, ο Jason Todd ή ο Tim Drake. Είναι οι μαθητές του και αισθάνεται πως πρέπει να τους προστατέψει (αν και στην περίπτωση του Jason Todd δεν τα κατάφερε). Ο Gordon δεν είναι απλά ένας σύμμαχος του αλλά κάποιες φορές ίσως αντικαθιστά την πατρική φιγούρα που δεν είχε σαν παιδί. Φυσικά μετά έχουν την Thalia και την Selina Kail σαν love interests. Κάθε ένας απο αυτούς τους ανθρώπους αποτελούν αδυναμία του Batman.

Η περιγραφή προσωπικότητας Mayers - Briggs που ταιριάζει στον σκοτεινό ιππότη είναι ο INTJ. Είναι εσωστρεφής και δύσκολα κάποιος μπορεί να καταλάβει τι έχει στο μυαλό του. Η σημαντικότερη σκέψη που τον κυβερνάει είναι να βελτιώσει τις μεθόδους του ώστε να είναι αποτελεσματικότερος σε αυτό που κάνει. Φυσικά, ως ένας από τους μεγαλύτερους ντετέκτιβ, έχει υπερανεπτυγμένη διαίσθηση.

Πιστεύω πως ο Batman είναι από τους δημοφιλέστερους super-heroes εδώ και πολλά χρόνια γιατί παρά το γεγονός πως δεν έχει καμία υπερδύναμη όπως οι άλλοι ήρωες έχει καταφέρει θεωρείτε ισάξιος αυτών. Μοιάζει σαν οι 12 θεοί του Ολύμπου να δέχτηκαν έναν άνθρωπο για ισάξιο τους.

Ακολουθεί ένα documentary του History Channel σχετικά με τον Batman:

Τρίτη, 5 Αυγούστου 2014

Batman: Assault on Arkham


Από το 2009 το άσυλο Arkham είναι γνωστό ακόμα και σε αυτούς που δεν διαβάζουν τα comix του Batman. Αρκεί φυσικά να παίζουν video games. Το Batman: Arkahm Asylum ήταν το πρώτο video game που μας παρουσίασε της υψίστης ασφαλείας φυλακές  της Gotham City. Η σειρά αυτή των video games έχει μεγάλη επιτυχία και εξαιτίας των άρτιων video games που μας έχει δώσει μέχρι τώρα αλλά και για την τεχνοτροπία που έχει χρησιμοποιήσει.

Το Batman: Assault on Arkahm είναι μια animated ταινία που βασίζεται σε αυτή τη σειρά.

Σενάριο: Η Amanda Waller σχηματίζει την Suicide Squad με σκοπό να μπει στο Arkham Asylum και να εκμαιεύσει απόρρητες πληροφορίες από τον Riddler.

Χαρακτήρες: Αν και είμαι fan του Batman για πολλά χρόνια τους περισσότερους δεν τους ήξερα. Δεν είχα ξανακούσει για τον King Shark, KGBeast (...αλήθεια τώρα το σκέφτηκαν αρκετή ώρα για να τον ονομάσουν έτσι) ή την Killer Frost. Προφανώς προσπάθησαν να πιάσουν τους πιο hardcore αναγνώστες με την προσθήκη κακοποιών που έχουν ξεχαστεί ή δεν τους ξέρει ο κόσμος. Όλοι τους βέβαια ήταν αδιάφοροι. Δεν με συγκίνησε κανένας, δεν με ενδιέφερε κανένας παρά μόνο αυτούς που ήξερα ήδη.

Ρομάντζα από το πουθενά, αντιπαλότητες μέσα στην Suicide Squad που δεν ξέρεις τι τις έχει προκαλέσει και άλλα παρόμοια τους περισσότερους φαντάζομαι θα αφήσουν αδιάφορους.

Σκίτσο / Animation: Το animation είναι το τυπικό που βλέπουμε τα τελευταία 10 χρόνια περίπου. Φυσικά η τεχνολογία βοηθάει πολύ. Τα σκίτσα προφανώς προφανώς παραπέμπουν στη σειρά των παιχνιδιών με ίσως κορυφαία σκηνή την εμφάνιση της Poison Ivy που με έκανε να νομίζω πως παίζω το παιχνίδι παρά το ότι βλέπω κάποια ταινία.

Φωνές:...ένα όνομα θα πω μόνο. Kevin Conroy. Ο άνθρωπος που δίνει την φωνή του στις περισσότερες animated εκδοχές του Batman από το 1992 και μετά. Η μπάσα φωνή του είναι το μόνο που μένει μετά από την ταινία. Εδώ να πω πως η φωνή του Conroy από το 1992 μέχρι σήμερα έχει γίνει πιο μπάσα...τώρα ή καπνίζει  8 πακέτα τσιγάρα την ημέρα ή πέφτει λίγη επεξεργασία στον ήχο.

Τελευταίες σκέψεις: Εντάξει, η ταινία ήταν ένας γρήγορος τρόπος να αρπάξουν μερικά δολάρια παραπάνω επωφελούμενοι την μεγάλη επιτυχία της σειράς Batman: Arkham. Η ταινία είναι τόσο βαρετή που την πρώτη φορά που προσπάθησα να την δω με πήρε ο ύπνος (εντάξει ίσως να βοήθησε και το μεσημεριανό φαγητό σε αυτό). Εκτός ορισμένων σκηνών δεν με ενθουσίασε, δεν με έκανε να γελάσω και δεν μου έδωσε αρκετό...Batman. Ναι, ο Batman (αν και το όνομα του υπάρχει στον τίτλο) εμφανίζεται λίγο. Θυμίζει την περίπτωση με το το poster από το Red Sonja που βλέπεις τον Arnold Schwarzenegger αλλά στην ταινία εμφανίζεται μόλις για μερικές σκηνές.

Ενώ λοιπόν είναι βαρετή η ταινία καλό θα είναι να μην την δουν παιδάκια μικρής ηλικίας. Έχει υπονοούμενα για σεξ, σκηνές σεξ (καλά όχι σε επίπεδο Basic Instict αλλά δεν είναι για animation τέτοιου τύπου) και αίμα.  Καλό βέβαια θα ήταν να μην την δει κανένας αφού είναι η χειρότερη ταινία Batman που έχω δει τα τελευταία χρόνια animated και μη. Απορώ ποιοι ψηφίσαν στο IMDB τόσο μεγάλη βαθμολογία ώστε να φτάσει το 7,4 / 10.

Φυσικά ακολουθεί trailer:

Δευτέρα, 4 Αυγούστου 2014

Το μέλλον των Desktops


Το 2008 η Microsoft είχε παρουσιάσει το Surface, ένα...interactive τραπέζι που είχε πολλές πιθανότητες να χρησιμοποιηθεί σε καφετέριες για entertainment. Η τεχνολογία όμως προχωράει και όσο προχωράει γίνεται όλο και περισσότερο "τροφή" για τις μάζες. Έτσι λοιπόν είναι μεγάλη η πιθανότητα στο μέλλον να έχουμε στο σπίτι μας έναν προσωπικό υπολογιστή...σαν το Surface.


Όλα τα χρησιμοποιούμε σαν να είναι ένα κομμάτι χαρτί. Μπορούμε με το χέρι μας, όπως σε μια touchscreen, να μεταφέρουμε μια εφαρμογή από την μια μεριά στην άλλη για να ανοίξουμε μια άλλη, να την χειριστούμε και να γίνουμε παραγωγική ή να διασκεδάσουμε.

Φυσικά όλες οι εφαρμογές λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο που θα λειτουργούσαν με μια touchscreen και έτσι οι χρήστες δεν έχουν να μάθουν κάτι νέο και δύσκολο στο χειρισμό. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το ότι οποιαδήποτε στιγμή μπορείς να μεταφέρεις μια εφαρμογή από την μικρή σου οθόνη, στο τραπέζι / γραφείο σου και από εκεί σε ένα video wall.

Βέβαια αν είσαι old school ή είσαι ευγενικός και δεν θες να δείχνεις με το δάχτυλο σου τότε μπορείς οποιαδήποτε στιγμή αποφασίσεις να πάρεις το πληκτρολόγιο και το ποντίκι σου και σαν cowboy να χαλιναγωγήσεις το θηρίο.

Το όλο εγχείρημα τρέχει σε Linux και ίσως αυτό να δώσει μεγαλύτερη ώθηση αφού μια τέτοια συσκευή θα κοστίζει σίγουρα λιγότερα απ' ότι αν έτρεχε Windows ή Mac.

Μερικές φορές νομίζεις πως βλέπεις το CSI. Το μέλλον των σειρών επιστημονικής φαντασίας έρχεται...αν το αφήσουν οι τιμές φυσικά.

Κυριακή, 3 Αυγούστου 2014

Ψηφιακό σήμα...καμπάνα

Η τηλεόραση στο σπίτι μου, εδώ και αρκετά χρόνια, ανοίγει μόνο όταν παίζει μπάσκετ η εθνική Ελλάδας ή αν υπάρχει κάποιος σημαντικός μπασκετικός αγώνας που καλύπτεται από κάποιο κανάλι.
Να πω επίσης πως λόγο της...περιοχής που μένω (βουνά γύρω γύρω) δεν είχε έρθει το ψηφιακό σήμα σε μας αλλά ακόμα και το αναλογικό είχε τα προβλήματα του. Έτσι λοιπόν ήταν φυσικό να μην πάρω χαμπάρι την αλλαγή που έγινε στο σήμα σε το MPEG4. Το πήρα χαμπάρι από τον μεγάλο χαμό που γινόταν στο Πλαίσιο την Παρασκευή το πρωί.

Όταν λοιπόν γύρισα σπίτι το απόγευμα έπρεπε να ρυθμίσω την τηλεόραση της μαμάς Κουλέρη και τελικά κατέληξα με έναν αποκωδικοποιητή στα χέρια. Είπα λοιπόν να το δοκιμάσω...Και πραγματικά θαμπώθηκα από το κρυστάλλινο σήμα. Ποτέ στην περιοχή που μένω δεν είχαμε τόσο καλό σήμα. Επιτέλους θα μπορώ να δω έναν αγώνα μπάσκετ χωρίς να πρέπει να σηκωθώ 666 φορές για να προσαρμόσω την κεραία. Το αστείο βέβαια είναι πως για να μπορέσω να πιάσω σωστά τα κανάλια έπρεπε να αλλάξω την...διακόσμηση του σπιτιού ώστε να βρω μέρος να αφήσω την κεραία στο σωστό σημείο.

Επιπρόσθετα, σε όλο αυτό το πανηγύρι της αλλαγής του σήματος, πιάνουμε επιτέλους περισσότερα από 7 κανάλια. Έτσι λοιπόν θα μπορώ να βλέπω παιδικά στο Nickelodeon το πρωί (ναι βλέπω ακόμα παιδικά...αν μπορώ στα 32 μου να βλέπω ακόμα μπάσκετ γιατί να μην μπορώ να βλέπω παιδικά;) και αγώνες μπάσκετ στο Nsports.