Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014

Street Fighter: Assasin's Fist


Το Street Fighter: Assasin's Fist είναι μια web series πολεμικών τεχνών που εξελίσσετε στον κόσμο του γνωστού video game Street Fighter.

Η ιστορία της σειράς έχει να κάνει με τον Ryu και τον Ken, δύο μαθητευόμενους πολεμιστές που έχουν μεγαλώσει μαζί και έχουν μάθει τα μυστικά των πολεμικών τεχνών από τον δάσκαλο Gouken. Το τελευταίο μάθημα των δύο αυτών πολεμιστών έχει να κάνει με τον έλεγχο της ενέργειας KI και τις κινήσεις "γροθιά του δράκου" και "Hadoken" (η διάσημη fireball). Στην διάρκεια της εκπαίδευσής τους μαθαίνουν για το παρελθόν του δάσκαλου Gouken και την σημασία του ελέγχου της δύναμης του σκοτεινού Hado.

Είναι στην πραγματικότητα ένα prequel του video game Street Fighter II: The World Warrior. Οι χορογραφίες είναι εξαιρετικές, τα εφέ άψογα και τα σκηνικά και τα κοστούμια θυμίζουν σε μεγάλο βαθμό το video game. Τα γυρίσματα έγιναν στην Βουλγαρία και η χρηματοδότηση της ταινίας έγινε μέσω crowdfunding.

Σημαντικό είναι να πούμε πως η Capcom έδωσε το πράσινο φως για την δημιουργία αυτού του web series αφού το 3 λεπτό fan film "Street Fighter: Legacy" του σκηνοθέτη της σειράς Joey Ansah έγινε viral στο Youtube.

Για όποιον θέλει να δει την σειρά υπάρχει on-line ΝΟΜΙΜΑ από το κανάλι Machinima στο youtube.
Για να μην ψάχνετε πάντως παρακάτω έχω την σχετική playlist με τα 12 επεισόδια.

Street Fighter: Assasin's Fist - Playlist

Unix για όλους και όλοι για Unix


Δύο θεωρώ πως είναι οι μεγαλύτερες "στιγμές" της πληροφορικής. Η μια είναι το Internet και το world wide web (www) και η άλλη το λειτουργικό σύστημα Unix και η γλώσσα προγραμματισμού C.

Η ιστορία του Unix ξεκινάει περίπου στα μέσα του 1960 όταν η AT&T (εταιρεία τηλεπικοινωνιών στην Αμερική) είχε αρχίσει να πειραματίζεται με λειτουργικά συστήματα πολλαπλών χρηστών. Το προϊόν που προσπαθούσε να αναπτύξει τότε ονομάστηκε Multics όμως είχε πολλά προβλήματα έτσι η AT&T σταμάτησε το project.

Ένας από τους προγραμματιστές που δούλευαν στο Project Multics ήταν και ο Dennis Ritchie. Όμως ο Dennis Ritchie δούλευε παράλληλα και σε ένα άλλο project. Σε μια νέα γλώσσα προγραμματισμού υψηλού επιπέδου, την C. Όταν λοιπόν η AT&T σταμάτησε την ανάπτυξη του Multics ο Ritchie μαζί με τον Ken Thomson αποφάσισαν να ξαναγράψουν το λειτουργικό Multics αλλά αυτή τη φορά στην γλώσσα προγραμματισμού που είχε αναπτύξει ο Ritchie.

Μέχρι τότε ο αποδεχτός τρόπος ανάπτυξης ενός λειτουργικού συστήματος ήταν ο κώδικας να γράφεται στη γλώσσα μηχανής του κάθε επεξεργαστή. Με την C όμως είχε την δυνατότητα ένας προγραμματιστής να γράφει το λειτουργικό του σύστημα σε μια γλώσσα υψηλού επιπέδου και όποτε υπήρχε ανάγκη να γράφει κώδικα και σε γλώσσα μηχανής. Αυτό βοηθούσε πολύ τους προγραμματιστές τόσο στο να προσθέτουν κώδικα και να βελτιώνουν το λειτουργικό σύστημα ευκολότερα όσο και στο να μπορούν με μεγαλύτερη ευκολία να μεταφέρουν το λειτουργικό σε διαφορετικούς επεξεργαστές χωρίς να πρέπει να ξαναγράψουν τα πάντα από την αρχή παρά μόνο να τροποποιήσουν τα κομμάτια που είχαν αναφορά σε γλώσσα μηχανής.

Στις πρώτες του εκδόσεις το - γραμμένο ξανά σε C - Multics - που σιγά σιγά μετονομάστηκε σε UNIX είχε την δυνατότητα να υποστηρίζει μόνο δύο χρήστες. Το Unix αποτελούταν από 3 στρώματα.

Kernel: Το βασικό σύνολο αλγορίθμων που "αποφάσιζε" τον βέλτιστο τρόπο για την διαχείρηση των πόρων ενός υπολογιστή. Με απλά λόγια αποφάσιζε ποια εργασία θα τρέξει ο επεξεργαστής κάθε φορά και ποια ποσότητα μνήμης πρέπει να δεσμευτεί από κάθε πρόγραμμα και κάθε χρήστη. Είναι ο πυρήνας του UNIX.

Shell: Το κέλυφος είναι αυτό που βλέπει ο χρήστης. Είναι η γραμμή εντολών που δέχεται σαν είσοδο της οποιαδήποτε εντολή από τον χρήστη και την μεταφράζει σε κάποια εργασία. Το κέλυφος κρύβει τον πυρήνα από τον χρήστη και του δίνει την δυνατότητα να αλληλεπιδρά μαζί του ζητώντας του πόρους.

Προγράμματα: Επεξεργαστές κειμένου, προγράμματα διαμόρφωσης δίσκων, προγράμματα γραφικών και πολλά άλλα ερχόντουσαν και αυτά σε εντολές μέσα στο λειτουργικό και το κέλυφος αναλάμβανε να στείλει τα απαραίτητα σήματα στον kernel ώστε αυτός να αποδώσει τους βέλτιστους πόρους για κάθε εφαρμογή.

Το UNIX μπήκε παντού και πολλά άλλα συστήματα προσπάθησαν να το μιμηθούν (Unix like OS). BSD, Minix, GNU Project και Linux δεν θα υπήρχαν. Όμως μαζί του το UNIX έφερε και την γλώσσα προγραμματισμού C που ακόμα και σήμερα μεγάλες εταιρίες που ασχολούνται με το εμπόριο δαγκωμένων μήλων και παράθυρων χρησιμοποιούν για τα προϊόντα τους.

Ακολουθεί ένα video με μια παρουσίαση του UNIX γύρω στο 1982:




Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

Δεν αντιγράφει μόνο ο Φοίβος...


Είναι κάτι σαν κοινό μυστικό πως ο Φοίβος αντιγράφει μελωδίες από ξένα τραγούδια και τα κάνει επιτυχίες...ή τουλάχιστον το έκανε κάποτε...Έλα όμως που το φαινόμενο της αντιγραφής είναι γενικό και δεν εστιάζεται μόνο στους - ας πούμε σταρ - του ελληνικού πενταγράμμου.

Υπάρχει ένα ολόκληρο site που σου βάζει δίπλα δίπλα τραγούδια με παρόμοιο ήχο ώστε να...θυμηθείς που έχεις ακούσει ξανά αυτή τη μελωδία. Σίγουρα έχει συμβεί σε όλους μας να ακούμε ένα τραγουδάκι και να λέμε "Μα αυτό κάπου το έχω ξανακούσει". Ε, αυτό το site μαζεύει τέτοια ζευγάρια τραγουδιών. Φυσικά κυρίως ξένο ρεπερτόριο αφού τον Φοίβο μάλλον δεν τον ανακάλυψαν ακόμα στο Αμέρικα...

Το site είναι αυτό: http://www.soundsjustlike.com/ και σας αφήνω να απολαύσετε και να γελάσετε όχι μόνο με το πόσο μοιάζουν μερικά κομμάτια αλλά και με την διαφορά της χρονολογίας κυκλοφορίας τους αφού σε μερικές περιπτώσεις το ένα τραγούδι προηγείται του άλλου μόλις έναν χρόνο.

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014

Τα Χρονικά του Δρακοφοίνικα


Πριν μερικούς μήνες είχα αγοράσει από την comicdom con 2014 το κόμικ του Γιάννη Ρουμπούλια "Τα χρονικά του Δρακοφοίνικα" στο οποίο βασίστηκε και η ταινία "Αδάμαστος". Ήθελα για καιρό να το διαβάσω όμως άλλα μικρά βιβλιαράκια έμπαιναν στη μέση. Μέχρι που πριν λίγες μέρες το ξεκίνησα και προχθές το ολοκλήρωσα.

Καταρχήν το σχέδιο είναι απίθανο. Δεν είναι μόνο οι λεπτομέρειες των χαρακτήρων που με ενθουσίασαν αλλά και τα geeky jokes που είχε εδώ κι εκεί. Παράδειγμα όταν μια ομάδα κακών επιτίθεται σε έναν ήρωα μπορεί ανάμεσα στους κακούς να δεις τον Lion-o ή τον He-Man.

Η ιστορία θα μπορούσε να είναι λίγο πιο προσεγμένη όμως ακόμα και έτσι έναν λάτρη των fantasy κόσμων δεν θα τον αφήσει ανικανοποίητο. Σεξ, βία, μαγεία και εκδίκηση θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν το σύνολο του σεναρίου.

Χωρίς να θέλω να spoil-άρω για όποιον ενδιαφέρεται να το διαβάσει παραθέτω μια περίληψη της ιστορίας:
Ο ημίθεος Ντράγκαρορθ έχει κατακτήσει το μεγαλύτερο μέρος της Έσω-Θάλασσας, προσαρτώντας τα έθνη της στην "Αυτοκρατορία του Δρακοφοίνικα" και κυβερνά με σιδερένια πυγμή για τρεις σχεδόν αιώνες, σωτήρας και τύραννος μαζί.Κανείς και τίποτα δεν φαίνεται πως μπορεί να του αντισταθεί. Κι ενώ ο γιος του συνωμοτεί εναντίον του, επτά ήρωες, από επτά διαφορετικές φυλές, γράφουν τη δική τους ιστορία στο τελευταίο κεφάλαιο ενός μύθου, γνωστού ως "ο Γόνος του Δράκοντα".

Δευτέρα, 16 Ιουνίου 2014

Χορεύοντας με τους...Ninja


Τα παλιά καλά video games της μαμάς Nintendo προσέφεραν σχεδόν πάντα μία καλή πρόκληση για τους παιδικούς αντίχειρες και τα αντανακλαστικά μας. Ακόμα και σήμερα πολλά από αυτά τα παιχνίδια είναι σχεδόν αδύνατον να τα τερματίσεις αν δεν σπάσεις μερικά χειριστήρια, κατεβάσεις μερικά - όσο γίνεται περισσότερο - δημιουργικά "καντήλια" και δεν πέσεις σε κατάθλιψη για 3 μέρες.

Λοιπόν μερικοί άνθρωποι τον όρο "πρόκληση" τον πάνε ένα βήμα παραπάνω. Κάπως έτσι την είδε και ο Nick Hagman και αποφάσισε πως το τυπικό  χειριστήριο του παλιού καλού NES είναι παιχνίδι για παιδάκια. Πήρε λοιπόν ένα παλιό dance pad και άρχισε να τερματίζει παιχνίδια. Και φυσικά για να κάνει την ζωή του ακόμα πιο ενδιαφέρουσα σκέφτηκε να τερματίσει τα δυσκολότερα ίσως παιχνίδια στο NES. Ένα από αυτά είναι το Ninja Gaiden.

Το Ninja Gaiden μου πήρε κάτι λιγότερο από έναν χρόνο για να το τερματίσω...με χειριστήριο. Ξέρω πόσο δύσκολο είναι και ξέρω πως στο level 6 - 2 πρέπει να έχεις έναν σάκο του μποξ δίπλα σου για να καλμάρεις τα ταλαιπωρημένα από τις συνεχόμενες αποτυχίες που θα σου χαρίσει ένα τέτοιο παιχνίδι. Είναι φυσικό λοιπόν να δίνω respect στον Nick Hagman για το achievement του. Ninja Gaiden με dance pad λοιπόν.


Ο Nick Hagman δεν έχει σταματήσει μόνο στο Ninja Gaiden. Έχει καταφέρει να τερματίσει με dance pad πολλά παιχνίδια του NES όπως Castlevania (δεν μπορώ να περάσω τον χάρο με τίποτα), Super Mario Bros, Mega Man 2 και Castlevania 3

Για όποιον ενδιαφέρεται να δει τα κατορθώματα του Nick Hagman μπορεί να βρει το κανάλι του εδώ



Σάββατο, 14 Ιουνίου 2014

Τα λάθοι στι ζοι μας (Τα λάθη στη ζωή μας)


Πριν αρκετά χρόνια είχα παρευρεθεί σε μια ομιλία σχετική με την οικονομία και την εργασία. Ο ομιλητής τότε είχε θεωρήσει σωστό να μας τραβήξει την προσοχή με το εξής απόφθεγμα: "Το λάθος είναι αφύσικο, το σωστό είναι το φυσικό". Χιλιάδες αρνητικά συναισθήματα με πλυμήρησαν αφού τη φράση αυτή την βρήκα τόσο λάθος όσο την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης.

Φυσικά μετά από αυτή τη φράση δεν μπόρεσα να ακούσω τίποτε άλλο. Το μυαλό μου σκεφτόταν συνέχεια επιχειρήματα για το πόσο λάθος είναι αυτή η φράση. Η σκέψη μου λοιπόν είναι απλή. Αν το σωστό είναι το φυσικό τότε γιατί απλά δεν ξαπλώνουμε όλοι σε ένα κρεβάτι να περιμένουμε να συμβούν όλα...σωστά. Αν κάτι είναι φυσικό να συμβεί τότε δεν χρειάζεσαι ενέργεια για να το σταματήσεις. Έτσι για παράδειγμα η φύση δεν κουράζεται για να αλλάξει την άνοιξη σε καλοκαίρι, τα μέταλλα δεν καταβάλουν προσπάθεια για να σκουριάσουν και να χάσουν την χρησιμότητα τους.

Αντίθετα όταν θες να αποφύγεις και να κάνεις το "σωστό" (όπως το ορίζει βέβαια κανείς αυτό) πρέπει να καταλάβεις ενέργεια. Ενέργεια και δεξιότητες που είτε δεν έχεις και τις αποκτάς με το καιρό ή τις έχεις και καταφέρνεις να πετύχεις το στόχο σου.

Η φυσικότητα των λαθών είναι ο λόγος που έχουμε ημι-εξελιχθεί σε σύγχρονους ανθρώπους. Αν κάποιοι δεν έπαιρναν το ρίσκο να κάνουν λάθος τώρα δεν θα είχαμε ηλεκτρισμό, ίντερνετ και ιατρική και αν κάποιοι άλλοι δεν έκαναν λάθος τώρα δεν θα είχαμε αντιβιοτικά.

Τα λάθη μας χαρίζουν εμπειρία και σοφία και δεν πρέπει να τα φοβόμαστε. Όταν κάποιος φοβάται το λάθος τότε δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Είναι ψυχολογικά φυλακισμένος στην τελειότητα του νου του και σε έναν κόσμο που δεν υπάρχει για κανέναν μας.

Βγείτε λοιπόν έξω και κάνετε όσα περισσότερα λάθη μπορείτε.

Ένα πιο διαφωτιστικό video σχετικά για τα λάθη από το κανάλι Vsauce:

Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014

Τρεις κανόνες για προγραμματιστές


Γυρνούσα λοιπόν σήμερα σπίτι και μέσα στο μετρό καθόταν μια εντυπωσιακότατη κοπέλα με μεγάλο στήθος, παχιά όμορφα χείλη και ωραίο κώλο. Το πρώτο πράγμα που μου πέρασε από το μυαλό όταν την είδα ήταν : Υπάρχουν άραγε κάποιοι γενικοί κανόνες που ένας προγραμματιστής θα μπορούσε να ακολουθήσει ;

Έτσι λοιπόν όταν γύρισα σπίτι έκανε μια μεγάλη έρευνα (έγραψα δηλαδή στο google τι ήθελα και αυτό μου εμφάνισε όλες τις πιθανές απαντήσεις στο ερώτημα μου) και κατέληξα στα παρακάτω.

Κανόνας νούμερο 1: Ποτέ δεν θα θυμάσαι τα πάντα.

Κάθε φορά που μαθαίνεις μια γλώσσα να είσαι σίγουρος που θα ξεχάσεις συγκεκριμένες εντολές, παραμέτρους κάποιων συναρτήσεων κ.λ.π. Το νόημα όταν μαθαίνεις μια γλώσσα δεν είναι τόσο οι εντολές αλλά την φιλοσοφία της. Κάποιες γλώσσες θα σε αναγκάσουν να μάθεις να χρησιμοποιείς κλάσεις ενώ άλλες θα σε βάλουν στην διαδικασία των...συναρτήσεων.
Τις εντολές τις βρίσκεις σε κάποιο βιβλίο ή σε ένα εργαλείο που αρχίζει από g και όλοι λένε πως είναι φίλος σου.

Κανόνας νούμερο 2: Για να μάθεις να προγραμματίζεις σε μια γλώσσα πρέπει να γράψεις κώδικα σε αυτή τη γλώσσα.

 Έχω βρεθεί πολλές φορές σε παρέες πληροφορικάριων και geeks και σε πολλές περιπτώσεις όταν φτάνει η κουβέντα σε γλώσσες προγραμματισμού κάποιοι λένε "Ξέρω C γιατί διάβασα το τάδε βιβλίο". Αυτό είναι εντελώς λανθασμένο γιατί πρώτον ποτέ δεν "ξέρεις" μια γλώσσα 100% και δεύτερον για να καταφέρεις να μάθεις όλα της τα τερτίπια πρέπει να γράψεις αναθεματισμένο κώδικα σε αυτή τη γλώσσα.

Ο προγραμματισμός είναι μια τέχνη και όπως όλες οι τέχνες αν δεν την εξασκήσεις τότε δεν μπορείς να την ξέρεις. Μπορείς να λες θεωρίες για τον προγραμματισμό αλλά δεν θα μπορείς ποτέ να ξέρεις την πράξη αν δεν πιάσεις το πληκτρολόγιο.

Το καλό με τον προγραμματισμό και τους προγραμματιστές είναι πως για να εξασκήσουν την τέχνη / επάγγελμα τους το μόνο που χρειάζονται είναι έναν υπολογιστή. Αυτό σε αντίθεση με έναν για παράδειγμα χειρούργο που πρέπει να βρει ζωντανούς ανθρώπους να πειραματιστεί (και να τους κάνει walkers). Οπότε, όποιος λέει έμαθα την τάδε γλώσσα γιατί διάβασα το δείνα  βιβλίο και δεν έχει γράψει κώδικα στη γλώσσα αυτή να ετοιμαστεί γιατί θα τον χειρουργήσω (δεν ξέρω πως μου ήρθε ειλικρινά).

Κανόνας νούμερο 3: Αφιέρωσε χρόνο ώστε να κάνεις τον κώδικα σου κατανοητό και σε άλλους προγραμματιστές.

Όταν γράφεις ένα πρόγραμμα το μυαλό σου είναι παντού. Μπορεί να γράψεις κάτι που ακόμα και εσύ αν το δεις μετά από καιρό με καθαρό μυαλό μπορεί να μην καταλάβεις τι έγραφες. Έτσι λοιπόν πρέπει να αφιερώνουμε λίγο χρόνο ώστε να βελτιώνουμε τον κώδικα σε ζητήματα κατανόησης και φυσικά σχολίων. Τα σχόλια εξυπηρετούν έναν και μόνο σκοπό. Να μας λένε ΤΙ κάνει το επόμενο κομμάτι κώδικα και όχι ΠΩΣ το κάνει. Το πως πρέπει να είναι κατανοητό στον κώδικα.

Το ποστ αυτό το εμπνεύστηκα από εδώ: http://www.killerphp.com/articles/the-1-rule-of-programming/
και φυσικά από το ανάλογο video:



Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014

2048...και ακόμα προσπαθώ


Την τελευταία εβδομάδα έβλεπα διάφορα posts σχετικά με ένα νέο εθιστικό παιχνίδι με το όνομα 2048 όμως δεν έδινα μεγάλη σημασία. Εχθές λοιπόν η περιέργεια με νίκησε και αποφάσισα να ρίξω μια ματιά σε αυτό το...2048.

Είναι ένα απλό puzzle game που απαιτεί από τον παίχτη να κινεί τα πλακάκια που του δίνονται με τέτοιο τρόπο που οι αριθμοί που περιέχουν να φτάσουν το 2048. Αυτό το πετυχαίνεις όταν 2 πλακάκια με τον ίδιο αριθμό ενωθούν. Ο καλύτερος τρόπος να το καταλάβει κανείς είναι να το παίξει. Άρα λοιπόν στο παρακάτω link μπορεί κάποιος να το δοκιμάσει:

http://2048-game.com/el/

Το απλό αυτό παιχνιδάκι υπάρχει επίσης για andoird και iOS.

Richard Stallman: Ο εξτρεμιστής που μας διδάσκει την ελευθερία...


Ο Richard Stallman είναι ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους στην τεχνολογία της πληροφορικής. Μπορεί το γνωστότερο του πρόγραμμα, ο EMACS, να μην είναι γνωστό σε πολλούς και να χρησιμοποιείται από ακόμα λιγότερους αλλά η συνεισφορά του στην πληροφορική σχετίζεται περισσότερο με την ιδεολογία του Χάκερ που χωρίς αυτή αρκετές συσκευές και υπηρεσίες που χρησιμοποιούμε κατά κόρων δεν θα υπήρχαν.

Ο Stallman έχει πτυχίο φυσικού και το μεταπτυχιακό του είχε να κάνει με την τεχνητή νοημοσύνη. Γεννημένος το 1953 ασχολήθηκε με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές όταν ακόμα ο όρος ηλεκτρονικός υπολογιστής ήταν συνδεδεμένος με τεράστια κατασκευάσματα στα δωμάτια των πανεπιστημίων. Έτσι λοιπόν μπορούμε να πούμε πως είναι από την "πρώτη γενιά" χάκερς που μοιράζονταν τις γνώσεις και τα προγράμματα τους με σκοπό την βελτίωση και την ανάπτυξη των ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Το 1984 ο Richard Stallman ιδρύει το Free Software Foundation στο οποίο ο καθένας θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει, να τροποποιήσει και να διανέμει ελεύθερα το λογισμικό. Ένα από τα μεγαλύτερα projects ήταν η δημιουργία ενός λειτουργικού συστήματος βασισμένο σε αυτή την φιλοσοφία. Το λειτουργικό ονομάστηκε GNU Operating System αλλά για χρόνια έλειπε το βασικότερο του κομμάτι, ο πυρήνας. Χρόνια μετά ο Linus Torvalds με χρήση εργαλείων που είχαν αναπτυχθεί για το GNU Operating System έφτιαξε τον πρώτο πυρήνα του Linux.

Η ελευθερία του λογισμικού διέπεται από 4 βασικούς κανόνες (ή ελευθερίες όπως τις ονομάζει ο Stallman):

Ελευθερία 0: Η ελευθερία να μπορείς να τρέχεις το πρόγραμμα όπως εσύ θέλεις

Ελευθερία 1: Ελευθερία να μελετήσει ο καθένας τον κώδικα και να τον τροποποιήσει έτσι ώστε να κάνει αυτό που θέλει.

Ελευθερία 2: Ελευθερία να μπορείς να διανέμεις αντίγραφα του προγράμματος

Ελευθερία 3: Ελευθερία να διανέμεις αντίγραφα με τις τροποποιήσεις του προγράμματος

Όταν το Linux άρχισε να γίνεται δημοφιλές ο Stallman ήρθε σε ρήξη με μια μεγάλη μερίδα των χάκερς αφού θέλησαν, για εμπορικούς σκοπούς, να κάνουν rebrand την πολιτική του ελεύθερου λογισμικού με την ονομασία Open Source με στόχο να προσελκύσουν τον επιχειρηματικό κόσμο. Η βασική του διαφωνία ήταν στην φιλοσοφία. Το Free Software έχει να κάνει με την ελευθερία του λογισμικού ενώ το Open Source προσπαθεί να δώσει ποιοτικό λογισμικό.

Οι απόψεις του είναι πάντα σημαντικές σε ό,τι αφορά την ελευθερία και τα προσωπικά δεδομένα. Ο ίδιος δεν είχε ποτέ κινητό τηλέφωνο, ονομάζει όλα τα iProducts της apple iBads, ζει στα γραφεία του Free Software Foundation και στον υπολογιστή του δεν υπάρχει ίχνος λογισμικού που να μην ανήκει στην κατηγορία του Free Software. Από πολλούς χαρακτηρίζεται εξτρεμιστής και όχι άδικα.

Χωρίς την δική του εξτρεμιστική φιλοσοφία δεν θα είχαμε ποτέ Linux, Android, Google και πολλά άλλα προγράμματα και υπηρεσίας αφού με τον έναν ή τον άλλο τρόπο όλα αυτά βασίζονται πάνω σε προγράμματα που ακολουθούν την φιλοσοφία του ελεύθερου λογισμικού.

Σήμερα ο Stallman δίνει διαλέξεις σε όλο τον κόσμο και πολλές από τις διαλέξεις του ή τις συνεντέυξεις του μπορεί κάποιος να τις παρακολουθήσει στο youtube.

Χαρακτηριστική είναι η ομιλία του Stallman στο παρακάτω video:





Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

Μέντα με γεύση κανέλα νούμερο 17


Δύο εβδομάδες πριν βγήκε επιτέλους η ανανεωμένη έκδοση του Linux Mint 17 με την κωδική ονομασία Qiana. Το μεγάλο θετικό της συγκεκριμένης έκδοσης Linux Mint είναι το Long Term Support κάτι που σημαίνει πως η υποστήριξη του τελειώνει το 2019.

Περιμένω εδώ και μήνες αυτή την έκδοση αφού ακόμα και τώρα έχω το Linux Mint 15 (κωδική ονομασία Olivia) και μάλιστα έχει σταματήσει το support εδώ και 2 μήνες περίπου.

Μέχρι στιγμής έχω ευχαριστηθεί το interface της "κανέλας" οπότε και σε αυτή την έκδοση θα μείνω εκεί. Όχι πως έχει πάρα πολλές διαφορές με το MATE αλλά οι λεπτομέρειες είναι που σε κερδίζουν.

Την διανομή Mint την έκανα install πρώτη φορά το 2012 όταν το unity του Ubuntu δεν μου γέμισε το μάτι. Από τότε το mint έχει γίνει η βασική διανομή του PC μου. Αν και το Linux Mint βασίζεται στο Ubuntu δεν έχει κάποια από τα αρνητικά του...όπως το dash που μπορώ να παραδεχθώ πως είναι εντυπωσιακό αλλά ταυτόχρονα σε βάζει σε σκέψεις σε σχέση με τα προσωπικά σου δεδομένα (περισσότερα εδώ)

Μέχρι τώρα δεν έχω βρει κάποιο αρνητικό review και αυτό με κάνει ακόμα περισσότερο να θέλω να το εγκαταστήσω στον υπολογιστή μου το συντομότερο. Φυσικά πρέπει να βρω λίγο χρόνο για να το κάνω...και μόλις το κάνω θα επανέλθω στο θέμα με εμπειρίες. Για την ώρα απολαύστε το παρακάτω review: