Κυριακή, 4 Μαΐου 2014

Μπάσκετ στα "γεράματα"


Σήμερα με επισκέφτηκαν η θεία μου, η ξαδέλφη μου και το βαφτιστήρι μου / ξάδελφό μου. Από καιρό με το βαφτιστήρι μου τον Θοδωρή που μοιράζεται το ίδιο πάθος με μένα σε σχέση με το μπάσκετ κοντραριζόμασταν ποιος θα νικούσε σε περίπτωση που παίζαμε μαζί ένα μονό. Σήμερα λοιπόν οι θεωρίες (αν σου κάνω αυτή τη κίνηση θα κάνω εγώ την άλλη και πάει λέγοντας) έπαψαν να είναι θεωρίες και μπήκαν σε εφαρμογή.

Ομολογώ πως έχω να παίξω ανταγωνιστικό μπάσκετ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ. Έχω πάρει και κάμποσα κιλά οπότε περίμενα να μην μπορώ να πάρω τα πόδια μου. Τελικά όμως έχω ακόμα δυνάμεις. Φυσικά ζήτησα 5 φορές time-out αφού λόγο βάρους, τσιγάρου και έλλειψης άσκησης ήμουν αναγκασμένος να παίζω λαχανιασμένος συνέχεια.

Έτσι λοιπόν τα παράτησα εξ'αιτίας της κούρασης όταν το σκορ έφτασε 7 - 6. Δεν είχα άλλες δυνάμεις να παίξω. Παρά όμως την όποια κούραση, τη διαφορά ύψους που έχω από τον ξάδελφο μου (είναι καμιά δεκαριά πόντους ψηλότερος) κατάφερα να κάνω μια τάπα (ενώ δεν έφαγα καμία) να κάνω 2 φορές κλέψιμο και να βάλω μερικά δύσκολα καλάθια.

Ήταν ένα ευχάριστο διάλειμμα από την καθιστική ζωή που κάνω αναγκαστικά τα τελευταία χρόνια και θα ήθελα να μπορώ να παίζω συχνότερα μονάκια (δεν θα άντεχα σε διπλό πάνω από 30 δευτερόλεπτα). Μπορεί αυτή τη στιγμή που γράφω να πονάνε τα γόνατα μου (δεν είναι και εύκολο να κάνεις cross ντρίπλα και να τρέχεις για lay-up όταν είσαι πάνω από 120 κιλά) να μην μπορώ να πάρω τα πόδια μου αλλά ήταν η καλύτερη άσκηση που έκανα εδώ και πολλά χρόνια...

1 σχόλιο:

  1. Όρεξη θέλει και κίνητρο. Πάρε μία καινούργια μπάλα μπάσκετ, καινούργια αθλητικά παπούτσια και ρούχα , ώστε αφού τα πλήρωσες να αναγκάζεσαι να πηγαίνεις και πήγαινε παίξε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή