Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

Το Dropbox ξέρει...


Ποιος κάνει χρήση cloud υπηρεσιών; Πιστεύω, οι περισσότεροι. Ποιος κάνει χρήση του Dropbox; Αρκετοί σίγουρα. Λοιπόν, το dropbox εδώ και δύο χρόνια περίπου μπορεί να ελέγχει τα αρχεία που ανεβάζουμε και να ξέρει είτε αν υπάρχουν ήδη στο server (οπότε γλιτώνεις bandwidth ) ή αν τα αρχεία σου παραβιάζουν τους νόμους DMCA.

Στην πρώτη περίπτωση είναι όλα οκ. Τα αρχεία σου μπορείς να τα μοιραστείς με φίλους σου ή με το γκομενάκι που μόλις γνώρισες στο facebook (τέρμα πια οι στάσεις λεωφορείων τώρα μόνο στο facebook οι νέες γνωριμίες) και θες να της δείξεις πόσο φοβερός τυπάς είσαι. Στην δεύτερη όμως περίπτωση αν δει πως το αρχείο που έκανες upload είναι μέσα στην λίστα των αρχείων που παραβιάζουν τον νόμο DMCA τότε σου απαγορεύει να το μοιράσεις στον υπόλοιπο κόσμο.

Ηθικά βέβαια υπάρχει το εξής ζήτημα. Αν αγοράσω ένα CD και θέλω μπορώ να το δώσω σε έναν φίλο μου να το ακούσει. Γιατί λοιπόν να μην μπορώ να κάνω το ίδιο και με τα MP3 μου; Δυστυχώς η σημερινή ψηφιακή κοινωνία μας απαγορεύει να δανείζουμε σε φίλους κάτι που αγοράσαμε νόμιμα. Είναι σαν να λες σε έναν φίλο σου "Μάγκα, διάβασα εχθές το 1984 και ήταν φοβερό. Να, παρ' το να το διαβάσεις" και όταν ο φίλος σας πάρει το βιβλίο οι σελίδες να είναι λευκές γιατί....το να δανείσεις το βιβλίο παραβιάζει τα πνευματικά δικαιώματα.

Το τελικό στάδιο που όλες οι εταιρίες θέλουν να φτάσουν είναι να πουλάνε μια, τουλάχιστον, κόπια του προϊόντος τους σε κάθε υποψήφιο πελάτη και να μην μπορεί κανένας να απολαύσει αυτό το αγαθό αν πρώτα δεν έχει πληρώσει την εταιρεία που το παρήγαγε (αυτό που ήθελε να κάνει η microsoft δηλαδή με το XBOX One και μετά το κράξιμο το απέσυρε). Πάνε οι εποχές που αγόραζες το NBA Live και το έδινες σε όλους τους φίλους σου για να παίξουν. Όχι, ο καθένας τα δικά του.

Το άλλο θέμα είναι ο τρόπος που το κάνει αφού υποτίθεται δεν κοιτάει το περιεχόμενο των αρχείων σου. Και εδώ έρχεται η φοβερή επιστήμη της πληροφορικής και σε αποστομώνει.  Μια συνάρτηση hash έχει ως είσοδο της ένα αυθαίρετο μέγεθος δεδομένων και βγάζει σαν έξοδο της ένα σταθερό μέγεθος κατά πολύ μικρότερο από την είσοδο. Συνήθως είναι ένας αριθμός. Αυτός ο αριθμός είναι ας πούμε σαν το δαχτυλικό αποτύπωμα του αρχείο. Αν λοιπόν αυτό το αποτύπωμα βρίσκεται στη βάση του dropbox και έχει μαρκαριστεί ως DMCA τότε ΔΕΝ μπορείς να το μοιραστείς. Όποιος θέλει να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες για τις συναρτήσεις hash υπάρχει σχετικό link στο τέλος.

Ρε γαμώτο, μου αρέσει η τεχνολογία αλλά οι νέες ατραπούς που μας αναγκάζουν να βαδίσουμε είναι όλες money oriented και δεν έχουν να κάνουν με την επιστήμη της πληροφορικής. Οι χάκερς έχτισαν αυτό το οικοδόμημα με σκοπό την επικοινωνία και τον διαμοιρασμό αρχείων για να πάμε σε καλύτερα μονοπάτια όχι για να ξεφραγκιαζόμαστε επειδή οι εταιρίες ισχυρίζονται ότι δεν βγάζουν λεφτά. Αν ήταν έτσι τότε κινηματογράφος, μουσική βιομηχανία και video games θα είχαν πάψει να υπάρχουν από τις αρχές του 90. Αντίθετα όμως έχουν γιγαντωθεί κάτι που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι εταιρίες λένε ψέματα και δεν χάνουν λεφτά από την πειρατεία.

Το όλο θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων πιστεύω έχει ξεκινήσει από τις εταιρίες που για να κάνει ακόμα καλύτερο marketing βάζει μπροστά τους δημιουργούς ώστε να νιώθουμε άσχημα αν κατεβάσουμε την επόμενη ταινία του Clooney και δεν την αγοράσουμε ή την δούμε στον κινηματογράφο. Και δεν μιλάω για τους μικρούς δημιουργούς, αυτοί φυσικά και θα έχουν χασούρα αφού τα δημιουργήματα τους αναφέρονται σε μικρότερη μερίδα καταναλωτών. Αλλά όταν η EA βάζει περιορισμούς για το επόμενο Call of Duty λες και είναι το άγιο δισκοπότηρο με κάνει έξω φρενών.

Θέλω κάποια στιγμή να αναπτυχθώ περισσότερο στα πνευματικά δικαιώματα και ελπίζω να το κάνω σε επόμενο post μου.

Συνάρτηση hash

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου