Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

NBA 2K13: Ένα RPG για φανατικούς του μπάσκετ


Την Μεγάλη Παρασκευή είχα βγει την καθιερωμένη εδώ και περίπου 6 χρόνια βόλτα στα μαγαζιά. Στο Public λοιπόν του Συντάγματος βρήκα για το XBOX360 το NBA 2K13 μόνο για 10 ευρώ. Ε, λοιπόν το αγόρασα και γυρίζοντας σπίτι ξεσκόνισα το XBOX360 μου, προσπάθησα να φορτίσω το χειριστήριο (τελικά τα έχει φτύσει η μπαταρία) και άρχισα να παίζω.

Το NBA 2K13 είναι η χαρά του φανατικού του μπάσκετ. Φτιάχνεις τον χαρακτήρα σου όπως εσύ θες (για μένα είναι point guard με έμφαση στα τρίποντα) παίζεις ένα κολεγιακό all-star game και ανάλογα με τις επιδόσεις σου περνάς από συνέντευξη των ομάδων που θέλουν να σε πάρουν.

Κάθε τι που κάνεις έχει σημασία. Οι απαντήσεις σου επιδρούν στους φανς που μπορεί να έχεις, στη χημεία της ομάδας σου, σε ποια ομάδα μπορεί να σε πάρει κ.λ.π.. Το πόσο καλά παίζεις στο παιχνίδι σου δίνει SP (για τους RPGάδες XP) τα οποία μπορείς να τα μοιράσεις στα attributes ανάλογα με το τι είδους παίχτη θέλεις να φτιάξεις, να "αγοράσεις" special moves και πολλά άλλα.

Το πιο ωραίο είναι πως στους αγώνες δεν αποφασίζεις εσύ πότε θα μπεις στον αγώνα αλλά ο προπονητής σου. Σε παλιότερα παιχνίδια έφτιαχνες έναν παίχτη, τον έβαζες να παίζει 48 λεπτά, έβαζες 40 πόντους με 15% ευστοχία χωρίς να επιδρά αυτό καθόλου στον παίχτη και στη συνέχεια του πρωταθλήματος. Στο NBA 2K13 αυτό δεν μπορεί να γίνει. Υπάρχουν counters παντού που μετράν τα πάντα...

Το μπάσκετ είναι ένα άθλημα που ενδείκνυται για τέτοιου είδους εμπειρία αφού είναι ίσως το μοναδικό άθλημα που μπορείς να βγάλεις στατιστικά από τα πάντα. Από τότε που το άρχισα δεν έχω σταματήσει να παίζω. Δεν θέλω να παίξω τίποτε άλλο. Πραγματικό κάψιμο δηλαδή.

Το NBA 2K13 είναι το κατάλληλο παιχνίδι για τους φανατικούς του μπάσκετ και των RPG αφού είναι το μοναδικό παιχνίδι που τα συνδυάζει και τα δύο τόσο καλά.

Ο γιος του Μπάτμαν


Στις 22 Απριλίου η DC έβγαλε σε ψηφιακή μορφή την νέα superhero movie της, βασισμένη στην σειρά comic books του Grant Morrison και του Andy Kubert, Son of the Batman. Η σειρά αυτή κυκλοφόρησε το 2006 στην Αμερική και περίπου 2 χρόνια μετά στην Ελλάδα μεταφρασμένο από την Anubis.

Μέχρι τότε ήταν γνωστό στους φίλους του σκοτεινού ιππότη, μέσω της one-shot ιστορίας Batman: Son of the Demon, πως ο Batman και η ερωτευμένη μαζί του Talia είχαν μια ερωτική περιπέτεια μιας βραδιάς. Το αποτέλεσμα αυτής της περιπέτειας ήταν ο Damien.

Η ταινία ξεκινάει με την επίθεση του Deathstroke στο αρχηγείο της League of Assasins. Ο Deathstroke καταφέρνει σε αυτή την επίθεση να δολοφονήσει τον Ras 'al Ghul όμως όχι και να πάρει την διοίκηση της League of Assasins. Η Talia για να προφυλάξει τον γιο της τον γνωρίζει στον Batman και του τον αφήνει για να τον προφυλάξει.

Ο Damian είναι ένας εκπαιδευμένος δολοφόνος, ο Batman έχει πάρει όρκο να μην σκοτώνει και η ιστορία προσπαθεί να δώσει έμφαση σε αυτή την αντίθεση γιου - πατέρα. Λέω πως προσπαθεί αφού είναι περισσότερο action based και δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια για να σε βάλει συναισθηματικά στη θέση των ηρώων.

Είναι καλά σχεδιασμένο, στο στυλ που μας έχει συνηθίσει η DC τα τελευταία χρόνια, με ικανοποιητικό animation, καλούς ηθοποιούς και αρκετά καλή μουσική. Σε γενικές γραμμές όποιος το δει θα περάσει 70 λεπτά ευχάριστα αλλά δεν θα του μείνει κάτι στο τέλος. Το προτείνω για βραδινή ταινία λίγο πριν τον ύπνο...

Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

Greek Gamer No12: Super Castlevania 4 για SNES


Ένας αρχαίος μύθος λέει πως κάθε 100 χρόνια το καλό αρχίζει να χάνει τις δυνάμεις του και να μην μπορεί να αμυνθεί απέναντι στις δυνάμεις του κακού που θέλει να κυβερνήσει τον κόσμο. Οι άνθρωποι ζουν τις ζωές τους μέσα στο φόβο γιατί κάθε στιγμή κινδυνεύουν να γίνουν χωρίς την θέληση τους υπηρέτες του νέου διαβολικού άρχοντα του κόσμου. Ενός δαίμονα με μεγάλη σκοτεινή δύναμη που είναι γνωστός ανάμεσα στους ανθρώπους με το όνομα...Κόμης Δράκουλας.

Σκοπός του είναι να σκλαβώσει όλους τους ανθρώπους με μαύρη μαγεία ώστε να αποκτήσει την δύναμη που χρειάζεται και να μην μπορεί ποτέ κανείς να τον νικήσει. Τα σχέδια του όμως δεν είχαν πάντα την κατάληξη που θα ήθελε αφού υπάρχουν θνητή που για αιώνες τώρα διακινδυνεύουν τις ζωές τους ώστε το φως να μπορεί να λάμπει παντού στη γη και να μην αφήνει τα σχέδια του κακού να μπουν σε πλήρη εφαρμογή.

Η οικογένεια Μπέλμοντ για αιώνες πολεμάει τον κόμη Δράκουλα και πάντα καταφέρνει να του καταστρέφει τα σχέδια. Τα μυστικά ενός κυνηγού δαιμόνων περνάν από γενιά σε γενιά και η οικογένεια Μπέλμοντ είναι πάντα προετοιμασμένοι για μια νέα μάχη απέναντι στο κακό.
Τα 100 χρόνια τελείωσαν λοιπόν...ο επόμενος που πρέπει να πολεμήσει με το μέρος του φωτός ακούει στο όνομα Simon. Simon Belmont. Δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο, πρέπει να συγκεντρώσει τα όπλα του και να κάνει το καθήκον του, σκοτώνοντας για μια ακόμα φορά τον κόμη Δράκουλα...

Το Super Castlevania 4 ήταν από τα launch titles όταν το Super Nintendo πρωτοκυκλοφόρησε και πραγματικά όποιος το έπαιζε τότε για πρώτη φορά μπορούσε να καταλάβει ποιά ήταν η διαφορά της προηγούμενης γενιάς game consoles με την επόμενη. Καλύτερα γραφικά, ήχος, gameplay που μπορούσαν να σε βάλουν στο κλίμα ενός σκοτεινού κόσμου άλλα και που έθεταν τα standards για τα επόμενα παιχνίδια της νέας, τότε, κονσόλας της Nintendo.

Στον τομέα των γραφικών το παιχνίδι άφηνε τους gamers και τους ειδήμονες του χώρου με το στόμα ανοιχτό. Το μεγάλο μέγεθος των sprites, το ομαλό animation, το Parallex scrolling, η χρήση του mode 7 του SNES και πολλά άλλα δεν τα είχε δει ποτέ κανείς σε τέτοιο βαθμό σε ένα Castlevania. Αποκλειστικά για λόγους σύγκρισης δείτε την διαφορά μεταξύ του πρώτου Castlevania στο NES....με αυτό του SNES

Η μουσική είναι υπέροχη και σε εγκλωβίζει σε έναν σκοτεινό κόσμο από τον οποίο πρέπει να βγεις ζωντανός. Υπεύθυνοι για τα αριστουργηματικά μουσικά κομμάτια είναι ο Masanori Adachi και ο Taro Kudo.

Οι επιθέσεις σας μέσα στο παιχνίδι γίνονται με δύο μεθόδους. Στη μία περίπτωση μπορεί κάποιος να “μαστιγώσει” ότι βρει μπροστά του με το μυθικό μαστίγιο των Μπέλμοντ. Το μαστίγιο αυτό μπορεί να πάρει δύο αναβαθμίσεις που το επιμηκύνουν και το κάνουν δυνατότερο. Στην άλλη περίπτωση μπορεί να γίνει χρήση ενός αντικειμένου που μαζέψατε κατά τη μάχη σας. Αυτό το αντικείμενο μπορεί να είναι ένα τσεκούρι, ένα στιλέτο, ένα μπουκαλάκι με αγιασμό, ένας αγιασμένος σταυρός ή ένα μαγικό ρολόι που σταματάει το χρόνο. Κάθε φορά που γίνεται χρήση ενός από αυτά τα αντικείμενα χάνετε μερικές από τις καρδιές που έχετε συλλέξει κατά την διαδρομή. Οι καρδιές χρησιμοποιούνται από το παιχνίδι σαν δείκτης ενέργειας για την χρήση των αντικειμένων.

Η βελτίωση του χειρισμού του Simon Belmont σε σχέση με τα προηγούμενα Castlevania είναι τεράστια. Μπορεί να αλλάξει κατεύθυνση ενώ βρίσκεται στον αέρα, να πηδήξει πάνω στις σκάλες και το σημαντικότερο, να μαστιγώσει τους εχθρούς του σε 8 διαφορετικές κατευθύνσεις. Αυτό βέβαια επηρεάζει το συνολικό gameplay και μπορεί να κάνει την χρήση των έξτρα όπλων αδιάφορη αφού το μαστίγιο στις περισσότερες περιπτώσεις είναι δυνατότερο και δεν κοστίζει καρδιές.

Το παιχνίδι είναι αρκετά δύσκολο. Είχα να το παίξω πάνω από 10 χρόνια και μόνο το πρώτο level κατάφερα να βγάλω εύκολα. Όμως όσο δύσκολο και αν είναι πρέπει να σώσουμε την ανθρωπότητα από τον άρχοντα του σκότους, να καταστρέψουμε το κάστρο του...και να δούμε την αποκαλυπτική μίνι φούστα του Simon Belmont.




Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

Φασισμός Α.Ε.


Οι Έλληνες του 2012 κατάφεραν να βάλουν στην ελληνική βουλή ένα νεοναζιστικό κόμμα υποστηρίζοντας πως αυτοί μόνο θα μπορούσαν να μας βγάλουν από την δεινή θέση που βρισκόμαστε και να μας κάνουν να λάμψουμε ξανά σαν έθνος. Οι καλοντυμένοι διανοούμενοι και δημοσιογράφοι τους ονόμασαν μόρφωμα, αντισυστημικούς  και προσπάθησαν να μας δείξουν ένα άλλο πρόσωπο των πρωταγωνιστών του κόμματος αυτού. Έτσι λοιπόν λαμπρές πρωινές εκπομπές τους πήραν συνέντευξη ή άλλες περισσότερο χιουμοριστικές τους είχαν καλεσμένους με σκοπό να μας δείξουν πόσο ανθρωπινό πρόσωπο έχει το τέρας.

Έτσι λοιπόν τώρα μπορείς να βρεις υποστηρικτές αυτού του κόμματος στη δουλειά σου, σε φιλικά σπίτια διάολε ακόμα και συγγενείς σου. Όλες αυτή η προσπάθειες να μας πείσουν για τις αγνές προθέσεις του τέρατος έχουν καρποφορήσει σε μεγάλο βαθμό. Μάλιστα σε τόσο μεγάλο βαθμό που ακόμα και όταν το κράτος ήταν αναγκασμένο να φυλακίσει κάποιους από αυτούς (γιατί όταν έχεις μια δολοφονία και έναν δολοφόνο στα χέρια σου είσαι αναγκασμένος να κάνεις κάτι) υπήρξαν αντιδράσεις του τύπου "Είναι κόλπο του κράτους για να αποδυναμώσει την Χρυσή Αυγή" και άλλα τέτοια.

Με βάζαν πάντα σε υποψίες αυτές οι κινήσεις αλλά χωρίς να είμαι κάποιος ειδικός αναλυτής δεν μπορούσα να δώσε μια απάντηση. Παράλληλα με αυτό με βασάνιζε μια ιστορική σύμπτωση που είχε να κάνει με τα φασιστικά κινήματα. Πως ήταν δυνατόν όταν οι μπολσεβίκοι πήραν την εξουσία στη Ρωσία και το κίνημα που στην θεωρία του θα έκανε τους εργάτες να ζουν μια καλύτερη ζωή να ξεφυτρώσει ένα άλλο κίνημα τόσο γρήγορα που να ήταν τόσο αντίθετο με την ιδεολογία του κομμουνισμού που να θέλει να τον πολεμήσει με κάθε μέσω.

Σίγουρα για πολλούς να είμαι γραφικός (κι εγώ το ίδιο πίστευα πριν ψάχνω τέτοιου είδους θέματα) και κάθε φορά που το λέω κάποιοι να στρέφουν τα μάτια στον ουρανό από αγανάκτηση όμως η πηγή του κακού είναι ο καπιταλισμός ή μάλλον ο διογκωμένος καπιταλισμός.

Παρακάτω υπάρχει ένα ντοκιμαντέρ αρκετά διαφωτιστικό.


Κυριακή, 13 Απριλίου 2014

Η μαυρίλα του WWF


Όταν ήμουν στο δημοτικό και είχαν ανοίξει τα ιδιωτικά κανάλια γνώρισα κι εγώ τους ήρωες του WWF. Όχι, όχι αυτούς που προσπαθούν να σώσουν τα άγρια ζώα του πλανήτη μας. Τους άλλους με τα βαρύγδουπα ονόματα όπως Hulk Hogan, The Undertaker, Mr. Perfect, Ultimate Warrior και πολλούς άλλους που λόγο της παιδικής αθωότητας μας (ή παιδικής βλακείας, ανάλογα πως θα το δει κάποιος) τους κάναμε ήρωες και θέλαμε να γίνουμε όπως αυτούς δυνατοί και ανίκητοι.

Τότε όλα αυτά ήταν αληθινά. Οι μπουνιές, οι κλωτσιές, οι συμμαχίες, οι εχθρότητες όλα. Τα πιστεύαμε και συμμετέχαμε και εμείς κάνοντας συζητήσεις με τους φίλους μας για το ποιός είναι ο καλύτερος. Μεγαλώσαμε όμως και καταλάβαμε πως όλο αυτό που βλέπαμε  ήταν υπερμεγεθυμένο θέατρο και σκοπό είχε μόνο το entertainment.

Ποτέ όμως δεν είχε περάσει από το μυαλό μου το κακό που μπορεί να κάνουν αυτοί οι παλαιστές στον εαυτό τους (εκτός φυσικά από ατυχήματα που γίνονται παντού). Πριν χρόνια λοιπόν έβλεπα την ιστορία ενός από τους παλαιστές που λόγο αναβολικών και άλλων ειδών σουπερμαντολινη είχε ψυχολογικά προβλήματα με τελικό αποτέλεσμα να αυτοκτονήσει. Δεν θυμάμαι ποιος ήταν αυτός ο παλαιστής (ήταν από τους καινούριους και λιγότερο γνωστούς σε μένα) αλλά με είχε βάλει σε σκέψεις.

Είναι αλήθεια πως οι "αθλητές" αυτοί αναβολιάζονται ώστε να είναι φέτες και με μπράτσα που θα ζήλευε και σκίτσο. Είναι, ας το πούμε, ο κόσμος των μοντέλων με περισσότερη τεστοστερόνη. Αυτό δεν μπορώ να πω πως με στεναχωρεί γιατί είναι κατά κάποιον τρόπο επιλογή τους οπότε δεν έχει κανείς λόγο στις πράξεις τους, όταν μάλιστα δεν επηρεάζει τις ζωές των άλλων.

Αυτό που με στεναχωρεί είναι πως πολλά παιδιά, όπως κι εγώ όταν ήμουν 10 χρονών, πιστεύουν πως αυτές οι μάχες που γίνονται είναι αληθινές. Βέβαια ξέρω και παιδιά μεγαλύτερα (Γυμνάσιο) που πίστευαν πως αυτοί οι αγώνες ήταν αληθινοί. Δεν το βλέπουν δηλαδή σαν θέατρο, όπως είναι, αλλά όπως θα έβλεπαν έναν αγώνα Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού. Δεν αντιλαμβάνονται δηλαδή πως όταν ένας άνθρωπος δεχθεί γροθιά στο πρόσωπο δεν θα μείνει όρθιος (εκτός αν είναι μποξέρ που και πάλι...) αλλά θα ζαλιστεί και θα χάσει τις αισθήσεις τους.

Αν λοιπόν οι γονείς δεν μπορούν να εξηγήσουν στα παιδιά τους τι είναι αυτό που βλέπουν καλό θα είναι οι κυβερνήσεις να κάνουν κάτι γι αυτό( όχι μόνο για το WWF αλλά και για τους αγώνες μποξ αλλά αυτό είναι άλλο θέμα). Θα κάνουν όμως; Θα περιόριζαν ποτέ τα κράτη και οι κυβερνήσεις μια εταιρία που έχει τεράστια έσοδα από τις μικρές ηλικίες. Αμφιβάλω.

Πριν λίγες μέρες πέθανε σε ηλικία 54 χρονών ο Ultimate Warrior, από τους γνωστότερους παλαιστές και το θέμα άνοιξε ξανά και τα διάφορα ειδησεογραφικά blogs κάνουν εκτενέστατες αναφορές για την θεατρική πάλη του WWF.

Μια εκτενέστατη ιστορική αναδρομή για την θεατρική πάλη του WWF μπορείτε να βρείτε εδώ



Android x86


Πρόσφατα είχα μια συζήτηση για το αν το Android μπορεί να εγκατασταθεί σε desktop PC. Είχα δει στο παρελθόν ένα video με εγκατάσταση του λειτουργικού σε Laptop. Δύο μέρες μετά από αυτή τη συζήτηση το OSarena.net ανάρτησε άρθρο σχετικό με εγκατάσταση Android σε επεξεργαστές x86.

Το Android έχει πολλές δυνατότητες εξέλιξης. Το βασικότερο του χαρακτηριστικό που του δίνει αυτή τη δυνατότητα είναι ο πυρήνας του που είναι linux. Η ανοιχτή του αρχιτεκτονική μπορεί να το κάνει πολύ δυνατό για dekstop χρήση και η τεράστια βιβλιοθήκη εφαρμογών και παιχνιδιών που υπάρχει ήδη ίσως επιφυλάσσει ένα μέλλον με desktop PCs που θα βασίζονται σε Android και touch screens.

Η δημοφιλία του Android είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή των Linux διανομών και ένας απλός home user που θέλει facebook και απλά παιχνίδια για το desktop του θα το δεχθεί ευκολότερα ένα PC που τρέχει Android παρά οποιαδήποτε Linux διανομή.

Θεωρητικά οι Linux διανομές είναι για τους power user (αν και έχω ενστάσεις γι αυτό αφού έχουν γίνει τόσο εύκολες τόσο στην εγκατάσταση όσο και στη χρήση που και ένας απλός user μπορεί να τις χρησιμοποιήσει) όμως το διαισθητικό UI του Android σίγουρα δεν θα αφήσει ασυγκίνητους τους απλούς χρήστες και ιδίως αυτούς που το έχουν μάθει με την χρήση του κινητού τους.

Το σχετικό άρθρο για την εγκατάσταση Android βρίσκεται εδώ
Η σελίδα του σχετικού project βρίσκεται εδώ

Ακολουθεί video με την εγκατάσταση:

Πέμπτη, 10 Απριλίου 2014

Code monkey το μιούζικαλ


Πριν μερικά χρόνια ανακάλυψα στα βάθη του διαδικτύου ένα τραγουδάκι που είχε γίνει εμμονή σε μένα και στο φίλο μου Σταύρο. Μάλιστα ο Σταύρος τότε το είχε post-άρει και στο blog του. Αν θέλει κάποιος να το διαβάσει τότε μπορεί να το βρει εδώ.

Σήμερα, μετά από μια νοσταλγία που με έπιασε για μερικές ώρες βρέθηκα να ψάχνω στο Internet ξανά το ίδιο τραγουδάκι. Ε, λοιπόν το βρήκα, όχι μόνο αυτό αλλά και ένα 20 λεπτό μιούζικαλ που στην ουσία είναι η ιστορία που διηγείται το τραγούδι. Για όλα τα code monkeys, geeks και όποιον άλλο νιώθει την ίδια ανασφάλεια μπροστά σε μια κοπέλα που τον ενδιαφέρει σας παρουσιάζω το παρακάτω video:

Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

Το Dropbox ξέρει...


Ποιος κάνει χρήση cloud υπηρεσιών; Πιστεύω, οι περισσότεροι. Ποιος κάνει χρήση του Dropbox; Αρκετοί σίγουρα. Λοιπόν, το dropbox εδώ και δύο χρόνια περίπου μπορεί να ελέγχει τα αρχεία που ανεβάζουμε και να ξέρει είτε αν υπάρχουν ήδη στο server (οπότε γλιτώνεις bandwidth ) ή αν τα αρχεία σου παραβιάζουν τους νόμους DMCA.

Στην πρώτη περίπτωση είναι όλα οκ. Τα αρχεία σου μπορείς να τα μοιραστείς με φίλους σου ή με το γκομενάκι που μόλις γνώρισες στο facebook (τέρμα πια οι στάσεις λεωφορείων τώρα μόνο στο facebook οι νέες γνωριμίες) και θες να της δείξεις πόσο φοβερός τυπάς είσαι. Στην δεύτερη όμως περίπτωση αν δει πως το αρχείο που έκανες upload είναι μέσα στην λίστα των αρχείων που παραβιάζουν τον νόμο DMCA τότε σου απαγορεύει να το μοιράσεις στον υπόλοιπο κόσμο.

Ηθικά βέβαια υπάρχει το εξής ζήτημα. Αν αγοράσω ένα CD και θέλω μπορώ να το δώσω σε έναν φίλο μου να το ακούσει. Γιατί λοιπόν να μην μπορώ να κάνω το ίδιο και με τα MP3 μου; Δυστυχώς η σημερινή ψηφιακή κοινωνία μας απαγορεύει να δανείζουμε σε φίλους κάτι που αγοράσαμε νόμιμα. Είναι σαν να λες σε έναν φίλο σου "Μάγκα, διάβασα εχθές το 1984 και ήταν φοβερό. Να, παρ' το να το διαβάσεις" και όταν ο φίλος σας πάρει το βιβλίο οι σελίδες να είναι λευκές γιατί....το να δανείσεις το βιβλίο παραβιάζει τα πνευματικά δικαιώματα.

Το τελικό στάδιο που όλες οι εταιρίες θέλουν να φτάσουν είναι να πουλάνε μια, τουλάχιστον, κόπια του προϊόντος τους σε κάθε υποψήφιο πελάτη και να μην μπορεί κανένας να απολαύσει αυτό το αγαθό αν πρώτα δεν έχει πληρώσει την εταιρεία που το παρήγαγε (αυτό που ήθελε να κάνει η microsoft δηλαδή με το XBOX One και μετά το κράξιμο το απέσυρε). Πάνε οι εποχές που αγόραζες το NBA Live και το έδινες σε όλους τους φίλους σου για να παίξουν. Όχι, ο καθένας τα δικά του.

Το άλλο θέμα είναι ο τρόπος που το κάνει αφού υποτίθεται δεν κοιτάει το περιεχόμενο των αρχείων σου. Και εδώ έρχεται η φοβερή επιστήμη της πληροφορικής και σε αποστομώνει.  Μια συνάρτηση hash έχει ως είσοδο της ένα αυθαίρετο μέγεθος δεδομένων και βγάζει σαν έξοδο της ένα σταθερό μέγεθος κατά πολύ μικρότερο από την είσοδο. Συνήθως είναι ένας αριθμός. Αυτός ο αριθμός είναι ας πούμε σαν το δαχτυλικό αποτύπωμα του αρχείο. Αν λοιπόν αυτό το αποτύπωμα βρίσκεται στη βάση του dropbox και έχει μαρκαριστεί ως DMCA τότε ΔΕΝ μπορείς να το μοιραστείς. Όποιος θέλει να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες για τις συναρτήσεις hash υπάρχει σχετικό link στο τέλος.

Ρε γαμώτο, μου αρέσει η τεχνολογία αλλά οι νέες ατραπούς που μας αναγκάζουν να βαδίσουμε είναι όλες money oriented και δεν έχουν να κάνουν με την επιστήμη της πληροφορικής. Οι χάκερς έχτισαν αυτό το οικοδόμημα με σκοπό την επικοινωνία και τον διαμοιρασμό αρχείων για να πάμε σε καλύτερα μονοπάτια όχι για να ξεφραγκιαζόμαστε επειδή οι εταιρίες ισχυρίζονται ότι δεν βγάζουν λεφτά. Αν ήταν έτσι τότε κινηματογράφος, μουσική βιομηχανία και video games θα είχαν πάψει να υπάρχουν από τις αρχές του 90. Αντίθετα όμως έχουν γιγαντωθεί κάτι που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι εταιρίες λένε ψέματα και δεν χάνουν λεφτά από την πειρατεία.

Το όλο θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων πιστεύω έχει ξεκινήσει από τις εταιρίες που για να κάνει ακόμα καλύτερο marketing βάζει μπροστά τους δημιουργούς ώστε να νιώθουμε άσχημα αν κατεβάσουμε την επόμενη ταινία του Clooney και δεν την αγοράσουμε ή την δούμε στον κινηματογράφο. Και δεν μιλάω για τους μικρούς δημιουργούς, αυτοί φυσικά και θα έχουν χασούρα αφού τα δημιουργήματα τους αναφέρονται σε μικρότερη μερίδα καταναλωτών. Αλλά όταν η EA βάζει περιορισμούς για το επόμενο Call of Duty λες και είναι το άγιο δισκοπότηρο με κάνει έξω φρενών.

Θέλω κάποια στιγμή να αναπτυχθώ περισσότερο στα πνευματικά δικαιώματα και ελπίζω να το κάνω σε επόμενο post μου.

Συνάρτηση hash

Κυριακή, 6 Απριλίου 2014

Comicdom con 2014: Εντυπώσεις


Εχθές κατάφερα να πάω στην comicdom con. Αρχικά τα νέα μου αποκτήματα είναι ο τόμος 3 και 4 από την σειρά Manga, Rurouni Kenshin. Το τρίτο απόκτημα, για μένα το σπουδαιότερο, είναι ο τόμος "Τα χρονικά του δρακοφοίνικα" στον οποίο μπορεί να βρει κάποιος την ιστορία του κόσμου του "Αδάμαστου". Ο τόμος που έχω στα χέρια μου έχει και την υπογραφή του δημιουργού του Δρακοφοίνικα, Γιάννη Ρουμπούλια, αφού ήταν στην comicdom και με μεγάλη προθυμία δέχτηκε να μου υπογράψει.

Δυστυχώς δεν κατάφερα για άλλη μια φορά να παρακολουθήσω από κοντά τον διαγωνισμό cosplay όμως δεν έμεινα εντελώς δυσαρεστημένος αφού οι μασκαρεμένοι με τις εκπληκτικές στολές τους κάναν βόλτες σε ολόκληρη την έκθεση. Οι στολές που είδα, αναγνώρισα και μου έκαναν αίσθηση ήταν η Alice από το American McGee's Alice, η ομάδα αστυνομικών από το Resident Evil καθώς και τα ανάλογα zombies για να συμπληρωθεί όμορφα το σκηνικό, o Magneto, ο Iron Man, ο Dr. Doom, ένα dark elf από το World of Warcraft, o Loki από την ταινία Thor, μια στολή Wonder Woman που δεν είχα ξαναδεί αλλά ήταν πολύ εντυπωσιακή και ο Deadpool.

Από πλευράς κόμικς είχε αρκετά πράγματα και αν κάποιος είχε χρόνο και αντοχές σίγουρα θα μπορούσε να βρει πολλούς θησαυρούς.

Η Ελληνοαμερικανική ένωση ήταν εντελώς γεμάτη. Ο κόσμος βρισκόταν ακόμα και έξω στο πεζοδρόμιο και ακόμα και έτσι υπήρχε τρομερός συνωστισμός. Δεν ξέρω αν την Παρασκευή και την Κυριακή ήταν τόσο γεμάτη η έκθεση.

Για του χρόνου ελπίζω να μπορέσω να δω τον διαγωνισμό cosplay από κοντά, να βρω κι άλλα κόμικς και manga για αγορά.

Στο παρακάτω link μπορεί όποιος θέλει να δει μερικές φωτογραφίες:
Φωτογραφίες από Comicdom Con 2014

Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

Γυμνό το MS-DOS


Το Σαββατοκύριακο που πέρασε διάβασα μια ενδιαφέρουσα είδηση που ίσως με μια πιο ορθολογιστική ματιά να μην είναι και τόσο σημαντική. Η Microsoft "ξεγυμνώνει" το παλιό λειτουργικό σύστημα που της έδωσε το πρώτο σημαντικό boost για την κορυφή, το MS-DOS, και δίνει τον κώδικα των πρώτων εκδόσεων του ελεύθερο προς κατέβασμα.

Όπως έγραψα και πριν δεν είναι και τόσο σημαντικό αφού η Microsoft έβγαλε τα λεφτά της από το MS-DOS και τώρα τα σύγχρονα υπολογιστικά συστήματα ελάχιστα θα μπορούσαν να κάνουν χρήση ενός λειτουργικού συστήματος που δεν μπορεί να κρατήσει active πάνω από δύο προγράμματα ταυτόχρονα.

Δεν ξέρω αν τον κώδικα μπορεί κάποιος να τον χρησιμοποιήσει σε δικό του project ή να τον τροποποιήσει, δεν ενδιαφέρθηκα να μάθω τα νομικά του θέματος, αφού νομίζω πως η πράξη αυτή είναι σαν να δίνει κάποιος στο κόσμο τα συγγράμματα του Πλάτωνα. Δεν πιστεύω πως κάποιος θα εμπνευστεί να πειραματιστεί με το MS-DOS και να φτιάξει κάτι σύγχρονο.

Όποιος πάντως ενδιαφέρεται και έχει όρεξη να ξεσκονίσει τις γνώσεις του σε ASM παρακάτω δίνω το σχετικό link

http://www.computerhistory.org/atchm/microsoft-ms-dos-early-source-code/

Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

Comicdom Con 2014


Από το 2008 περίπου και μετά προσπαθώ κάθε χρόνο να πηγαίνω στην πιο σημαντική ίσως για τα ελληνικά δεδομένα έκθεση για comics, την comicdom con. Κατά καιρούς έχω βρει ενδιαφέροντα comics σε πολύ καλή τιμή αλλά έχω παρακολουθήσει και τα διάφορα αφιερώματα που γίνονται όπως για παράδειγμα το αφιέρωμα στον Batman που είχε γίνει πριν 2 νομίζω χρόνια.

Στο 3 ήμερο που κρατάει συνήθως η έκθεση υπάρχουν όμορφα events, workshops και screenings που όλοι οι λάτρες της τέχνης των comics μπορούν να απολαύσουν.

Πριν 2 χρόνια μάλιστα ξεκίνησε και ο διαγωνισμός cosplay με σχετικά μεγάλη συμμετοχή και φανταχτερά κοστούμια. Δυστυχώς όμως ούτε την πρώτη αλλά ούτε και την δεύτερη φορά κατάφερα να μπω στο αμφιθέατρο για να παρακολουθήσω "ζωντανά". Ελπίζω φέτος να τα καταφέρω. Τα κοστούμια είναι πραγματικά όμορφα και έξυπνα. Μακάρι να είχα χρόνο, χρήμα και δημιουργικότητα ώστε να μπορούσα να πάρω κι εγώ μέρος στον διαγωνισμό...ή απλά να φόραγα την στολή μου για να κάνω την τυπική μου περιπολία στην Gotham City.

Το screening που θα ήθελα να είχα ευκαιρία να παρακολουθήσω είναι φυσικά ο Αδάμαστος αλλά δεν θα μπορέσω να είμαι εκεί αφού γίνεται την Παρασκευή απόγευμα (τελικά την ταινία αυτή μάλλον θα την ξαναδώ σε DVD έτσι όπως πάει το θέμα). Είναι μια καλή ευκαιρία για όσους δεν κατάφεραν να το δουν το χειμώνα στους κινηματογράφους να το δουν εκεί και να γνωρίσουν τον Dragar.

Τέλος πάντων προετοιμάζομαι ψυχολογικά για να περάσω όμορφα. Ένας παράδεισος από comic books, action figures, στολές και τρελαμένα geeks θα ξεφυτρώσει για 3 ημέρες στο κέντρο της Αθήνας. Όποιος θέλει να μάθει για το πρόγραμμα ή οτιδήποτε άλλο υπάρχει link παρακάτω.

http://www.comicdom-con.gr/