Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014

Η καλύτερη πεντάδα του Πρωταθλήματος Ελλάδος για την δεκαετία '90


Πριν μερικές εβδομάδες προσπαθούσα να σκεφτώ ποια είναι η καλύτερη πεντάδα του ελληνικού πρωταθλήματος για την δεκαετία του 90. Δεν μιλάω για το ποιοι ήταν οι καλύτεροι Έλληνες παίχτες αλλά ποιοι ήταν οι καλύτεροι παίχτες που πάτησαν το πόδι τους στο παρκέ την δεκαετία του 90 ανεξάρτητα με την εθνικότητα τους. Αν και η ομάδα που υποστηρίζω για χρόνια είναι ο Ολυμπιακός...μόνο ένας παίχτης κατάφερε να μπει στην πεντάδα.

Playmaker / Point Guard:  David Rivers
Ο David Rivers ήταν ο παίχτης που έκανε τον Ολυμπιακό του '97 ακαταμάχητο. Ταχύτατος παίχτης, με απίστευτο χειρισμό της μπάλας και εύστοχος όχι μόνο στα δίποντα και στα τρίποντα αλλά και στις ελεύθερες βολές. Η οργάνωση του παιχνιδιού του Ολυμπιακού ήταν η βασική του δουλειά και την έκανε σε τέτοιο βαθμό που ο Ολυμπιακός, στα 2 χρόνια που ο Rivers έπαιξε, κέρδισε 2 πρωταθλήματα Ελλάδας, 1 κύπελλο και 1 πρωτάθλημα Ευρώπης.






Shooting Guard: Byron Scott
O Byron Scott όταν ήρθε στην Ελλάδα ήταν ήδη πρωταθλητής με τους Los Angeles Lakers 3 φορές. Δαιμονισμένα εύστοχος, φοβερός αμυντικός και με ένα σουτ που θα ζήλευε και ο Larry Bird. Υπήρξε συμπαίχτης του David Rivers στους Lakers το 1989. Για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις δεν βάζω τον Νίκο Γκάλη γιατί η χρυσή εποχή του Γκάλη ήταν η δεκαετία του '80.








Small Forward: Dominique Wilkins 
Ο Wilkins ήταν ο παίχτης που χάρισε στον Παναθηναϊκό το πρώτο του Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Θα μπορούσε να είναι αυτός στη θέση του Jordan με τα 6 πρωταθλήματα NBA αφού ήταν χαρισματικός σκόρερ και εντυπωσιακός παίχτης. Οι μπασκετόφιλοι σίγουρα θα έχουν δει τις μεγάλες κόντρες του Wilkins με τον Jordan στους διαγωνισμούς καρφωμάτων του NBA αλλά και τα φοβερά παιχνίδια του Wilkins και οι κόντρες του μαζί με τον Bird στα playoff. Δεν ήταν τυχερός να φορέσει το δαχτυλίδι του πρωταθλητή στο NBA αλλά έγινε Ευρωπαίος πρωταθλητής με τον Παναθηναϊκό. Πριν έρθει στην Ελλάδα ήταν παίχτης των Boston Celtics.




Power Forward: Dino Radja
Ο Κροάτης Power Forward / Center ήταν ο λόγος που μίσησα τους βάζελους το 1998. Ήταν τόσο μεγάλος παίχτης που θυμάμαι στο πρώτο παιχνίδι του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό ο Ιβκοβιτς τον άφησε μόνο του να παίζει μπάσκετ και έβαλε τους παίχτες του να παίξουν σκυλίσια άμυνα στους υπόλοιπους. Απλά επειδή ήξερε πως δεν μπορούσε να τον σταματήσει. Χάρισε στον Παναθηναϊκό το πρώτο του πρωτάθλημα Ελλάδας μετά από χρόνια. Πέρασε και αυτός από το NBA και μάλιστα από τους Boston Celtics όπως και επόμενος Κροάτης.




Center: Stojan Vrankovic
Μεγάλος μπλοκερ. Πέρασε πρώτα από τον Άρη και έφτασε στην Αθήνα να παίζει για τον Παναθηναϊκό. Με ύψος 2.17 και χέρια σαν κουπιά δεν άφηνε κανέναν να πλησιάσει το καλάθι χωρίς να του δώσει τουλάχιστον μια τάπα για σουβενίρ. Όλοι θυμόμαστε το αντικανονικό στοπ στη λήξη του τελικού με την Μπαρτσελόνα που έδωσε στον Παναθηναϊκό το πρώτο του Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.  Και αυτός φόρεσε την φανέλα των Boston Celtics πριν έρθει στον Παναθηναϊκό.

Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

Το twitter στη Τουρκία


Εχθές έγινε χαμός στο ίντερνετ με την απαγόρευση από πλευράς της τουρκικής κυβέρνησης του δεύτερου σε δημοφιλία social netwrok, του twitter.

Αν και δεν είμαι χρήστης του twitter η είδηση αυτή δεν μου αρέσει καθόλου. Η ελευθερία του λόγου είναι σημαντική για την μετάδοση ιδεών και οποιαδήποτε προσπάθεια απαγόρευσης της με εξοργίζει. Στην Τουρκία τον τελευταίο καιρό υπάρχει μια γενικότερη αναστάτωση με τα σκάνδαλα της κυβέρνησης Ερντογάν να είναι στις σημαντικότερες ειδήσεις. 

Πιθανός λόγος αυτής της απαγόρευσης είναι πιθανότατα ο φόβος δημοσίευσης νέων σκανδάλων. Αυτό που με κάνει όμως να αλλάζω 666 χρώματα είναι η δήλωση Ερντογάν:


 "Θα ξεριζώσουμε το Τwitter και τα παρόμοια και δεν με ενδιαφέρει καθόλου τι θα πει η διεθνής κοινότητα. Όλοι θα αντιληφθούν την ισχύ της Τουρκικής Δημοκρατίας"

Αν η Τουρκική δημοκρατία είναι η απαγόρευση social media και η φίμωση των ιδεών τότε πιστεύω πως η χρήση της λέξης δημοκρατία παύει να ισχύει. Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα δεν υπάρχει κάποια τέτοια απαγόρευση.

Γεγονός πάντως είναι πως σε πολλές χώρες του κόσμου απαγορέυεται η χρήση υπηρεσιών που μπορεί να φέρει τους πολίτες μπροστά σε αποκαλύψεις που δεν συμφέρει την κάθε κυβέρνηση. Χώρες όπως η Κίνα και η Βόρεα Κορέα το κάνουν πράξη για αρκετά χρόνια τώρα. Βάζουν μπροστά ιδεώδη όπως δημοκρατία και κομμουνισμό ώστε να δημιουργούν δικτατορίες και να κρατούν το κόσμο μακριά από την ανταλλαγή απόψεων και ιδεών αλλά και πιθανών αποκαλύψεις σκανδάλων.

Πηγές:
http://www.insomnia.gr
http://www.newsit.gr


Greek Gamer No11: The White Chamber για PC


Τα adventure games ήταν και είναι ένα είδος που οι κονσολάδες δεν είχαν ποτέ την τύχη να απολαύσουν στο μέγιστο. Τα περισσότερα παιχνίδια στις κονσόλες απαιτούν γρήγορα αντανακλαστικά αφήνοντας το σενάριο και την φαντασία σε δεύτερη μοίρα. Αντίθετα οι χρήστες PC για πολλά χρόνια απολάμβαναν ένα είδος παιχνιδιού που βασίζεται περισσότερο σε σενάριο και γρίφους που απαιτούν την φαντασία σου να οργιάσει ώστε να μπορέσεις να προχωρήσεις.
Σε αυτό το επεισόδιο θα δούμε ένα πολύ ιδιαίτερο horror adventure game το White chamber.

Το White Chamber ξεκίνησε ως μια πανεπιστημιακή εργασία. Η αγάπη των δημιουργών του για το παιχνίδι καθώς και τα θετικά σχόλια που απέσπασαν τους έκαναν να συνεχίσουν να το βελτιώνουν προσθέτοντας voice over, καλύτερη γραφική απεικόνιση και πολλά άλλα. Αυτή τη στιγμή όποιος κατεβάσει την τελευταία έκδοση του παιχνιδιού, η οποία είναι δωρεάν μέσα από το site της εταιρίας ,μπορεί να απολαύσει Αγγλικό και Γερμανικό voice over, 24-bit χρώματα, hand made γραφικά και cut scenes, μετάφραση των κειμένων σε Αγγλικά, Τσέχικα, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Πολωνικά, Ρώσικα και τέλος Ελληνικά. Ναι, το White Chamber έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά κάτι που δείχνει πως στην Ελλάδα τα adventure games δεν έχουν πεθάνει ακόμα και αν ο Έλληνας μετρ του είδους Τσουρινάκης έχει αποχωρήσει από το PC master εδώ και μερικά χρόνια.

Χειρίζεστε μια κοπέλα η οποία στο ξεκίνημα του παιχνιδιού ξυπνάει μέσα από ένα φέρετρο. Δεν θυμάται το όνομα της και δεν ξέρει που βρίσκεται. Γρήγορα όμως ανακαλύπτει πως είναι παγιδευμένη σε έναν στοιχειωμένο διαστημικό σταθμό και προσπαθεί να πάρει απαντήσεις για το πως βρέθηκε εκεί αλλά και πως μπορεί να αποδράσει.

Το horror στοιχείο υπάρχει παντού μέσα στο παιχνίδι. Σε κάθε σημείο θα βρίσκετε κάτι ανατριχιαστικό όπως αίμα στο πάτωμα, ανθρώπινα μέλη και μηχανές που μοιάζουν να έχουν εφευρεθεί ώστε να βασανίζουν ζωντανούς οργανισμούς. Οι απαντήσεις έρχονται σιγά σιγά αφού βρίσκεται διάφορα αντικείμενα όπως data discs που σας βοηθούν να ανασυνθέσεται το puzzle τόσο της παρουσίας σας σε αυτόν τον διαστημικό σταθμό αλλά και για το τι έχει συμβεί. Σε κάποιες περιπτώσεις μπαίνετε σε ένα δωμάτιο και μόλις βγείτε θα αντικρίζεται γκροτέσκ εικόνες που ανάλογα με τον βαθμό ανοχής του κάθε παίχτη είτε θα σας προκαλούν αηδία είτε θα τις υπομένεται ώστε να λύσετε τους γρίφους.

Στα γραφικά έχουμε ένα πολύ περίεργο χαρακτηριστικό για δυτικό video game. Οι δύο και μοναδικοί χαρακτήρες του παιχνιδιού είναι σχεδιασμένη με Ιαπωνική τεχνοτροπία, κοινός anime. Δεν θυμάμαι άλλο δυτικό adventure game που να έχει κάνει χρήση αυτού του σχεδιασμού. Είναι προφανές πως οι δημιουργεί του White Chamber είναι fan των Ιαπωνικών κινουμένων σχεδίων. Ο σχεδιασμός του διαστημικού σταθμού είναι σκοτεινός και με τέτοιο τρόπο ώστε να σε βάζει σε ένα κλίμα τρομοκρατίας. Το μόνο αρνητικό στα γραφικά του παιχνιδιού είναι τα λίγα καρέ κίνησης της ηρωίδας. Θα ήθελα να δω μια περισσότερο ομαλή κίνηση.

Τα ηχητικά εφέ είναι τα κατάλληλα για να σε βάλουν στο κλίμα ενός horror adventure game. Ambient ήχοι ακούγονται σε όλο το διαστημικό σταθμό δίνοντας το συναίσθημα της απομόνωσης του διαστήματος. Το αγγλικό voice over είναι σε γενικές γραμμές αποδεκτό αφού τις περισσότερες φορές η ηθοποιός νομίζεις πως απλά διαβάζει το κείμενο χωρίς να χρωματίζει ανάλογα την φωνή. Είναι λίγο out of sync όταν η ηρωίδα βλέπει μπροστά της ένα δωμάτιο να ξεχειλίζει από αίμα και σχεδόν παγερά να λέει “What is that?”.

Στο τομέα του gameplay το White Chamber δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας. Είναι κλασικό point n click adventure game με το inventory σου να βρίσκεται στο πάνω μέρος της οθόνης. Επιλέγεις το αντικείμενο από εκεί και μετά κάνεις κλικ στο hot spot που επιθυμείς να το χρησιμοποιήσεις. Κάθε hot spot σου δίνει δύο επιλογές. Η μία είναι η περιγραφή από την ηρωίδα που ίσως σου δώσει κάποιο hint για το τι μπορείς να κάνεις και η άλλη είναι η χρήση που ενεργοποιεί κάποια δράση.
Τα puzzles είναι εύκολα και αν κάποιος ξέρει τι ακριβώς πρέπει να κάνει μπορεί να χρειαστεί 30 με 40 λεπτά για να το τερματίσει. Κάτι που πρέπει να αναφερθεί είναι πως υπάρχουν διαφορετικοί τερματισμοί ανάλογα με πράξεις μας. Πολύ ενδιαφέρον για ένα παιχνίδι που διανέμεται δωρεάν.

Το White Chamber είναι ένα πολύ καλό adventure game τηρουμένων τον αναλογιών που μπορεί να χαρίσει στο παίχτη μια ωρίτσα δωρεάν διασκέδασης. Το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να μπείτε στο site studiotrophis.com και να το κατεβάσετε.

Κυριακή, 16 Μαρτίου 2014

Microsoft Office για...Linux


Σύμφωνα με διάφορα τεχνολογικά sites κυκλοφορεί μια φήμη πως η μεγάλη Microsoft αναπτύσσει μια έκδοση τους MS Office, της δημοφιλέστερης σουίτας γραφείου στο κόσμο, για Linux.

Η φήμη αυτή πολύ πιθανόν να προέρχεται από την κυκλοφορία του ms office για Android. To Android βασίζεται στον πυρήνα Linux κάτι που θα έκανε πολύ εύκολη την μετάβαση από το Android σε Linux. Όμως πόσοι χρήστες Linux θα ήθελαν να έχουν ms office.

H σουίτα γραφείου της microsoft είναι για πανάκριβη. Οι χρήστες συστημάτων Linux εδώ και πολλά χρόνια έχουν μάθει χωρίς αυτήν. Αρκετοί μάλιστα σκληροπυρηνικοί μπορεί να γράφουν τα κείμενα τους σε Latex και να μην δίνουν καν σημασία σε "σουίτες γραφείου". Το ερώτημα είναι ποιός θα διαθέσει το ποσό που ζητάει η microsoft για να έχει κάτι που μέχρι τώρα δεν μπορούσε να το χρησιμοποιήσει και έκανε το ίδιο καλά την δουλειά του με άλλα προγράμματα.

Από την άλλη είναι η ελευθερία. Ένα μεγάλο μέρος των χρηστών συστημάτων Linux δίνουν μεγάλη σημασία στο αν ένα πρόγραμμα είναι proprietary ή όχι. Πως λοιπόν θα πεισθούν αυτοί οι χρήστες να περάσουν σε ένα proprietary πρόγραμμα? Μια πιθανή εικασία είναι πως η microsoft σκοπεύει να κάνει το office open source. Αν και αμφιβάλω αφού οι πολιτική της είναι πάντα η ίδια εδώ και χρόνια. Βέβαια όλοι έχουμε δικαίωμα στα όνειρα.

Πηγές:

http://techcrunch.com
http://www.eteknix.com

Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014

To 40% πλήρωσε για το cryptolocker


Κάθεσαι λοιπόν στον υπολογιστή σου και διαβάζεις όπως κάθε μέρα πως η τρόικα, αφού δεν μας άφησε βρακί να καλύψουμε το κωλαράκι μας, θέλει και την σάρκα. Γυρίζεις να πιεις μια γουλιά καφέ και όταν το βλέμμα σου πέσει πάλι στην οθόνη βλέπεις ένα μήνυμα που λέει: "Η αστυνομία βρήκε παράνομο υλικό στον υπολογιστή σας. Ο υπολογιστής σας κλειδώθηκε. Για να σας δώσουμε πάλι πρόσβαση στον υπολογιστή πρέπει να βάλετε στον Χ λογαριασμό 100 ευρώ". Ψαρωμένος εσύ τρέχεις να βρεις τρόπο και πληρώνεις αφού με καμία δύναμη δεν μπορείς να πάρεις ξανά τον έλεγχο του υπολογιστή σου.

"Ποιος θα πληρώσει για κάτι τέτοιο, είναι προφανές πως είναι απάτη" ακούω να λέτε. Κι όμως, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Kent 40% από τα θύματα πλήρωσαν τα λύτρα.

Αυτό το πρόβλημα δεν θα το εμφάνιζε ποτέ κανένα Linux μηχάνημα. Το linux είναι η κόλαση των malware προγραμμάτων.

Για περισσότερες πληροφορίες:
http://www.insomnia.gr
και

Άγνωστο κενό ασφαλείας για 10 χρόνια σε Linux


Ο Νίκος Μαυρογιαννόπουλος developer της RedHat ανακάλυψε ένα κενό ασφαλείας που για 10 χρόνια δεν το είχε εντοπίσει κανένας. Το πρόβλημα δημιουργείτε από τις βιβλιοθήκες GnuTLS που μπορούν να αφήσουν κάποιον να εισβάλει στο σύστημα σου με την τεχνική Man in the middle.

Το πρόβλημα εντοπίστηκε και έχει ήδη κυκλοφορήσει patch. Σύντομα θα δούμε και αναβαθμισμενη έκδοση του libGnuTLS.

Δική μου γνώμη είναι πως για να υπάρχει ένα πρόβλημα τόσα χρόνια σημαίνει πως κανένας επίδοξος χάκερ δεν το ήξερε και άρα δεν έκανε χρήση του. Οπότε, τέλος καλό όλα καλά.

Και για να μην βιαστούν οι επιτήδειοι να πουν "ορίστε ούτε το linux είναι ασφαλές" θα πω πως ακόμα και με αυτό το κενό ασφαλείας το Linux ήταν πιο ασφαλές από τα windows για χρόνια και φυσικά θα εξακολουθήσει να είναι.

Πηγές:
http://threatpost.com/gnutls-bug-exposes-shortcomings-in-tls-test-suites/104678
http://www.linuxinside.gr/forum/9075/kai-omos-sovaro-keno-asfaleias-sto-linux-den-eihe-entopistei-gia-10-hronia

Κυριακή, 9 Μαρτίου 2014

300: Rise of an empire


Στις 6 Μαρτίου ξεκίνησε η προβολή του δευτέρου μέρους των 300. Εχθές λοιπόν μαζί με την παρέα μου αποφασίσαμε να τη δούμε.

Καταρχήν ο σκηνοθέτης δεν είναι ο Snyder όπως στους 300. Όμως το τελικό αποτέλεσμα δεν απογοητεύει. Διάβασα στο internet αρκετά σχόλια για τα εφέ και πως δεν είναι το ίδιο καλά με το πρώτο μέρος της σειράς. Προσωπικά δεν μπόρεσα να βρω μεγάλες διαφορές. Μια διαφορά που εγώ κατάφερα να εντοπίσω είναι πως στους χρωματισμούς της, το Rise of an empire, είναι περισσότερο σκοτεινό ενώ το 300 είχε περισσότερο φωτισμό.

Στο τομέα του stylized violence δεν νομίζω να έχει κανένας παράπονο. Υπάρχει άφθονο αίμα, τόσο πολύ μάλιστα που ακόμα και ο Δράκουλας θα γινόταν 120 κιλά με τόσο "φαγητό". Οι μάχες είναι πάρα πολύ καλά χορογραφημένες και τα πλάνα βοηθούν σε μεγάλο βαθμό να κατανοήσεις τι γίνεται.

Στο θέμα της ιστορίας δεν θα σταθώ στο πόσο πιστά ακολουθεί τα ιστορικά δεδομένα γιατί απλά δεν έχει βασιστεί στα ιστορικά δεδομένα. Όπως και το πρώτο είναι η κινηματογραφική μεταφορά του Comic book του Frank Miller το οποίο είναι εμπνευσμένο από την μάχη του Μαραθώνα. Οποιοσδήποτε πει "α, μα αυτό δεν έγινε έτσι, είναι ιστορικά ανακριβές" τότε είναι ένας μπαμπουίνος με μάπα βροντόσαυρου. Το time span της ταινίας εκτείνεται λίγο πριν την μάχη στο Μαραθώνα, κατά τη διάρκεια και μετά την μάχη του Μαραθώνα.

Ο ήρωας που οι περισσότεροι θα αγαπήσουμε (ή θα μισήσουμε) είναι ο Θεμιστοκλής. Ιδεαλιστής που προσπαθεί να ενώσει τους Έλληνες και να τους δώσει το κίνητρο να πολεμήσουν για την ελευθερία τους.

Ο βασικός κακός της ταινίας δεν είναι ο Ξέρξης όπως αρκετοί πιστεύουν. Ο βασικός κακός είναι γυναίκα και ακούει στο όνομα Αρτεμισία. Ελληνίδα με το μέρος των Περσών που αφιερώνει την ζωή της στην εκδίκηση της και στο μίσος της για τους Έλληνες.

Στην πρώτη ταινία όταν βγήκα από τον κινηματογράφο είχα την εντύπωση πως μπορούσα να κάνω τα πάντα αφού η μάχη και η συνολική αφοσίωση των Σπαρτιατών ήταν μια ψυχολογική ντόπα.  Εχθές δεν ένιωσα το ίδιο. Πολύ καλές μάχες, πολύ αίμα αλλά δεν φτάνει το ψυχολογικό pump που έδινε η πρώτη ταινία.

Ένα δεύτερο αρνητικό ήταν η σκηνή σεξ. Ο κινηματογράφος ήταν γεμάτος 15χρονα παιδάκια που με το που άρχισε να πέφτει η πούτσα ξεκίνησαν τις συνηθισμένες μαλακίες. Σε κάτι τέτοιες ταινίες δεν θες να δεις τσόντα θες να δεις σφαγές και τεστοστερόνη να ξεχειλίζει.

Σε γενικές γραμμές η ταινία είναι κατάλληλη για ένα απολαυστικό δυωράκι. Δυστυχώς αναγκάστηκα να την δω στην 3D αίθουσα του mall αφού όλες οι άλλες ήταν γεμάτες. Όχι ότι είδα και πολλές σκηνές που να αξίζουν το 3D gimmick (βασικά μόνο μία που πεταγόταν το αίμα μπροστά στην οθόνη) αλλά δεν είμαι και ο καταλληλότερος άνθρωπος για να μιλήσει γι αυτό. Πάντως όποιος αποφασίσει να δει την ταινία θα περάσει καλά!



Σάββατο, 8 Μαρτίου 2014

Φάρσα σε άστεγο: Κέρδισε το λαχείο


Να πω την αλήθεια όταν διάβασα το τίτλο του βίντεο ήθελα να κατεβάσω μερικά καντήλια. Νόμιζα πως θα συμπεριφερόντουσαν άσχημα σε έναν άστεγο και θα τον κορόιδευαν για την ευπιστία του. Όμως αφού είδα το βίντεο άλλαξα γνώμη (εν μέρη). Δείτε και θα καταλάβετε:



Φυσικά διαφωνώ με όλα αυτό το κολπάκι που κάναν σε στον άνθρωπο. Θα μπορούσαν απλά να του δώσουν τα λεφτά. Άλλα από την άλλη μεριά αυτή η δραματοποίηση της κατάστασης μας έδειξε την προσωπικότητα και το φιλότιμο ενός ανθρώπου που δεν είχε ποτέ τίποτα και δεν του έδωσε κανείς τίποτα. Χίλια δολάρια για έναν άστεγο είναι μια ολόκληρη περιουσία και αυτός με το που τα πήρε στα χέρια του θέλησε να τα μοιραστεί με τον ευεργέτη του. Δεν ξέρω πόσοι από εμάς θα κάναμε το ίδιο.

Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2014

Her...η ταινία


Πριν δύο μήνες περίπου έμαθα για μία ταινία που πρωταγωνιστεί ο Joaquin Phoenix και έχει να κάνει με έναν άνθρωπο που ερωτεύεται μια A.I.. Προχθές λοιπόν αποφάσισα να την δω.

Το στόρι της ταινίας έχει να κάνει με έναν άνδρα κοντά στα 40 που είναι σε διάσταση με την γυναίκα του και ζει μια μοναχική ζωή. Ο άνθρωπος αυτός έχει κολλήσει στο παρελθόν και τις ωραίες στιγμές που είχε ζήσει με την γυναίκα του η οποία του ζητάει επίμονα να υπογράψει τα χαρτιά του διαζυγίου. Στο κόσμο της ταινίας υπάρχει μια άνευ προηγουμένου τεχνολογική εξέλιξη αφού οι υπολογιστές είναι πραγματικοί υπηρέτες σου που σου διαβάζουν τα e-mails, παίζουν video games μαζί σου και άλλα τέτοια πικάντικα.

Μέσα σε αυτή την τεχνολογική ανάπτυξη υπάρχει και ένα software που σε ελεύθερη μετάφραση θα το λέγαμε "εξομοιώνει" την ανθρώπινη συμπεριφορά. Όσο υπάρχει σε λειτουργία μαθαίνει και συνεχίζει να εξελίσσεται ως προσωπικότητα. Ο ήρωας της ταινίας διαλέγει μια τέτοια σύντροφο και οι δύο τους ερωτεύονται.

Η ιστορία με κίνησε το ενδιαφέρον όταν την άκουσα και μου θύμισε μια παλιότερη ταινία που είχα δει με έναν υπολογιστή που ερωτεύεται έναν άνθρωπο. Το τελικό αποτέλεσμα αυτής της ταινίας όμως δεν μου άρεσε καθόλου. Μπορεί ο Phoenix να ήταν πολύ καλός στο ρόλο του, η Johansson να έπειθε για A.I. που σιγά σιγά μαθαίνει τον κόσμο αλλά η τελική γεύση της ταινίας δεν σου άφηνε τις καλύτερες αναμνήσεις. Σε πολλά σημεία γινόταν creepy (όπως για παράδειγμα στη σκηνή sex μεταξύ του A.I. και του ανθρώπου) και σε αντίθεση με άλλες παρόμοιες ταινίες ( Dan and the real girl ) δεν ήταν αστεία.

Κανένας από τους δύο χαρακτήρες τις ταινίας δεν μου έγιναν συμπαθείς. Ο μεν άνθρωπος ήταν το στερεότυπο του μοναχικού τύπου που το παίζει γλυκούλης, καλούλης και ρομαντικούλης  που είναι απογοητευμένος από τις γυναίκες και δεν μπορεί να ξεκολλήσει από το παρελθόν. Τον ελεύθερο του χρόνο παίζει το πουλάκι του στα ροζ τηλέφωνα και αφήνει ξαναμμένει την Olivia Wilde . Η δε A.I. είναι το κλασικό πουτανάκι που μαθαίνει το κόσμο και στη διάρκεια του παίρνει τα φύλλα, τα δέντρα και το δάσος ολόκληρο (ψηφιακά πάντα).

Αν κάποιος βέβαια ξεπεράσει τους αντιπαθέστατους ήρωες της ταινίας ίσως μπορέσει να δει κάτι καλό. Η ταινία έχει να κάνει με τον έρωτα και με το τι είναι σκέψη, ελεύθερη βούληση και επιλογή. Σε αυτό το τομέα η ταινία έχει πολλά θέματα συζήτησης και είναι το μοναδικό δυνατό της σημείο.
Τις απόψεις μου για αυτά τα θέματα ίσως τις αναπτύξω σε επόμενο post. Σε αυτό το post ήθελα μόνο να γράψω εν συντομία την άποψη μου για την ταινία. Το 8.2 του IMDB είναι πολύ μεγάλο γι αυτή την ταινία. Το οξύμωρο "ωραία υποκριτική αλλά αντιπαθέστατοι χαρακτήρες". Και τέλος πολλές creepy σκηνές. Εγώ πάντως δεν την προτείνω εκτός αν μπορέσει κάποιος να ταυτιστεί με τον ήρωα.

Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014

NSA και GCHQ υπέκλεπταν φωτογραφίες από υπολογιστές χρηστών του Yahoo!


Φυσικά και ξέρουμε όλοι πως παρακολουθούμαστε συνεχώς. Το ίντερνετ παρακολουθείται, οι τηλεφωνικές επικοινωνίες παρακολουθούνται, ακόμα ίσως και η "κλασική" αλληλογραφία να παρακολουθείται. Υπάρχουν βέβαια και οι αφελείς που πιστεύουν πως επειδή δεν είναι εγκληματίες δεν τους παρακολουθεί κανένας. Για να δούμε όμως τι συμβαίνει στην πραγματικότητα.

Πρόσφατα λοιπόν βγήκε στην δημοσιότητα μια συνεργασία που είχαν η βρετανική μυστική υπηρεσία
GCHQ με την αμερικανική NSA με την οποία είχαν αναπτύξει το πρόγραμμα "οπτικό νεύρο". Με το πρόγραμμα αυτό λοιπόν μπορούσαν να συγκεντρώσουν φωτογραφίες από βιντεοκλήσεις χρηστών του Yahoo! ανεξάρτητα αν ήταν ύποπτοι για παράνομες δραστηριότητες ή όχι.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα οι περισσότερες από αυτές τις φωτογραφίες που συγκέντρωναν οι δύο αυτές καλοκάγαθες υπηρεσίες αφορούσαν επικοινωνίες με σεξουαλικό περιεχόμενο. Γιατί το να τον παίζεις στο internet έχει μεγάλη σημασία για την ασφάλεια των Αμερικανών και των Βρετανών.

Η Yahoo! δήλωσε πως δεν γνώριζε τίποτα για το γεγονός (και καλά) και ότι θα προσπαθήσει να διαφυλάξει τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών της.

Κι αυτή την είδηση την έδωσε ο Σνόουντεν, ο άνθρωπος που μας λέει εδώ και περίπου έναν χρόνο τα αυτονόητα. Φυσικά και μας παρακολουθούν, αιώνες τώρα. Δεν περίμεναν την ψηφιακή εποχή για να το κάνουν. Απλά τώρα μπορούν να αναπτύξουν έναν αλγόριθμο και να το κάνουν πιο εύκολα. Δεν ξέρω πόσοι νομίζουν πως τα προσωπικά τους δεδομένα είναι είναι ασφαλή.  Εγώ πάντως σε κάθε μου ενέργεια στο Ιντερνετ ξέρω ότι παρακολουθούμαι.

Τα στοιχεία που δίνω στο Ιντερνετ είναι στοιχεία που θα έδινα έτσι κι αλλιώς. Τα ανεβάζω στο ίντερνετ γιατί θέλω να βρεθούν. Αυτά που δεν θέλω να βρεθούν / διαβαστούν / προβληθούν τα κρατάω στο προσωπικό μου υπολογιστή ή ακόμα καλύτερα στη μνήμη μου.

Βέβαια το πρόβλημα δεν είναι στο τι ανεβάζει ο καθένας στο ίντερνετ. Το πρόβλημα είναι ότι οι μεγάλες κυβερνήσεις  σε συνεργασία με τις εταιρίες βαδίζουν προς την υλοποίηση μιας Οργουελικής Ωκεανίας που θα ελέγχεται η κάθε μας κίνηση αν συνάδει με τα θελήματα της κυβέρνησης. Αυτό είναι το πιο τρομακτικό και όσο κι αν κάποιοι να  προσπαθούν να πνίξουν το λόγο των συνομοσιολόγων (εντάξει κάποιες από τις θεωρίες συνωμοσίας είναι γελοίες βέβαια) είναι ολοφάνερο πως βαδίζουμε σε παγκόσμια δικτατορία δύο ή τριών κυβερνήσεων.

Πηγές:
http://topontiki.gr/article/68717
http://www.theguardian.com/

Σάββατο, 1 Μαρτίου 2014

Στο δρόμο του οικονομικότερου....smartphone


Πριν γίνω google bitch ήμουν από τους τυχερούς που είχαν μάθει για τα προϊόντα της  Mozilla και έκανα χρήση τους καθημερινά. Όταν φυσικά η google έφτιαξε τον δικό της browser και τελειοποίησε το gmail όλα τα προϊόντα της Mozilla μπήκαν σε δεύτερη μοίρα.

Δεν ξέρω πόσοι μπορεί να γνωρίζουν για το FirefoxOS, ένα λειτουργικό σύστημα για κινητά, όπως δηλαδή το Android. Η βάση και στο FirefoxOS είναι linux-kernel και φυσικά open source. Κυκλοφόρησε αν θυμάμαι καλά για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον Απρίλιο.

Σήμερα λοιπόν διάβασα πως η Mozilla προσπαθεί να φτιάξει ένα κινητό (smartphone φυσικά) το οποίο θα κοστίζει 25$ και θα έχει όλες τις δυνατότητες ενός ακριβού smartphone (για λόγους ευθιξίας θα το ονομάζω από εδώ και πέρα "μοντέρνο κινητό" αφού η λέξη και μόνο smartphone μου φέρνει αναγούλα). Έτσι λοιπόν το νέο αυτό μοντέρνο κινητό θα έχει οθόνη αφής 3,5 ιντσών, bluetooth, Wi-Fi, κάμερα και ραδιόφωνο.

Πως θα τα πετύχει όλα αυτά όμως; Επίσημα έχει συνάψει μια συνεργασία με την Spreadtrum ώστε να κάνει χρήση του chipset SC8621. Εγώ πάλι πιστεύω ότι κάνουν συμφωνία με το διάβολο ή μάθανε κανένα ξόρκι από τον Elminster.

Όπως και να έχει αυτά είναι καλά νέα αφού περισσότερος κόσμος θα έχει πρόσβαση σε μία τεχνολογία που για πολλούς είναι απλησίαστη εξαιτίας της υψηλής τιμής των μοντέρνων κινητών.

Παρακάτω υπάρχει ένα Review ώστε να πάρετε μια γεύση του FirefoxOS