Σάββατο, 2 Ιουνίου 2012

Απλές σκέψεις

Και εκεί που πιστεύεις ότι έχεις καταφέρει να αποβάλεις ανόητα συναισθήματα που στο παρελθόν σε έχουν πικράνει βρίσκεις τον εαυτό σου και πάλι απέναντι τους. Την ιστορία την έχεις δει ξανά και είναι ο καιρός να αποδείξεις οτι έμαθες απο τα λάθη του παρελθόντος και να είσαι περισσότερο προσεχτικός.

Όμως ποσο ευκολο είναι να χαλιναγωγήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό αφού αυτό το συναίσθημα είναι που σε έφερε σε αυτό το σημείο. Άν ήξερες τον τρόπο θα το είχες κάνει και παλιότερα. Αρχίζεις λοιπόν να πολεμάς τον ίδιο σου τον εαυτό - μάταια ίσως - και να χάνεις και να κερδίζεις τον ελεγχο ξανά και ξανά σαν να παίζει ένα παιχνίδι η μοίρα εναντίον σου.

Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

Φαντάσματα, ύαινες και τιτάνες

- Ανόητε! Βρίσκεσαι και πάλι εδώ για να ζητήσεις τις συμβουλές μου ενώ σε είχα προειδοποιήσει. Νόμιζες ότι πέρασε ο κίνδυνος. Επαναπαύτηκες στην γαλήνη της μοναξιάς όμως εγώ το είχα προβλέψει.
Τα φαντάσματα του παρελθόντος αν δεν πετύχουν τον στόχο τους τότε κρύβονται για λίγο σε διάφορες κρυψώνες που ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί να προβλέψει. Τότε εσύ πέφτεις στην παγίδα τους και ρίχνεις τις άμυνες σου, ξεχνάς το παρελθόν και αφήνεσαι ξανά στις ηδονές της ζωής.
- Μα ήμουν προσεχτικός...
- Όχι! Βαυκαλιζόσουν και έλεγες ψέματα στον ίδιο σου τον εαυτό πως φυλάγεσαι. Όμως γνώριζες πως δεν νίκησες ποτέ τα φαντάσματα του παρελθόντος και παρολαυτα έριξες τις άμυνες σου. Αυτό ήταν το σχέδιο τους απο την αρχή...Γιατί τώρα που επέστρεψαν είναι δυναμωμένα και έχουν μεταμορφωθεί σε ύαινες που αδημονούν την κατάλληλη στιγμή για να σου σπάσουν τα κόκαλα και να κουβαλήσουν το κουφάρι σου γεμάτες καμάρι στη ζούγκλα.
- Θα πολεμήσω...
- Μόνο αυτό σου μένει να κάνεις. Είναι δύσκολη η μάχη γιατί σε πιάσαν εξαπίνης. Θέλει μεγάλο ψυχικό σθένος για να της αντιμετωπίσεις. Άλλα ακόμα και αν νικήσεις πρέπει να αναμένεις το τρίτο χτύπημα, το πιο δυνατό. Ελάχιστοι άνθρωποι κατάφεραν τόσο μεγάλη νίκη. Γιατί οι ύαινες αν αποτύχουν θα γίνουν τιτάνες και θα σε τσακίσουν πριν προλάβεις να αντιδράσεις. Οι περισσότεροι που τους αντιμετώπισαν βρέθηκαν είτε αυτόχειρες με μία σφαίρα στο κεφάλι είτε ξαπλωμένοι σε κάποιο πεζοδρόμιο βουτηγμένη στο αίμα τους που απλώθηκε από την σύγκρουσή τους.
- Φοβάμαι!
- Πρέπει να φοβάσαι γιατί μέσα από τον φόβο γεννιούνται οι γενναίοι άνδρες. Ο φόβος πρέπει να γίνει το όπλο σου

Και με αυτά τα λόγια ο συμβουλάτορας έγινε αυλός και άχρωμος ξανά όπως και πριν...

Κυριακή, 6 Μαΐου 2012

Εκλογές 2012


Εκλογές 2012 λοιπόν. Κάποιοι το θεωρούν γιορτή της Δημοκρατίας, άλλοι περιμένουν την γιορτή του κόμματος τους το το βράδυ των αποτελεσμάτων και τέλος ορισμένοι το θεωρούν ευκαιρία να πάνε στη γενέτηρά τους. Απ' την δικιά μου σκοπιά είναι η μοναδική ευκαιρία στον Έλληνα πολίτη, όπως έχουν τα πράγματά αυτήν την στιγμή, όχι μόνο να πει την γνώμη του (έτσι κι αλλιώς συνταγματικά μπορούμε να πούμε ελεύθερα την γνώμη μας οποιαδήποτε στιγμή) αλλά και να ακουστεί στην πράξη.

Με την γενικότερη κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα τον τελευταίο καιρό λόγω του μνημονίου και των σκανδάλων βουλευτών μεγάλων κομμάτων θα περιμένει κανείς τα δύο μεγάλα κόμματα Π.Α.Σ.Ο.Κ. Και Ν.Δ. Να μην έχουν την μεγάλη αποδοχή του κόσμου όπως στο παρελθόν.
Παρόλ' αυτά πιστεύω πως ξανά αυτά τα 2 κόμματα θα έχουν την μερίδα του λέοντος και σε αυτές τις εκλογές. Ο λόγος είναι απλός. Πιστεύω λοιπόν ότι ο κόσμος των 2 κομμάτων χωρίζεται σε 3 κατηγορίες. Είναι αυτοί που ακολουθάν ένα κόμμα όπως ένας φίλαθλος ακολουθεί πιστά την ομάδα του ανεξάρτητα αν η ομάδα του είναι καλή ή κακή στον αγωνιστικό χώρο, αυτοί που πιστεύουν ότι πραγματικά τα “νέα” πρόσωπα στην ηγεσία ενός κόμματος θα φέρουν αλλαγή και αυτοί που ψηφίζουν από κάποιο αρρωστημένο συνήθειο, που τους δασκάλεψε κάποιος άλλος που κλίνει πολιτικά σε ένα από τα δύο κόμματα ή που απλά δεν έχει ιδέα τι θα ψηφίσει (αυτή η τελευταία κατηγορία είναι ένα μείγμα από ανθρώπους που δεν τους ενδιαφέρει η πολιτική και ιδιαίτερα).

Στα αριστερά κόμματα τα πράγματα είναι μπερδεμένα με τις δημοσκοπήσεις να δίνουν προβάδισμα στον ΣΥΡΙΖΑ. Προσωπικά κανένα αριστερό κόμμα δεν με έπεισε (όλα στην τελική είναι θέμα επιχειρημάτων και πειθούς).

Τέλος έχουμε τα δύο ακροδεξιά κόμματα με την Χρυσή Αυγή να προηγείται (ναι αυτοί που καταδικάζουν τα εγκλήματα του Χίτλερ και παράλληλα γράφουν Heil Hitler) του ΛΑΟΣ.

Α! Ξέχασα να αναφέρω και το ΚΚΕ το οποίο κατά την Α. Παπαρήγα δεν είναι αριστερό κόμμα αλλά κομμουνιστικό όπως είχε πει στο ραδιόφωνο χωρίς να εξηγήσει τι εννοεί. Ωραία τα λόγια άλλα η κατάσταση χρειάζεται πράξεις και ανθρώπους να είναι έτοιμοι να δώσουν στον λαό.

Εγώ λοιπόν ψήφησα κατά την γνώμη μου το πιο ακίνδυνο κόμμα, αφού αμφιβάλω αν θα μαζέψει αρκετά κουκιά για να μπει στη βουλή, και το μόνο κόμμα που θα μπορούσε να αντιπροσωπεύσει την άποψή μου στο Ελληνικό κοινοβούλιο. Κόμμα Ελλήνων Πειρατών. Για όποιον δεν τους γνωρίζει ας επισκεφτεί την ιστοσελίδα τους και να διαβάσει τις θέσεις τους.


Ομολογώ ότι βρισκόμουν πολύ κοντά στην άποψη να μην ψηφίσω καθόλου. Αυτό που άλλαξε την άποψη μου ήταν αφενός η ύπαρξη ενός κόμματος που συμφωνώ και αφετέρου τα μεγάλα ποσοστά της Χρυσής Αυγής (το γιατί μπορώ να το αναλύσω επί προσωπικής συζήτησης σε όποιον μου το ζητήσει).

Καλά αποτελέσματα λοιπόν και ας ελπίζουμε πως θα αλλάξει κάτι στο μέλλον μετά από αυτές τις εκλογές...αν και αμφιβάλω...  

Τρίτη, 1 Μαΐου 2012

The Dark Knight Rises - Trailer

Αν και με απασχολούν πολλά τον τελευταίο καιρό ( εκλογές, το περιστατικό με την ιερόδουλη κ.λ.π.)θα εστιάσω σε κάτι κάπως ανάλαφρο. Το νέο trailer της ταινίας The Dark Knight Rises κυκλοφορεί στο ιντερνετ.



Είμαι φαν του Μπατμαν καθώς και του σκηνοθέτη Κριστοφερ Νόλαν. Στα 2 προηγούμενα είχε κάνει πολύ καλή δουλειά και περιμένω να κλείσει την τριλογία το ίδιο καλά. Ο Bane (Tom Hardy) , όπως μπορεί κάποιος να δει από το trailer , είναι εκτός από πολύ δυνατός και πολύ έξυπνος όπως ακριβώς δηλαδή είναι και στα κομιξ. Καμία σχέση λοιπόν με την Σουμαχερική εκδοχή του πριν μερικά χρόνια. Φαίνεται να είναι ο πιο δύσκολος αντίπαλος της τριλογίας αφού από το trailer μπορούμε να υποθέσουμε ότι γνωρίζει την ταυτότητα του Μπατμαν και τον χτυπάει εκέι ακριβώς.

Η Κατγούμαν (Anne Hathaway)  είναι αρκετά σέξι και από το trailer δεν μπορώ να πω ότι μπορώ να προσδιορίσω τον ρόλο της. Ίσως είναι κακή, ίσως καλή ή απλά αλλάζει ταμπλό κάπου στο μέσω της ταινίας.

Σύμφωνα λοιπόν με το imdb η ταινία θα έρθει στην Ελλάδα 23 Αυγούστου και μέχρι τότε απλά θα πλάθω υποθέσεις για την ταινία στο μυαλό μου.

Σάββατο, 21 Απριλίου 2012

Αναρρίχηση

Στους πρόποδες του κόσμου βρέθηκα κι εγώ όταν γεννήθηκα περιμένοντας υπομονετικά την σειρά μου για να σκαρφαλώσω. Στο ενδιάμεσο παρακολούθησα την προσπάθεια άλλων ανθρώπων να σκαρφαλώσουν άλλοι με επιτυχία και άλλοι όχι. Όλοι όμως είχαν τα σημάδια από την προσπάθεια πάνω τους. Σκισμένα ρούχα και σάρκα, σπασμένα κόκαλα, πληγές που δεν προλάβαιναν να κλείσουν και άνοιγαν καινούριες και φυσικά κούραση.

Κάποιοι τα παρατούσαν. Άλλοι συνέχιζαν μέχρι να εξαντλήσουν κάθε γραμμάριο της δύναμης τους. Μέσα όμως σε όλους εμάς που περιμέναμε την σειρά μας υπήρχαν και κάποιοι που αντί να περιμένουν μαζί μας φυτρώναν από το πουθενά στις πιο προνομιούχες θέσεις. Άλλοι πάλι σαν από θαύμα βρίσκαν μονοπάτια που κάναν την αναρρίχηση τους ακόμα ευκολότερη. Όλοι αυτοί χλεύαζαν εμάς που περιμέναμε αλλά κυρίως χλεύαζαν αυτούς που αποτύγχαναν είτε λόγο εξαντλήσεως είτε λόγο παραίτησης.

Σαν ήρθε λοιπόν και η δική μου ώρα και λίγο πριν γραπωθώ από την πρώτη πέτρα που προεξείχε σκέφτηκα “Δεν πρέπει να τα παρατήσω ακόμα και αν δεν έχω άλλη δύναμη να προχωρήσω.” Έτσι λοιπόν άρχισα να πετιέμαι από βράχο σε βράχο με μεγάλη ταχύτητα στην αρχή όντας ξεκούραστος μα όσο ανέβαινα οι βράχοι που είχα για να πιαστώ λιγόστευαν και μίκραιναν. Μάλιστα έγιναν τόσο μικροί που μόνο με το ένα δάχτυλο πιανόμουν απ' αυτούς. Και παρότι η κούραση είχε αρχίσει να με καταβάλει εγώ συνέχιζα παίρνοντας δύναμη από την ίδια την κούραση. Όσο κουραζόμουν τόσο δυνάμωνα.

Αφού λοιπόν η κούραση δεν μπορούσε να με σταματήσει βάλθηκαν να το κάνουν κάποιοι από αυτούς που προηγούνταν από μένα. Κάθε φορά που πλησίαζα κάποιον αυτός με κλωτσούσε και με έσπρωχνε για να χάσω την ισορροπία μου και να πέσω. Άλλοι λίγο πιο πάνω μού πετούσαν βράχους για να με τραυματίσουν και να παραιτηθώ. Και μπορώ να πω πως θα τα κατάφερναν αν δεν μου ζητούσε βοήθεια ένας άλλος αναρριχητής που θα έπεφτε αν δεν τον σήκωνα εγώ.

Γίναμε φίλοι με αυτόν τον άγνωστο και συνεχίσαμε μαζί την αναρρίχηση. Μέχρι που κάποια στιγμή κουράστηκε ο σύντροφος μου και σταμάτησε. Από τότε βρήκα κι άλλους με τους οποίους ανεβήκαμε μαζί κάνοντας παρέα ο ένας στον άλλον. Κάποιοι τα παρατούσαν, άλλοι άλλαζαν διαδρομή και άλλοι απλά ήθελαν να μου κλέψουν προμήθειες.

Κάθε φορά που η θέληση μου ατσάλωνε κάποιο καινούριο εμπόδιο ορθωνόταν μπροστά μου με αποτέλεσμα να με κουράσει πνευματικά. Αυτή η κούραση ήταν η χειρότερη. Πολλές φορές σκέφτηκα πόσο ευκολότερο θα ήταν αν απλά άφηνα τον εαυτό μου να πέσει στο κενό από το σημείο που βρισκόμουν. Όμως δεν ήθελα να απογοητεύσω όλους αυτούς που βοήθησα και με βοήθησαν και έτσι έσφιγγα τα δόντια και προχωρούσα.

Όταν κάποια στιγμή πλησίαζα στις παρυφές του κόσμου – έτσι πίστευα τουλάχιστον – είχα αρχίσει να στεναχωριέμαι. Τόσο καιρό είχα μάθει να σκαρφαλώνω. Τώρα θα έφτανα στο τέλος και το αύριο δεν θα είχε αξία για μένα. Δεν θα είχα πια σκοπό. Όμως σαν μια υπέρτατη δύναμη να άκουσε την φωνή αφού με το που άγγιξε το χέρι μου την τελευταία πέτρα που υπήρχε εμφανίστηκε από το πουθενά πολλοί ακόμα κακοτράχαλοι γκρεμοί. Ήταν τόσοι πολλοί που το να επιλέξω κάποιον απ αυτούς μου έφερνε πονοκέφαλο. Κι όμως αυτό ήταν το καλύτερο σημείο του κόσμου. Είχα μπροστά μου όλους τους γκρεμούς και εγώ θα επέλεγα σε ποιόν θα σκαρφαλώσω. Δεν βιάστηκα να επιλέξω αλλά στάθηκα να απολαύσω το καλύτερο μέρος της μέχρι τότε διαδρομής μου και να φανταστώ τις νέες μου περιπέτειες...

Pidgin




Μπορείτε να κάνετε subscribe στο κανάλι της παρουσιάστριας για να ενημερώνεστε για όλα τα σχετικά Open Source προγράμματα.
nixiedoeslinux

Κυριακή, 15 Απριλίου 2012

Σκελετός


Το σημερινό βράδυ θυμίζει κάτι από τα παλιά. Εγώ κάθομαι στην καρέκλα κοντά στον υπολογιστή μου και απέναντι μου ο γνωστός σκελετός που με είχε επισκεφθεί πολλές φορές κατά το παρελθόν σε παρόμοιες καταστάσεις. Ατάραχος και ψυχρός με ένα τσιγάρο στο χέρι και τα σκελετωμένα του πόδια σταυρωμένα περιμένει να του μιλήσω με στωική υπομονή.
"Ήρθες πάλι;" του είπα κάπως απρόθυμα.
"Πάντα εδώ είμαι. Δεν έφυγα ποτέ"
"Δεν έχω να σου πω τίποτα σήμερα" του είπα υποκρινόμενος ότι δεν συμβαίνει τίποτα. Όμως αυτός με ήξερε καλά. Ήξερε ότι είχα να του πω πολλά.
Έσβησε το τσιγάρο του στο τασάκι και με τεράστια αυτοπεποιθηση μου είπε
"Σε ακούω"
"Τίποτα, πραγματικά τίποτα...Αλλά να...βλέπεις δεν έχει φύγει ποτέ απο μέσα μου. Και σήμερα την είδα ξανά."
Ο σκελετός σηκώθηκε, έβαλε ένα ποτήρι ουίσκι και μου το προσέφερε.
"Πιες ένα. Θα σου κάνει καλό"
Εγω διστακτικά στην αρχή έπιασα το ποτήρι όμως με το που έφτασε στο στόμα μου το υγρό εξαφανίστηκε. Πράγματι είχε δίκιο. Ένιωσα καλύτερα.
'Ήμουν έτοιμος να του ζητήσω άλλο ένα όταν μου είπε "Ένα μόνο αρκεί για σήμερα."
"Τι είναι αυτό που σε κάνει να την κρατάς ακόμα μέσα σου με τον ίδιο τρόπο που την κρατούσες πριν κάποια χρόνια;" με ρώτησε.
Θα ορκιζόμουν ότι πριν μου κάνει την ερώτηση ήξερα τι θα του απαντούσα όμως εκείνη την στιγμή καμία απάντηση δεν μου φαινόταν αρκετά σωστή.
Ψέλλισα ένα κοινότυπο "Δεν ξέρω" και ένιωσα το κενό της άγνοιας μου να με συνεπαίρνει.
"Εσείς οι άνθρωποι ποτέ δεν ξέρετε. Γι αυτό φωνάζεται εμάς του σκελετούς για να σας βοηθήσουμε. Όμως κι εμείς είμαστε ένα παροδικό παυσίπονο."

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Επιθυμίες

Ξυπνάς κάθε πρωί και κοιτάς εναν καθρέφτη για να ορίσεις τον εαυτό σου ανάμεσα σε άλλους αντικατοπτρισμούς Κλείνεις λοιπόν σε αυτόν τον ορισμό όλες σου τις επιθυμίες και τα όνειρα, όλες τις ντροπιαστικές πράξεις του παρελθόντος άλλα και αυτές που ετοιμάζεσαι να κάνεις και ξεκινάς τη μέρα σου με ένα ψεύτικο χαμόγελο για να ξεγελάσεις τους άλλους αλλά κυρίως τον εαυτό σου.

Έτσι λοιπόν αγόγγυστα το βάρος των επιθυμιών σου το κουβαλάς από δω και από κει κρυμμένο σε μανδύες που ο άνθρωπος επινόησε για να ορίσει την ύπαρξή του. Όμως ποιος είσαι;

Μήπως είσαι αυτός που ζητάει τσιγάρα στο περίπτερο ή εκείνος που επιλέγει στο εστιατόριο το φαγητό του. Ξυπνάς από το λήθαργο και δεν βλέπεις κανέναν μέσα σου. Δεν υπάρχεις. Η υπόσταση σου έχει εξαφανιστεί γιατί ο καθένας βλέπει σε σένα κάτι διαφορετικό και εσύ απεγνωσμένα προσπαθείς να ορίσεις ακόμα τον εαυτό σου ανάμεσα τους.

Βγαίνεις έξω, μεθάς και ανταλλάσσεις παλιές ιστορίες από το στρατό ή παλιούς έρωτες. Όμως ποτέ δεν λες αυτό που θες να πεις αλλά λόγια που οι άλλοι θέλουν να ακούσουν.
Οι επιθυμίες σου έχουν εξαφανιστεί.

Όχι μην φοβάσαι. Δεν εξαφανίστηκαν. Υπάρχουν ακόμα. Το βάρος υπάρχει ακόμα μα σε βαραίνει περισσότερο το βράδυ που γυρνάς στο σπίτι. Χωρίς αυτές δεν θα ήξερες ποιος είσαι. Χωρίς αυτές να σκεπάζουν τα όνειρα σου δεν θα υπήρχες.

Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

Βροχή

Ήρθε σήμερα η βροχή για να θυμίσει στον ήλιο ότι δεν είναι μόνος του.
Όταν λοιπόν άρχισε να βρέχει έκλεισα όλα τα φώτα του δωματίου μου ακόμα
και εκείνα τα μικρά λαμπάκια που προδίδουν την ζωή των ηλεκτρονικών συσκευών
και ξάπλωσα στο κρεβάτι και χοροπηδούσα μέσα στο μυαλό μου πότε στο ένα και
πότε στο άλλο θέμα

Είχα καιρό να βρω χρόνο να το κάνω αυτό. Να σταματήσω να σκέφτομαι με βήματα
ορθά και να αρχίσω τα χοροπηδητά όπως έκανα παιδί. Το μυαλό μου όμως σταμάτησε
σε μία σκέψη. Σε αυτήν που σταμάτησε και πριν μερικά χρόνια. Φοβήθηκα λοιπόν
πως η κατάθλιψη θα ερχόταν ξανά αν συνέχιζα αυτή τη σκέψη και προσπάθησα να
πηδήξω σε άλλο κλαράκι...Όμως όλα τα κλαράκια από εκείνη την στιγμή και μετά
είχαν το ίδιο σχήμα, το ίδιο άρωμα και την ίδια γεύση στο στόμα μου.

Παραδόθηκα λοιπόν κι εγώ σε αυτήν την επικίνδυνη σκέψη μιας και ξέρω πως θα
με ακολουθεί για πάντα. Ομολογώ πως ξαφνιάστηκα όταν αντιλήφθηκα ότι δεν είχε
αλλάξει τίποτα...

Ναι ξέρω...από τότε το αίμα μου έχει μπολιαστεί με αρκετό αλκοόλ και διάφορα
άλλα που βοηθούν το μυαλό να ανασταίνεται όποτε το χρειάζεται όμως η "σκέψη"
ήταν ακριβώς η ίδια. Η μελωδία της βροχής με κρατούσε στη "σκέψη" και εγώ
όπως ο εθισμένος σε βλαβερές ουσίες που το ξέρει ότι του κάνουν κακό όμως
συνεχίζει να τις καταναλώνει συνέχιζα να ζω στη "σκέψη".

Ξέρω πως η "σκέψη" έχει τελειώσει όμως τι θα ήταν μια ζωή χωρίς την επικίνδυνη
μα γλυκιά "σκέψη"

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

Χρυσή Αυγή στη βουλή

Διάβασα μόλις πριν λίγο ότι το κόμμα της Χρυσής Αυγής κερδίζει δημοτικότητα στα γκάλοπ...

Το γεγονός αυτό με τρομάζει γιατί

1) Ο κόσμος δεν ξέρει ποια είναι η χρυσή αυγή, τι έχει κάνει στο παρελθόν

2) Ο κόσμος θεωρεί ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχει αυτή την στιγμή η Ελλάδα είναι οι παράνομοι μετανάστες.

Το πρώτο προδίδει πόσο ανενημέρωτος είναι ο Ελληνικός λαός ή απλά είναι αυτό που λένε πολύ σε περιόδους κρίσης με την άγνοια που τους χαρακτηρίζει " μόνο η χούντα θα μας σώσει" και άλλα χουντολαγνικά ευφυολογήματα

Το δεύτερό είναι πως ξεχνάμε ότι και εμείς ως Έλληνες μεταναστευσαμε και πήγαμε σε άλλες χώρες πριν κάποια χρόνια...με ότι παρελκόμενο μπορεί να έχει αυτό.

Αυτό που με τρομάζει περισσότερο απ' όλα βέβαια είναι η ευκολία του κόσμου να επιτρέψει ένα τόσο "φιλελεύθερο" κόμμα να μπει στη βουλή γιατί πιστεύει ότι θα τους σώσει...

"Αυτός που θυσιάζει την ελευθερία του για χάρη της ασφάλειας δεν είναι άξιος να έχει ούτε το ένα ούτε το άλλο"