Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

Unix vs Linux



Τι είναι το Unix; Πότε ξεκίνησε και γιατί; Τι διαφορά έχει από το Linux; Πόσες διαφορετικές εκδοχές υπάρχουν για το Unix; Όλα αυτά τα ερωτήματα τα απαντάει ο Gary ώστε να καταλάβουμε και να μάθουμε την ιστορία και τις διαφορές αυτών των δύο σημαντικών λειτουργικών συστημάτων.

Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

Ο πλανήτης δεν έχει ανάγκη από περισσότερους ανθρώπους αλλά από ποιοτικότερους



Από την παιδική ηλικία σε βάζουν στην λογική του αυξάνεστε και πληθύνεστε. Η κοινωνική νόρμα απαιτεί να έχεις κάνει τουλάχιστον ένα παιδί μέχρι να πεθάνεις. Μάλιστα έχω ακούσει από ζευγάρια να λένε πως θα ήθελαν να έχουν δικό τους παιδί, με δικό τους DNA αντί να υιοθετήσουν ένα παιδί γιατί το υιοθετημένο δεν θα είναι δικό τους.

Αν τώρα κάποιος, για παράδειγμα εγώ, πω στο κόσμο πως το ανθρώπινο είδος δεν έχει ανάγκη από περισσότερους ανθρώπους αλλά από ποιοτικότερος κινδυνεύω να φάω ξύλο όπως ο Μπουτάρης επειδή τόλμησα να πω το αυτονόητο. Λοιπόν κυρίες και κύριοι, θα ήταν καλό για το ανθρώπινο είδος αν σταματούσατε να κάνετε παιδιά και να προτιμούσατε να μεγαλώσετε παιδιά που είχαν την ατυχία να μην έχουν γονείς. Να τα μεγαλώσετε και να τους δώσετε την κατάλληλη παιδεία ώστε να κάνουμε έναν καλύτερο κόσμο.

Η αλήθεια είναι πως το ανθρώπινο είδος θα πρέπει να μειωθεί. Λίγο η επιστήμη και λίγο οι καλύτερες συνθήκες ζωής (φαγητό, νερό κλπ) έχουν κάνει το ανθρώπινο είδος κυρίαρχο όχι μόνο σαν πνευματικά έναντι των υπολοίπων μορφών ζωής αλλά και σαν πληθυσμό. Σε λίγο δεν θα έχουμε την δυνατότητα να δώσουμε φαγητό στους ανθρώπους που ζουν πάνω σε αυτόν τον πλανήτη. Αν βέβαια προλάβουμε να αυξήσουμε το είδος μας τόσο.

Γιατί στις περισσότερες περιπτώσεις των οικογενειών που έχουν πολλά παιδιά, σπάνια θα βρεις ανθρώπους που να έχουν τόσο την οικονομική δυνατότητα να μεγαλώσουν πολλά παιδιά όσο και την κατάλληλη παιδεία που χρειάζεται ώστε να την μεταλαμπαδεύσουν στους απογόνους τους. Συνεπώς ο αριθμός των ανθρώπων που δεν μπορεί να ελέγχει τα κατώτερα συναισθήματα του είναι πολλαπλάσιος των ανθρώπων που έχουν εκπαιδευτεί να βάζουν την λογική πάνω από το συναίσθημα.

Αν κάποιος έχει δει την ταινία Idiocracy είναι αυτό ακριβώς. Στην αρχή της ταινίας, βλέπουμε έναν κόσμο πως εξ' αιτίας της αυξήσεις του απαίδευτου πληθυσμού φτάνουμε να θεωρούμε αρχηγό του χωριού τον λιγότερο βλάκα και όχι τον εξυπνότερο.


Μπορεί αυτή η σκέψη να φέρνει συνειρμικά Χίτλερ και Νεοναζί όμως καμία σχέση δεν έχει με αυτό. Αν θέλουμε το ανθρώπινο είδος να καταφέρει να ζήσει καλύτερα και να αναπτύξει ακόμα καλύτερο πολιτισμό θα πρέπει όχι απλά να μειωθούμε αλλά προφανώς και να μορφωθούμε. Να κατανοήσουμε πως πρέπει να ζούμε σε μια οργανωμένη πολιτεία και τι σημαίνει να σέβεσαι τον γείτονα σου.

Δεν λέω φυσικά αύριο να πάρουμε ένα όπλο και να θερίσουμε όποιον δεν μας αρέσει όμως το να αλλάξουμε νοοτροπία σε σχέση με το αν το παιδί μας θα είναι γνήσιος απόγονος μας ή απλά ένα παιδί που είχε την ατυχία να γεννηθεί χωρίς γονείς.

Και εδώ έχουμε και την υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια. Δεν έχω αντίρρηση ομόφυλα ζευγάρια να μπορούν να υιοθετούν αρκεί να καταλάβουν πως το πρώτο "χαρμάνι" αυτών των περιπτώσεων θα δεινοπαθήσει. Γιατί μπορεί οι μεμονωμένες περιπτώσεις να κατανοούν πως η υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια μας πάει ένα βήμα πιο μπροστά, αλλά το μεγαλύτερο ποσοστό ακόμα δεν μπορεί να το δεχθεί.

Όπως όμως και σε κάθε καινοτομία, σε κάθε τι που αλλάζει τους κανόνες, υπάρχει η περίοδος προσαρμογής. Ας ελπίζουμε λοιπόν σε ένα καλύτερο κόσμο για το ανθρώπινο είδος.

Αφορμή για αυτό το post ήταν το παρακάτω video:


Τρίτη, 22 Μαΐου 2018

Η Μητέρα της βίας είναι η ίδια η βία



Πιστεύω πως η βία είναι το εργαλείο που μπορεί να σε οδηγήσει στην ελευθερία σου. Όμως, όπως κάθε εργαλείο πρέπει να χρησιμοποιηθεί σωστά και την κατάλληλη χρονική στιγμή, διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος να τραυματιστείς εσύ αλλά να κάνεις κακό και σε όλους τους άλλους που είναι κοντά σου. Επίσης, δεν πρέπει ποτέ να παρατείνεις την χρήση της περισσότερο από όσο είναι απαραίτητο και αυτό γιατί σε αυτή τη περίπτωση ελοχεύει ο κίνδυνος να γίνεις το ίδιο το πρόβλημα το οποίο προσπάθησες να λύσεις με την βία.

Εδώ φυσικά στην Ελλάδα έχουμε συνηθίσει να χρησιμοποιούμε βία για οποιοδήποτε θέμα. Μας μίλησαν άσχημα στο δρόμο, σηκώνουμε μανίκια και αρχίζουμε τις μπουνιές. Μας γλυκοκοίταξαν την γκόμενα; Ε, τι σόι άντρας είσαι αν δεν σπάσεις στο ξύλο αυτόν που την θαύμασε. Λέει κάποιος τη γνώμη του για το Μακεδονικό ή τους πόντιους. Ας τον πλακώσουμε στο ξύλο για να μάθει αυτός να λέει αυτά που λέει.

Έτσι λοιπόν σε μια χώρα που η ελευθερία του λόγου είναι υπό προϋποθέσεις ο κάθε πόντιος ή κάθε ένας τελικά που διαφωνεί με κάποιον άλλον μπορεί να τον δείρει και μάλιστα αν η φαφλατάδικη μειοψηφία συμφωνεί με αυτόν που άσκησε βία τότε η κοινή γνώμη θα δώσει άφεση αμαρτιών. Γιατί η δημοκρατία στο μυαλό του μέσου Έλληνα είναι ο νόμος του ισχυρού.

Όταν όμως ο νόμος του ισχυρού τίθεται σε εφαρμογή στο σχολείο ή στο πανεπιστήμιο τότε οι ίδιοι φαφλατάδες θα κάνουν λόγο για bullying και άλλες τέτοιες εκφράσεις που είναι της μόδας. Όταν η βία της μιας πλευράς προκαλέσει βία της άλλης τότε έχουμε νεκρούς (Φύσσας - Φουντούλης - Καπελώνης). Όταν η κατάχρηση εξουσίας αφήνει ένα νεκρό παιδί τότε η Ελλάδα ολόκληρη καίγεται για μια βδομάδα. Δυστυχώς ο Έλληνας έχει μνήμη χρυσόψαρου.

Θα πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουμε πως ο πολιτισμός έχει νόμους και κανόνες και πρέπει να κινούμαστε με αυτούς. Ο Μπουτάρης, ανεξάρτητα αν μου αρέσει σαν δήμαρχος ή όχι, είναι εκλεγμένος από τον λαό της Θεσσαλονίκης. Είναι ο άνθρωπος που οι δημότες της Θεσσαλονίκης επέλεξαν να τους αντιπροσωπέυει. Όταν λοιπόν ασκείς βία σε έναν άνθρωπο εκλεγμένο τότε ασκείς βία στην ίδια την δημοκρατία. 

Ας μην ξεχνάμε επίσης πως ο Μπουτάρης είναι 70+ χρονών. Είναι αρκετά μεγάλος σε ηλικία για να αντέξει κάποιον ξυλοδαρμό. Η επίθεση στο Μπουτάρη είναι η τυπική πράξη ενός θρασύδειλου. Ή μάλλον πολλών θρασύδειλων μαζί γιατί η μονάδα είναι φοβισμένη για να κάνει οποιαδήποτε επίθεση στον οποιονδήποτε. 

Ακόμα και αν διαφωνώ με τους ακροδεξιούς φασίστες, θεωρώ πως έχουν κάθε δικαίωμα να μιλάνε. Όμως από την άλλη πλευρά εγώ και ο κάθε Έλληνας πολίτης έχει δικαίωμα να τους κρίνει, να απαντάει σε αυτά που λένε και να επιλέξει αν θα τους ψηφίσει ή όχι στις επόμενες εκλογές. Δεν έχω όμως κανένα δικαίωμα να μαζέψω μια συμμορία και να πάμε για τσαμπουκά. Ο φασισμός μπορεί να νικηθεί μόνο από την δημοκρατία, διαφορετικά θα πέσουμε σε έναν φασισμό άλλου είδους.

Δυστυχώς ο Έλληνας δεν έχει καταλάβει πόσο σημαντικό εργαλείο είναι η βία και αποφασίζει να την χρησιμοποιήσει σαν παιχνίδι. Παίζει με μια ατομική βόμβα, όπως ακριβώς κάνουν εδώ και χρόνια χώρες που ο μοναδικός νόμος τους είναι αυτός γραμμένος από τα χέρια του Θεού. Ελπίζω στην δικιά μας περίπτωση να λειτουργήσουν τα αντανακλαστικά του "καλού" Έλληνα και να αλλάξουμε δρόμο...

  

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2018

Ο Smartphone Hacker (short film)



Τα smartphones και το γρήγορο internet έχουν αλλάξει τον κόσμο. Οι περισσότεροι άνθρωποι πια συνδέονται στο internet από το κινητό τους, κάνουν chat, πληρώνουν τους λογαριασμούς τους. Όμως αυτό που αγνοούν είναι πως υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να εκμεταλλευτούν τις ευπάθειες των κινητών και να συλλέξουν δεδομένα για την προσωπική μας ζωή.

Πάνω σε αυτό το concept βασίζεται το παρακάτω short film:


Τρίτη, 8 Μαΐου 2018

Stand Up Comedy



Το Stand Up Comedy δεν ήταν γνωστό για πολλά χρόνια στον μέσο Έλληνα. Όμως, μαζί με την μαγεία του internet ήρθε και η ευκαιρία των Ελλήνων μέσα από το Youtube να μάθουν γι αυτό το ιδιαίτερο  είδος κωμωδίας.

Έτσι λοιπόν μοιράζομαι εδώ μερικά βίντεο με γνωστούς κωμικούς που χαρίζουν γέλιο με τα φοβερά κείμενα τους:





Δευτέρα, 7 Μαΐου 2018

Η ΑΕΚ κυπελλούχος Ευρώπης



Μπορεί να μην στηρίζω την Α.Ε.Κ., όμως φέτος ήταν η χρονιά του ΑΕΚτζη. Στο ποδόσφαιρο πρωταθλήτρια, στο μπάσκετ κυπελλούχος Ελλάδας και Ευρώπης και φυσικά ταινία αφιερωμένη στην μεγάλη νίκη του 1968. Κι όλα αυτά συμπληρώνοντας 50 χρόνια από την μεγάλη της επιτυχία το 1968. Αν κάποιος ήταν λίγο καχύποπτος θα μπορούσε να πει πως...είναι μια καλοστημένη πλεκτάνη.

Όμως, δεν είμαι καχύποπτος και κυρίως αγαπάω το μπάσκετ. Γι αυτό είδα και τον τελικό του Champions League (αποτυχία ο τίτλος της διοργάνωσης αλλά τέσπα). Όποιος λοιπόν είδε τον χθεσινό αγώνα απόλαυσε ένα παιχνίδι από τα παλιά. Έναν τύπο μπάσκετ που έχει χαθεί από τα Ευρωπαϊκά γήπεδα. Ο τύπος του μπάσκετ που δεν σε νοιάζει πόσους πόντους θα φας αρκεί να βάλεις περισσότερους. Αυτή η φιλοσοφία καταλήγει σε ένα παιχνίδι με πολλά καλάθια. Πάρα πολλά καλάθια.

Όπως όμως και ένα All-Star Game που κανένας δεν παίζει άμυνα και τα καλάθια πέφτουν βροχή μπορεί εύκολα να καταλήξει βαρετό ένα τέτοιο παιχνίδι. Και ο χθεσινός τελικός ήταν κοντά σε αυτή τη βαρεμάρα. Όμως η αυτοκτονική Α.Ε.Κ. μας έκανε να θέλουμε να δούμε την συνέχεια. Γιατί έλεγες πως δεν μπορεί να χάσει ένα τέτοιο ματς...

Έφτανε 10 πόντους μπροστά η Α.Ε.Κ.; Αμέσως χαλάρωνε η άμυνα της ή έκανε ηλίθια λάθη. Πέντε δευτερόλεπτα πριν λήξει το παιχνίδι και είχα αμφιβολίες αν θα κέρδιζε η Α.Ε.Κ. με τον τρόπο που έπαιζε. Αν οι Γάλλοι ήταν λίγο τυχεροί ή λίγο πιο συγκεντρωμένοι θα είχαν πάρει το τρόπαιο μέσα από τα χέρια της βασίλισσας. 

Η απορία μου μετά από ένα τέτοιο παιχνίδι είναι πως ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός έχασαν από μια τέτοια ομάδα. Στο τελικό κυπέλλου ο Ολυμπιακός ενώ μπορούσε να κερδίσει τον αγώνα έμοιαζε σαν να παραιτήθηκε με τον Σπανούλη να παλεύει μόνος του για άλλη μια φορά. Μπορεί η Α.Ε.Κ. να κέρδισε το τρόπαιο και μπράβο της, όμως ο ανταγωνισμός και το επίπεδο των ομάδων είναι αμφιλεγόμενο. Ίσως απλά η Α.Ε.Κ. ήταν απλά ο μονόφθαλμος ανάμεσα στους τυφλούς.

Από την άλλη το ίδιο μπορεί να πει κάποιος για  οποιαδήποτε διοργάνωση εκτός NBA.